szefyorick

 

Without doubt “theatre beyond the theatre” has become a common phenomenon at present Polish theatre. Artists are abandoning theatre buildings in search of new theatrical spaces, uncovering these spaces’ genius loci in creating site-specific theatre. Directors and stage designers are leaving town and city centres or their cultural quarters, and instead situating themselves in suburbs and peripheries where they seek an area’s particular mysterious aura which might inspire the artists’ creative work or fascinate audiences during performances. The sites are found far from the modern elegance of city centres or the comfortable plush seats of renovated theatres. Dowiedz się więcej »The local theatre in the ruins

 

W teatrze dolnośląskim początku XXI wieku – bo na tym chciałabym się w mojej wypowiedzi skoncentrować – reżyserzy z Wrocławia i Legnicy tworzą swój „site specific theatre” poza uznanymi centrami kulturalnymi. Są to miejsca dalekie od elegancji pluszowych foteli odnowionych teatrów. Reżyserzy i scenografowie wprowadzają widzów w dzielnice „no go”, poszukując tam swojego „genius loci”, skrywającego aurę tajemniczości, która ich zainspiruje, a zarazem zafascynuje odbiorców. Nazwałam ten teatr „lokalnym”, ponieważ zarówno wybór miejsc, jak i tematyka zostaje ściśle powiązana z losami środowiska oraz kreowaniem lokalnej tożsamości. Natomiast w legnickim Teatrze im. Modrzejewskiej Jacek Głomb określił swoje działania jako „teatr w ruinach”.

 

Dowiedz się więcej »Teatr lokalny „w ruinach”

 

Whether it is a natural disaster or human absurdity, the overwhelming reality challenge the theatrical presentation which is basically a fiction. In the advanced information society striking images of reality are instantly televised in real time, stressing artists to compete with images in the electronic media. In face of the Grand Narrative in reality the essential question about theatre as a fiction is raised examining its significance and role in the society or in our life drastically.

N/z:The Piano Tuner (Chopin Noh – Stroiciel fortepianów) Jadwigi M. Rodowicz-Czechowskiej, Tessenkai Theatre Company z Tokyo (2011) – w roli tytułowej Tetsunojo Kanze, aktor shite i mistrz sztuki no szkoły Kanze, fot. archiwum KKT

 

Dowiedz się więcej »Performance Art – A Forum for Alternative Thought

 

Jak teatr przeciwstawia się wszechogarniającej sile realności czy irracjonalnej absurdalności, która może unieważnić fikcję przedstawienia teatralnego? Życie ludzkie, mimo rozwoju technologicznego, jest ciągle wystawiane na rzeczywisty kryzys spowodowany czy to klęską żywiołową, czy to ludzką nietolerancją.

Dowiedz się więcej »Poza granicami – sztuka performatywna jako forum dla alternatywnych myśli

 

The Executive Committee of the International Association of Theatre Critics (IATC) is pleased to announce the winner of its fourth Thalia Prize for Critical Writing is dance and theatre critic Ms. Kapila Vatsyayan of New Delhi, India. The prize will be awarded during the 2012 congress of the IATC in Warsaw in March.

Dr. Vatsyayan is one of the world’s most important writers on the subject of Indian Theatre and Indian Dance. For theatre lovers in the Western world, her writing opened new windows to Indian performing arts. Her early work particularly popularized Indian dance forms and the country’s multi-culturalism.

Dowiedz się więcej »Kapila Vatsyayan Named Winner of the IATC Thalia Prize 

 

The Hon’ble Minister of Culture, President of the International Association of Theatre Critics (IATC) Mr. Yun-Cheol Kim, Members of the Executive Committee of IATC and distinguished participants in the Congress:

I am deeply honoured and touched by the decision of the Executive Committee of IATC to award me the 4th Thalia Prize in recognition of my humble contribution in cultural education, administration, and artistic works.   I am at a loss to put in words my sense of gratitude to those who have selected me for the award, named after the Greek muse of comedy, Thalia.   Thalia was a Muse of Comedy undoubtedly, but she was also one amongst the several Graces.  I hope that her grace and spirit will envelop us and she will accept my homage.

Dowiedz się więcej »Acceptance speech on the occasion of the award of Thalia Prize

 

Nieobecna na Kongresie laureatka Thalia Prize nadesłała swoje nagrane występienie z okazji otrzymania tej nagrody. Nagranie zostało odtworzone podczas ceremonii wręczenia nagrody – Laureatkę reprezentował prof. Ravi Chaturvedi.

Dowiedz się więcej »Wystąpienie z okazji przyjęcia nagrody Thalia Prize

 

Long ago, I met briefly in Stockholm with Mrs Kapila Vatsyayan. It was immediately clear that this lady was a person of deep knowledge, highly refined culture and the impressing capacity to communicate both with ease. When later reading her writings, I was equally struck by her clearness in mind and the rare and specific beauty in her writing.

N/z:

Nagrodę Thalia Prize w imienu lauretki odbiera prof. Ravi Chaturvedi (Indie) z rąk sekretarza generalnego IATC/AICT Michela Vaďsa (Kanada) – przed mikrofonem autorka laudacji Margareta Sörenson, wiceprzewodniczaca IATC/ AICT, fot. Anna Kędziorek

Dowiedz się więcej »Kapila Vatsyayan Laudation

 

Wybitna aktorka polskiej sceny.

Znakomita artystka dramatyczna.

Wielka gwiazda polskiego teatru.

Prawdziwa królowa polskich scen.

Pierwsza dama polskiego teatru.

 

Sama Nina Andrycz w ankiecie Teatru: Aktor – marzenia, myśli, rozterki tłumaczyła, kim jest i czym się zajmuje na polskiej scenie jako heroina dramatyczna według odziedziczonej po przodkach teatralnych, a wcale nie głupiej nomenklatury: Heroina dramatyczna jest to taka istota ludzka, która nie odczuwa świata jako miejsca wypoczynku lub łatwych rozkoszy.

 

 

N/z:

Nina Andrycz, Copyright © by Zofia Nasierowska/Teatr Polski

Dowiedz się więcej »Nina Andrycz – Heroina dramatyczna

 

Spotykamy się w dniu szczególnym, a nawet osobliwym. W Międzynarodowym Dniu Teatru, obchodzonym na całym świecie jako święto sceny, aktora i widza. Z perspektywy internetu, iPoda i iPhona to nasze święto niektórym może wydać się anachroniczne. Na szczęście jest jeszcze Szekspir. I tego się trzymajmy.

Dowiedz się więcej »Nina Andrycz – Laudacja

Pełna lista uczestników 26. Kongresu.

 

Dowiedz się więcej »Uczestnicy Kongresu IATC/AICT/ Congress’ participants Warszawa/ Warsaw 2012

  Warsztaty dla młodych krytyków w Warszawie Seminar for young critics in Warsaw Stage pour jeunes critiques a Varsovie Moderatorzy i uczestnicy   Prowadzenie /… Dowiedz się więcej »Seminarium dla młodych krytyków w Warszawie/ Seminar for young critics in Warsaw/ Stage pour jeunes

Program seminarium, którego trzy sesje odbyły się podczas 26. Kongresu.

Dowiedz się więcej »Program seminarium Teatr poza teatrem/Theatre Beyond the Theatre/ Le théâtre hors du théâtre

 

26 Kongres Międzynardowego Stowarzyszenia Krytyków Tetralnych, Warszawa, 26-30 marca 2012

26^th Congress of the International Association of Theatre Critics, Warsaw, 26-30 March 2012

26^e Congrès de l`Association internationale des critiques de théâtre, Varsovie, 26-30 mars 2012

Komitet Organizacyjny/ Organizing Committee/ Le Comité Organisateur

 

Honorowy przewodniczący Kongresu/ Honorable Chairman of the Congress/ Président d’honneur du Comité d’Organisation

HENRYK BIENIEWSKI

 

Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego/ Chairman of the Organizing Committee/ Président du Comité d’Organisation

TOMASZ MIŁKOWSKI

 

Dyrektor Generalny/ Director-General/ Directeur Général

JUSTYNA HOFMAN-WIŚNIEWSKA

Dowiedz się więcej »Komitet Organizacyjny 26. Kongresu IATC/ AICT

Skład nowego Komitetu Wykonawczego IATC/AICT, wybranego na 26. Kongresie w Warszawie.

Dowiedz się więcej »Komitet Wykonawczy IATC/AICT

  Zarząd Klubu Krytyki Teatralnej Stowarzyszenia Dziennikarzy RP W styczniu 2009 roku (po zebraniu sprawozdawczo-wyborczym Klubu) ukonstytuował się Zarząd, który sprawuje swój mandat przez cztery… Dowiedz się więcej »Zarząd Klubu Krytyki Teatralnej

Teatr radiowy to oczywiście teatr zbiorowej wyobraźni, dziś może z nieco mniejszym audytorium niż w minionym wieku, ale to nie znaczy, że nie wart jest uwagi. Nie ukrywając lokalnego patriotyzmu, zatrzymajmy się przy Teatrze Polskiego Radia, dla którego ważną data był dzień 17 maja 1928 roku. Wtedy to nadano pierwsze w historii naszego teatru oryginalne słuchowisko zatytułowane „Pogrzeb Kiejstuta”, w którym wykorzystano legendę litewską, a formalnie to chłopiec opowiadał niewidomemu starcowi co widzi. Napisał je specjalnie dla radia Witold Hulewicz twórca bardzo ważny dla polskiej kultury, pisarz, a dla nas wielki radiowiec, który powołał do życia w drugiej połowie lat dwudziestych ubiegłego wieku rozgłośnię wileńską. Dowiedz się więcej »Teatr w eterze prosto do domu

I. Rękopis

Kusił mnie od dawna. Ze szczątkowych o nim wzmianek wiedziałem, że gdzieś w nowojorskiej bibliotece drzemie rękopis, w którym niejaki Edward Tuckerman Mason starał się sportretować Ofelię Modjeskiej i Makbeta Bootha. No i oto w czytelni New York Public Library for the Performing Arts w Centrum Lincolna leżą przede mną dwa niewielkie woluminy. Nieco mniejszy to właściwie elegancka, oprawiona w sztywną okładkę książeczka, bibelot o wymiarach 21,3 cm. wysokości na 17,5 cm. szerokości. Cymelium, co to rozkosz wziąć w ręce. Wewnątrz nienumerowane kartki wypełnia rękopis. Na dole pierwszej strony bibliotekarz wpisał: Notes of Certain Scenes in Helena Modjeska’s Ophelia and in Edwin Booth’s Macbeth¹. Tak, to jest to!

1 Edward Tuckerman Mason, Notes of Certain Scenes in Helena Modjeska’s Ophelia and in Edwin Booth’s Macbeth. Noted at the Broadway Theatre, New York, in 1889, rkps New York Public Library for the Performing Arts, sygn. 1889*NDB [RBS] 97-1285.

 

Dowiedz się więcej »Zapomniany majster

 

Układ wyreżyserowany przez Waldemara Modestowicza dla Teatru Polskiego Radia to debiut dramatopisarski Zuzanny Talar. Nie wiem, czy autorka pisała tekst z myślą o słuchowisku, ale wyszło znakomicie.

Dowiedz się więcej »Będę żyć dzięki tobie, ty będziesz żyć we mnie…