gatunek dramatu uprawiany w starożytnej Grecji – czwarty, obowiązujący składnik tetralogii, przedstawianej podczas (por.:) agonu tragicznego; d.s. za temat miał pogodny wątek mitologiczny, występował w… Dowiedz się więcej »DRAMAT SATYROWY
dramat powstały w okresie średniowiecza, niezwiązany z tradycją antyczną, o silnym religijnym zabarwieniu (dramaty liturgiczne, misteria, moralitety). Uważa się, że „Żale Matki Boskiej pod krzyżem”… Dowiedz się więcej »DRAMAT ŚREDNIOWIECZNY
spuścizna dramatyczna okresu staropolskiego, w której wyróżnić można dwa nurty – dramatu średniowiecznego, powstałego bez nawiązań do tradycji antycznej (misteria, moralitety, dramat liturgiczny, komedie mięsopustne,… Dowiedz się więcej »DRAMAT STAROPOLSKI
dramaturgia, której podstawowym wyznacznikiem były idee symbolizmu (ucieczka od sielskich obrazów natury, zwrot w stronę kultury miasta i iluzji sztuki). W d.s. autorzy zrywali z… Dowiedz się więcej »DRAMAT SYMBOLICZNY
dramat pisany z uwzględnieniem specyficznej techniki telewizyjnej (możliwość montażu filmowego, efektów elektronicznych itp.), przeznaczony do realizacji na małym ekranie. W praktyce telewizyjnej realizuje się dla… Dowiedz się więcej »DRAMAT TELEWIZYJNY
inaczej: dramat obyczajowo-psychologiczny, odmiana utworu dramatycznego, kontynuująca tradycję dramatu mieszczańskiego; łączy cechy tragedii i komedii, skupiając uwagę widza (czytelnika) na psychologicznych i społecznych konfliktach bohaterów… Dowiedz się więcej »DRAMAT WŁAŚCIWY
(łac. = maski dramatu), osoby dramatu, zestawienie postaci występujących w utworze dramatycznym, umieszczane zazwyczaj na początku tekstu, po tytule i przed wskazówkami wstępnymi autora. Współcześnie… Dowiedz się więcej »DRAMATIS PERSONAE
1. autor dramatu (-tów); 2. w teatrze rosyjskim stanowisko literackiego rezydenta, odpowiadające funkcji kierownika literackiego teatru w Polsce – w warszawskim Teatrze Dramatycznym utworzono stanowisko… Dowiedz się więcej »DRAMATURG
(gr. dramatourgia), 1. twórczość dramatyczna, ogół utworów dramatycznych jakiegoś autora, nurtu, okresu, kręgu kulturowego itp., np. dramaturgia >Szekspira; 2. teoria, dawniej nazywana dramatyką, będąca uogólnieniem… Dowiedz się więcej »DRAMATURGIA
1. poddanie tekstu literackiego zabiegom adaptacyjnym na użytek sceny, polegające przede wszystkim na zastosowaniu dialogu (por. adaptacja teatralna); 2. opracowanie jakiegoś tematu literackiego w formie… Dowiedz się więcej »DRAMATYZACJA
kategoria estetyki teatralnej Georgija >Towstonogowa (1913-1989), wybitnego reżysera rosyjskiego, w którego realizacjach scenicznych „pod powierzchnią” toczącego się na scenie dialogu toczył się początkowo niewidoczny, ale… Dowiedz się więcej »DRUGI PLAN W DRAMACIE
(1926-2007), tancerz i choreograf, twórca i dyrektor Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu (1973-87). Autor opracowania choreograficznego do m.in. „Odwiecznych pieśni” Mieczysława Karłowicza (1975), „Stabat Mater”… Dowiedz się więcej »DRZEWIECKI CONRAD
zastępstwo lub druga obsada jakiejś roli (ról) granej na zmianę przez co najmniej dwóch aktorów.
jeden z czołowych powojennych kabaretów w Polsce, nawiązujący do tradycji kabaretów berlińskich, którego organizatorem i reżyserem był Edward Dziewoński (noszący w środowisku aktorskim przezwisko Dudek),… Dowiedz się więcej »DUDEK, KABARET
zakłamanie, hipokryzja, kołtuneria; sposób postępowania zgodny z zasadą wyznawaną przez tytułową bohaterkę „Moralności pani Dulskiej” Gabrieli >Zapolskiej: „Na to mamy cztery ściany i sufit, aby… Dowiedz się więcej »DULSZCZYZNA
(1921-1990), szwajcarski prozaik i dramaturg, którego twórczość sceniczna należała do kanonu teatrów europejskich w latach 50. i 60. Autor m.in.: „Romulusa Wielkiego” (1949), „Franka V”… Dowiedz się więcej »DÜRRENMATT FRIEDRICH
(1858-1924), aktorka włoska o międzynarodowej sławie, ugruntowanej dzięki występom gościnnym w wielu krajach. Słynęła jako odtwórczyni ról szekspirowskich, m.in. Julia w „Romeo i Julii” i… Dowiedz się więcej »DUSE ELEONORA
wymowa aktorska; dykcja teatralna wymaga szczególnie starannego przestrzegania ogólnych reguł (ze względu na słyszalność) poprawnej wymowy, zwłaszcza końcówek i trudnych zbitek. W polskim szkolnictwie teatralnym… Dowiedz się więcej »DYKCJA
dawniej (por.) anterprener, organizator pracy artystycznej zespołu. Często dyrektor skupia w jednym ręku kompetencje artystyczne (łącząc obowiązki dyrekcyjne z kierownictwem artystycznym) i organizacyjno-finansowe. Wpływ d.… Dowiedz się więcej »DYREKTOR TEATRU
podstawowa kategoria estetyki Bertolta >Brechta (por.: gra z dystansem). E.o. polegał przede wszystkim, na „oczyszczeniu sceny i widowni z wszelkiej magii”. Aktor według Brechta nie… Dowiedz się więcej »EFEKT OBCOŚCI