Pupek
Na Wirtualny Fotel zaprosiłam Barbarę Jakubowską – Krzyżagórską. Aktorka na emeryturze. Teraz, gdy została wdową (jej mężem był Klemens Krzyżagórski) postanowiła dni jakoś wypełnić i wypełnić pustkę, jaką los jej stworzył. Nie ma już tego, kto był jej najbliższy, z kim dzieliła nie tylko radości, smutki i rozterki, ale każdą chwilę życia. Zostały piękne wspomnienia lat razem spędzonych, zostały stosy tekstów Klemensa, drukowanych i niedrukowanych, reportaży i szkiców teatralnych. Z ta spuścizną Barbara stara się uporać i ocalić ją od zapomnienia. Warto, bo jest to także świadectwo czasów, które odeszły.
Barbara zna dobrze język francuski. Nie tylko czyta i mówi w tym języku, ale także tłumaczy literaturę piękną z języka francuskiego na polski. Dobrze tłumaczy, bo z dużym wyczuciem i wrażliwością na obydwa języki, z perfekcyjnym wręcz słuchem tłumacza. To jedno z opowiadań.
jhw
„Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka to jeden z najchętniej oglądanych spektakli w repertuarze warszawskich teatrów. Przedstawienie zdobyło wiele nagród, m.in.: nagrodę publiczności na Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych czy prestiżową nagrodę środowiska teatralnego „Feliksy Warszawskie” za reżyserię. Na Scenie na Woli im. T. Łomnickiego, 3 października, „Nasza klasa” będzie zagrana po raz setny.
Najbardziej cenię te książki o artystach, z których tchnie życie, w których są obecni nie tylko jako twórcy, ale i jako ludzie. Jak można być bardziej obecnym niż w listach? Listach szczególnych, z których wyłania się wyjątkowy artysta i opromieniony miłością człowiek. Czy miłość ta została „skonsumowana” czy też nie? Takie zakłady robią między sobą koleżanki p. Wiesławy Domańskiej, która owe listy wydała własnym nakładem w ilości 302 numerowanych egzemplarzy. Brak odpowiedzi, nawet sugestii, w tym względzie to dodatkowa zaleta tej książki. Jednoznaczność nigdy nie jest tak ciekawa jak wieloznaczność. Poza tym… Dopowiedzenie pewnych spraw zawsze je zubaża. Tu owa miłość do Marii Teresy Antoniny i do teatru (a może odwrotnie? Do teatru i Marii itd.?) mieni się bogactwem barw i odcieni. Jest w tych listach i artysta, wyjątkowy w świecie teatru, i człowiek – chyba równie wyjątkowy.
We wtorek 24 września w sali koncertowej Zamku Królewskiego w Warszawie wręczono Nagrody im. Norwida. Nagrodę im. Norwida w kategorii „Dzieło życia” przyznawaną za całokształt pracy twórczej otrzymała poetka i eseistka Julia Hartwig. Nagrodę przyznała kapituła „Dzieło życia” w składzie Leszek Celej (przewodniczący), Jacek Maślankiewicz, Tomasz Miłkowski, Janusz Odrowąż-Pieniążek i Monika Strugała. Julia Hartwig, dziękując za nagrodę przeczytała swój piękny wiersz poświęcony Norwidowi, poety niechcianego i odtrąconego, któremu sprawiedliwość oddali dopiero potomni.
Ambasada Chile w Polsce we współpracy z Instytutem Cervantesa w Warszawie prezentuje zbiór 25 płócien autorstwa dwóch malarek, których twórczość charakteryzuje odmienna stylistyka i perspektywa: Lao Córdova (cykl „Kolory duszy”) to malarstwo ekspresjonistyczne, natomiast Jenny Straussmann jest autorką pejzaży („Pejzaże z mojej ziemi – Chiloé”).
„Teatr jest miejscem, w którym spełnia się zarówno aktor, jak i widz. Będę grał w teatrze tak długo, jak długo owacje publiczności nie staną się dla mnie ważniejsze od granej przeze mnie roli” – mówi Henryk Talar.
NEW YORK, September 3 – In „The Vatican Knows (about the kidnapping of that young woman),” a new play by Mario Fratti, a young girl’s fantasies about being fathered by the Pope lead to a brutal kidnapping. Theater for the New City, 155 First Ave., will present the work October 3 to 20, directed by Stephan Morrow.
TEATRALNE SPIĘCIE W TEATRZE POWSZECHNYM W WARSZAWIE
W najbliższy czwartek, 12 września, spektaklem „Szkoła żon” Moliera zostanie uczczony jubileusz 45-lecia pracy twórczej Dyrektora Teatru Polskiego – Andrzeja Seweryna. Gościem przedstawienia, 12 września w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana w Warszawie, będzie minister kultury Bogdan Zdrojewski, który osobiście pogratuluje Dyrektorowi jubileuszu (na zdjęciu Andrzej Seweryn w monodramie szekspirowskim).
W Gdyni wielkie święto: otwarcie Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej po remoncie – teatr wypiękniał, zwiększył kubaturę i może jednocześnie na trzech widowniach pomieścić ponad 1500 widzów, na dużej sali ponad 1000! Teraz to drugi pod względem wielkości teatr muzyczny w Polsce po Operze Narodowej. Szkoda, że nie doczekał jego otwarcia dyrektor tej sceny, pełen energii Maciej Korwin.
W TVP2 właśnie wystartował komediowy show „I kto to mówi?” tworzony na zasadach teatru improwizacji. Na scenie zawodowo tym gatunkiem zajmuje się Ab Ovo Teatr Improv, grupa profesjonalnych aktorów działająca od 2010 roku. Aktorskie wykształcenie, szkolenia u najlepszych trenerów improwizacji na świecie, kilkuletnie doświadczenie sceniczne i zgrany zespół to atuty Ab Ovo. 25 września w warszawskim klubie „Wkręt” rusza kolejny, czwarty sezon występów Ab Ovo. 
Dzisiaj, 5 września, i jutro w Teatrze WarSawy na Rynku Nowego Miasta na afiszu GRUZY, „czarna komedia” Dennisa Kelly’ego. Równie dobrze można by określić ten utwór mianem thrillera urbanistycznego (jak inną znaną i graną w Warszawie sztukę Kelly’ego – „Sieroty”) albo tragikomedii ze sfer marginesu społecznego.