Podczas Scenkonst Biennalen w Malmo (26-31 maja) obradował Komitet Wykonawczy IATC pod przewodnictwem Margarety Soronson. W obradach obok członków Komitetu wzięli udział członkowie kolegium „Critical… Dowiedz się więcej »Obrady IATC w Malmo
PREMIERA W TEATRZE IMKA 8 CZERWCA 2015 ROKU
Przedstawienie Krystiana Lupy jest próbą powrotu do inicjalnego doświadczenia sprzed dwudziestu lat – rekonstrukcją „Macieja Korbowy i Bellatrix“, spektaklu dyplomowego absolwentów krakowskiej PWST. Konfrontacja aktorów z przedstawieniem z 1993 roku, w którym grali u progu swojej kariery, wznawianym obecnie niczym seans spirytystyczny, zasadza się na mierzeniu się z własną pamięcią, ówczesną wrażliwością artystyczną i duchową oraz wyobrażeniem zagranej przed laty roli.
Dowiedz się więcej »„MACIEJ KORBOWA I BELLATRIX” W WARSZAWIE
Już 13 czerwca w Ateneum prapremiera sztuki Wacława Holewińskiego NIC SIĘ NIE STAŁO w reżyserii Barbary Wiśniewskiej. Grają Emilia Komarnicka, Olga Szarzyńska i Mateusz Banasiuk.
Szczęśliwy, kto nigdy nie podpadł wymiarowi sprawiedliwości… Czytamy przecież w gazetach, słyszymy w telewizji o tym, że ktoś kogoś niewinnie oskarżył i zniszczył mu życie. Że ewidentny przestępca skutecznie wymigał się od kary, bo ktoś za nim stał albo organa ścigania okazały się dziwnie bezradne. Bywa, że nie temu co trzeba coś zarekwirowano, kogoś niesłusznie pozbawiono mieszkania. Albo śledztwo umorzono, choć wszyscy znali przestępcę. Wacław Holewiński, niezły prawnik po aplikacji prokuratorskiej, napisał znakomitą sztukę właśnie o tym – że nigdy nie wiesz, co cię czeka. Przejmującą, gorzką, codziennie aktualną. Dziś jeszcze nic się nie stało. Ale jutro? Kto wie.
Jako organizatorzy festiwalu zadebiutowaliśmy w 2013 roku, wiemy więc jak ważny jest ten moment inicjacji, który zawsze w istotny sposób rzutuje na dalsze poczynania. Nasz debiut na tyle się powiódł, że powtórzyliśmy imprezę rok później. Teraz zaś, bez lęku przed mocą sprawczą zawołania „do trzech razy sztuka”, z radością informujemy, że trzeci festiwal Koszalińskie Ogólnopolskie Dni Monodramu – Debiuty „Strzała Północy 2015” organizowany przez Stowarzyszenie Teatr Propozycji „Dialog” im. Henryki Rodkiewicz w Koszalinie odbędzie się w dniach 17-19 września 2015 roku.
Podczas festiwalu zostanie rozegrany turniej debiutów w monodramie. O Nagrodę Główną oraz, przyznawaną przez radę artystyczną festiwalu, statuetkę „Strzała Północy” ubiegać się mogą zarówno debiutujący aktorzy, jak i debiutujący w tej trudnej sztuce teatru reżyserzy, dramaturdzy, radiowi realizatorzy dźwięku oraz tancerze i twórcy choreografii.
Dowiedz się więcej »3. Koszalińskie Ogólnopolskie DNI MONODRAMU – DEBIUTY „Strzała Północy 2015”
W piątek, 5 czerwca, na Scenie na Woli Teatru Dramatycznego rozpoczyna się XV Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu. Otworzy go premiera spektaklu „Marcel” w reżyserii Lionela Menarda. W sobotę polskiej publiczności zaprezentuje się słynny klaun Aleksiej Mironow w komediowym programie „Bon Voyage”. Dowiedz się więcej »Premiera i klaunada na otwarcie Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu
TRUCICIEL, oparty o świetny, napisany ze swadą i przewrotny tekst Erica Chappella, to drugi spektakl reżyserowany w Och-Teatrze rzez Cezarego Żaka. Po lubianym przez publiczność spektaklu TRZEBA ZABIĆ STARSZĄ PANIĄ, który był reżyserskim debiutem aktora, Cezary Żak przeniesie na scenę pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji czarną komedię o tajemniczym zleceniu, które otrzymuje Vincent, zawodowy… truciciel. Spodziewać się można nie tylko serii niespodzianek, błyskotliwych żartów i znakomitego poczucia humoru, ale też galerii barwnych, zabawnych postaci, jako że sztuka będzie miała świetną obsadę. Na scenie Och-Teatru zobaczymy Małgorzatę Foremniak i Karolinę Gorczycę (aktorki grać będą w dublurze), Dorotę Pomykałę i Dorotę Segdę (w dublurze) oraz Mirosława Kropielnickiego, Henryka Niebudka i Cezarego Żaka. Kostiumy do spektaklu zaprojektuje Tomasz Ossoliński!
Premiera Aktorów żydowskich (29 maja 2015) w Teatrze Żydowskim w Warszawie, kolejne pokazy 30–31 maja i 9–10 czerwca.
W Teatrze Żydowskim chyba nareszcie spektakl dla nowej widowni: opowieść o miejscu szczególnym, o teatrze żydowskim pielęgnującym pamięć o przeszłym świecie, ale pielęgnującym tę pamięć poprzez ludzi, którzy tu pracują. Opowieść o aktorach Teatru Żydowskiego. I też o widzach, którzy przychodzą do tego teatru albo go omijają. A także zapewne o krytykach teatralnych, którzy swoje wyobrażenie o teatrze żydowskim często czerpią ze stereotypów. I o zderzeniu legendy z rzeczywistością, o historiach indywidualnych na tle dziejów zbiorowości.
Dowiedz się więcej »„Aktorzy żydowscy” w reżyserii Anny Smolar
20 maja zmarł Jan Prochyra (ur. 2 grudnia 1948 w Krakowie) aktor teatralny, filmowy, reżyser, dyrektor teatrów, ostatnio związany z Teatrem Żydowskim. Ukończył PWST w Krakowie w 1974 roku. Występował w teatrach: im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1974-77), Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie (1977-84 i 1990-97), Kwadrat w Warszawie (1997-98), Nowym w Warszawie (2001-02). Pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego teatrów: Współczesnego im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu (1984-88), im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1988-90), Nowego im. Morcinka w Zabrzu (1998-99). W latach 2003-2011 dyrektor artystyczny Teatru Rampa na Targówku w Warszawie.
Najważniejsze wydarzenie w światowej pantomimie. W czerwcu do Dramatycznego przyjadą najwybitniejsi twórcy tego gatunku, m.in.: współpracownik Marcela Marceau – Gregg Goldston, mistrzowie komicznych etiud Bodecker&Neander Company a Alexiej Mironow, związany ze słynnym Cirque Du Solail, wystąpi w komediowej improwizacji. Zobaczymy również spektakl Wrocławskiego Teatru Pantomimy w reżyserii Leszka Mądzika. Czeka nas kilka premier (m. in. nowa produkcja Teatru Warszawskiego Centrum Pantomimy w reżyserii Lionela Menarda) i wielka konfrontacja stylów i technik mimów z całego świata na Wieczorze Współczesnej Pantomimy. Festiwal ma swoją wierną publiczność, a mimowie udowadniają, ze można opowiadać ciekawe historie poza słowami.
Już 16 maja w Teatrze Ateneum premiera MARY STUART z Agatą Kuleszą w reżyserii Agaty Dudy-Gracz.
Maria Stuart była najsłynniejszą Szkotką i najsłynniejszą królową tego dzielnego narodu. Był wiek XVI, trwały wojny między protestancką Anglią i katolicką Szkocją, raz jedni byli górą, raz drudzy. Spisek gonił spisek, zdrada goniła zdradę, królowanie to nie był łatwy zawód. Anglicy w końcu okazali się silniejsi i Maria Stuart poszła pod sąd, a potem pod katowski topór. Stała się jedną z wielkich legend nie tylko swojego kraju, pisano o niej uczone książki i teatralne dramaty.
Anna Seniuk i Grzegorz Małecki razem na scenie Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi w spektaklu „Obietnica poranka”. Świetni aktorzy wystąpią w sztuce na podstawie niezwykłej autobiografii Romaina Gary’ego. Jest to opowieść o nadopiekuńczej miłości, napisana z delikatnością, ciepłem i subtelną ironią.
„Obietnica poranka” to jedna z najbardziej wzruszających i pięknych książek poświęconych matce, jakie kiedykolwiek zostały napisane. Spektakl to opowieść o kobiecie wielkiego serca i niezwykłych przymiotów charakteru, chociaż niepozbawionej wad i śmiesznostek, zdecydowanej zrobić wszystko, aby osiągnąć cel, jaki sobie postawiła w życiu. Jej syn będzie kiedyś wielkim bohaterem, generałem, wspaniałym francuskim pisarzem i ambasadorem Francji.
24 maja 2015 w Miejskim Centrum Kultury i teatrze Polskim w Bydgoszczy rozpocznie się 5. edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego INNE SYTUACJE. Jedynej tego typu imprezy w Bydgoszczy, stanowiącej miejsce dla zetknięcia się z teatrem tworzącym tytułowe „inne sytuacje” na scenie. Na wtorkowej konferencji prasowej ujawniono ostateczny program festiwalu. Dowiedz się więcej »Teatr w ”innej sytuacji”. W Bydgoszczy od 24 maja.
W najbliższy piątek o godzinie 19.00 na Scenie Malarnia odbędzie się premiera TRESOWANYCH DUSZ Gabrieli Zapolskiej. Spektakl wyreżyserował Adam Orzechowski, scenografię przygotowała Magdalena Gajewska, zaś muzykę skomponował Marcin Mirowski.
TRESOWANE DUSZE to jedna z mniej popularnych sztuk wybitnej dramatopisarki, co nie znaczy, że mniej interesująca, czy mniej drapieżna niż jej najczęściej wystawiane utwory. Tym razem autorka skupia swą uwagę na przenikających się środowiskach dziennikarskim i biznesowym w początkach XX wieku. Te nieczyste gry, gazetowe manipulacje, nieuczciwości obu stron doprowadzające do zaszczucia walczących o prawdę i godność, nie są z pewnością zjawiskami, których wolno nam i dziś nie dostrzegać.
Spektakl został zgłoszony do konkursu na inscenizację dawnych dzieł literatury polskiej Klasyka Żywa, którego celem jest uczczenie jubileuszu 250-lecia istnienia teatru publicznego w Polsce.
Ruszyła rekrutacja uczestników do 2. Szkoły Krytyki Teatralnej. To intensywny 10-dniowy wakacyjny kurs dla młodych recenzentów organizowany przez Portal Teatralny.pl i Fundację Teatr Nie-Taki. W trakcie Szkoły warsztaty przeprowadzą redaktorzy, wykładowcy i praktycy teatralni: Piotr Cieplak, Łukasz Drewniak, Marzena Gabryk, Katarzyna Knychalska, Mirosław Kocur, Wawrzyniec Kostrzewski, Janusz Majcherek, Piotr Olkusz i Tomasz Rodowicz. Termin nadsyłania zgłoszeń to 30 maja. Dowiedz się więcej »Trwa rekrutacja do Szkoły Krytyki Teatralnej
Miło mi poinformować o powrocie zespołu Teatru Polskiego we Wrocławiu z Chin, gdzie między sobotą 2 a czwartkiem 7 maja 2015 pokazywana była Wycinka Holzfällen Thomasa Bernharda w reżyserii Krystiana Lupy. Po dwa razy zagraliśmy ją podczas II Tianjin CaoYu International Theatre Festival w Tiencin (2–3 maja), a następnie podczas VI Lin Zhaohua Theatre Art Festival w Pekinie (6–7 maja). Dowiedz się więcej »Wycinka LUPY w Chinach
Po raz jedenasty mamy przyjemność zaprosić Państwa na Międzynarodowe Spotkania Szkół Lalkarskich, które odbędą się w dniach 13-16 maja 2015 roku w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu.
Spotkania Szkół Lalkarskich stanowią zawsze doskonała okazję do wymiany doświadczeń, rozmów, konfrontacji, analizy artystycznych dokonań, przyglądania się trendom i tendencjom w sztuce. To także miejsce na nawiązywanie kontaktów i zawieranie znajomości.
Z okazji Europejskiego Dnia Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych, Teatr Fredry zaprasza na spektakl „Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci” w reżyserii Rafała Urbackiego.
W ramach obchodów Europejskiego Dnia Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych, święta obchodzonego rokrocznie 5 maja, Teatr Fredry zaprasza w najbliższy weekend 8, 9 i 10 maja na spektakl „Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci”. Przedstawienie Rafała Urbackiego bazuje na średniowiecznej legendzie o wypędzeniu z Gniezna żebraków i kalek, którzy swoim widokiem szpecili miejską uroczystość. Nowoczesna, odważna oprawa i estetyka spektaklu/koncertu sprawiają, że sztuka stawia w innym świetle osoby o alternatywnej motoryce.
W Warszawie zmarł JAN MATYJASZKIEWICZ (ur. 28 września 1929 w Warszawie, zm. 21 kwietnia 2015), absolwent PWST (1956), przez cale życie związany z teatrami stołecznymi, przede wszystkim z Ateneum. Grywał także w filmach, serialach (Boża podszewka) i spektaklach telewizyjnych. Incydentalnie reżyserował, ale jego żywiołem było aktorstwo – Jego ostatnią premierą był Sen nocy letniej (Ateneum, 2012).
Nic nadzwyczajnego – jestem aktorem
Uchodził za fenomenalnego aktora komediowego, choć z równym powodzeniem grywał role dramatyczne, a nawet tragiczne, zawsze nasycając je swoją wyjątkową interpretacją, śpiewnie modulowanym głosem, szerokim gestem i dynamicznym ruchem. Każde jego pojawienie się na scenie obiecywało przygodę, spotkanie z kimś niezwykłym, niepospolitym, nawet jeśli był to pozornie nieznaczący epizod.
Kiedy widzieliśmy się po raz ostatni, po którejś premierze w Ateneum, przypominałem mu epizod holenderskiego dentysty, prześmiesznego dr. van Drooga w Ustępliwym kochanku Grahama Greena (reż. Jan Bratkowski, 1961). Matyjaszkiewicz nie mówił w tej sztuce ani słowa po polsku – ale tylko po holendersku, kiedy zastał in flagranti parę kochanków w hotelowym pokoju. Jego porywczy a tępawy stomatolog miotał się między meblami, perorował, dunderował, jakby nie pojmował sytuacji i nie dostrzegał negliżu przyłapanej pary. Gejzer mowy, dosadny słowotok, bujna, brawurowa ekspresja – wszystko to sprawiało, że widzowie skręcali się ze śmiechu, płakali rzewnymi łzami, choć nie rozumieli nic ani w ząb. To dopiero sztuka!
Konflikt na linii kultury i władzy to jeden z wątków “hamleta” w adaptacji i reżyserii Joanny Drozdy, którego premiera zaplanowana jest w Teatrze IMKA już dziś, 9 kwietnia 2015. W obsadzie zobaczymy m.in.: Piotra Polaka – w roli tytułowej, Iwonę Bielską oraz Krzysztofa Dracza. Kostiumy i scenografię zaprojektował Łukasz Błażejewski, projekcja wideo – Wojtek Kaniewski, muzyka i teksty piosenek – Daniel Pigoński.
–- Wystawiam ”hamleta” według szekspirowskiej tragedii, hamleta przez małe “h”, bo główny bohater, spadkobierca królestwa, syn wielkiego i zasłużonego ojca Hamleta, szuka dla siebie nowej drogi, wbrew rodzinnemu dziedzictwu. hamlet to artysta-kamikadze. Nie uznaje kompromisów. Nienawidzi sytuacji, w której przedstawiciele władzy traktują obywateli jak bezmyślną masę, kształtowaną za pomocą mass mediów. Mediów, które nieustannie penetrują nasze życie, są obecne w naszych domach i próbują nas zmanipulować, skolonizować, zwasalizować. Nie używają przemocy, ale są niebezpieczne jak dawne tyranie – mówi reżyserka Joanna Drozda – Młody hamlet na to się nie godzi. Chcę to pokazać. Dlatego spektakl rozgrywa się w mediach i w teatrze.
PERFORMANCE JAPOŃSKIEJ ARTYSTKI SACHIKO HARA W TEATRZE POWSZECHNYM W WARSZAWIE
12 kwietnia, godz. 19.30, Scena Mała
Performance „Hiroshima salon” Sachiko Hara, nawiązuje do dwóch tragicznych wydarzeń. Pierwsze to zrzucenie bomby atomowej „Little Boy” na Hiroshimę w 1945 r. Drugie, to katastrofa elektrowni jądrowej w Fukushimie (porównywana do tej z Czarnobyla), 66 lat po wojennej zagładzie.
Hara prowadzi interaktywną grę z różnymi formami performatywnymi: od tańca butoh, przez cooking show aż po karaoke. Wykorzystuje też video-wywiady z ludźmi na temat pamięci o katastrofie i stereotypów dotyczących Japonii. Osobista opowieść – zainspirowana pierwszą podróżą Hary do Warszawy, miasta również dotkniętego traumatyczną historią wojenną – zderza kody popkulturowe z wymiarem totalnej zagłady i bada współczesną wrażliwość.