60. rocznica śmierci Bertolta Brechta, która minęła w sierpniu, przeszła bez mała niezauważalnie. Gdyby nie premiera „Songu o Brechcie” Duśki Markowskiej-Resich, przygotowanego staraniem Fundacji na… Dowiedz się więcej »Brecht w zamrażarce
Pierwszą w tym sezonie premierą w Teatrze Żeromskiego w Kielcach będzie Kieł (tekst na podstawie filmu Efthymisa Filippousa i Yorgosa Lanthimosa Marcin Cecko) w reżyserii… Dowiedz się więcej »W Kielcach dwie październikowe premiery
17 września w Teatrze im. Aleksandra Sewruka w Elblągu odbędzie się premiera Nie wszystko czerwone – Wysocki, Okudżawa. Scenariusz: Aleksander Trąbczyński, Marcin Sosnowski. Reżyseria i… Dowiedz się więcej »Wysocki – Okudżawa i Cud mniemany w Elblągu
W tym roku w Warszawie w dniach 23-25 września odbędzie się 7. edycja międzynarodowego festiwalu muzyki klasycznej Szalone Dni Muzyki – La Folle Journée. Tym razem jego tematem przewodnim będzie Natura.
Pomysłodawcą i założycielem Szalonych Dni Muzyki jest René Martin – twórca festiwali i organizator licznych koncertów muzyki klasycznej na całym świecie, założyciel Centre de Realisations et d’Etudes Artistiques à Nantes (C.R.E.A.), a z polskiej strony współtworzą festiwal Janusz Marynowski z Orkiestrą Sinfonia Varsovia, Ryszard Kubiak z Fundacją „Ogrody Muzyczne” oraz Viola Łabanow z Fundacją „Muzyka jest dla wszystkich” oraz warszawski Teatr Wielki – Opera Narodowa.
Ideą Szalonych Dni Muzyki jest popularyzacja muzyki klasycznej, przełamywanie uprzedzeń do niej poprzez zachęcanie i ułatwianie udziału w koncertach, przy jednoczesnym utrzymywaniu prezentacji muzyki na możliwie najwyższym poziomie. Krótkie koncerty odbywające się od rana do wieczora w kilku salach jednocześnie, niskie ceny biletów (8-15 zł) i wyjątkowa atmosfera sprawiają, że „Szalone Dni Muzyki” to spotkania z muzyką, w których uczestniczyć może każdy. Na tegorocznym festiwalu odbędzie się prawie 60 bardzo zróżnicowanych koncertów. Zabrzmią kompozycje zarówno stricte klasyczne, jak i nieco odbiegające od tego nurtu, np. klasyka połączona z muzyką elektroniczną, jazzem, animacjami, a także muzyka dalekowschodnia. Podczas planowania festiwalu nie zapomniano również o najmłodszych, dla których została przygotowana bardzo bogata oferta dla różnych grup wiekowych. Dowiedz się więcej »Szalone Dni Muzyki po raz siódmy!
24 września, o godzinach: 14.00, 17.00 i 19.00 odbędzie się performatywna gra miejska „Fira 2016: przywrócenie”. Uczestnicy będą mieli okazję zapoznać się z kulturą przedwojennego,… Dowiedz się więcej »Ruszają zapisy na grę miejską „Fira 2016: przywrócenie”
Tworzenia na żywo, interakcji z publicznością – jedynym słowem improwizacji teatralnej – tego nauczyć się będzie mogła młodzież podczas kolejnych edukacyjnych spotkań w gnieźnieńskim teatrze.… Dowiedz się więcej »Teatralny jazz dla młodzieży
Krzysztof Jaślar jest specjalistą od tworzenia zgrabnych scenariuszy, w które wpisuje powszechnie lubiane piosenki. Jest wynalazcą patentu na sukces takiego montażu, a to wcale nie… Dowiedz się więcej »Piosenki w zgrabnej oprawie
Spektakl Wrocławskiego Teatru Współczesnego „Gałgan” w reżyserii Eweliny Marciniak to muzyczno-kryminalna opowieść o traumach dzieciństwa, którą snują młoda dziewczyna i jej niewidomy brat. Z czasem… Dowiedz się więcej »GAŁGAN z audiodeskrypcją we Wrocławskim Teatrze Współczesnym
Wkrótce premiera (23 września) Zabawy Marka Modzelewskiego na małej scenie Teatru Polonia. Grają Anna Moskal, Marcin Perchuć i Bartosz Sak. Reżyseruje Iza Kuna.Dowiedz się więcej »ZABAWA w Polonii
Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, najstarszy festiwal monodramu na świecie, obchodzi 50-lecie istnienia. W 2016 roku odbywa się w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury i… Dowiedz się więcej »50. Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, październik – listopad 2016
Prawdziwa zemsta dojrzewa powoli. Sztuka odzwierciedla tematy niezwykle aktualne. Jak szybko społeczeństwo pod wpływem obietnic i manipulacji ulega degradacji moralnej? Jak łatwo zaciera się granica pomiędzy sprawiedliwością a zemstą? – mówi reżyser Wawrzyniec Kostrzewski.
Premiera spektaklu 30 września 2016 na Scenie im. Gustawa Holoubka. W głównych rolach wystąpią Halina Łabonarska i Adam Ferency.Dowiedz się więcej »„Wizyta starszej pani” Friedricha Dürrenmatta w Teatrze Dramatycznym
Przed zbliżającą się premierą filmu „Ostatnia rodzina”, z udziałem Andrzeja Seweryna, który za rolę Zdzisława Beksińskiego otrzymał nagrodę Złotego Lamparta na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno, Teatr Polski zaprasza 20 października na spotkanie Zdzisław Beksiński. Próba autoportretu?Dowiedz się więcej »Zdzisław Beksiński. Próba autoportretu?
Siły miałem niewiele. Cel Był bardzo daleko Ale wyraźnie widoczny, jakkolwiek dla mnie Nie do osiągnięcia. Tak minął mój czas Który dany mi był na… Dowiedz się więcej »Ucieczki Brechta. Z Mirosławem Zbrojewiczem rozmawia Tomasz Miłkowski
Już dzisiaj rozpoczyna się ósma edycja Interdyscyplinarnego Festiwalu Sztuk w Żyradowie MIASTO GWIAZD, którego animatorami są profesor Artur Krajewski (warszawska ASP) i Marta Olbryś. Polska sekcja AICT od początku towarzyszy temu przedsięwzięciu, a jej przewodniczący wchodzi w skład Artystycznego Komitetu Honorowego.Dowiedz się więcej »Rusza Festiwal Gwiazd z Żyrardowie
Fundacja Shalom zorganizowała już trzynaście edycji Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera. Czwartego września dobiegła końca XIII edycja Festiwalu, zorganizowana w gościnnych progach kilku instytucji. W opinii wielu ludzi kultury to jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych w Warszawie, a także jeden z najciekaszych festiwali w Polsce czy nawet na świecie, poświęconych tematyce żydowskiej. Dowiedz się więcej »XIII edycja Festiwalu Singera – podsumowanie wydarzeń teatralnych (27.08.-04.09.2016)
Gorąco w stolicy kultury
Prawdziwie tropikalny upal panował w ostatni weekend we Wrocławiu. W europejskiej stolicy kultury jest na to sposób – pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna.
Wystarczy zanurzyć się w Afrykarium wrocławskiego ZOO, a zwłaszcza w jego części zwanej „dżunglą”, gdzie nieruchomo polegują krokodyle i leniwie przetaczają się z boku na bok hipopotamy, aby po wyjściu na zewnątrz mimo trzydziestostopniowego upału odczuć przyjemny chłód. Nie jest to jednak takie proste. Afrykarium jest oblegane i trzeba o wizycie pomyśleć zawczasu. Dowiedz się więcej »Gorąco w stolicy kultury
2 września 2016 r. o godz. 19.00, na Dużej Scenie Lubuskiego Teatru premiera spektaklu Czasami księżyc świeci od spodu autorstwa i w reżyserii Pawła Wolaka i Katarzyny Dworak (PiK)
Czasami księżyc świeci od spodu to ostatnia już część tryptyku „opowieści wiejskich”, zrealizowanych na scenach teatrów w Legnicy i Zielonej Górze przez twórczy tandem PiK. Chociaż każda z części jest odrębnym, samodzielnym bytem dramatyczno-teatralnym, łączy je wiele zabiegów tematycznych i formalnych. Przede wszystkim miejsce zdarzeń – wieś: mała, odległa geograficznie i mentalnie od współczesnego świata, będąca sama dla siebie kosmosem, w którym, jak w soczewce, ogniskują się i powiększają ważne zagadnienia ludzkiej egzystencji, tragiczne dylematy wyborów moralnych, w którym natężenie emocji sięga klasycznych greckich tragedii. Dowiedz się więcej »Trzecia część tryptyku w Teatrze Lubuskim
– Zmieścić cały dorobek dramaturgiczny Wojciecha Bogusławskiego w jednym, niezbyt okazałym tomie, to nie lada wyczyn – o książce „Dzieła dramatyczne Wojciecha Bogusławskiego” pod opieką naukową prof. dr hab. Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna
Jak wiadomo bowiem, „ojciec teatru polskiego” napisał, a w zasadzie przetłumaczył, a czasem gruntownie przerobił około 50 utworów dramatycznych, a więc dorobek to imponujący, który niemal w całości udało się artyście opublikować w monumentalnym cyklu „Dzieł dramatycznych”, zaplanowanych na kilkanaście tomów. Podjął inicjatywę tyleż ambicjonalną, co i ratunkową.
Po wyborze Cezarego Morawskiego na dyrektora Teatru Polskiego we Wrocławiu pracownicy teatru zapowiadają strajk. Krystian Lupa (przedstawiciel ZASP w komisji konkursowej) zgłosił votum separatum i… Dowiedz się więcej »I po teatrze
Projekt „Niedokończony dom, przemieszczający się ludzie, ruchome granice/european songlines” to opowieść o przyczynach, potrzebach i faktach związanych z migracją ludzi w Europie. Poetyckie poszukiwania europejskiej tożsamości stanowią punkt wyjścia do refleksji o stałości granic i źródłach kultury. Artyści z różnych dziedzin, współpracując ze sobą, przekraczają granice form sztuki, aby stworzyć opowieść o historii ludzkich wędrówek.