Porczyk Laureatus
Aktor Teatru Polskiego we Wrocławiu Bartosz Porczyk zwyciężył w czwartek 12 lutego 2015, w siódmej (2015) edycji Nagrody Kulturalnej “Gazety Wyborczej – Wrocław” WARTO w… Dowiedz się więcej »Porczyk Laureatus
Aktor Teatru Polskiego we Wrocławiu Bartosz Porczyk zwyciężył w czwartek 12 lutego 2015, w siódmej (2015) edycji Nagrody Kulturalnej “Gazety Wyborczej – Wrocław” WARTO w… Dowiedz się więcej »Porczyk Laureatus
O spektaklu ALBUM KARLA HOECKERA pisze Grażyna Korzeniowska:
Karl Hoecker lubił fotografie. Zbierał je. Są czarno-białe. Czy sam je robił? Raczej nie. Bo widać go na większości. Na tej – ze starannie zaczesanymi włosami. Poważny. Na tej – radośnie bawi się z psem, młodym wilczurem. Na tej – pozuje z przełożonymi, dojrzałymi mężczyznami. A na tej – na wycieczce, w otoczeniu młodych kobiet…
Kim był Karl Hoecker? Oficerem SS, adiutantem Richarda Baera, jednego z dowódców obozu koncentracyjnego Auschwitz.
Album ze zdjęciami wykonywanymi w czasie pracy Hoeckera w obozie liczy 116 zdjęć.
Na ścianie, pierwsze zdjęcie z tego albumu, wielokrotnie powiększone przez oko rzutnika.
„Mam na imię Magda i jem od 36 lat” – zaczyna swój monolog Magdalena Smalara w recitalu Kobieta do zjedzenia. Opowiada o największej namiętności świata, jaką jest jedzenie. Wspomnienia smaków dzieciństwa, żarty dotyczące diet i nieustannej walki z pokusami przeplatają się z refleksjami o próbach sprostania współczesnym kanonom piękna czy o głodzie na świecie. Jest zabawnie i lirycznie.
Magdalena Smalara ma w swoim artystycznym CV dobre role. Kilka nawet bardzo dobrych. Wystarczy wspomnieć niedawną rolę Arseny w Mizantropie czy Mirandy w Burzy. Już dwa lata po zakończeniu studiów otrzymała nagrodę im. Tadeusza Łomnickiego za wybitne osiągnięcia aktorskie. Z piosenką to także nie jest jej pierwsze spotkanie. Za interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej w konkursie Fundacji Okularnicy w 2001 roku otrzymała najważniejsze nagrody: Grand Prix, Nagrodę Publiczności oraz Nagrodę Dziennikarzy. Nic więc dziwnego, że z połączenia obu warsztatów rodzi się naprawdę smaczny spektakl.
Dowiedz się więcej »Magdalena Smalara jako Kobieta do zjedzenia
Na stronie internetowej Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego na recenzje dla młodego krytyka teatralnego (konkurs-zurowski.pl) w dziale OPINIE ukazała się wypowiedź Tomasza Miłkowskiego, przewodniczącego Kapituły Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego, o sztuce recenzowania i recenzentach.
Zachęcamy do udziału w konkursie – prace można nadsyłać do 31 marca. Wszystkie szczegóły w regulaminie w zakładce Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego na naszej stronie. Termin nadysłania prac upływa za 41 dni.
Dnia 6 grudnia 2014 roku na Świętego Mikołaja Teatr „Baj” w Warszawie sprezentował swoim najmłodszym widzom premierę przedstawienia Pamiętnik Plastusia Marii Kownackiej w reżyserii Lecha Chojnackiego, korzystającego z pomocy autorki ruchu scenicznego Eweliny Ciszewskiej, scenografa Dariusza Panasa i autora muzyki Jarosława Kordaczuka.
Przypomniał najbardziej popularną autorkę „Baja” i polskiego teatru lalek. Autorkę znaną dzieciom i rodzicom kilku już pokoleń. Znaną nie tylko z dziecięcego teatru lalek I Kolonii Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej na Żoliborzu, z którym współpracowała od 1928 roku, dając tam pierwszą swoją premierę O Kasi, co gąski zgubiła (1928), a potem następną, Bajowe bajeczki…, przynoszącą nazwę teatrowi („Baj”) i do dziś bijącą wszelkie rekordy popularności (frekwencji i premier).
Dowiedz się więcej »DZIEŁO PLASTUSIOWEJ MAMY W WARSZAWSKIM „BAJU”
Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana zaprasza na zimową odsłonę kiermaszu teatraliów, kostiumów i rekwizytów. Już 21 lutego!
Kiermasz odbędzie się w holu kasowym Dużej Sceny 21 lutego. Zapraszamy do udziału naszych widzów i przyjaciół, kolekcjonerów przedmiotów z „duszą”, osoby, które chciałyby rozwinąć niebanalny styl ubioru oraz poszukiwaczy unikatowych bibelotów i (świątecznych) wyjątkowych upominków. Tradycyjnie – w przygotowanie kiermaszu włączyły się pracownie kostiumów i rekwizytów. Dzięki nim, możliwy będzie zakup oryginalnych, ręcznie wykonanych kostiumów i rekwizytów, które pełniły swoją służbę na naszych scenach. Przybliży to historię każdego z nich.
Agnieszka Olsten rozpoczęła właśnie we Wrocławskim Teatrze Współczesnym próby Końca świata w Breslau wg powieści Marka Krajewskiego. Jest to pierwsza realizacja prozy tego autora w… Dowiedz się więcej »Olsten reżyseruje w WTW
– Polska potrzebuje wielu błaznów, wielu komediantów. Może i ja w tym poszukiwaniu porozumienia mogę coś zrobić jako komediant? – mówi OLGIERD ŁUKASZEWICZ, aktor Teatru Polskiego w Warszawie oraz prezes Związku Artystów Scen Polskich, z którym rozmawia Tomasz Miłkowski
Ubiegłoroczne, 29. już spotkania teatrów jednego aktora w Toruniu zainaugurował pan swoim monodramem „A kaz tyz ta Polska, kaz”, skomponowanym z tekstów Stanisława Wyspiańskiego. Monodram miał oficjalną premierę w roku 2000 i od 15 lat za panem chodzi. Wciąż aktualny?
– Wciąż.
Długo pan nad nim pracował?
– Nad scenariuszem? Dwa dni.
I od tego czasu nie robi pan zmian? Rzeczywistość drepcze w miejscu?
– To nie tak. Wiele się zmienia, ale pewne nasze przywary – kłótliwość, gdzie nie trzeba, i nadmierna układność, kiedy nie trzeba, niewiara w siebie i przecenianie się – trzymają się nieźle.
Trwa konkurs im. Andrzeja Żurowskiego na recenzję teatralną dla młodych krytyków. O swoich oczekiwaniach wobec recenzentów pisze Sławomira Łozińska, wchodząca w skład Kapituły Nagrody, na stronie internetowej konkursu http://konkurs-zurowski.pl/
Od autorów recenzji oczekuję rzetelnego opisu przedstawienia.
Zwróci moją uwagę:
forma literacka;
wykazanie się wiedzą o inscenizacjach tego tytułu, tego autora, tego teatru;
porównanie kreacji aktorskich z innymi kreacjami tych aktorów
lub kreacjami tych ról granymi przez innych aktorów: kiedy, gdzie, jak?
Organizator wykonawczy i producent XV Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2015” (27.-29.06.2015) – Odział TVP w Gdańsku –… Dowiedz się więcej »KONKURS NA PLAKAT festiwalu DWA TEATRY
14 lutego minęło 50 lat od polskiej, a dokładnie sopockiej prapremiery KTO SIĘ BOI VIRGINII WOOLF? Edwarda Albee’ego. Przedstawienie wyreżyserowane przez Jerzego Golińskiego ze scenografią… Dowiedz się więcej »Pół wieku po prapremierze KTO SIĘ BOI VIRGINII WOOLF?
Wkrótce na scenie teatru Studio EFEKT w reżyserii Agnieszki Glińskiej. W obsadzie: Dominika Ostałowska, Agnieszka Pawełkiewicz, Agata Góral, Łukasz Simlat, Krzysztof Stroiński. Premiery 6 marca 2015.
W inscenizacji dramatu Lucy Prebble Efekt badamy niejasne granice oddzielające ludzki smutek i melancholię od depresji jako jednostki chorobowej oraz miłość rozumianą jako stan ducha od chemicznej euforii neuronów. Dwójka młodych ludzi zgłasza się jako ochotnicy do badań klinicznych nad nową generacją leków antydepresyjnych prowadzonych przez koncern farmaceutyczny. Sytuacja zamknięcia, izolacja od realnego życia, kolejne dawki leku i konfrontacja z lekarzami prowadzącymi eksperyment – wszystko to sprawia, że Maja i Tristan stają przed najistotniejszymi pytaniami: kim jestem i co naprawdę czuję.
Calvin (Mateusz Banasiuk), przechodzący długotrwały kryzys twórczy, za radą psychoterapeutki (Edyta Olszówka) zaczyna pisać o romansie z dziewczyną ze swoich snów i okaże się, że… Dowiedz się więcej »RUBY
Nie wiemy, o co chodzi z tymi walentynkami, ale podobno ludzie tego dnia chętnie płacą więcej za bilety, więc robimy show. A w programie zaprezentujemy światową prapremierę odnalezionej po latach opery „Rejwach, czyli polowanie na szynszyla”. Będą arie oraz elementy baletowe w tej przygotowanej z rozmachem perełce sprzed stuleci. Zapraszamy na Scenę Przodownik.
Poza tym poruszymy wszystkie niewygodne i wstydliwe kwestie damsko-męsko-wszelakie, jak przystało na walentynki. Porad udzielą najlepsi specjaliści: Sznuk, Knut, Pan Prezydent. Zapowiedziały się także wielkie gwiazdy amerykańskiego kina, w tym Ryan Gosling. Zakręcimy półkolem fortuny a także zadzwonimy do rolników. Po sukcesie programów „Śpiewam, śpiewam, śpiewam, choć nie portafię”, oraz „Kolejowych bławatów” przyjdzie czas na kolejny odcinek Wojtka Solarza rozmów z ciekawymi ludźmi. Swoje nowe kompozycje wyśpiewa Mateusz Rusin. Dowiedz się więcej »Walentynkowy Kabaret na Koniec Świata
Maciej Prus, członek Kapituły Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego dzieli się swoimi uwagami o recenzentach i recenzjach. Termin nadsyłania prac konkursowych upływa za 45 dni, 31 marca 2015.
MACIEJ PRUS: Odnoszę wrażenie, może mylne, że wielu dzisiejszych recenzentów, nawet po specjalistycznych studiach, wstydzi się uprawiania tego zawodu. Woleliby być antropologami albo socjologami, takie raczej mają aspiracje. Trudnienie się recenzowaniem traktują jako rodzaj pośledniej czy zastępczej pracy. Po co więc to robią? Może to i sąd niesprawiedliwy, czytam dzisiaj znacznie mniej recenzji niż kiedyś, obserwuję życie teatralne z boku, ale to, co wpada mi ręce takie właśnie sprawia wrażenie.
Kiedy okaże się, że historia kariery i klęski amerykańskiej gwiazdki porno Savannah (Magdalena Popławska), zestawiona z opowieścią o ciele na sprzedaż wielkiej ikony fabryki snów,… Dowiedz się więcej »EXHAUSTED/WYCZERPANI
To już jutro: 11 lutego na scenie Teatru WARSawa premiera komedii futurystycznej Ruby w reżyserii Adama Sajnuka. Przed premierą mówi Sonia Bohosiewicz:
O spektaklu: Będzie śmiesznie, będzie romantycznie, będzie magicznie. Oprócz tego jest to tekst dotykający trudnej kwestii, mówiący o tym, czy powinniśmy się naginać w związku do siebie nawzajem, czy możemy kogoś konstruować na swoje wyobrażenie.
O Teatrze: Uwielbiam ten teatr i całą jego konstrukcję – od foyer, przez garderoby, po ludzi tu pracujących. Jest mi tu cudownie – pracuję nad sztuką, która mi się podoba, ze zdolnym reżyserem, z aktorami, których lubię.
Teatr Nowy w Poznaniu zaprasza na wyjątkowe wydarzenie – 24 lutego o godz. 20:00 na Dużej Scenie odbędzie się charytatywne przedstawienie Lekarze w teatrze, z którego dochód przeznaczony zostanie na rzecz Hospicjum Palium i Oddziału Chemioterapii Szpitala Przemienienia Pańskiego w Poznaniu. W spektaklu wystąpią lekarze, którzy na co dzień walczą o życie swoich pacjentów w hospicjum i szpitalu – tym razem będziemy mogli zobaczyć ich w zupełnie nowej roli.
Najnowsze przedstawienie Białostockiego Teatru Lalek Czy pan istnieje Mr Johnes? wg Stanisława Lema w reżyserii Krzysztofa Raua jest poświęcone zdobyczom i klęskom ludzkiego rozumu. Spośród wielu tekstów Stanisława Lema adaptowanych dla radia, filmu, telewizji i teatru (tak dramatycznego, jak lalkowego) nie tylko w Polsce, ale na całym świecie, adaptacja opowiadania Czy pan istnieje Mr Johnes? z tomu Opowieści gwiazdowych (1951) była jedną z najwcześniejszych, zagrana w Paryżu w Theatre du Tertre (1961) i w TVP (1973, w adaptacji Dzieduszyckiego).
Opowiadanie to wziął do realizacji w Białostockim Teatrze Lalek reżyser Krzysztof Rau, były dyrektor tego teatru i inscenizator kilku co najmniej głośnych jego przedstawień, artysta przy tym zasłużony dla kultury Białegostoku jako inicjator wybudowania siedziby teatru i organizator białostockiego Wydziału Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. I kazał się młodzieży i widzom dorosłym zastanawiać nad osiągnięciami Człowieka na Ziemi, zdobyczami jego nauki, ludzką pychą i ludzkimi klęskami.
Tymoteusz Karpowicz – wybitny poeta i dramaturg – powraca na scenę po trzydziestu siedmiu latach od ostatniej wrocławskiej premiery. Pomiędzy 1958 a 1978 rokiem zaprezentowano w teatrze przy ul. Rzeźniczej osiem jego dramatów. Jak ustalił historyk teatru Rafał Węgrzyniak, na żadnej innej scenie w Polsce jego utwory nie były grane tak często. Jako pierwszy wprowadził Karpowicza na tę scenę Jerzy Jarocki, potem zajmowali się nim przede wszystkim Andrzej Witkowski i Kazimierz Braun. Marek Fiedor obejmując w 2012 roku dyrekcję WTW postawił sobie za cel między innymi przywrócenie twórczości Karpowicza teatrowi.
I tak w 2013 roku odbyły się prapremierowe realizacje Dźwiękowego zapisu doliny, słuchowiska transmitowanego przez Radio Wrocław, oraz Odwróconego światła – zdarzenia teatralnego według poematu Karpowicza; obydwie w reżyserii Weroniki Szczawińskiej. Ta sama reżyserka prezentuje teraz prapremierę niepublikowanego Niewidzialnego chłopca – dramatu napisanego w 1968 roku, zatrzymanego przez cenzurę, który stawia pytania o granice oraz źródła wolności, odpowiedzialności w skali indywidualnej i społecznej.