Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.
Felieton opublikowany w dwumiesięczniku „Świat Lekarza”, grudzień 2012.
To prawdziwy teatr z imponującą przestrzenią, krojony na miarę sceny narodowej. Z widowni Teatru Narodowego zniknęło pięć pierwszych rzędów krzeseł i dzięki temu na wydłużonej scenie mogła powstać np. ogromna nawa katedry albo dziedziniec Luwru. Dowiedz się więcej »KRÓLOWA MARGOT
W najbliższy wtorek (14 maja) o godz. 19.30 na Małej Scenie Teatru Dramatycznego odbędzie się premiera studencka „Romantyków” Hanocha Levina w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza. W przedstawieniu grają: Małgorzata Niemirska, Władysław Kowalski oraz Zdzisław Wardejn. Studenci wchodzą za 20 zł.
Oto miłosny trójkąt – Pogorelka, Chajczik i Bonbonel. Wszystkim stuknęła siedemdziesiątka, a oni licytują się na wspomnienia, odmawiają kadisz i raczą się marmoladą. Żal na nich patrzeć, ale nie śmiać się z nich też nie sposób.
„Romantycy” Hanocha Levina to komedia o starości, o oswajaniu śmierci, ale też wzruszająca opowieść o przywiązaniu i miłości. Izraelski dramaturg z właściwym dla siebie dystansem ironię zderza z groteską, szydercze żarty miesza z powagą. – Bohaterowie nie odgrywają ról, ale opowiadają o swoich myślach i uczuciach. Zwracają się do widza, odwołując się do jego wyobrażeń i pamięci. Mówią po prostu o tym, co się dzieje w ich wnętrzu – podkreśla tłumaczka Agnieszka Olek.
O „Romantykach” Hanocha Levina w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza w Teatrze Dramatycznym w Warszawie pisze Marzena Dobosz na blogu „teatru głodna”
Czy rozmawianie o starości i śmierci może być przyjemne? A interesujące? Zabawne? Spektakl Grzegorza Chrapkiewicza w Teatrze Dramatycznym pokazuje, że przyjemne może nie, ale interesujące i zabawne – owszem. Czy warto świadomie narażać się na nieprzyjemności? Warto.
Tomasz Miłkowski pisze o 33 WST w tygodniku „Przegląd”:
Spośród 14 spektakli 33. Warszawskich Spotkań Teatralnych obejrzałem (prawie) połowę – jednak nie wskutek świadomej selekcji, ale innych okoliczności, które sprawiły, że druga część WST mnie ominęła. Tak więc mam za sobą Naszą klasę z węgierskiego Teatru Katona, Pieśni Leara Teatru Pieśń Kozła, Wiśniowy sad z Bydgoszczy, Filokteta z Teatru Polskiego we Wrocławiu, Pawia królowej ze Starego i Komedię obozową z Legnicy. To za mało, aby dokonać wnikliwej oceny całości, dość jednak, aby na tej podstawie poczynić kilka uwag.
Wybrzmiały 33 Warszawskie Spotkania Teatralne. Zakończył je spektakl Titus Andronicus Szekspira w reżyserii Jana Klaty.
Jest to przedstawienie bardzo nierówne. Są w nim sceny wspaniałe, wzruszające, robiące wrażenie na widzu i trywialne, płaskie, by nie powiedzieć – prostackie.
Taką wielką sceną jest ta rozpoczynająca inscenizację, gdy – przy wtórze zapierającej dech w piersiach muzyki – główny bohater wnosi na scenę 21 czarnych skrzyń. To trumny, w których spoczywają ciała jego synów zabitych na wojnie. Mistrz ceremonii pogrzebowej odlicza kolejną ofiarę – liczba wyświetla się na ekranie. Po złożeniu ostatniej skrzyni-trumny, licznik odlicza jak oszalały – setki, tysiące, miliony…
Ta scena staje się wielką alegorią śmierci niezliczonych zastępów żołnierzy ginących w niezliczonych wojnach, które ludzkość prowadzi od jej początków.
Dowiedz się więcej »33 Warszawskie Spotkania Teatralne, czyli co rozczarowało, co uwiodło
20 kwietnia w rosyjskim Orle odbyła się pierwsza w Rosji premiera sztuki Tadeusza Różewicza, Białe małżeństwo w reżyserii Grzegorza Mrówczyńskiego. Premierze towarzyszyły oklaski na stojąco i szroki rezonans prasy. Publikujemy obszerną recenzję spektaklu, zamieszczoną w gazecie „Orłowskij Wiestnik”.
NIE CHCĘ BYĆ DZIEWCZYNKĄ
Tak mówi Bianka, młoda bohaterka sztuki Białe małżeństwo, którą w roku 1973 napisał nadal żyjący i cieszący się dobrym zdrowiem (ma 92 lata) klasyk polskiej literatury Tadeusz Różewicz. Sztuka była wystawiana na scenach wielu krajów. Ale swego scenicznego spełnienia w rosyjskim doczekała się dopiero 20 kwietnia w Orle, w teatrze Swobodnoje Prostranstwo. Inscenizator Grzegorz Mrówczyński (Polska). Scenografia Kariny Awtandiłowoj (Moskwa). Choreografia – Swietlana Szczekotichina. Na premierę przyjechała z Moskwy znana rosyjska pisarka i tłumaczka Ksenia Starosielskaja.
Prawdziwy koncert aktorski dają Małgorzata Niemirska, Władysław Kowalski i Zdzisław Wardejn w niegranej wcześniej w Warszawie sztuce Hanocha Levina, który opowieść o śmierci, starości i… Dowiedz się więcej »ROMANTYCY
Jakże to ciekawa inscenizacja. Adam Walny przedstawił kolejny – bardzo osobisty i bardzo ciekawy projekt: Szwejk. Na tyłach. Idąc narratorskim tropem Jarosława Haška, ujawnił pogranicze epickiego komentarza Szwejkowskiej powiastki oraz różnorakich zbliżeń rzeczywistości. W charakterystycznym splątaniu perspektyw wspaniale się odnajdują: autoironia, żartobliwy wykręt, kpiarskie dygresje i… zadziwienie.
Zadziwienie historyczną chwilą, politycznymi miazmatami, losem jednostki. Otwarty monolog Szwejka znakomicie łączy porte parole pisarza i reżysera.
Trwają próby spektaklu Romantycy Hanocha Levina w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza. W przedstawieniu zobaczymy Małgorzatę Niemirską, Władysława Kowalskiego oraz Zdzisława Wardejna. Premiera 10 maja na Małej Scenie Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy.
A gdyby jednak starości wyjść naprzeciw? W kapciach, ze zgagą w gardle i czopkiem w tyłku. I nawet mimo obrzęku cewki moczowej poczuć się nie jak próchno tylko jak młody żigolak? Oto miłosny trójkąt – Pogorelka, Chajczik i Bonbonel. Wszystkim stuknęła siedemdziesiątka, a oni licytują się na wspomnienia, odmawiają kadisz i raczą się marmoladą. Żal na nich patrzeć, ale nie śmiać się z nich też nie sposób.
Dowiedz się więcej »„Romantycy” Hanocha Levina w Dramatycznym
POCAŁUNEK Gera Thijsa w wykonaniu Marzeny Trybały i Krzysztofa Tyńca reżyseruje Adam Sajnuk. PREMIERA 12 MAJA 2013 na deskach Teatru Ateneum.
Ona poważna, on były komik. Góry, ławka, na której ona i on co jakiś czas się spotykają. Za pierwszym razem przypadkowo, za drugim też, ale kto wie, jak było za trzecim? Wygląda, że nic ich nie łączy, z biegiem akcji coraz lepiej rozumiemy jednak, dlaczego sztuka nosi tytuł Pocałunek. Tę przejmującą, wzruszającą, ale i pełną delikatnego humoru sztukę napisał znakomity holenderski aktor, reżyser i dramaturg Ger Thijs, wciąż niesłusznie u nas nieznany. Realizując polską prapremierę „Pocałunku” Ateneum stara się to niedopatrzenie jak najszybciej naprawić.
W spektaklu zagrają Marzena Trybała i Krzysztof Tyniec. Reżyseruje Adam Sajnuk – młody reżyser, aktor, scenarzysta, który od 15 lat tworzy niezależny Teatr Konsekwentny. Spektaklami takimi jak „Kompleks Portnoya” i „Zaklęte rewiry” zdobył warszawską publiczność i uznanie krytyki. Tym razem w roli reżysera Sanjuk przedstawia historię niebanalnego uczucia w nowoczesnej i zaskakującej interpretacji.
Na afiszu Teatru Polskiego w Bielsku-Bialej Ceszra Ameryki Roberta Urbanskiegoiw reżyserii Jacka Głomba.
W konwencji realizmu magicznego w stylu Márqueza pragniemy opowiedzieć historię, w której jest miejsce na każdą ludzką podłość, ale i na międzyludzką solidarność. Opowieść, w której ucieka się z ojczyzny, bo się jej nienawidzi, ale potem zawsze się za nią tęskni – wyznał reżyser Jacek Głomb Dramat Roberta Urbańskiego – inspirowany głośnymi książkami Martina Pollacka („Cesarz Ameryki” oraz „Po Galicji”), a także źródłami dawniejszymi, jak poemat Marii Konopnickiej „Pan Balcer w Brazylii” czy reportaże Adolfa Dygasińskiego oraz listy i wspomnienia emigrantów – po raz pierwszy w polskim teatrze podejmuje temat masowej emigracji chłopów galicyjskich do Ameryki Południowej na przełomie XIX i XX wieku. Największa fala tej emigracji (1890-1891) została nazwana „gorączką brazylijską”. Dowiedz się więcej »CESARZ AMERYKI
Nieudana próba adaptacji powieści Virginii Woolf – zamiast strumienia świadomości mamy do czynienia z sekwencją scenek, przypominających szkolne przedstawienia z obrazkami. Niezamierzony dowód na starość… Dowiedz się więcej »FALE
Nowy dramat Tadeusza Słobodzianka o młodości patrona Pałacu Kultury i Sztuki, w którym teatr się mieści, ukazuje kiełkowanie systemu całkowicie podporządkowującego jednostkę centralnemu… Dowiedz się więcej »MŁODY STALIN
Wyznam hardo: nie znoszę polityki na scenie! Żyjemy w czasach, w których polityka coraz bardziej staje się „teatrem”, a teatr zabiera się za „politykowanie”. Agresywnym twórcom wydaje się, że skoro władza jest dla społeczeństwa uciążliwa, nieprzewidywalna i zgoła głupawa, to trzeba jej dowalić, albo i mądrze podpowiedzieć, co ma dalej robić… Bo przecież teatr do czegoś służy, nie?
Dowiedz się więcej »TEATR W KLESZCZACH ROZPOLITYKOWANYCH REŻYSERÓW
Rzecz o lęku przed nadciągającą rewolucją, zagrażającą życiu jednostek, zwłaszcza twórczych (artystów), ale i kulawej „mdłej demokracji”, o przeczuciu kryzysu władzy. Stary świat nieuchronnie chyli… Dowiedz się więcej »BEZIMIENNE DZIEŁO
Piosenki Jerzego Wasowskiego tylko lekko stylizowane tchną świeżością. Każdy ma swoją popisową solówkę: Ewa Bułhak błyszczy w Manilli, Marcin Przybylski porywa Torreadorem i kastanietami, a… Dowiedz się więcej »SIODŁO PEGAZA
Koło Naukowe Teatr i Polityka oraz Teatr Polski w Warszawie serdecznie zapraszają na piątą w tym roku akademickim premierę studencką. Będzie to Quo Vadis słowami Sienkiewicza, Eliota, Audena i innych w reżyserii Janusza Wiśniewskiego. Premiera studencka odbędzie się 7 maja o godzinie 19:30 na Scenie Kameralnej Teatru Polskiego. Po spektaklu zapraszamy na spotkanie z aktorami, reżyserem spektaklu Januszem Wiśniewskim, a także z Tomaszem Miłkowskim – dziennikarzem, krytykiem teatralnym i literackim, absolwentem polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, doktorem nauk humanistycznych.
Dyskusję poprowadzi Marcin Pietrowski
Dowiedz się więcej »Premiera studencka QUO VADIS Janusza Wiśniewskiego
Zakończył się międzynarodowy festiwal ARMMONO w Erywaniu, w którym wzięła udział grupa polskich artystów – laureatów sławnego, najstarszego na świecie festiwalu teatrów jednego aktora we Wrocławiu WROSTJA, dzięki patronatowi i wsparciu finansowemu ambasady polskiej w Armenii. Polscy aktorzy byli honorowymi gośćmi festiwalu, na którym zaprezentowali aż 5 monodramów – wszystkie przyjęte entuzjastycznie. Bogusław Kierc przedstawił swój monodram Mickiewiczowski MÓJ TRUP, Mateusz Olszewski NOVECENTO (laureat ostatniego OFTJA we Wrocławiu), Krzysztof Grabowski MIŁKĘ wg sztuki Piaskownica Michała Walczaka, a ANNA SKUBIK aż dwa monodramy: FEDRĘ w reżyserii Bogusława Kierca i wcześniejszy spektakl (już prezentowany w Erywaniu przed kilku laty, a teraz ponownie na specjalne życzenie publiczności) ZŁAMANE PAZNOKCIE o ostatnich dniach życia Marleny Dietrich.
[Na zdjęciu Mateusz Olszewski w spektaklu NOVECENTO – przyjęty przez publiczność w Erywaniu owacją na stojąco].
Dowiedz się więcej »Festiwal Armmono- sukces polskich artystów
W czwartek, 26 kwietnia rozpoczął się 10 międzynarodowy festiwal teatrów jednego aktora ARMMONO w Erywaniu. Jubileuszowa edycja ma szczególny charakter, zawiera bowiem bogatą prezentację polskich… Dowiedz się więcej »Festiwal z widokiem na Ararat