Przejdź do treści

szefyorick

Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

25 sezonów w stolicy: sezon 1998/1999

Dziesiąty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1998 1999

Taka ballada…

Piotr Cieplak montuje w Studiu kolaż Taka ballada, ilustrujący związki rozmaitych tekstów kultury – od Biblii po Kubusia Puchatka, jak puzzle sezonu teatralnego.

Reforma zagląda teatrom w oczy, brakuje pieniędzy, zmniejsza się liczba premier, nie odbywają się Warszawskie Spotkanie Teatralne.

Narodowy staje się Domem Wyspiańskiego. Jerzy Grzegorzewski mistrzowsko inscenizuje Sędziów przy Wierzbowej, przypowieść o ludzkim losie, rozdartym między sprzeczne namiętności i przeciwstawne porządki religijne. Na dużej scenie króluje Kartoteka Różewicza w reż. Kazimierza Kutza (Nagroda Boya) ze Zbigniewem Zamachowskim w roli Bohatera. Poza tym na afiszu Narodowego monumentalny Dialogus de passionae Kazimierza Dejmka; Taniec śmierci Strindberga w reż. Adama Hanuszkiewicza; autorski fresk Janusza Wiśniewskiego wg Samuela Zborowskiego Słowackiego i Traktat o marionetkach Kleista w inscenizacji Henryka Tomaszewskiego (Nagroda im. Swinarskiego). Wiele odrębnych stylistyk, które łączy staranność wykonania i zamysł ukazania panoramy polskiej sztuki inscenizacji.

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1998/1999

„Kto potrzebuje wolności?” – debata na temat odwołania spektaklu „Golgota Picnic”

 

Sytuacja wokół spektaklu „Golgota Picnic”, który miał zostać pokazany w ramach Malta Festival Poznan 2014, pokazuje jak w soczewce krajobraz społecznych i politycznych napięć w Polsce. Czy kryzys troski o wolność słowa jest wskaźnikiem jakości demokracji? Czy możemy myśleć o wolności pomijając kulturę i zaangażowanie artystów w jej stałe definiowanie? Dlaczego wolność myśli i ekspresji twórczej zyskuje zainteresowanie mediów i opinii publicznej najczęściej w atmosferze skandalu?

Zapraszamy na publiczną debatę, która będzie okazją do analizy społecznego i politycznego wymiaru wydarzeń wokół spektaklu Rodriga Garcíi.

 

Plac Wolności, 27.06, g. 17.00, wstęp wolny Dowiedz się więcej »„Kto potrzebuje wolności?” – debata na temat odwołania spektaklu „Golgota Picnic”

Oświadczenie w sprawie organizacji pokazu rejestracji spektaklu „Golgota Picnic” w Lublinie

Od wielu dni toczy się w mediach i portalach społecznościowych gorąca dyskusja dotycząca spektaklu którego prawie nikt nie widział. Jako organizatorzy życia kulturalnego i społecznego w Lublinie, włączając się w ogólnopolską akcję pokazów rejestracji video spektaklu, chcieliśmy dać możliwość zapoznania się z treścią utworu będącego przedmiotem sporu i licznych kontrowersji.

Dowiedz się więcej »Oświadczenie w sprawie organizacji pokazu rejestracji spektaklu „Golgota Picnic” w Lublinie

Wymowna sztuka milczenia

Po XIV Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Mimu w Warszawie, w Teatrze Dramatycznym, Scena na Woli, pisze Tomasz Miłkowski:

Na czternastym , a już dziesiątym pod ręką Bartłomieja Ostapczuka, międzynarodowym festiwalu sztuki mimu w Warszawie rządziła klasyka. Mocno akcentowano przywiązanie do tradycji Marcela Marceau, zresztą intensywna obecność jego współpracowników i uczniów w gronie twórców głównych atrakcji festiwalu przesądziła o takim kierunku.

Dominował duet warszawskich ulubieńców Bodecker-Neander, którzy pojawili się aż w trzech produkcjach – fascynującym Fauście, gdzie wcielili się w prowadzące role Fausta i Mefista (w tym spektaklu można było odnotować najwięcej odstępstw od ortodoksyjnej pantomimy, pojawiła się bowiem nie tylko klaunada, ale i „fonia”, tak dyskusyjna w sztuce mimu), wieczorze pantomimy i we własnym „debeściaku”, który w Teatrze Dramatycznym zgromadził nabitą widownię.

Dowiedz się więcej »Wymowna sztuka milczenia

25 sezonów w stolicy: sezon 1997/1998

Dziewiąty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1997 1998

Zwyciężył Puchatek

Nareszcie otwarty Narodowy z nową Sceną przy Wierzbowej. Silniej widoczni są koryfeusze przemian, Krzysztof Warlikowski i Grzegorz Jarzyna (reżyserują w Dramatycznym).

Warlikowski swoim feministycznym Poskromieniem złośnicy budzi zachwyty i potępienie. Z równie burzliwą reakcją spotykają się Niezidentyfikowane szczątki ludzkie Jarzyny. Kolorowa prasa ekscytuje się informacją, że aktorzy naprawdę się rozbierają i piją prawdziwe piwo.

Narodowy też budzi emocje: najpierw nominacją Jerzego Grzegorzewskiego na dyrektora, potem pomysłem połączenia z Operą. Na afisz wchodzą spektakle dyrektora: Ślub na otwarcie małej sceny, uznany za najlepsze przedstawienie sezonu (ankieta „Teatru”), i precyzyjna Noc listopadowa na dużej scenie.

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1997/1998

STRZĘPKA/DEMIRSKI E03: SABAT DOBREGO DOMU

Już 28 czerwca w Teatrze Imka odbędzie się premiera najnowszego spektaklu duetu Strzępka Demirski pt. E03: SABAT DOBREGO DOMU. To trzeci z czterech odcinków serialu teatralnego Klątwa, odcinki z czasu beznadziei. Najważniejszy teatralny duet po raz kolejny udowadnia, że trzyma rękę na politycznym, społecznym i religijnym pulsie kraju. Gdy przystępował do pracy nad pionierskim teatralnym serialem, mało kto wierzył, że ich sceniczna wizja katastrofy ma jakikolwiek sens. Tymczasem wojna na Ukrainie, kompromitacja politycznych elit i zmienna rola mediów ukazana w scenariuszu staje się faktem na naszych oczach.

Jeżeli chcecie wiedzieć, co wywołało przepowiedziane w pierwszym odcinku polityczne trzęsieniem ziemi, zobaczcie trzeci odcinek pokazujący kto stoi za każdą polityczną zmianą w kraju. Kanwą odcinka będzie wywołane okultystyczną niefrasobliwością przeniesienie bohaterów w czasy PRL-u, które pomoże wyjaśnić wiele tajemnic współczesności. W tym kilka tajemnic Watykanu. Padnie też odpowiedź na pytanie: co z tą Polską?

Dowiedz się więcej »STRZĘPKA/DEMIRSKI E03: SABAT DOBREGO DOMU

Konfrontator IV edycja specjalna: projekcja rejestracji spektaklu „Golgota Picnic”

27.06.2014 godz. 21:00
Centrum Kultury w Lublinie, Sala Kinowa

Konfrontacje Teatralne zapraszają na czwarte spotkanie z cyklu Konfrontator.

20 czerwca 2014 roku dyrektor Malta Festival Poznań Michał Merczyński odwołał pokazy spektaklu „Golgota Picnic” w reżyserii Rodriga Garcii. Decyzja zapadła po ostrzeżeniach policji, która zadeklarowała, że wobec mobilizacji prawicowych bojówek nie jest w stanie zapewnić bezpieczeństwa widzom i artystom. W związku z trwającą w mediach i na portalach społecznościowych dyskusją na temat treści odwołanego spektaklu chcemy dać szansę naszej publiczności do wyrobienia własnego zdania co do istoty sporu, tym samym włączamy się w ogólnopolską akcję realizowaną przez szereg instytucji i organizacji kulturalnych w całej Polsce, polegającą na organizacji specjalnego pokazu rejestracji spektaklu.

Dowiedz się więcej »Konfrontator IV edycja specjalna: projekcja rejestracji spektaklu „Golgota Picnic”

Golgota Picnic – protest

Rozszerza się protest po decyzji o odwołaniu pokazów spektaklu „Golgota Picnic” w reżyserii Rodriga Garcii. Odpowiedzią na akt cenzury ideologicznej i zamach na wolność słowa, przekonań oraz swobodę twórczą jest oddolna akcja środowiska artystycznego, do której przyłączają się kolejne instytucje i organizacje. „Golgotę Picnic” miało zobaczyć kilkaset osób, w PIKNIKU GOLGOCIE wezmą udział tysiące! W całej Polsce odbędą się czytania scenariusza, pokazy rejestracji przedstawienia i dyskusje.

Podkreślamy, że akcja organizowana jest oddolnie przez środowisko artystyczne. O formule protestu zdecydowano na spotkaniu twórców, menadżerów, animatorów kultury oraz aktywistów, które odbyło się w Warszawie 22 czerwca 2014 roku. Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego oraz Malta Festival są partnerami wydarzenia.

Lista miejsc, w których zostanie zorganizowany PIKNIK nadal rośnie. W dniu dzisiejszym (24 czerwca 2014) do godziny 16:00 potwierdzone zostały następujące wydarzenia:

piątek, 27 czerwca 2014 roku
POZNAŃ, Plac Wolności,  godz. 19.00 (grupowe czytanie)

Dowiedz się więcej »Golgota Picnic – protest

Kraj. Wielki protest – wielki piknik

Na stronie e-teatr ukazał się apel do udziału w PIKNIKU GOLGOTA:

Apelujemy o włączenie się do oddolnej inicjatywy zorganizowania w całym kraju „Pikniku Golgota” – akcji polegającej na publicznej projekcji odwołanego spektaklu Rodriga Garcii, czytania tekstu, spotkań i dyskusji.

20 czerwca dyrektor Malta Festival Poznań Michał Merczyński odwołał pokazy spektaklu „Golgota Picnic” (na zdjęciu) w reżyserii Rodriga Garcii. Decyzja zapadła po ostrzeżeniach policji, która zadeklarowała, że wobec mobilizacji prawicowych bojówek nie jest w stanie zapewnić bezpieczeństwa widzom i artystom. Jest to sytuacja, w której pogwałcone zostały konstytucyjne prawa obywateli do bezpieczeństwa, wolności wyrażania poglądów, wolności twórczości artystycznej i wolności korzystania z dóbr kultury. Państwo zaniechało podstawowych obowiązków wobec swoich obywateli, a decyzja o odwołaniu spektaklu oznacza w istocie zgodę na wprowadzenie ideologicznej cenzury prewencyjnej.

Wzywamy zatem wszystkich ludzi teatru i wszystkich obywateli Polski do zbiorowego sprzeciwu wobec przemocy w życiu publicznym i do obrony wolności słowa, poglądów i ekspresji artystycznej. Dowiedz się więcej »Kraj. Wielki protest – wielki piknik

25 sezonów w stolicy: sezon 1996/1997

Ósmy odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1996 1997

Nie tylko śpiew nocy letniej

Co 5 warszawiak nie interesuje teatrem, co 2 bywa w nim raz w roku, co 4 parę razy, co 10 raz w miesiącu. 30 proc. chadza na komedie, 14 proc. na klasykę, awangardą interesuje się 5 proc.

Spektakle uczniów Krystiana Lupy: zimna Elektra Krzysztofa Warlikowskiego w Dramatycznym i gorący Bzik tropikalny Grzegorza Jarzyny w Rozmaitościach (premiery obu spektakli 18 stycznia 1997) zapowiadają zmiany w polskim teatrze – młodzi widzowie uznają, że Bzik jest „cool”.

Jerzy Grzegorzewski żegna się ze Studiem spektaklem Francis Bacon, czyli Diego Velazquez na fotelu dentystycznym Różewicza, importowanymi ze Starego Teatru Dziadami – dwanaście improwizacji otwiera odbudowany po pożarze Narodowy. Połowa Warszawy jest obrażona, bo nie dostała zaproszeń.

Otwarcie Sceny w Baraku Współczesnego wywołuje poklask: Maciej Englert daje Tango w doborowej obsadzie (m.in. Danuta Szaflarska i Wiesław MIchnikowski), ukazując dramat inteligencji, padającej ofiarą tych, którzy nigdy nie mają wątpliwości. Widzowie dosłownie szturmowali teatr, który musiał ulec i przeniósł spektakl na dużą scenę (zagrano go 170 razy).

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1996/1997

POSTSCRIPTUM. Z Wierą Gran: między życiem a sceną

Jagoda Opalińska w swoim Postscriptum wraca do spektaklu Wiera Gran w Teatrze Kamienica:

Biografia zawsze stanowi dla teatru ogromne wyzwanie i piekielny ciężar. Fabularne zmiany planów czasowych zmieniają się tu z wizerunkiem osób rozpoznawalnych w perspektywie historii, społecznej pamięci, beletryzowanego mitu. Scenicznemu portretowi zagraża więc i manipulacja i weryzm. A równocześnie pojawia się realna szansa, by na nowo kształtować tryb obiegowych sądów.

Ten zamysł w spektaklu Wiera Gran [Teatr Kamienica] niesie szlachetną powściągliwość i autentyczne wzruszenie. Znakomicie uszyty [reż. Barbara Sass] scenariusz [Anna Burzyńska] wspiera świetny aktorski warsztat [Justyna Sieńczyłło, Paweł Burczyk]. Widownia gorąco reaguje już kolejny sezon [premiera, jesień 2012]. Stąd też moje obecne postscriptum.

Dowiedz się więcej »POSTSCRIPTUM. Z Wierą Gran: między życiem a sceną

25 sezonów w stolicy: sezon 1995/1996

Siódmy odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1995/1996

Molier i Szekspir w jednym stali domu

Humbug, żart sceniczny Jana Machulskiego (Teatr Ochoty), zachęca do dyskusji o polskiej dramaturgii współczesnej. Niewiele jej w repertuarze, m.in. Semiramida Macieja Wojtyszki (Współczesny) i Cud na Greenpoincie Edwarda Redlińskiego (Teatr na Woli).

Królują klasycy współczesności: Mrożek i Różewicz. Teatr Ochoty przypomina Białe małżeństwo, w Polskim idzie Mrożkowski solidny Indyk.

Nowe impulsy daje Powszechny: debiutuje tu z powodzeniem Montownia, zespół absolwentów PWST, Zabawą Mrożka i Skarbem Stanisława Tyma, a także Dorota Landowska monodramem Jordan.

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1995/1996

25 sezonów w stolicy: sezon 1994/1995

Szósty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1994/1995

Aktorskie koncerty i mistyfikacje

Nie jest to czas wielkich wydarzeń. Obok kilku aktorskich koncertów dominują przedstawienia zastępcze, cierpiące na niedowład wyobraźni, temperatury, myśli.

Nie dotyczy to Historyi o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim w inscenizacji Piotra Cieplaka w Dramatycznym, dla którego dawny tekst nie jest szacownym zabytkiem, ale współczesną wypowiedzią, którą ilustruje muzyka Kormoranów.

Inne wystawienia klasyki kultywują metodę tradycyjną, niekiedy z dobrym skutkiem – zwłaszcza w Powszechnym (Ożenek Gogola z Władysławem Kowalskim i Januszem Gajosem, a także Śluby panieńskie Fredry w reż. Andrzeja Łapickiego).

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1994/1995

Marilyn dla Simone w Teatrze Dramatycznym

We środę 23 lipca w Teatrze Dramatycznym m. st. Warszawy odbędzie się spektakl „Persona. Marilyn” w reżyserii Krystiana Lupy, z którego całkowity wpływ z biletów zostanie przekazany na leczenie chorej na nowotwór Małgorzaty Braunek. Aktorka zagrała w drugiej części tryptyku Lupy „Persona. Ciało Simone”. Twórcy biorący udział w spektaklu zgodzili się zagrać tego dnia bez honorarium.

Dowiedz się więcej »Marilyn dla Simone w Teatrze Dramatycznym

REŻYSER?

O to, kim był, jest, powinien być reżyser – pyta Józef Jasielski:

Co z tym „reżyserowaniem”? Przełomowym momentem w procesie kształtowania się sztuki teatru było rozdzielenie się jednolitej grupy obrzędowej na aktorów (czyli wtajemniczonych) i widzów, usuniętych poza obręb rytualnej gry. Wymóg stworzenia spójnego dzieła z narastających lawinowo różnorodnych elementów wymusił selekcję pomysłów, wybór określonych środków wyrazu i nadanie stylu atrakcyjnego dla publiczności, a także powołania do życia skutecznej formy artystycznego przekazu, czyli teatralnej konwencji.

Dowiedz się więcej »REŻYSER?

25 sezonów w stolicy: sezon 1993/1994

Piąty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1993/ 1994

Przemiana

Pierwszy spokojniejszy sezon po spadku frekwencji, choć w teatralnym repertuarze stolicy nie zachodzą jakieś rewolucyjne zmiany.

W Ateneum Tadeusz Konwicki reżyseruje Jegora Bułyczowa Gorkiego, na scenę trafia także jego Czytadło. W Powszechnym pełna jarmarcznego wdzięku Balladyna (reż. Jarosław Kilian, scenografia Adam Kilian). W Dramatycznym perfekcyjna Przemiana wg Franza Kafki (reż. Zbigniew Brzoza) z Jarosławem Gajewskim i sprawnie zrealizowany Szósty stopień oddalenia Johna Guare’ego (reż. Piotr Cieślak), pierwsza sztuka gejowska w Warszawie.

Sezon obfituje w nowe polskie sztuki, adaptacje i wznowienia. We Współczesnym prapremierą Miłości na Krymie Mrożka Erwin Axer wystawia inteligencji rachunek za oportunizm. Cały sezon upływa pod znakiem Mrożka: Na pełnym morzu w Teatrze Ochoty, Serenada i Lis filozof w Dramatycznym i Szczęśliwe wydarzenie w Kameralnym z Gołasem jako upiornym niemowlakiem, symbolizującym nieprzewidywalność tego czasu.

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1993/1994

Wkrótce premiera jednoaktówki po śląsku. O warzeniu, czyli gotowaniu

Trwają próby do spektaklu Rajcula warzy, pierwszej w historii realizacji scenicznej tekstu wyróżnionego w Konkursie na Jednoaktówkę po śląsku. Autorką i reżyserką jest Alina Moś-Kerger, występuje Joanna Wawrzyńska. Premiera 11 lipca 2014 w ramach imprezy Lato w Malarni w Teatrze Śląskim w Katowicach.

Rajcula to po polsku gadatliwa kobieta, warzyć znaczy gotować. A monodram Rajcula warzy to siedem tradycyjnych śląskich dań i siedem zasłyszanych w śląskich kuchniach historii, czyli monolog młodej Górnoślązaczki, która uprzyjemnia sobie życie gotując, a gotowanie umila łosprawianiem. Są więc przepisy i na żur żyniaty, i oberiba, karminadle, kreple i krupnioki, ale i historia miłosna z wojną w tle, wspomnienie z dzieciństwa małego rojbra, czy sekretna – sprawdzona! – receptura na żur doprawiony afrodyzjakami. I gdzieś wciąż majaczące pytanie: czy warto gotować, gdy nie ma dla kogo? Czy archetypiczna śląska gospodyni, która „warzy ino do siebie” ma jeszcze cokolwiek wspólnego z archetypem? Dowiedz się więcej »Wkrótce premiera jednoaktówki po śląsku. O warzeniu, czyli gotowaniu

25 sezonów w stolicy: sezon 1992/1993

Czwarty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1992 1993

Kasa i widz

Mimo kłopotów finansowych, sporo przyzwoicie skrojonych premier. Studio pozostaje miejscem poszukiwań teatru autorskiego, Polski – Domem Fredry, Ateneum, Powszechny i Współczesny – teatrami nowego repertuaru. Swoją drogą idą Prezentacje, Teatr Ochoty czy Rampa, a także praski „off” – Szwedzka 2/4.

Gasną nadzieje na rychłe powstanie teatrów prywatnych. Impresaryjny Teatr na Woli daje Fedrę Racine’a z Anną Chodakowską. Bezdomny Teatr Pracownia wystawia Kabriolet Alaina van Crugtena (reż. Edward Wojtaszek), Scena na Szwedzkiej – Zamek Kafki (reż. Henryk Baranowski).

Dowiedz się więcej »25 sezonów w stolicy: sezon 1992/1993

KRÓL LEAR

  • Polski

W spektaklu w reżyserii Jacquesa Lassalle’a zadufany w swojej królewskości Lear w koronacyjnym, obficie sfałdowanym płaszczu zbliża się krok po kroku do śmiertelnej koszuli, kiedy… Dowiedz się więcej »KRÓL LEAR

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.