CALINECZKA DLA DOROSŁYCH
Teatr Montownia połączył siły z młodym i niezależnym Teatrem Papahema – na warsztacie H. CH. Andersen i jego „Calineczka”. To nie jest spektakl dla dzieci… CALINECZKA DLA DOROSŁYCH 24 i 25 stycznia, godz. 19.30 w Teatrze Powszechnym w Warszawie.
Calineczka to jedna z najbardziej znanych baśni Andersena. Przez 180 lat od momentu jej powstania ukazała się niezliczona ilość adaptacji tego utworu: spektakli teatralnych, musicali i filmów. Mimo iż interpretatorzy twórczości Andersena często wskazywali na silny związek tematyki jego bajek z poszukiwaniem tożsamości seksualnej, wszystkie one, zgodnie z oficjalnym zamysłem autora, były skierowane do widza dziecięcego. A przecież już pierwsze słowa baśni o Calineczce silnie uruchamiają wyobraźnię współczesnego dorosłego odbiorcy: „Była sobie pewnego razu kobieta, która bardzo, bardzo pragnęła mieć malutkie dziecko, ale nie wiedziała, skąd je wziąć.” Medycyna skutecznie służy dziś pomocą w podobnych sytuacjach. I to bynajmniej nie za pośrednictwem zasadzonego w doniczce ziarenka jęczmienia… Podobnie przygody małej, bezbronnej dziewczynki, opis jej kolejnych spotkań z Ropuchem, Motylem, Chrabąszczem, Myszą, Szczurem i Jaskółką – ich opis i to, co on pomija stanowią inspirujący punkt wyjścia do opowiedzenia alternatywnej wersji historii Calineczki, czyli spektaklu o tym, co baśń Andersena skrzętnie w sobie ukrywa.
Rzadko się zdarza, aby w tym samym czasie w dwóch teatrach warszawskich można było zobaczyć różne inscenizacje tego samego dramatu z kanonu polskiej klasyki. Dla teatromanów to gratka.
Peryferyjny spektakl TR Warszawa, nieoczekiwanie stał się najciekawszą artystycznie propozycją „Rozmaitości” od lat.
W okresie karnawału Opera Krakowska zaprasza na dwa koncerty: 23 stycznia 2016 pt. „Słowa, słówka, nuty, nutki” oraz 9 lutego na Koncert Ostatkowy. Tradycją tych wieczorów jest udział gości specjalnych. Bohaterem styczniowego koncertu będzie znany językoznawca prof. Jerzy Bralczyk. Jego obecność stanie się pretekstem do rozmowy w karnawałowym tonie na temat języka w muzyce i sztuce. Śpiewać będą: Wioletta Chodowicz [na zdjęciu], Monika Korybalska, Tomasz Kuk, Andrzej Lampert oraz Adam Zdunikowski.
W Teatrze Studio Buffo na stałe gościć będzie inscenizacja francuskiej sztuki pt. „Imię” w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza. Nowa premiera spektaklu „Imię”, realizowanego przez Tito Productions (producenta przedstawień m.in. „Boeing Boeing”, „Histerie miłosne” i „I love you”), odbędzie się 5 lutego. W rolę Elisabeth wcieli się Małgorzata Foremniak. Obok niej w obsadzie: Dorota Krempa, Mateusz Banasiuk /Marcin Hycnar, Szymon Bobrowski, Wojciech Malajkat
Wystawa zdjęć Sorena Solkaera w Galerii Studio od 12 stycznia 2016:
„Lilka, cud miłości”, wg scenar. i w reż. Waldemara Śmigasiewicza w Teatrze Polskim w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Przeglądzie.
Jeszcze dzisiaj (16 stycznia o godz. 19.30) i jutro można zobaczyć spektakl „Śmierć w starych dekoracjach” wg Tadeusza Różewicza z udziałem HENRYKA TALARA.
Teatr Polski wita Nowy Rok komedią Aleksandra Fredry. 29 stycznia 2016 roku na Dużej Scenie zobaczymy Dożywocie w reżyserii Filipa Bajona, ze scenografią Anny Wunderlich, kostiumami Doroty Roqueplo i muzyką Michała Lorenca. To sztuka o świecie kapitału i kapitalistów. Jej głównymi bohaterami są ofiary wszechwładzy pieniądza: lichwiarz Łatka, nicpoń i hulaka Leon Birbancki oraz podupadający finansowo ziemianin Orgon. Motyw dożywocia, czyli stałych procentów od zdeponowanego majątku, stał się kluczem do podwójnej intrygi –miłosnej i finansowej. DlaFilipa Bajona, który wielokrotnie realizował klasykę polską w kinie, teatrze i telewizji, „Dożywocie” jest opowieścią nie o jednym, a o wielu wilkach z Wall Street– ludziach którzy mogli mieć wszystko, mieli niemal wszystko iwszystko stracili, ponieważ myśląc, że kochają życie kochali tylko pieniądze. W obsadzie zobaczymy Krzysztofa Kwiatkowskiego, Adama Biedrzyckiego, Piotra Cyrwusa, Martę Kurzak, Jarosława Gajewskiego, Szymona Kuśmidra, Krystiana Modzelewskiego, Tomasza Brzostka, Pawła Krucza, Martę Dąbrowską, Martę Alaborską, Joannę Halinowską, Tomasza Błasiaka, Wojciecha Czerwińskiego, Dominika Łosia i Piotra Bajtlika.

MOJA PIERWSZA ŚMIERĆ W WENECJI
W teatrze gorzowskim szykuje się premiera. To się stanie 23 stycznia 2016. Wpis ze strony teatru:
Bałtycki Teatr Dramatyczny im. J. Słowackiego w Koszalinie na dzień 30 stycznia 2016 przygotowuje premierę sztuki Seans Noela Cowarda (przekład: Irena Babel), w reżyser Zdzisława Derebeckiego. Scenografia I kostiumy: Jerzy Rudzki. Opis sztuki ze strony teatru:
Teatr Ludowy 7 lutego zaprasza na premierę Syna smoka wg scenariusza Robert Turleja. Opis sztuki:
W Teatrze Polskim w Poznaniu odbędzie się 8 stycznia 2016 „Mała premiera” Cudu mniemanego w reżyserii Anny Szymczak. Ruch sceniczny: Karolina Kosidło, muzyka i aranżacja: Krzysztof „Brainfreezer” Spychała. Pod tytułem przedstawienia widnieje cytat: „Świat srogi, świat przewrotny, Wszystko na opak idzie. Mała premiera to nowy projekt Teatru Polskiego w Poznaniu, którego założeniem jest przygotowanie, równolegle z premierą realizowaną przez aktorów zawodowych, tego samego tytułu z młodzieżą. Powstały w ten sposób spektakl będzie pokazywany na deskach naszego teatru. Zaczynamy od tekstu Wojciecha Bogusławskiego „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale”, który na Dużej scenie realizuje Michał Kmiecik (premiera Krakowiaków i górali W. Bogusławskiego odbyła się w grudniu – przyp. red.). Jak poradzą sobie z nim aktorzy nieprofesjonalni?
Przez wiele lat przed świętami Zygmunt Broniarek pisał opowieść wigilijną i rozsyłał ją do licznych znajomych i przyjaciół.
Teatr Lubuski w Zielonej Górze 16 stycznia wystawi premierę sztuki Samotny zachód Martina McDonagha (tłum. Klaudyna Rozhin) w reżyserii Roberta Czechowskiego. Scenografia i kostiumy: Wojciech Stefaniak, opracowanie muzyczne: Damian-neogenn-Lindner, ruch sceniczny: Paweł Matyasik.