Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.
15 czerwca w Klubie Komediowym Chłodna w Ukrytym Mieście, Warszawa, ul. Noakowskiego 16, o godz. 19.00 KRZYSZTOF GRABOWSKI pojawi się jako „Patryk K.” wg Jerzego Pilcha.
Patryku! Kim będziesz, jak dorośniesz? – pytali wszyscy, ale zwłaszcza stary.
– Papieżem – odpowiadałem niezmiennie.
1 czerwca 2013 roku kolejna premiera w krakowskim Teatrze Nowym; po ostatnich produkcjach opowiadających o życiu homoseksualistów w PRL-u („Lubiewo” M. Witkowskiego), pedofilii w Kościele („Gniew dzieci” P. Siekluckiego) czy nieistnieniu Boga („Część pierwsza: Bóg” R. Rychcika) tym razem CHCEMY OPOWIEDZIEĆ O DZIECIOBÓJCZYNIACH. MACABRA DOLOROSA w reżyserii debiutanta PAWŁA SZARKA to spektakl-koncert, w którym do głosu dochodzą zarówno znane z naszej codzienności i historii, jak i te mityczne dzieciobójczynie, które na przestrzeni wieków kreowały zbiorową wyobraźnię na temat aktu zabicia własnego dziecka.
Z okazji przyznania Barbarze Osterloff nagrody Książki Roku za monografię „Aleksander Zelwerowicz” przedrukowujemy recenzję dzieła z Magazynu Lietrackiego „Książki”:
Trudno dociec, dla jakich przyczyn nie powstała wcześniej monografia Aleksandra Zelwerowicza (1877-1955), artysty giganta, który swoją sztuką aktorską i reżyserską, talentem organizacyjnym (dyrektor wielu teatrów) i pedagogicznym (twórca szkolnictwa teatralnego) odcisnął wyraziste piętno na polskim życiu teatralnym – pisze Tomasz Miłkowski w Magazynie Literackim Książki.
Trudu tego podjęła się Barbara Osterloff, z natury rzeczy opisująca dokonania Zelwerowicza nie z autopsji, ale z pieczołowicie gromadzonej dokumentacji, także rozmów toczonych ze świadkami epoki. Rozmach tego przedsięwzięcia budzi niekłamany szacunek: dwa obszerne tomy, niemal 1000 stron druku, gęstych od zdjęć, faktów, cytatów, solidnych przypisów to efekt tej imponującej pracy, dającej świadectwo przedniemu artyście, jednemu z największych w historii polskiego teatru. Dowiedz się więcej »Monografia Aleksandra Zelwerowicza
Barbara Osterloff odebrała w środę nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej Książka Roku 2012 za dwutomową pracę „Aleksander Zelwerowicz”. Nagroda Warszawska Premiera Literacka promuje najbardziej wartościowe literacko i intelektualnie książki żyjących pisarzy warszawskich. Jury złożone z krytyków literackich wybiera 12 Książek Miesiąca, a z nich czytelnicy, bibliotekarze i księgarze (na zasadzie plebiscytu – bez udziału jury) wybierają Książkę Roku.
„W tym roku uczestnicy plebiscytu wybrali najgrubszą ze wszystkich 12 Książek Miesiąca. „Aleksander Zelwerowicz” Barbary Osterloff rzeczywiście zasługuje na to wyróżnienie, jest to książka, dzięki której można sobie wspaniale wyobrazić bohatera, zwłaszcza dzięki doskonale skomponowanemu wyborowi fotografii. Widać na nich jak bardzo żywiołowym aktorem był Zelwerowicz, jak bardzo był wszechstronny” – mówiła podczas uroczystości wręczenia nagrody Anna Nasiłowska z jury.
„Wiecie co to jest death metal? A znacie Nergala – tego od Dody? … To właśnie nie jest death metal…” Tak wita widzów ze sceny bohater nowego spektaklu Aldony Figury „Eksterminator”, wystawianego na deskach Sceny „Na Woli” Teatru Dramatycznego, z marszu wprowadzając w klimat sarkastycznej komedii.
Na scenie perkusja, wzmacniacz, gitary i mikrofony – sceneria sali prób muzycznych. Czwórka aktorów wspomina niezbyt chwalebne przygody z „trasy koncertowej”. Lecz tak naprawdę snuje opowieść o drugiej szansie, którą dostali od losu, a którą aby docenić, musieli sięgnąć dna. O buncie, który w swej czystej formie jest domeną wyłącznie młodych. Dorośli okupują go setką małych tchórzliwych kompromisów, bo przecież prowadzą własny interes, czy mają żony pracujące w państwowych instytucjach. Przemek Jurek, autor sztuki będącej adaptacją jego powieści „Kochanowo i okolice”, dziennikarz i satyryk pyta ustami bohaterów o granice wierności sobie i ideałom młodości przeciwstawiając im nonkonformizm dorosłego, uporządkowanego życia.
Tomasz Miłkowski o „Quo vadis” Janusza Wiśniewskiego pisze na lamach „Przeglądu”:
To nie jest opowieść o nadciągającej Apokalipsie. Ta Apokalipsa trwa w każdym z nas, zagłada zbiera swoje żniwo na scenie i w świecie. Korowód postaci przeganianych w gonitwie ku śmierci wciąż trwa, tak jak wciąż nie ustają w doktrynerskich poczynaniach nowi herodowie. Nie poddają się im niestrudzeni wędrowcy, dążący do kresu drogi jako wyzwolenia, jako chwili najwyższej pokory w oddaniu temu, który jest Drogą i Prawdą. Dowiedz się więcej »Kołowrót Apokalipsy
W TEATRZE WARSawy premiera spektaklu KONTRABANDA w reżyserii Adama Sajnuka, 25 maja 2013 o g.19.00.
„Kontrabanda” to polska adaptacja dramatu „American Buffalo” Davida Mameta, amerykańskiego pisarza znanego m. in z dramatów „Glengarrry Glen Ross”, scenariuszy filmowych „Listonosz zawsze dzwoni dwa razy”, „Nietykalni”, czy wreszcie reżysera filmowego „Wydziału zabójstw”, „Skok”.
Rewelacyjne, aktualne tłumaczenie Kondratiuka nadaje tekstowi polski koloryt i typowy sarkastyczny dowcip. „American Buffalo” Davida Mameta to czarna komedia osadzona w realiach amerykańskiego prowincjonalnego miasteczka (Buffalo) połowy lat 90-tych. Bohaterami są trzej życiowi nieudacznicy w średnim wieku. Panowie planują „skok” na przypadkowego klienta lombardu. Misternie przygotowany plan okazuje się z biegiem akcji pełen luk, niedociągnięć, źle przygotowanych założeń, niesprawdzonych informacji.
Tekst opublikowany na blogu Tomasza Miłkowskiego: http://www.dziennikarzerp.pl/2013/05/blog-tomasza-milkowskiego:
„Przybył Bogusławski”. Tak brzmi pierwsze zdanie sławnej powieści węgierskiego pisarza György Spiró „Iksowie”. Sławnej, ale w Polsce nieznanej, mimo że jej głównym bohaterem jest Wojciech Bogusławski, a fascynacja węgierskiego autora polską historią sama w sobie budzi zaciekawienie.
W numerze majowym 2013 (36):
OPINIE
WST po liftingu – Tomasz Miłkowski
33 WST, czyli, co rozczarowało, co uwiodło – Grażyna Korzeniowska
Teatr w kleszczach rozpolitykowanych politykierów” – Józef Jasielski Dowiedz się więcej »Yorick nr 36 (maj 2013) – spis treści
O ROMANTYKACH Hanocha Levina w Teatrze Dramatycznym m.st., Warszawy pisze Grażyna Korzeniowska:
To jest zmierzch. Zmierzch ich życia. Nie chcą się na niego zgodzić i godzą się. Nie chcą mówić o swoich chorobach i niemal z pietyzmem o nich opowiadają. Pragną bliskości, czułości, namiętności i wstydzą się.
Tęsknią do rodzinnego domu, ale o wściekłość przyprawiają ich nadmiernie długo żyjące matki, które nie pozwalają im spokojnie zanurzać się we własną starość.
Czarno – biała szachownica na podłodze i wylękniona, zagubiona postać pod stołem. Pierwsza scena wprowadza nas od razu w klimat charakterystyczny dla pisarza – tym razem występującego w roli bohatera sztuki, Franza Kafki. Spektakl „Kafka tańczy” to rzecz o zmaganiu człowieka, pisarza między namiętnościami – pisarską i cielesną.
Prologiem do tegorocznego, IX Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca Zawirowania w Warszawie (23-30 czerwca) była premiera (11.05.13) spektaklu Navigation Song BD303 w choreografii Irada Mazliaha, stypendysty Polskiego Instytutu w Izraelu, współpracującego od dwóch lat z polskimi choreografami i tancerzami. Spektakl, zagrany w tradycyjnym miejscu Festiwalu – Starej Prochowni – był także zapowiedzią motywu przewodniego tegorocznego festiwalu, czyli teatru tańca w Izraelu.
„Siodło Pegaza” w reż. Ewy Konstancji Bułhak w Teatrze Narodowym w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Przeglądzie. Taki spektakl w teatralnym menu to wykwintny deser.… Dowiedz się więcej »Ta Manilla
javascript:var%20d=document,w=window,e=w.getSelection,k=d.getSelection,x=d.selection,s=(e?e():(k)?k():(x?x.createRange().text:0)),f=’http://www.dziennikarzerp.pl/wp-admin/press-this.php’,l=d.location,e=encodeURIComponent,u=f+’?u=’+e(l.href)+’&t=’+e(d.title)+’&s=’+e(s)+’&v=4′;a=function(){if(!w.open(u,’t’,’toolbar=0,resizable=1,scrollbars=1,status=1,width=720,height=570′))l.href=u;};if%20(/Firefox/.test(navigator.userAgent))%20setTimeout(a,%200);%20else%20a();void(0)Teatr Konsekwentny zmienia siedzibę – od 18 maja osiada na Nowym Mieście w dawnym kinie WARS, zamkniętym wiele lat tyemu i czekającym na nowego gospodarza. Oto zaproszenie na otwarcie, nadesłane przez Teatr:
Już 18 maja w warszawską Noc Muzeów otwieramy szeroko drzwi naszego teatru i zapraszamy Was do środka!
W programie m.in.: Część I – g. 19.00 – premiera spektaklu Wstydźcie się żyć w reż. Adama Sajnuka (na podstawie twórczości Hanoha Levina). Spektakl dyplomowy Studia Teatralnego TK.
Część II – g. 21.00 – wstęp wolny
Już 19 maja 2013 w Miejskim Centrum Kultury w Bydgoszczy odbędzie się premiera „Przygód Kaja i Gerdy” – pierwszego spektaklu realizowanego wspólnie przez Bydgoski Teatr Lalek BURATINO i MCK. Wydarzenie to ma być wstępem do powstania stałej repertuarowej Dziecięcej Sceny Miejskiej. Teatr Buratino, funkcjonujący od ponad roku w gościnnych wnętrzach Miejskiego Centrum Kultury, stal się już stałym elementem bydgoskiego pejzażu kulturalnego. Kolejne premiery i spektakle przyciągają tłumy dzieci. Premiera „Przygód Kaja i Gerdy” zapowiada się równie fascynująco. Dowiedz się więcej »Trzymetrowa Królowa Śniegu
Znamy już termin i temat przewodni 9. edycji BRAVE FESTIVAL – festiwalu przeciw wypędzeniom z kultury. W tym roku odbędzie się on w dniach 7-12 lipca 2013 pod hasłem „Zaginiony Rytm”. Po raz pierwszy twarzą festiwalu nie będzie kobieta. Na plakatach promujących Brave zobaczymy oblicze mężczyzny, jednego z wielu młodych górników stanowiących tanią siłę roboczą na czarnym rynku złota w zachodnim Mozambiku.
Dowiedz się więcej »„Zaginiony rytm” tematem tegorocznego Brave Festival
Dzień Dziecka Teatr Dramatyczny świętuje „Pippi Pończoszanką”. Spektakl będzie grany od 1 do 4 czerwca. To ostatnia szansa, by zobaczyć głośny spektakl Agnieszki Glińskiej wg powieści Astrid Lindgren, a Dominikę Kluźniak w roli rezolutnej piegowatej Pippi.
Oto Pippi: ma dziewięć lat, marchewkowe włosy i mnóstwo piegów. Mieszka w Willi Śmiesznotce całkiem sama, nie licząc małpki Pana Nilssona i konia. Jej mama nie żyje, a tata, kapitan Pończocha, zaginął na morzu. Jednak Pippi, najsilniejsza dziewczynka na calutkim świecie z torbą pełną złotych monet, doskonale sobie radzi bez pomocy dorosłych. A jej kolejne przygody rozśmieszą do łez zarówno dzieci jak i dorosłych.
Dowiedz się więcej »Dzień Dziecka w Teatrze Dramatycznym: „Pippi Pończoszanka”
Na Scenie na Woli trwają próby „Exterminatora” Przemka Jurka w reżyserii Aldony Figury. W spektaklu zobaczymy: Henryka Niebudka, Pawła Domagałę, Kamila Siegmunda, Sebastiana Skoczenia, Przemysława Kosińskiego, Agatę Wątróbską oraz Zuzannę Grabowską.
Premiera 22 maja na Scenie na Woli Teatru Dramatycznego m. ST. Warszawy.
W twórczości Fiodora Dostojewskiego za dzieła najgłębiej penetrujące ciemne obszary ludzkiej natury powszechnie przyjmuje się „Braci Karamazow” i „Biesy”. Obydwie powieści – mimo że już dawno obrosły licznymi komentarzami – wywołują wciąż nowe refleksje; szczególnie jest w nie zasobna książka Władimira Kantora: „Rosyjska klasyka, czyli byt Rosji” (Russkaja kłassika ili bytie Rossii)1/. Interpretacje dzieł Dostojewskiego poprzedzają w niej refleksje na temat Tołstoja. Choć w książce Kantora padają słowa uznania dla artystycznego geniuszu pisarza, jest też wiele zastrzeżeń wobec ideowo filozoficznego przesłania jego twórczości. Niechęć Kantora wywołuje przede wszystkim „Wojna i pokój”. Dokładniej kreowana w powieści wizja rosyjskiej rzeczywistości, w której bytowanie bohaterów utworu przedstawione zostaje, jako instynktownie zgodne z naturą, jako upływające w granicach stabilnej, nacechowanej harmonią życiową, ziemiańskiej idylli. Wizja ta irytuje Kantora, bo pozostaje w sprzeczności z fundamentalną tezą „Rosyjskiej klasyki” o obecności w psychice Rosjan destrukcyjnych energii, raz po raz niszczących pojawiające się w Rosji początki cywilizacji.
Dowiedz się więcej »Karamazowska Apokalipsa i Wdzięki cywilizacji
Reżyserem przedstawienia jest Jorge Lavelli – wraz z Alicją Choińską współautor libretta. Kierownictwo muzyczne nad spektaklem objął Ruben Silva, dyrygentem jest Maja Metelska, a autorem scenografii Marlena Skoneczko.
Opera Polieukt Zygmunta Krauzego powstała na zamówienie WOK i miała swoją światową prapremierę na jej scenie 20.10.10. Rok później, w listopadzie 2011 odbyła się premiera we Francji, w Théâtre du Capitole w Tuluzie.
Dowiedz się więcej »Polieukt Krauzego w Warszawskiej Operze Kameralnej