Przejdź do treści

szefyorick

Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

Legenda teatru alternatywnego w Warszawie

W piątek i sobotę na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Mimu zobaczymy spektakl nagrodzony The Herald Angel Award na Edinburgh Festival Fringe – „Once” Teatru Derevo.

Ta grupa o rosyjskich korzeniach, która powstała w Petersburgu, obecnie swoją siedzibę ma w Dreźnie, a ze spektaklami jeździ w całym świecie. Derevo łączy w swoich pracach pantomimę, taniec współczesny, klaunadę, komedię dell’arte, ale też m.in. butoh czy physical theatre.

Derevo zdobyło wiele nagród na międzynarodowych festiwalach m. in.: Total Theatre Award, Fringe First, Herald Angel w Edynburgu, Złotą Maskę w Moskwie, główna nagrodę na „BITEF” w Belgradzie. Gościło na Sztuce Mimu w Warszawie /ze spektaklami „Islands in the Stream”, „Reflection” i „Harlekin”.

Dowiedz się więcej »Legenda teatru alternatywnego w Warszawie

FILMOWA ADAPTACJA SPEKTAKLU „MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST”

Po czterech latach od wyreżyserowania na scenie TR Warszawa cieszącej się ogromnym sukcesem sztuki Doroty Masłowskiej Między nami dobrze jest, Grzegorz Jarzyna rozpoczął pracę nad filmową adaptacją tego przedstawienia. Pierwsze pokazy przedpremierowe filmowego spektaklu odbędą się w ramach tegorocznego 14. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty, który odbędzie się we Wrocławiu od 24 lipca do 3 sierpnia.

Sztuka została napisana przez Dorotę Masłowską w 2008 r. na zamówienie TR Warszawa i wystawiona rok później na scenie przy Marszałkowskiej 8. „Miedzy nami dobrze jest” to pełna groteskowych dialogów złożonych z przewrotnie potraktowanych cytatów z popkultury, szyderstw z języka reklam, kolorowych czasopism, tabloidów i stereotypów narodowych opowieść o polskim społeczeństwie czasu transformacji. Głównymi bohaterkami są żyjące poniżej minimum socjalnego, zamieszkujące ciasną warszawską kawalerkę przedstawicielki trzech pokoleń kobiet: Osowiała Staruszka na wózku inwalidzkim (Danuta Szaflarska), jej córka Halina (Magdalena Kuta) i wnuczka – Mała Metalowa Dziewczynka (Aleksandra Popławska). Panoramę postaci uzupełniają ich sąsiedzi – roznosicielka ulotek Bożena (Maria Maj) i reżyser filmu ,,Koń, który jeździł konno’’ (Adam Woronowicz), a także dwójka aktorów (Katarzyna Warnke, Rafał Maćkowiak), prezenterka telewizyjna (Agnieszka Podsiadlik) oraz pragnąca ratować różnego rodzaju „biednych ludzi” Edyta (Roma Gąsiorowska).

Dowiedz się więcej »FILMOWA ADAPTACJA SPEKTAKLU „MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST”

Kto zabił Alonę Iwanowną? – pożegnanie z tytułem

18 czerwca na Scenie im. H. Mikołajskiej  ostatni spektakl „Kto zabił Alonę Iwanowną?” w reżyserii Michała Kmiecika z Waldemarem Barwińskim, Krzysztofem Ogłozą, Jolantą Olszewską, Piotrem Siwkiewiczem, Dobromirem Dymeckim, Natalią Kalitą, Dariuszem Niebudkiem i Małgorzatą Maślanką.

Przedstawienie „Kto zabił Alonę Iwanowną?” inspirowane „Zbrodnią i karą” Fiodora Dostojewskiego to głos młodego pokolenia, które pilnie obserwuje najnowsze wydarzenia i domaga się prawa do własnej wypowiedzi. Uwzględniając specyfikę miejsca, w którym tworzy – Warszawy, chce mówić ze sceny o lokalnej polityce miejskiej: od spraw socjalnych począwszy na wydatkach na kulturę kończąc. Chce teatru, który jest przede wszystkim trybuną. Miejscem, w którym porusza się tematy społeczne, gdzie nie chodzi tylko o doraźną publicystykę, ale o zajęcie wyraźnego stanowiska.

Dowiedz się więcej »Kto zabił Alonę Iwanowną? – pożegnanie z tytułem

25 sezonów w stolicy: sezon 1991/1992

Trzeci odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1991 1992

Raczej szaro

Bez olśniewających spektakli, ale sezon ważny i trudny. Recenzenci narzekają na jałowy repertuar, teatr na brak pieniędzy. Publiczność głosuje nogami – frekwencja na Gombrowiczowskim Ślubie w Teatrze Polskim ledwo przekracza 15 procent, ale żeby się dostać do Ateneum, nadal trzeba używać protekcji. Rekord frekwencji odnotowuje Metro Janusza Józefowicza – od premiery w styczniu 1991 do końca października idzie 500 razy dla około 300.000 widzów.

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1991/1992

25 sezonów w stolicy: sezon 1990/1991

Drugi odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1990 1991

Łabędzi śpiew

Teatr Rozmaitości traci status zespołu repertuarowego, pod nowym kierownictwem nie uciągnął nawet sezonu. Nadzieje wiązane z prywatnymi producentami słabną, zamiast nich pojawia się spektakularny konflikt Metro-Dramatyczny: Maciej Prus inauguruje dyrekcję w Teatrze Dramatycznym premierą Nie-Boskiej Komedii, ale prywatny producent woli grać musical. Prezes ZASP Andrzej Łapicki ostrzega: „Byt wielu teatrów jest zagrożony”.

Teatr jest w defensywie, odchodzi publiczność. W roku 1990 z teatrów w całym kraju odpływa kolejny milion widzów. Gorzej, że teatr traci język porozumienia z widownią, coraz trudniej mu tworzyć wspólnotę widowni i sceny.

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1990/1991

Otwarcie XIV Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu

Premierą spektaklu „Gogol” Teatru Warszawskiego Centrum Pantomimy w reżyserii Lionela Menarda otwarty został w sobotę, 14 czerwca – XIV Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu.

Tego śnieżnego poranka Rene postanowił, że przed pójściem do biura zajrzy do krawca Jacquesa. Nie może już dłużej cerować swojego płaszcza, zniszczonego przez czas, wiatr i deszcze. Nie spodziewa się, że ta wizyta zmieni bieg jego życia.

Spektakl „Płaszcz” w reżyserii Marcela Marceau, którego premiera odbyła się w 1951 roku, przeszedł do historii jako jeden z najważniejszych mimodramów zbiorowych. Od tego czasu przedstawienie, wznawiane wielokrotnie, wystawiane było w niemal nie zmienionej formie. Trudno było oprzeć się wrażeniu, że spektakl stał się w pewnym sensie sztuką muzealną.

Dowiedz się więcej »Otwarcie XIV Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu

25 sezonów w stolicy: sezon 1989/1990

Pierwszy odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1989 1990

Widmo zapaści

Skala zwycięstwa wyborczego 4 czerwca 1989 roku zaskakuje wszystkich, nawet aktorów, którzy stanęli po stronie rodzącej się demokracji. Nastrojowi radości, poczuciu wolności, ostatecznego zniesienia cenzury towarzyszy niepokój o przyszłość. Teatry warszawskie cierpią na wiele dolegliwości: nieuregulowane stosunki własnościowe, dwa spalone teatry (Narodowy i Rozmaitości), niedoinwestowanie i zarazem rozdęcie etatowe. Zespół Narodowego minister Izabella Cywińska rozwiązuje. Nadzieje budzi powrót Adama Hanuszkiewicza na fotel dyrektora, wprawdzie nie do Narodowego, ale do Nowego. Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1989/1990

25 sezonów w stolicy: sezon 1989/1990

Pierwszy odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1989 1990

Widmo zapaści

Skala zwycięstwa wyborczego 4 czerwca 1989 roku zaskakuje wszystkich, nawet aktorów, którzy stanęli po stronie rodzącej się demokracji. Nastrojowi radości, poczuciu wolności, ostatecznego zniesienia cenzury towarzyszy niepokój o przyszłość. Teatry warszawskie cierpią na wiele dolegliwości: nieuregulowane stosunki własnościowe, dwa spalone teatry (Narodowy i Rozmaitości), niedoinwestowanie i zarazem rozdęcie etatowe. Zespół Narodowego minister Izabella Cywińska rozwiązuje. Nadzieje budzi powrót Adama Hanuszkiewicza na fotel dyrektora, wprawdzie nie do Narodowego, ale do Nowego. Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1989/1990

Startuje serial 25 sezonów w stolicy: 1989-2014

Od jutra, 16 czerwca (i przez następne 24 dni) zapraszam do lektury, kolejnych odcinków serialu

„25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych)”,

który publikowany będzie na stronie; www.aict,art.pl, i od razu archiwizowany w zakładce Yorick. 25 sezonów, a także dostępny na facebooku na stronie Atlas teatralny stolicy.

 

Dowiedz się więcej »Startuje serial 25 sezonów w stolicy: 1989-2014

Pułapka władzy

Nie dorobił się na służbie państwowej ani na książkach, których nikt nie chciał mu wydawać. Niccolo Machivelli (1469-1527), znawca polityki, praktyk i teoretyk, dyplomata, prawnik i filozof, autor legendarnego Księcia, jak to często bywa z umysłami wybitnymi, nie doczekał się ani zaszczytów, ani pieniędzy.

Dlaczego tak się stało, docieka Juliusz Machulski w swojej inteligentnie skrojonej sztuce Machia. Nic w niej nie pojawia się przypadkiem, a podejrzliwie dociekliwy Francesco Tarugi, domniemany sekretarz rady Florencji nie zaniedbuje żadnej okazji, aby bolące miejsca w życiorysie Machiavellego posypywać solą.

Dowiedz się więcej »Pułapka władzy

Schaeffer w książce

Nakładem Fundacji Przyjaciół Sztuk Aurea Porta ukazał się zbiór Utworów scenicznych Bogusława Schaeffera w 85 rocznicę urodzin artysty. Wybór jest pierwszym polskim wydaniem jego sztuk, wcześniej sumptem autora ukazał się  ten sam wybór utworów, ale w Austrii. Na zbiór (ponad 550 stron druku!) złożyły się następujące utwory: Kaczo, Aktor, Próby, Seans, Tutam, Toast, Rondo, Odwet, Razem, Żniwom Awans, Gdyby, Denni i Glosa. Na druk pozostałych scenariuszy teatralnych Schaeffera wypadnie jeszcze poczekać.

„Trudno w to uwierzyć – pisze we wstępie do wyboru Tomasz Miłkowski – ale utwory sceniczne Bogusława Schaeffera ukazują się w Polsce drukiem po raz pierwszy! Nawet miesięcznik „Dialog”, pismo poświęcone dramaturgii współczesnej, nie zadbał o ogłoszenie na swoich łamach choćby jednego jego dramatu.

Dowiedz się więcej »Schaeffer w książce

Nie graj, tylko istniej!

O Dyplomie w Akademii Teatralnej, Ecce homo!! w reżyserii Krzysztofa Majchrzaka, pisze Jagoda Opalińska:

To bardzo piękny dyplom. Przetrawiony emocjami, a równocześnie odarty z wszelkich sygnałów werbalizmu. Dyplom, który się precyzyjnie trzyma myślowego kierunkowskazu. A jest tam i piekło i czyściec i nadzieja. Krzysztof Majchrzak prowadząc tym szlakiem grupę studentów IV roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej, zgotował młodzieży niezwykle trudne wyzwanie. Dlatego, choć trzem osobom przyznano najwyższe laury tegorocznego Festiwalu Szkół Teatralnych (Łódź 6 – 11 maja), ale pełne artystyczne zwycięstwo ma rangę zespołową. Bowiem wszyscy studenci: Aneta Gołębiewska, Małgorzata Mikołajczak, Piotr Bulcewicz, Sebastian Fabijański, Mateusz Nędza, Piotr Marzecki, Julian Świeżewski oraz towarzysząca im dwójka z drugiego roku: Joanna Sokołowska, Jakub Gawlik, wspaniale odnaleźli się na planie scenariusza.

Dowiedz się więcej »Nie graj, tylko istniej!

O ZGODNYM ŻYCIU NA ZIEMI

Bożena Frankowska o premierze O raju! Czyli o tym, co było, kiedy nic nie było Maliny Prześlugi w reżyserii Zbigniewa Lisowskiego w warszawskim Guliwerze:

Niemal każde dziecko wie, że żyje na Ziemi, że ta Ziemia jest planetą, że ta planeta obraca się dookoła gwiazdy o nazwie Słońce. Wie też, że co jakiś czas budzi się dzień i na niebie świeci słońce, a po dniu zapada noc i na niebie można oglądać Księżyc i gwiazdy. Gdy podrośnie, dowiaduje się, że Ziemia, Słońce, Księżyc należy do Wszechświata (Kosmosu), który ma wiele obszarów zwanych galaktykami, a w tych galaktykach krążą planety (ze swoimi księżycami) i gwiazdy oraz znajdują się obszary zwane mgławicami.

Wtedy zadaje pytanie: skąd wziął się Wszechświat, kto stworzył Wszechświat?

Dowiedz się więcej »O ZGODNYM ŻYCIU NA ZIEMI

Jestem trochę buntowniczką, lubię podważać stereotypy.

Rozmowa z Izą Kałą, laureatką Głównej Nagrody i indywidualnej nagrody „Strzała Północy 2013” 1. Koszalińskich Ogólnopolskich Dni Monodramu – Debiuty.

Festiwal odbył się w ubiegłym roku w dniach 10-12 października w Domku Kata, w siedzibie Stowarzyszenia Teatr Propozycji „Dialog” im. Henryki Rodkiewicz w Koszalinie, organizatora imprezy. Kolejny festiwal odbędzie się w dniach 9-11 października 2014 roku, w tym samym miejscu.

Marek Kołowski: Kredyt zaufania to trzy debiuty w monodramie w jednym spektaklu: dramaturgiczny Anety Wróbel, kompozytorski Zuzanny Falkowskiej i Twój – aktorski w tej formie teatru. Przypomnij, po roku od premiery (2.03.2013), dlaczego postanowiłyście „zrobić sobie” monodram?

Iza Kała: My postanowiłyśmy „zrobić sobie” spektakl. A że aktorka jedna, to wyszedł monodram. Z potrzeby serca przede wszystkim, z potrzeby zagrania czegoś większego, z potrzeby powiedzenia czegoś od siebie i konfrontacji tego z szerszą widownią. Chciałyśmy się podzielić swoimi spostrzeżeniami. Na początku byłyśmy dwie – Aneta i ja. Zuzia wsparła nas na etapie prób na scenie i już grania spektakli. Była brakującym ogniwem. Wielu aktorów twierdzi, że monodram jest najtrudniejszym gatunkiem teatru… Ale wiedziałyśmy, że robimy własny tekst i że możemy nad nim zapanować, że chcemy inaczej podejść do formy monodramu, który może także bawić. Chciałam się również sprawdzić jako aktorka: czy potrafię sama ze sceny „zagarnąć” uwagę publiczności i czy technicznie poradzę sobie z tak dużym zadaniem. W założeniu Kredyt… miał mocno angażować widzów, jako punkt wyjścia mieć, w pewnym sensie, formę performansu. Nie mamy czwartej ściany, wszystko mówię do widza, patrzę mu w oczy. Monodram jest dla mnie czymś, czym się dzielisz, przez co łączysz. O! Chyba właśnie ukułam sentencję! (śmiech)

Dowiedz się więcej »Jestem trochę buntowniczką, lubię podważać stereotypy.

Ja-ty, ty-ja

„Krzysztof Majchrzak, utalentowany aktor, muzyk, kompozytor, wirtuoz, pokazał, że jest wrażliwym czytelnikiem, myślicielem, reżyserem, opiekunem młodych aktorów, słowem – kreatorem” – pisze Grażyna Korzeniowska po obejrzeniu przygotowanego pod jego kierunkiem dyplomu Ecce homo!!! w warszawskiej Akademii Teatralnej.

„To była wielce owocna sesja”, stwierdza czasem David, terapeuta, kończąc kolejne zajęcia ze swoimi podopiecznymi.

To zdanie mogą powtórzyć widzowie, którzy obejrzeli spektakl dyplomowy Ecce Homo!!! (na podstawie prozy Kuracja według Schopenhauera pióra Irvina D. Yaloma, amerykańskiego psychiatry i psychoterapeuty) IV roku Wydziału Aktorskiego stołecznej Akademii Teatralnej.

Trwające ponad cztery godziny przedstawienie, powoli krok za krokiem, także dla publiczności siedzącej w niewielkiej teatralnej salce, staje się psychoterapeutyczną sesją.

Dowiedz się więcej »Ja-ty, ty-ja

Imieniny Jana Kochanowskiego 2014

W roli głównej Boy-Żeleński

Biblioteka Narodowa zaprasza na trzecią edycję Imienin Jana Kochanowskiego. Wszystko ponownie wydarzy się w Ogrodzie Krasińskich, który na jeden dzień zostanie zamieniony w wielki salon literacki. Imieniny Jana to święto czytelników, pisarzy i książek. Na dwóch scenach będą odbywać się rozmowy, debaty, teatralne improwizacje, slam i mecz poetycki. Nie zabraknie oczywiście spotkań z pisarzami, podpisywania książek i stoisk wydawniczych. Będzie można posłuchać, obejrzeć, kupić i poczytać oraz zatańczyć.

Na wszystkich uczestników czekają dwie sceny, wielki kiermasz książek, 50 wydawnictw oraz 10 warszawskich kawiarni i restauracji. Organizatorzy przygotowali również specjalny, całodniowy program dla dzieci. Ponadto, w Pałacu Rzeczypospolitej będzie można obejrzeć wystawę rękopisów współczesnych polskich pisarzy (m.in. Tadeusza Różewicza, Hanny Krall, Krystyny Miłobędzkiej, Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, Jacka Dukaja).
W tym roku tematem przewodnim Imienin Jana będzie twórczość Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Postanowiliśmy zainspirować się jego tekstami, by porozmawiać o literaturze, krytyce teatralnej, czy obyczajowości Polaków. W końcu jego słynne eseje, pisane niemal sto lat temu i zebrane później w tomie „Reflektorem w mrok”, są zaskakująco aktualne, a zdiagnozowane wówczas społeczne problemy pozostają ciągle nie rozwiązane.
Wydarzenia na dużej scenie rozpocznie o godz. 13 dyskusja o kwestiach ściśle „Boyowych”, czyli literaturze i obyczajowości. O relacji pomiędzy książkami i społeczeństwem rozmawiać będą Małgorzata Szpakowska, Józef Hen i Wiesław Uchański. Rozmowę Boyowe obyczaje i literatura poprowadzi Tadeusz Nyczek.

Dowiedz się więcej »Imieniny Jana Kochanowskiego 2014

Letni Przegląd Teatru Dramatycznego już w lipcu. 4 – 31 lipca

Lato w Dramatycznym zapowiada się naprawdę upalnie. Podczas Przeglądu, który już na stałe wpisał się w kalendarium letnich imprez kulturalnych stolicy, zagramy w Dramatycznym aż 50 przestawień w tym premierowo – Króla Edypa. Kto zatem przegapił interesujący go tytuł w sezonie, w lipcu będzie miał szansę nadrobić zaległości.

Letni Przegląd Teatru Dramatycznego otworzy premiera antycznego dramatu Sofoklesa Król Edyp w nowym przekładzie Antoniego Libery i interpretacji czeskiego reżysera Jakuba Krofty. W tytułowej roli zobaczymy Sławomira Grzymkowskiego, obok niego na scenie m.in. Halina Skoczyńska, Adam Ferency i gościnnie Olgierd Łukaszewicz. „To sztuka o okrucieństwie przypadku, przed którym nie mogą zabezpieczyć ani najlepsze dary natury i umysłu, ani najostrożniejsze przewidywania” – pisał o greckiej tragedii Jan Kott. Jak tekst odczyta Jakub Krofta? Odpowiedź już w lipcu. [Na zdj. scena z NASZEJ KLASY]

Dowiedz się więcej »Letni Przegląd Teatru Dramatycznego już w lipcu. 4 – 31 lipca

Wiedźma grasuje w Studio

Tomasz Miłkowski o spektaklu JAK ZOSTAŁAM WIEDŹMĄ Doroty Masłowskiej w reżyserii Agnieszki Glińskiej w Teatrze Studio pisze w „Przeglądzie”:

Zgłodniała Wiedźma szuka dziecka. Wiadomo, do zjedzenia. Od dwóch lat nic nie jadła. Pech chce, że napotyka grzeczną Dziewczynkę. Mięso grzecznej dziewczynki to dla Wiedźmy śmiertelne zagrożenie. Potrzebuje je zmieszać z Niegrzecznym Chłopcem. Tylko jak tego dokonać? Tak to się zaczyna w bajce Doroty Masłowskiej.

Dowiedz się więcej »Wiedźma grasuje w Studio

POLACY Z MEKSYKU DO RODAKÓW NAD WISŁĄ, ODRĄ I BUGIEM

Refleksje Bożeny Frankowskiej wokół spektaklu Jeśli nie powiesz, kto będzie wiedział? w warszawskim Teatrze Baj:

W 1948 roku w Bejrucie ukazała się książka Weroniki Horst Tułacze dzieci. Była to epopeja pięciuset polskich sierot wyprowadzonych ze Związku Radzieckiego przez Persję i Indie na Bliski Wschód. Napisała ją Hanka Ordonówna, znana polska pieśniarka i aktorka, która – wywieziona z Wilna do jednego z lagrów sowieckich – po amnestii na mocy porozumienia Sikorski-Majski, wraz z mężem Michałem hrabią Tyszkiewiczem, uwolnionym z zesłania dyplomatą zajęła się w rejonach objętych działalnością formującej się Armii Polskiej generała Władysława Andersa, ratowaniem polskich dzieci, co „oderwane od rodzin błąkały się w poniewierce najcięższej po wojennych bezkresach ZSRR”. I „udało się jej wywieźć ich kilkaset na Bliski Wschód i dalej, gdzie się zajęły sierotami nasze misje. Ta druga, bohaterska część życia Hanki Ordonówny dała jej prochom miejsce śród najdostojniejszych kolegów, w Alei Zasłużonych cmentarza Starych Powązek w Warszawie” – napisał w roku 1990 Jerzy Waldorff.

Dowiedz się więcej »POLACY Z MEKSYKU DO RODAKÓW NAD WISŁĄ, ODRĄ I BUGIEM

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.