Jedna fotografia
Pomysł tego spektaklu, powstałego w ramach projektu „Muzeum Społeczne”, był przedni. Początek dała jedna fotografia z warszawskiej nadwiślańskiej plaży po praskiej stronie. Wykonana została 7… Dowiedz się więcej »Jedna fotografia

Pomysł tego spektaklu, powstałego w ramach projektu „Muzeum Społeczne”, był przedni. Początek dała jedna fotografia z warszawskiej nadwiślańskiej plaży po praskiej stronie. Wykonana została 7… Dowiedz się więcej »Jedna fotografia
Polski teatr poniósł dotkliwą stratę – 26 stycznia 2017 po ciężkiej chorobie, zmarł Tadeusz Malak (ur. 9 lutego 1933 w Żninie), aktor, reżyser, pedagog. Ukończył… Dowiedz się więcej »Tadeusz Malak nie żyje
Anna Rzepa-Wertmann pisze po spektaklu „Anioł za lodówką” w lubelskim Andersenie: „Byście mieli Oczy do słuchania, Uszy do patrzenia. Byście patrzyli, by Zobaczyć”. Najnowsza premiera… Dowiedz się więcej »Judische Stadt Lublin, Szeroka 28
To już chyba jedno z ostatnich podsumowań ubiegłego roku. Tomasz Milkowski publikuje w tygodniku „Przegląd” swoje teatralne: PLUSY I MINUSY Jak co roku, pojawiają się… Dowiedz się więcej »Teatr 2016
Dziesiątki znakomitych ról – w teatrze, telewizji, w lanie. Aktorski Kraków nie miał w tym sezonie powodów do narzekań – pisze krytyk Łukasz Maciejewski w… Dowiedz się więcej »Osiem aktorskich gwiazd Krakowa minionego sezonu
„Nie przeszkadzają mi puste miejsca na widowni. Nie każdy rozumie operę” – mówi Pavlo Tolstoy, jeden z najbardziej cenionych, pracujących w Polsce tenorów, artysta ukraińskiego… Dowiedz się więcej »Zagrać ciałem i głosem
Nazwisko Marcelina Sembrich-Kochańska (1858 – 1935) – znane w kręgach miłośników opery jako Marcella Sembrich – niewiele mówi przeciętnemu Kowalskiemu, choć może, teraz kiedy rząd… Dowiedz się więcej »Marcelina Sembrich-Kochańska – drugie życie artystki
Biegł spóźniony. Zwykle się udawało. Ale tym razem, 8 stycznia 1967, nie udało się. Zginął pod kołami pociągu na dworcu we Wrocławiu. Taki obraz Zbyszka… Dowiedz się więcej »Zbyszek – anatomia mitu
Grzegorz Mrówczyński (na zdj.), członek Kapituły Nagrody im. Stefana Treugutta, przedstawił podczas uroczystości wręczenia tej Nagrody za wybitne osiągnięcia w Teatrze Telewizji Wawrzyńcowi Kostrzewskiemu (w… Dowiedz się więcej »Laudacja dla Kostrzewskiego i „Walizki”
Koniec i początek roku – tradycyjny czas podsumowań i podejmowanych zobowiązań. Niewiele są warte, ale milo pomyśleć, że może coś dałoby się zrobić lepiej –… Dowiedz się więcej »Plus minus średnio?
GWIAZDA w reżyserii Krzysztofa Czeczota w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu: Nie ma sensu traktować „Gwiazdy” Helmuta Kajzara w reżyserii Krzysztofa Czeczota w kategoriach ekscesu. Czeczot… Dowiedz się więcej »Z fotela Maciejewskiego: GWIAZDA NA STRYCHU
Z Tomaszem Miłkowskim przed festiwalem teatrów jednego aktora w Toruniu rozmawiała Agata Piedziewicz. Agata Piedziewicz: Panie Tomaszu, zacznę od podstawowego pytania: skąd wzięło się u… Dowiedz się więcej »Teatr jednego aktora jako soczewka
15 Xll 1961 – „Wejście i wyjście” (Część I „Kazanie księdza Bernarda”, Część lI „System księdza Jensena, czyli Wejście i wyjście”), Scena 61 w T.… Dowiedz się więcej »Spis najważniejszych przedstawień wg tekstów Leszka Kołakowskiego
Z okazji premiery „Kto z was chciałby rozweselić pechowego nosorożca” w teatrze „Baj” w Warszawie pod dyrekcją Ewy Piotrowskiej a w inscenizacji (adaptacja i reżyseria)… Dowiedz się więcej »TEATR LESZKA KOŁAKOWSKIEGO
Msza za miasto Arras to powieść autorstwa Andrzeja Szczypiorskiego, którą po 20 latach ponownie wystawiono jako monodram na deskach teatru. Wyreżyserowany przez Krzysztofa Zaleskiego w… Dowiedz się więcej »Debiuty: Świadek czasu
Doszło do tego, że „utwór, który groził (…) złowrogimi skutkami dla całej ludzkości” zaadaptował na scenę w teatrze dla dzieci i w teatrze formy (teatrze… Dowiedz się więcej »DO CZEGO DOSZŁO W WARSZAWSKIM TEATRZE „BAJ”
To nie jest ranking, ale po prostu noty o 15 spektaklach mijającego roku, które wywarły na mnie największe wrażenie. Na szczęście teatr wciąż ma do… Dowiedz się więcej »Moje teatralne olśnienia ‘2016
Za wielkimi mężczyznami stoją jeszcze większe kobiety – takimi słowami można opisać to, co chciała nam zaprezentować Małgorzata Pieńkowska w monodramie Zofia, ocenia Jędrzej Chudzik:… Dowiedz się więcej »DEBIUTY: Bóg, honor i współczucie?
O krótkiej pamięci widzów, zaufaniu do młodych twórców, życiu Zofii i pytaniu: czy to życie zmarnowane, czy przeżyte z sensem, tuż po spektaklu z MAŁGORZATĄ… Dowiedz się więcej »DEBIUTY: Za każdą trumną idzie Zofia
„Do beztęsknoty i do bezmyślenia, do tych, co mają tak za tak, nie za nie, bez światłocienia. Tęskno mi Panie.”(Cyprian Kamil Norwid „Moja Piosnka II”)… Dowiedz się więcej »Teatr poza teatrem – artystyczne prowokacje Anastazego B. Wiśniewskiego wobec tęsknoty krytyka