Byłem aktorem, próbowałem reżyserować, grałem w teatrze wieloosobowym, gdzie głównym środkiem wyrazu było słowo – w Teatrze Rapsodycznym, w Krakowie (dla którego porzuciłem karierę naukową… Dowiedz się więcej »To było 50 lat temu… w ubiegłym wieku…
Po raz pierwszy z Panem Wiesławem Gerasem spotkaliśmy się w 1999 r. w Moskwie. Dyrektor artystyczny i kierownik festiwali teatrów jednego aktora Walerij Khazanow posiadał… Dowiedz się więcej »Rodzinny festiwal
Mija właśnie pół wieku od pierwszego konkursu monodramów. Taki jubileusz zobowiązuje do wyznań. Otóż nie ma drugiego takiego wydarzenia kulturalnego jak Wrocławskie Spotkania z Teatrem… Dowiedz się więcej »Fenomen WROSTJA
Kiedy po raz pierwszy znalazłem się na festiwalu WROSTJA w pięknym polskim mieście Wrocławiu, uderzyło mnie wiele rzeczy: świetnie skomponowany program z udziałem czołowych aktorów,… Dowiedz się więcej »Ponad tysiąc przedstawień
Niemalże synonimy. Mówisz Geras – myślisz Festiwal; mówisz Festiwal, widzisz Wiesława Gerasa. I tak od półwiecza. Od zrodzonego z młodzieńczych marzeń pierwszego spotkania, które odbyło… Dowiedz się więcej »Wiesław Geras i Festiwal Teatrów Jednego Aktora to jedność!
To zaszczyt, że mogę od kilku lat współpracować z Wiesławem Gerasem przy wydarzeniu, jakim jest helski Teatr w Remizie. Człowiek uhonorowany za swój dorobek wieloma… Dowiedz się więcej »Zna go tutaj każdy
Pojawiłam się na tym festiwalu, jako najmłodszy w historii festiwalu uczestnik, w 1977 roku. Rok po ukończeniu studiów miałam stały etat w teatrze i nieodpartą… Dowiedz się więcej »Byłam najmłodsza…
Niebezpieczna jest droga powrotna ku młodości, niebezpieczne poszukiwanie „nie-straconego?” czasu. Pułapki sentymentalizmu, wyboiste, półszlachetne kamienie owe wspomnienia upiększają… Z teatrów prowincjonalnych w Polsce spozierałam zazdrośnie… Dowiedz się więcej »Siła przekonywania
Jako młody człowiek rozpoczynałem swoją przygodę z teatrem w Studenckim Teatrze Gliwice, teatrze, w którym odbyła się m.in. prapremiera Ślubu Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego… Dowiedz się więcej »ZAMIAST EPILOGU: Łomnicki w worku
Tomasz Miłkowski pisze na swoim blogu: http://takinawyk.dziennikarzerp.org.pl/ Lubię Gdynię. Jeśli miasta mają swojego ducha, to ten gdyński, bardzo praktyczny, ale jednocześnie otwarty bardzo mi odpowiada.… Dowiedz się więcej »takinawyk: Gdynia, czyli Początek
W majowym numerze „Teatru” Anna Szymonik pisze o trzech książkach publikowanych w serii „Czarna książeczka z Hamletem”: Pierwsza publikacja z serii „Czarna książeczka z Hamletem”… Dowiedz się więcej »Monodramy i jubileusze
Tomasz Miłkowski pisze po warszawskiej premierze MALOWANEGO PTAKA: Ten „Malowany ptak” musiał być wystawiony. Sceniczna opowieść Mai Kleczewskiej inspirowana powieścią Jerzego Kosińskiego to panorama polsko-żydowskich… Dowiedz się więcej »Pamięć
Tomasz Miłkowski pisze po premierze „Komedii o napadzie na bank” w Teatrze Komedia: Zwariowaną „Komedią o napadzie na bank” Teatr Komedia obchodził swoje 60. urodziny.… Dowiedz się więcej »Kaskada katastrof
Po premierze „Kandyda” w warszawskim Ateneum pisze Tomasz Miłkowski: Czy można radę Woltera traktować poważnie? Czy końcowy wniosek jego powiastki, że „trzeba uprawiać własny ogródek”… Dowiedz się więcej »Uprawiać własny ogródek…
„George & Ira Gershwin”, to tytuł najnowszej, i zapewne ostatniej przed wakacjami, premiery Teatru Żydowskiego, którą jej reżyser Jan Szurmiej zaprezentował na maleńkiej scenie przy… Dowiedz się więcej »Jedyne takie trio
Śladami teatru w powstającej Gdyni lat 1918-1939 – w związku z konkursem dla młodych krytyków teatralnych ustanowionym w Gdyni przez Prezydenta miasta prowadzi prof. Bożena… Dowiedz się więcej »POLSKA ZACZYNA SIĘ OD GDYNI
Tomasz Miłkowski o CZASIE BARBARZYŃCÓW w warszawskim Teatrze Współczesnym: Kiedy ćwierć wieku temu BBC nadało słuchowisko „When Barbarians Came” Dona Taylora (1938-2003), przyjęto je z… Dowiedz się więcej »My, barbarzyńcy
Powtarzając, za współczesnym teoretykiem i historykiem sztuki, Ernstem Gombrichem, paradoksalne, zabarwione pewną nutą kokieterii stwierdzenie, że „Nie ma w istocie czegoś takiego jak sztuka –… Dowiedz się więcej »W stronę autobiografii… Anny Lejby portrety zwielokrotnione w malarstwie i tkaninie
„Chłopi” wg Władysława Reymonta w reż. Krzysztofa Garbaczewskiego w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Pisze Tomasz Domagała na blogu DOMAGALAsieKULTURY: Spektakl „Chłopi” Garbaczewskiego zaczyna się od… Dowiedz się więcej »Biedny Garbaczewski patrzy na wieś
„Chłopi” wg Władysława Reymonta w reż. Krzysztofa Garbaczewskiego w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Trybunie: Kiedy Antek Boryna, dopingowany przez żonę Hankę,… Dowiedz się więcej »Z siekierą na Reymonta