Capitano
postać z (por.:) komedii dell’arte. Zubożały żołnierz samochwał, o rozwiniętej fantazji, skłonny do pompatycznych przemówień (jego wywody roją się od hiperboli) i gwałtownych rejterad w… Dowiedz się więcej »Capitano
postać z (por.:) komedii dell’arte. Zubożały żołnierz samochwał, o rozwiniętej fantazji, skłonny do pompatycznych przemówień (jego wywody roją się od hiperboli) i gwałtownych rejterad w… Dowiedz się więcej »Capitano
poddawanie rewizji przygotowywanych widowisk pod kątem określonych oczekiwań ideologicznych, religijnych bądź politycznych. C.w.t. nie zawsze przybierała kształt instytucjonalny (oficjalni cenzorzy zatwierdzający spektakl, odpowiednie urzędy, aparat… Dowiedz się więcej »cenzura w teatrze
(gr. charakter = wizerunek), postać literacka o wyraźnie indywidualnych rysach, w przeciwieństwie do (por.:) typu. Ch. cechuje bogata osobowość; jego działania są umotywowane psychologicznie lub/także… Dowiedz się więcej »charakter
nadawanie twarzy aktora wyglądu zgodnego z założeniami inscenizacyjnymi za pomocą pudru, szminki, a niekiedy środków plastycznych (sztuczny nos, wąsy, bokobrody, peruka itp). Czasem ch. podkreśla… Dowiedz się więcej »charakteryzacja
pracownik teatru, technik teatralny zajmujący się charakteryzacją aktorów.
(gr. choros, łac. chorus), zespół osób wypowiadających się grupowo w mowie albo śpiewie; tradycja wypowiedzi chóralnych wywodzi się ze starożytnej Grecji, z uroczystości religijnych. Występy… Dowiedz się więcej »chór
autor układu tanecznego w spektaklu baletowym albo w innego rodzaju widowisku (operze, spektaklu dramatycznym itp.).
(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia układów tanecznych; także zapis tych układów.
wypróbowany sposób na skupienie uwagi widza na danej sytuacji teatralnej. „Istota chwytu sprowadza się do wyrwania z miejsca spotkania elementu, który skupi powszechną uwagę i… Dowiedz się więcej »chwyt teatralny
Komedia Francuska, najstarsza scena francuska, pełniąca rolę teatru narodowego, utworzona na polecenie Ludwika XIV (1680). Teatr ten jest stowarzyszeniem aktorów, które działa na podstawie statutów… Dowiedz się więcej »Comedie Francaise
(1606-1684), dramaturg francuski, mistrz tragedii klasycyzmu, początkowo autor komedii (debiut „Mélite”, 1629). Sławę zapewnił sobie tragikomedią „Cyd” (1636), a ugruntował cyklem tragedii o tematyce bohaterskiej… Dowiedz się więcej »Corneille Pierre
właśc. Henry E.G. Godwin Wardell, (1872-1966), angielski reżyser i scenograf, reformator teatru, redaktor pisma „The Mask”, autor książki „O sztuce teatru” (1911). Główne inscenizacje C.… Dowiedz się więcej »Craig Edward Gordon
awangardowy teatr krakowskich plastyków, zawiązany przez Marię Jaremę i Tadeusza Kantora, kierownika, reżysera, scenografa, autora scenariuszy i swoistego guru sceny (1956-1992). Zespół nawiązywał do międzywojennego… Dowiedz się więcej »Cricot 2
(1880-1972), aktorka czynna zawodowo do końca życia, uważana za mistrzynię komedii. Debiutowała w 1900; w okresie międzywojennym zagrała wiele ról w komediach filmowych. Po wojnie… Dowiedz się więcej »Ćwiklińska Mieczysława
(łac. circus = koło, krąg), nowożytny cyrk, nawiązujący do starożytnych tradycji, ukształtował się pod koniec XVIII w. w Anglii; sztuka cyrkowa, należąca do sztuk widowiskowych,… Dowiedz się więcej »cyrk
cyrk Franconich w Paryżu (1805-1843) przeznaczony dla 4 tysięcy widzów. Scena stanowiła połączenie sceny włoskiej z areną, co umożliwiało wystawianie oprócz widowisk cyrkowych także dram… Dowiedz się więcej »Cyrk Olimpijski
odmiana komedii współczesnej, której komizm polega na wykorzystaniu elementów horroru, okrucieństwa, czyli atrybutów czarnego humoru, zwykle idących w parze z groteskowym ujęciem, np. „Lekcja” (1951)… Dowiedz się więcej »czarna komedia
bohater negatywny; postać charakterystyczna dla utworów należących do kultury masowej, filmów gangsterskich, westernów, powieści kryminalnych, a także popularnej dramaturgii operującej kontrastowo i emblematycznie traktowanymi bohaterami,… Dowiedz się więcej »czarny charakter
podstawowa kategoria sztuki widowiskowej (obok przestrzeni). Szczególną cechą widowiska jest jego naoczność i upływ czasu, zazwyczaj niezgodny z fizycznym odcinkiem czasu; widowisko ukazuje zazwyczaj znacznie… Dowiedz się więcej »czas teatralny
(1860-1904), prozaik i dramaturg rosyjski. Pochodził z ubogiej rodziny (jego dziad był chłopem pańszczyźnianym). Cz. zajmował się literaturą z konieczności, powodowany kłopotami finansowymi, a pierwsze… Dowiedz się więcej »Czechow Anton