O współczesnej polskiej emigracji w Wałbrzychu
3 października 2014 r., w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu odbędzie się premiera sztuki …Nie czekajcie Gianiny Cärbunariu i Szymona Bogacza. Tłumaczenie, adaptacja i reżyseria: Robert Zawadzki, dramaturgia: Szymon Bogacz, scenografia: Katarzyna Szukszta, choreografia: Katarzyna Kostrzewa. Obsada: Kornelia Angowska [g], Włodzimierz Dyła [g], Michał Kosela, Piotr Mokrzycki.
„Sztuka współczesnej rumuńskiej dramatopisarki zaadaptowana przez polskiego dramaturga to opowieść o losach trojga młodych Polaków żyjących w Dublinie. Magdalena, Cezary, Bogdan. Każdy ma swój powód emigracji, ale łączy ich wspólne marzenie – by w Irlandii znaleźć swoją ziemię obiecaną. Czy to się uda? Odpowiedź zna tylko, przypatrujący się ich tragikomicznym zmaganiom życia w obcej kulturze i konfrontacji z rzeczywistością, Celt.
…Nie czekacje to próba opowiedzenia o zjawisku polskiej emigracji ekonomicznej w XXI wieku, oparta na doświadczeniach i badaniach twórców, pytających: kim są ludzie opuszczający nasz kraj w poszukiwaniu lepszego jutra? Co oznacza dziś bycie Polakiem w zjednoczonej Europie? Jakie są powody skazywania się na „długotrwałą tymczasowość”, czyli stan, w którym Polacy migrujący zarobkowo za granicę trwają często przez długie lata, sukcesywnie przesuwając decyzje o powrocie?”
Dowiedz się więcej »O współczesnej polskiej emigracji w Wałbrzychu
Poznański Teatr Polski na 22 października zapowiada prapremierę Oblężenia Piotra Rowickiego w reżyserii Joanny Zdrady na scenie Malarni. Jest to dramat, który wygrał VII edycję konkursu poświęconego dramaturgii współczesnej „Metafory rzeczywistości” (6-7 września 2014), Wystąpi dwoje aktorów : Teresa Kwiatkowska – Ona i Michał Kaleta – On. 
W Teatrze im. Julisza Osterwy trwają próby do premiery spektaklu Seks jednej nocy Woody`ego Allena. Termin premiery to 29 listopada 2014 r. Reżyserem spektaklu jest Paweł Aigner, a na scenie zagrają: Halszka Lehman, Marta Lewdoń, Lidia Olszak, Przemysław Gąsiorowicz, Janusz Łagodziński, Krzyszof Olchawa, Marta Sroka i Paweł Kos.
Wbrew jesiennej aurze, listopad na Górnym Śląsku zapowiada się gorąco pod względem teatralnym. Już 8 listopada rozpocznie się długo wyczekiwany XVI Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”. Dotychczasowe edycje odbywały się w marcu, jednak po objęciu funkcji dyrektora festiwalu przez Katarzynę Janowską, pokazy spektakli najlepszych młodych polskich reżyserów przeniesiono na jesień. Zgodnie z tradycją festiwal otworzy spektakl mistrzowski, w tym roku będzie to Druga kobieta w reżyserii Grzegorza Jarzyny (TR Warszawa) z Danutą Stenką w głównej roli. Na finał planowany jest z kolei spektakl Księga Hioba w reżyserii legendarnego litewskiego reżysera Eimuntasa Nekrosiusa. Festiwalowa publiczność będzie miała okazję zobaczyć pięć konkursowych spektakli, a wśród nich produkcje, które już zdobyły rozgłos: nagradzane Dziady w reżyserii Radosława Rychcika (Teatr Nowy w Poznaniu), głośne Termopile polskie w reżyserii Jana Klaty (Teatr Polski we Wrocławiu), dobrze oceniane przez krytykę Wesele Marcina Libera (Teatr Polski w Bydgoszczy), czy kontrowersyjnego Skąpca w reżyserii Eweliny Marciniak (Teatr Polski w Bydgoszczy). Nie zabraknie również spektaklu z regionu. W konkursie o Laur Konrada będzie walczył sosnowiecki Koń, kobieta i kanarek w reżyserii Remigiusza Brzyka.
Teatr Dramatyczny wchodzi z impetem w nowy sezon, już we wrześniu proponując interesującą premierę. 26 września na Scenie im. H. Mikołajskiej odbędzie się premiera Bez wyjścia Jeana-Paula Sartre’a w interpretacji Barbary Sass. To jednoaktówka czołowego przedstawiciela paryskiego egzystencjalizmu, laureata literackiej Nagrody Nobla. Do pokoju hotelowego trafiają dwie kobiety i mężczyzna. Nie wiedzą, dlaczego zostali zamknięci. Zaczynają się sobie przyglądać, badać nawzajem, fascynować się sobą. Z każdą minutą atmosfera gęstnieje, napięcie między nimi rośnie. Zaczyna się gra. Padają pierwsze pytania, oskarżenia. W tym pokoju nikt nie ma czystego sumienia, każdy coś ukrywa, nosi bolesną tajemnicę. W spektaklu występują: Agnieszka Warchulska, Agnieszka Wosińska, Piotr Grabowski oraz Michał Podsiadło, a twórcą scenografii jest Paweł Dobrzycki. 
Początek toruńskiego sezonu teatralnego należy do Teatru „Baj Pomorski”, który najpierw zaprosi widzów w świat Muminków, a niedługo potem w rozmaite rejony światowej sztuki lalkarskiej. Historię słynnych fińskich trolli przenosi na scenę Baja Pomorskiego Lena Frankiewicz. W Dolinie Muminków to kilka z przygód bohaterów Tove Jansson wywołanych dwoma niezwykłymi przedmiotami: kapeluszem czarodzieja oraz Królewskim Rubinem. Wprowadzają one sporo radości i zamieszania w codzienność mieszkańców i przyjaźnie przyjmowanych gości domu Muminków. Kostiumy, scenografia Melanii Muras oraz animacje Sylwestra Siejny wywodzą się ze świata powieści i oddają klimat fińskiego krajobrazu. Muzykę do spektaklu skomponował słynny gitarzysta jazzowy, Marek Napiórkowski, jedną z piosenek śpiewa Dorota Miśkiewicz, choreografię stworzyła Dominika Knapik. W spektaklu występują: Anna K. Chudek, Edyta Łukaszewicz-Lisowska, Dominika Miękus, Agnieszka Niezgoda, Grażyna Rutkowska-Kusa, Krzysztof Grzęda, Andrzej Korkuz, Jacek Pietruski, Krzysztof Parda, Andrzej Słowik, Mirosław Szczepański. Premiera 28.09.14.
21 września odeszła na zawsze Justyna Hofman-Wiśniewska. Dziennikarka, krytyk sztuki, teatru i literatury. Od roku 2000 Sekretarz Klubu Krytyki Teatralnej przy Stowarzyszeniu Dziennikarzy RP.
Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą napisał ks. Jan Twardowski. Justyna odeszła strasznie szybko. Nawet nie wiem, ile miała lat, ale wiem, że w ciągu swego tak szybko zakończonego życia zrobiła bardzo wiele i miała jeszcze bardzo wiele do zrobienia. Pracowaliśmy wspólnie dwukrotnie. Pierwszy raz, to było dziewięć długich lat w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, gdzie była Sekretarzem Literackim Teatru. Kierownikiem literackim był Andrzej Falkiewicz i on był od rady ogólnej, literackiej, filozoficznej i politycznej. To on naprowadził mnie na Dżumę. Justyna, z wykształcenia polonistka, z samokształcenia teatrolog, robiła codzienną, podstawową, praktyczną, niezbędną robotę literacką: czytała sztuki, redagowała programy, a więc zamawiała do nich i sama pisała teksty i czuwała nad procesem wydawniczym, była w kontakcie z autorami, dziennikarzami, nauczycielami. Dzięki niej nasze programy miały zawsze wysoki poziom literacki, intelektualny, a także graficzny; bo znała się na plastyce, pisała o niej kompetentnie. W pracy teatralnej była dla wszystkich życzliwa i pomocna. Była wobec mnie współpracownikiem w stu procentach lojalnym. Lojalność praktykowała przez wszystkie lata naszej wspólnej pracy, a dramatycznie zamanifestowała odchodząc (obok innych osób) z Teatru Współczesnego w proteście przeciwko memu zwolnieniu przez komunistyczne władze.
Koło Młodych Klubu Krytyki Teatralnej na pożegnanie Justyny Hofman-Wiśniewskiej:
Szczecińskie teatry rozpoczęły nowy sezon artystyczny od mocnych akcentów. Część premier odbyła się we wrześniu, kolejne będą już w październiku.
W Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze od 27 września odbywają się XLIV Jeleniogórskie Spotkania Teatralne, które potrwają do 5 października. Oto, co pisze teatr o swoim wydarzeniu: „Dzięki Spotkaniom – w ciągu czterdziestu czterech edycji – ten niewielki ośrodek, jakim jest Jelenia Góra, odwiedzili najwybitniejsi polscy artyści ze świata teatru. Gościł tu, między innymi, Teatr Narodowy z Mickiewiczem i Beniowskim, Teatr Pantomimy Henryka Tomaszewskiego ze wszystkimi swoimi wielkimi widowiskami, Polski Teatr Tańca Conrada Drzewieckiego i później – Ewy Wycichowskiej, a także autorski Teatr Józefa Szajny. Wśród aktorów wymieńmy takie legendy jak Kalinę Jędrusik, Gustawa Holoubka, Tadeusza Łomnickiego czy Janusza Gajosa.
Nowy sezon artystyczny Teatr Osterwy w Gorzowie Wlkp. rozpoczyna festiwalowo i tradycyjnie od dwunastu lat kampanią OBUDŹ SIĘ.
Teatr im. A. Mickiewicza w Częstochowie we wrześniu (premiera – 13 września 2014) wystawił Hamleta w reżyserii i ze scenografią Andre Hübner – Ochodlo (premiera tego spektaklu odbyła się w lipcu w Teatrze Atelier w Sopocie, gdzie reżyser jest dyrektorem). Mówi reżyser: – Hamlet jest pełen tajemnic… Niewątpliwie to jeden z najtrudniejszych i najbardziej poruszających dramatów w dziejach teatru. Dla reżysera, który sięga po ten tekst to wielka przygoda, frapująca podróż przez meandry ludzkiej duszy. Ile tam jest niedopowiedzeń, niejasności, aluzji, zagadek… Dla mnie to przede wszystkim tekst o wstydzie i miłości niemożliwej. I o podświadomości, która jest motorem wszystkich działań.
Premierą Ofiary Adam Sajnuk wysoko ustawił poprzeczkę Teatru WARSawa, który coraz śmielej, z energią i sukcesem sięga po teksty wymagające wyrafinowanej interpretacji. Jego zdyscyplinowany spektakl, w którym posługuje się metodą bliską psychodramie, jest jednocześnie wielką metaforą samotności jednostki, dręczonej lękami, niepewnością i poczuciem winy.
Premierę Uprowadzenia z seraju Wolfganga Amadeusa Mozarta na Scenie Marionetek Warszawskiej Opery Kameralnej dnia 19 września 2014 roku przerywały grzmoty oklasków. Po przedstawieniu zerwał się, i długo trwał, huragan braw. Dawno czegoś takiego w teatrze nie doświadczyłam. Wyczuwało się w tym aplauzie nie tylko grzecznościowe podziękowanie, ale w spontaniczności i sile uderzeń klaszczących dłoni autentyczne przeżycie i uniesienie.
W dniu urodzin Cypriana Norwida, 24 września, na Zamku Królewskim w Warszawie wręczono doroczne Nagrody Norwida, już po raz 13. ufundowane przez Samorząd Województwa Mazowieckiego. Nagrody otrzymują artyści z Mazowsza, którzy przyczyniają się do wzrostu rangi tego region- w dziedzinie teatru triumfowała Stanisława Celińska..
Ten apokryf jest tak napisany, że sprawia wrażenie autentycznego zapisu. Josel Rakower, jego bohater, doznawszy najstraszliwszych klęsk, osamotniony i czekający na śmierć w płonącym i mordowanym warszawskim getcie powiada z nadludzką niezłomnością: „Jestem dumny z tego, że jestem Żydem – nie pomimo postawy, jaką przyjmuje wobec nas świat, lecz właśnie ze względu na tę postawę. Wstydziłbym się być członkiem narodów, które zrodziły i wychowały owych zbrodniarzy, odpowiedzialnych za czyny, których przeciw nam dokonano. Tak, jestem dumny z tego, że jestem Żydem, ponieważ być Żydem to sztuka. Ponieważ być Żydem jest ciężko. To żadna sztuka być Anglikiem, Amerykaninem czy Francuzem. Zapewne łatwiej i wygodniej być jednym z nich, ale w żadnym razie nie jest to większym zaszczytem. Tak, to wielki honor, być Żydem”.
Eugenio Barba Named Winner of the IATC Thalia Prize