Krzycz, Polsko?
Tomasz Miłkowski pisze o spektaklu „Krzyczcie, Chiny” na łamach „Przeglądu”:
Tak nie nazwał tego spektaklu Paweł Łysak, choć mógłby, bo jego temat, krzywda najuboższych i bezbronnych (ale do czasu) ma wymiar uniwersalny. Nigdy wcześniej w Polsce nie drukowany, a wystawiany trzykrotnie przed wojną przez Leona Schillera, dramat Siergieja Trietjakowa Krzyczcie, Chiny! pojawił się na afiszu Teatru Powszechnego w Warszawie, nawiązując bodaj do najgłośniejszego zdarzenia międzywojennego teatru politycznego. Premiery we Lwowie, Łodzi i Warszawie spotkały się wówczas ze wściekłym atakiem prawicy, reżysera wyzywano od bolszewików, choć recenzenci, niezależnie od poglądów politycznych, często nie podzielając wymowy agitki, wyrażali podziw dla kunsztu inscenizacyjnego wielkiego reżysera.
Jedna z najwybitniejszych tragedii Williama Szekspira na scenie Teatru Polskiego. Reżyseruje legenda europejskiej reżyserii teatralnej – Jacques Lassalle. W roli głównej Andrzej Seweryn. Spektakl (premiera w kwietniu 2014) wrócił na afisz Teatru Polskiego. Można go było oglądać 5 i 6 grudnia 2015, a w styczniu Teatr zaprasza na spektakle 12, 13 i 14.
Łukasz Maciejewski od trzech lat jest stałym wykładowcą na Wydziale Aktorskim Szkoły Filmowej w Łodzi, jednej z najlepszych uczelni artystycznych na świecie, od lat zwyciężającej w rankingach opiniotwórczych magazynów.
Rok obchodów 250-lecia Teatru Publicznego w Polsce dobiegł końca i 4 grudnia w Teatrze Stanisławowskim w Starej Pomarańczarni w Łazienkach, w miejscu nasączonym teatralną historią i symboliką odbyła się stosowna uroczystość.
W Teatrze Dramatycznym premiera spektaklu Niebezpieczna metoda Christophera Hamptona w reżyserii Agnieszki Lipiec-Wróbleewskiej, przekładzie Rubi Birden i scenografii Agnieszki Zawadowskie (4. grudnia na Scenie na Woli im. Tadeusza Łomnickiego).

Teatr Polski we Wrocławiu otrzymał główną nagrodę – w wysokości 150 tys. zł – organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”. Druga i trzecia nagroda trafiły do teatrów w Legnicy oraz w Tarnowie. Po obejrzeniu 83 konkursowych spektakli jury przyznało także dwie nagrody specjalne dla teatrów oraz aż 29 nagród i wyróżnień indywidualnych.
Grażyna Korzeniowska o spektaklu ONE SAME w Teatrze Żydowskim:
Tegoroczny festiwal 30.Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora dobiegł końca.

Kapituła Nagrody im. Bolesława Prusa, obradująca pod przewodnictwem prof. Walerego Pisarka wybrała laureatów; „Dużego Prusa” otrzymał JACEK ŻAKOWSKI, a „Małego”, dla młodego dziennikarza KATARZYNA BŁASZCZYK.

Stenogram to zapis krótki, natychmiastowy i zwięzły, pozbawiony odautorskiego komentarza. Wymaga posługiwania się kodem, znajomości symboli i znaków. Odczytanie fachowo sporządzonego stenogramu polega na prostej transkrypcji znaków, na przełożeniu ich na system liter. Najstarsze stenogramy wywodzą się z pisma obrazkowego. Dokumentacja spotkań z Absolutem, niegdyś spisywana pismem runicznym, klinowym, hieroglificznym – obecnie wymaga już tylko pewnej ręki grafika i chłodnego spojrzenia konceptualisty. Atmosfera spotkań poufna. Miejsce sporządzania zapisów – nieznane. Czas – do wiadomości piszącego. Reszta – celowo utajniona, domyślna.
Premiera nowej sztuki Natalii Fijewskiej-Zdanowskiej CÓRKA już 13 grudnia na Scenie Staromiejskiej.