Poznański Teatr Polski na 22 października zapowiada prapremierę Oblężenia Piotra Rowickiego w reżyserii Joanny Zdrady na scenie Malarni. Jest to dramat, który wygrał VII edycję konkursu poświęconego dramaturgii współczesnej „Metafory rzeczywistości” (6-7 września 2014), Wystąpi dwoje aktorów : Teresa Kwiatkowska – Ona i Michał Kaleta – On. Dowiedz się więcej »W Poznaniu różnorodnie…
W Teatrze im. Julisza Osterwy trwają próby do premiery spektaklu Seks jednej nocy Woody`ego Allena. Termin premiery to 29 listopada 2014 r. Reżyserem spektaklu jest Paweł Aigner, a na scenie zagrają: Halszka Lehman, Marta Lewdoń, Lidia Olszak, Przemysław Gąsiorowicz, Janusz Łagodziński, Krzyszof Olchawa, Marta Sroka i Paweł Kos.
A w Teatrze Lalki i Aktora im H.Ch. Andersena odbyła się 13 września premiera spektaklu dla dzieci od lat 2 – Bucik Kopciuszka w reżyserii Katarzyny Kawalec. Scenografia i kostiumy Areta Puchalska, muzyka Radosław Bolewski. Występują Ilona Zgiet i Bartosz Siwek. „Twórcy skupili się na jednym z symboli baśni o Kopciuszku – pantofelku, i wokół niego budują całą gamę plastycznych obrazów. Pantofelek jest jedynym śladem, dzięki któremu Książę będzie mógł odnaleźć ukochaną.
Wbrew jesiennej aurze, listopad na Górnym Śląsku zapowiada się gorąco pod względem teatralnym. Już 8 listopada rozpocznie się długo wyczekiwany XVI Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”. Dotychczasowe edycje odbywały się w marcu, jednak po objęciu funkcji dyrektora festiwalu przez Katarzynę Janowską, pokazy spektakli najlepszych młodych polskich reżyserów przeniesiono na jesień. Zgodnie z tradycją festiwal otworzy spektakl mistrzowski, w tym roku będzie to Druga kobieta w reżyserii Grzegorza Jarzyny (TR Warszawa) z Danutą Stenką w głównej roli. Na finał planowany jest z kolei spektakl Księga Hioba w reżyserii legendarnego litewskiego reżysera Eimuntasa Nekrosiusa. Festiwalowa publiczność będzie miała okazję zobaczyć pięć konkursowych spektakli, a wśród nich produkcje, które już zdobyły rozgłos: nagradzane Dziady w reżyserii Radosława Rychcika (Teatr Nowy w Poznaniu), głośne Termopile polskie w reżyserii Jana Klaty (Teatr Polski we Wrocławiu), dobrze oceniane przez krytykę Wesele Marcina Libera (Teatr Polski w Bydgoszczy), czy kontrowersyjnego Skąpca w reżyserii Eweliny Marciniak (Teatr Polski w Bydgoszczy). Nie zabraknie również spektaklu z regionu. W konkursie o Laur Konrada będzie walczył sosnowiecki Koń, kobieta i kanarek w reżyserii Remigiusza Brzyka.
Teatr Dramatyczny wchodzi z impetem w nowy sezon, już we wrześniu proponując interesującą premierę. 26 września na Scenie im. H. Mikołajskiej odbędzie się premiera Bez wyjścia Jeana-Paula Sartre’a w interpretacji Barbary Sass. To jednoaktówka czołowego przedstawiciela paryskiego egzystencjalizmu, laureata literackiej Nagrody Nobla. Do pokoju hotelowego trafiają dwie kobiety i mężczyzna. Nie wiedzą, dlaczego zostali zamknięci. Zaczynają się sobie przyglądać, badać nawzajem, fascynować się sobą. Z każdą minutą atmosfera gęstnieje, napięcie między nimi rośnie. Zaczyna się gra. Padają pierwsze pytania, oskarżenia. W tym pokoju nikt nie ma czystego sumienia, każdy coś ukrywa, nosi bolesną tajemnicę. W spektaklu występują: Agnieszka Warchulska, Agnieszka Wosińska, Piotr Grabowski oraz Michał Podsiadło, a twórcą scenografii jest Paweł Dobrzycki.
Początek toruńskiego sezonu teatralnego należy do Teatru „Baj Pomorski”, który najpierw zaprosi widzów w świat Muminków, a niedługo potem w rozmaite rejony światowej sztuki lalkarskiej. Historię słynnych fińskich trolli przenosi na scenę Baja Pomorskiego Lena Frankiewicz. W Dolinie Muminków to kilka z przygód bohaterów Tove Jansson wywołanych dwoma niezwykłymi przedmiotami: kapeluszem czarodzieja oraz Królewskim Rubinem. Wprowadzają one sporo radości i zamieszania w codzienność mieszkańców i przyjaźnie przyjmowanych gości domu Muminków. Kostiumy, scenografia Melanii Muras oraz animacje Sylwestra Siejny wywodzą się ze świata powieści i oddają klimat fińskiego krajobrazu. Muzykę do spektaklu skomponował słynny gitarzysta jazzowy, Marek Napiórkowski, jedną z piosenek śpiewa Dorota Miśkiewicz, choreografię stworzyła Dominika Knapik. W spektaklu występują: Anna K. Chudek, Edyta Łukaszewicz-Lisowska, Dominika Miękus, Agnieszka Niezgoda, Grażyna Rutkowska-Kusa, Krzysztof Grzęda, Andrzej Korkuz, Jacek Pietruski, Krzysztof Parda, Andrzej Słowik, Mirosław Szczepański. Premiera 28.09.14.
Od 10 do 18 października na scenach „Baja Pomorskiego” zagoszczą lalkarze z Czech, Niemiec, Grecji, Włoch i oczywiście Polski. 21 edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Lalek SPOTKANIA to 14 przedstawień konkursowych, wiele nurtów sztuki animacji, splot teatru dla dzieci i przedstawień dla dorosłych, ponadto wydarzenia towarzyszące: IX edycja przeglądu filmów animowanych „Akcja. Animacja”, 11 Spotkania z Teatrem Osób Niepełnosprawnych INNYM OKIEM, pokazy etiud studentów szkół teatralnych, warsztaty teatralne, spotkania autorskie, ogólnopolska konferencja naukowa „Teatr wśród mediów” (Zakład Dramatu i Teatru UMK) i liczne koncerty.
Dowiedz się więcej »Rozbudzić apetyt na teatr, czyli początek sezonu w Toruniu
Szczecińskie teatry rozpoczęły nowy sezon artystyczny od mocnych akcentów. Część premier odbyła się we wrześniu, kolejne będą już w październiku.
Teatr Polski pokazał najpopularniejszą historię miłosną na świecie – Romea i Julię 1939 w reżyserii Grzegorza Suskiego. Nie jest to jednak klasyczna opowieść Szekspira. Historia oparta jest na faktach i dzieje się w Bydgoszczy, w sierpniu 1939 roku, gdzie przed wojną mieszkały osoby o różnym pochodzeniu narodowościowym. Wybuch wojny i wzajemna nienawiść doprowadziły do tego, że sąsiedzi, pochodzący z różnych narodów wzajemnie się mordowali.
Do roli Julii dała namówić się Karolina Chapko, popularna aktorka krakowskiego teatru Bagatela, znana z filmów Oszukane i Yuma oraz serialu Wojna i miłość 1920. Rolą Romea zadebiutował przystojny absolwent PWST w Krakowie – Jakub Sokołowski.
Romeo i Julia 1939, Teatr Polski, premiera 13 września Dowiedz się więcej »Miłość, nienawiść i inne dramaty
W Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze od 27 września odbywają się XLIV Jeleniogórskie Spotkania Teatralne, które potrwają do 5 października. Oto, co pisze teatr o swoim wydarzeniu: „Dzięki Spotkaniom – w ciągu czterdziestu czterech edycji – ten niewielki ośrodek, jakim jest Jelenia Góra, odwiedzili najwybitniejsi polscy artyści ze świata teatru. Gościł tu, między innymi, Teatr Narodowy z Mickiewiczem i Beniowskim, Teatr Pantomimy Henryka Tomaszewskiego ze wszystkimi swoimi wielkimi widowiskami, Polski Teatr Tańca Conrada Drzewieckiego i później – Ewy Wycichowskiej, a także autorski Teatr Józefa Szajny. Wśród aktorów wymieńmy takie legendy jak Kalinę Jędrusik, Gustawa Holoubka, Tadeusza Łomnickiego czy Janusza Gajosa.
Dla naszego teatru Spotkania są okazją do skonfrontowania własnych propozycji repertuarowych z tym, co proponują inne polskie teatry dramatyczne. Publiczność jeleniogórska z entuzjazmem oczekuje na przełom września i października i intensywnie uczestniczy w Jeleniogórskich Spotkaniach Teatralnych, o czym świadczą wypełnione niemal do ostatniego miejsca widownie Dużej Sceny i Sceny Studyjnej”. W ramach XLIV JST odbędzie się ZLOT NOVECENTO, czyli prezentacje monodramu Alessandro Baricco Novecento w wykonaniu czterech aktorów. Zlot współorganizowany jest przez WROSTJA.
Nowy sezon artystyczny Teatr Osterwy w Gorzowie Wlkp. rozpoczyna festiwalowo i tradycyjnie od dwunastu lat kampanią OBUDŹ SIĘ.
We wrześniu wystąpiliśmy na dwóch festiwalach: Nówka Sztuka i Ogólnopolskim Festiwalu Talia 2014. Pierwszy to przegląd najlepszych inscenizacji współczesnych polskich tekstów dramatycznych, gdzie zakwalifikowaliśmy się do finału ze spektaklem Ony w reż. Aliny Moś-Kerger. 18 września mieliśmy swój pokaz w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Na Talię do Tarnowa pojechaliśmy z Wesołymi kumoszkami z Windsoru Williama Szekspira w reż. Jacka Głomba.
Teatr im. A. Mickiewicza w Częstochowie we wrześniu (premiera – 13 września 2014) wystawił Hamleta w reżyserii i ze scenografią Andre Hübner – Ochodlo (premiera tego spektaklu odbyła się w lipcu w Teatrze Atelier w Sopocie, gdzie reżyser jest dyrektorem). Mówi reżyser: – Hamlet jest pełen tajemnic… Niewątpliwie to jeden z najtrudniejszych i najbardziej poruszających dramatów w dziejach teatru. Dla reżysera, który sięga po ten tekst to wielka przygoda, frapująca podróż przez meandry ludzkiej duszy. Ile tam jest niedopowiedzeń, niejasności, aluzji, zagadek… Dla mnie to przede wszystkim tekst o wstydzie i miłości niemożliwej. I o podświadomości, która jest motorem wszystkich działań.
Narodowy Stary Teatr 16 października 2014 na Scenie Kameralnej będzie miał premierę Króla Ubu Alfreda Jarry`ego w reżyserii dyrektora teatru Jana Klaty. Scenografię zaprojektuje Justyna Łagowska, a wystąpią : Bolesław Brzozowski, Zbigniew Ruciński, Paweł Kruszelnicki, Zygmunt Józefczak,Błażej Peszek, Krzysztof Stawowy, Rafał Jędrzejczyk, Paulina Puślednik, Zbigniew W. Kaleta (Ubu), Grzegorz Grabowski.
Kilka dni później, bo 25 października zaplanowana jest na Dużej Scenie premiera sztuki Tadeusza Różewicza Stara kobieta wysiaduje w reżyserii Marcina Libery, ze scenografią Mirka Kaczmarka. Choreografią zajmuje się – bo zapewne trwają próby – Maćko Prusak. Obsada : Adam Nawojczyk, Mieczysław Grabka, Michał Majnicz, Jacek Romanowski, Jaśmina Polak, Roman Gancarczyk, Anna Dymna. Aleksandra Adamska (PWST) i Anna Paruszyńska (PWST).
Zacznę od młodzieży teatralnej – 32 Festiwal Szkół Teatralnych rozpocznie się w Łodzi 6 maja. Studenci wydziałów aktorskich wszystkich polskich publicznych szkół teatralnych spotkają się na scenach Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka oraz Teatru Studyjnego Szkoły Filmowej. Młodzi aktorzy rywalizować będą o uznanie jury w składzie: Agata Kulesza (aktorka), Bartłomiej Topa (aktor), Adam Orzechowski (dyrektor Teatru Wybrzeże w Gdańsku), Jacek Wakar (krytyk teatralny) oraz Violetta Laszczka (MKiDN) do 11 maja,
Dowiedz się więcej »Łódzkie nowości teatralne: kwiecień – czerwiec 2014
Pod koniec kwietnia znany będzie szczegółowy program najważniejszego wydarzenia toruńskiej wiosny teatralnej – 22 Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego KONTAKT organizowanego przez Teatr im. W. Horzycy. Już wiadomo, że od 24-30 maja spotkamy się z zespołami z 12 krajów, m.in. Estonii, Holandii, Irlandii, Litwy, Niemiec, Słowenii, Włoch. Na festiwalowy tydzień złoży się 14 przedstawień konkursowych oraz spektakle pozakonkursowe, widowisko plenerowe, rozmowy z artystami, dyskusje i wydarzenia towarzyszące. Festiwal ogarnie swym zasięgiem wiele przestrzeni toruńskich, zagości również w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Więcej informacji już wkrótce na stronie www.teatr.torun.pl.
Czy najsilniejszy człowiek świata otworzy dach, którego jedno skrzydło waży 40 ton? Ilu aktorów pomieści 100-metrowy mur? To niezwykłe miejsce, bo swoista ścieżka spacerowa wokół powstającego Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego. I na nim m.in. rozegra się widowisko przygotowane przez Wojciecha Misiuro, Zofię de Ines, Justynę Łagowską, Macieja Szupicę i Olo Walickiego. Do udziału w happeningu zaproszono również Akrobatyczny Teatr Tańca Mira-Art, studentów Studium Wokalno -Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej i Uniwersytetu Gdańskiego.
Pierwsze publiczne otwarcie dachu Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego nastąpi z okazji 450 urodzin Szekspira. 40-tonowy ciężar dźwigać będzie Mariusz Pudzianowski.
Dowiedz się więcej »Teatralne Trójmiasto: w Gdańsku urodziny Szekspira i współczesne niespodzianki
Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie na 6 maja 2014 zapowiada premierę Skąpca Moliera w reżyserii Mariana Pecko. Scenografia: Pavol Andraśko, kostiumy Ewa Farkašowá. Teatr na swej stronie pisze m.in.: „Kim jest Harpagon? Jowialnym staruszkiem przyzwyczajonym do oszczędzania? Bezwzględnym lichwiarzem i okrutnikiem, który życie i szczęście swoich najbliższych podporządkowuje wymiarowi materialnemu? Co ma dla niego większą wartość – pieniądze czy uczucia? Dla Harpagona pokaźny majątek jest źródłem szczęścia, substytutem wszystkiego, czego w życiu nie ma. Jak odczytywać Skąpca w dobie kryzysu, kiedy każdy z nas uwikłany jest w kapitalistyczne zależności, każdy ma dług, każdy pożąda rzeczy? Być może język molierowskiej komedii potrafi unieść problemy, z którymi stykamy się na co dzień – w krzywym zwierciadle pokazując sytuację bohaterów, których połączyła zaginiona szkatułka”. Dowiedz się więcej »Skąpiec w Tarnowie
Od soboty 1 marca w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach zobaczyć można Twardy gnat, martwy świat kielczanina Mateusza Pakuły w reżyserii Czeszki Evy Rysovej, ze scenografią Justyny Elminowskiej. Czysty wygłup, patchwork z cudzych kawałków, mylenie tropów i wpuszczanie w maliny. A z drugiej strony farsa o Hiobie XXI wieku, rzecz o pysze, krzywym zwierciadle mediów i wyśmiewaniu „gorszego” – pisze Agnieszka Golębiowska w kieleckiej G.W.
Prawie wszystkie poznańskie teatry (wyjątkiem jest Teatr Muzyczny) rozmieszczone są wzdłuż osi łączącej jedną z piękniejszych dzielnic naszego miasta – secesyjne Jeżyce ze Starym Miastem. A ponieważ Poznań jest miastem niewielkim, trasę między pierwszym na osi, czyli Teatrem Nowym, a ostatnim, czyli Polskim Teatrem Tańca, można pokonać spacerem w pół godziny.
Zacznijmy więc od Jeżyc – to moja ukochana dzielnica, tu od ponad dwudziestu lat mieszkam, Teatr Nowy mijam codziennie jadąc rowerem do pracy. Poprzedni kwartał zakończył on wyczekiwaną premierą Dziadów Adama Mickiewicza w reżyserii Radosława Rychcika, scenografia i kostiumy: Anna Maria Kaczmarska, muzyka, multimedia: Michał Lis, Piotr Lis. Myślę, że takich „Dziadów” jeszcze nie było – reżyser odnalazł (?) w tekście Mickiewicza zupełnie nowe, zaskakujące sensy. Jak sam pisze w zapowiedzi: (…) „Dziady” to teatr i magia w służbie integracji i tolerancji. Głos w kwestii rasizmu i zniesienia podziałów: na czarne i białe, dobre i złe, pana i niewolnika. Ten teatr nie obiecuje prawdy, lecz gwarantuje, że tu się kłamie – w intencji wzruszenia i doświadczenia oczyszczającej wspólnoty widowiska. Spektakl będzie można zobaczyć na Dużej Scenie TN od 10 do 13 kwietnia oraz 16, 17, 18 maja. Dowiedz się więcej »Poznański teatralny kierunek zwiedzania
Wiosna we Wrocławiu rozpoczyna się od spotkania z One Man Show.
27 marca na Scenie Kameralnej Teatru Polskiego odbyła się premiera Stand up Witkacy w wykonaniu Wiesława Cichego. Spektakl wg Stanisława Ignacego Witkiewicza, który powstał w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich ma formę stand_up`u. Jak wspomina aktor, to niezgoda na zastany świat i szczególny rodzaj twórczości Witkacego – życiowego performera i rebelianta walczącego o wartości, wymusiły wybór formy spektaklu. Oto w stand up-ie wykonawca staje (stand up) przed publicznością i ma jedno zadanie – musi nią całkowicie zawładnąć, wstrząsnąć i rozśmieszyć. Tu nie ma świętości, nikt nikogo nie oszczędza, liczy się tylko prawda. Scenariuszem i reżyserią spektaklu zajął się Wiesław Cichy przy współpracy dramaturgicznej Piotra Rudzkiego. Stand up Witkacy wzbogacony jest o specjalnie nagraną w studio dynamiczną muzykę zaaranżowaną przez Rafała Karasiewicza.
Ideą 50., jubileuszowego sezonu Teatru im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu jest hasło „Normalsi: Żadnych herosów. Dekalog”. Sezon, zainaugurowany we wrześniu ubiegłego roku, zakłada refleksję nad moralnością determinowaną współczesnymi przemianami społecznymi, kulturowymi i cywilizacyjnymi.
Jedyną premierą, o jakiej wiadomo w nadchodzącym kwartale 2014 roku w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, jest planowana na 25 kwietnia Trędowata. Melodramat Heleny Mniszkówny.
W drugim kwartale 2014 roku w stołecznych teatrach nieco mniej premier, ale i tak widz będzie miał, z czego wybierać. Przyjrzyjmy się propozycjom w kwietniu, maju i czerwcu.
Teatr Narodowy w tym sezonie proponuje dwie premiery. 8 maja w sali Bogusławskiego zobaczymy sztukę Zbójcy Friedricha Schillera, w reżyserii Michała Zadary. Opublikowani w 1781 roku Zbójcy (w Teatrze Narodowym w przekładzie Michała Budzyńskiego) to czołowy dramat „burzy i naporu”, który przyniósł sławę swemu dwudziestoletniemu autorowi, a przede wszystkim stał się symbolem oporu wobec niesprawiedliwości. Budził wrogość władców i cenzorów. Dziś zalicza się go do największych arcydzieł niemieckiej literatury. Karol Moor, wydziedziczony przez intrygi brata, postanawia złem odpłacić za zło. Staje na czele bandy zbójców: z magnata staje się zbrodniarzem – a może partyzantem, podważającym porządek społeczny? Co mówią nam Zbójcy dzisiaj, jak mogą komentować współczesny świat? Przekonamy się już w maju.