Przejdź do treści

szefyorick

Krzycz, Polsko?

Tomasz Miłkowski pisze o spektaklu „Krzyczcie, Chiny” na łamach „Przeglądu”:

Tak nie nazwał tego spektaklu Paweł Łysak, choć mógłby, bo jego temat, krzywda najuboższych i bezbronnych (ale do czasu) ma wymiar uniwersalny. Nigdy wcześniej w Polsce nie drukowany, a wystawiany trzykrotnie przed wojną przez Leona Schillera, dramat Siergieja Trietjakowa Krzyczcie, Chiny! pojawił się na afiszu Teatru Powszechnego w Warszawie, nawiązując bodaj do najgłośniejszego zdarzenia międzywojennego teatru politycznego. Premiery we Lwowie, Łodzi i Warszawie spotkały się wówczas ze wściekłym atakiem prawicy, reżysera wyzywano od bolszewików, choć recenzenci, niezależnie od poglądów politycznych, często nie podzielając wymowy agitki, wyrażali podziw dla kunsztu inscenizacyjnego wielkiego reżysera.

Dowiedz się więcej »Krzycz, Polsko?

Lear wraca na afisz Polskiego

Jedna z najwybitniejszych tragedii Williama Szekspira na scenie Teatru Polskiego. Reżyseruje legenda europejskiej reżyserii teatralnej – Jacques Lassalle. W roli głównej Andrzej Seweryn. Spektakl (premiera w kwietniu 2014) wrócił na afisz Teatru Polskiego. Można go było oglądać 5 i 6 grudnia 2015, a w styczniu Teatr zaprasza na spektakle 12, 13 i 14.

Dowiedz się więcej »Lear wraca na afisz Polskiego

Łukasz Maciejewski z Nagrodą I stopnia Szkoły Filmowej w Łodzi

Łukasz Maciejewski od trzech lat jest stałym wykładowcą na Wydziale Aktorskim Szkoły Filmowej w Łodzi, jednej z najlepszych uczelni artystycznych na świecie, od lat zwyciężającej w rankingach opiniotwórczych magazynów.

Absolwentami łódzkiej „Filmówki” są między innymi Andrzej Wajda, Wojciech Jerzy Has, Roman Polański, Krzysztof Zanussi czy Krzysztof Kieślowski.

Autorski program edukacyjny Łukasza Maciejewskiego doczekał się wyjątkowego wyróżnienia od władz uczelni. Tarnowski krytyk otrzymał bowiem właśnie jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień szkoły: przyznaną przez Rektora Nagrodę I Stopnia Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi „za wyróżniającą się pracę zawodową w roku akademickim 2014/2015”.

Dowiedz się więcej »Łukasz Maciejewski z Nagrodą I stopnia Szkoły Filmowej w Łodzi

Przeżyjemy w teatrze!

Rok obchodów 250-lecia Teatru Publicznego w Polsce dobiegł końca i 4 grudnia w Teatrze Stanisławowskim w Starej Pomarańczarni w Łazienkach, w miejscu nasączonym teatralną historią i symboliką odbyła się stosowna uroczystość.

Gospodarzami byli: wciąż nowa, ale już dobrze oswojona z funkcją dyrektora Instytutu Teatralnego Dorota Buchwald oraz jej z-ca d/s programowych Dariusz Kosiński.

Dowiedz się więcej »Przeżyjemy w teatrze!

Artysta czy menadżer

Kto powinien stać na czele instytucji artystycznej?Artysta czy menadżer? Po naradzie w ZASP-ie zastanawia się Tomasz  Miłkowski:

To pytanie, jak powracająca melodyjka powraca w dyskusjach środowiskowych, zwłaszcza wśród ludzi teatru. Nie wiadomo bowiem – nie ma tu ustalonych jednolitych kryteriów i nawet nie wiadomo, czy takie być powinny – kto jest pożądanym zwycięzcą rozpisywanych konkursów na dyrektora teatru: artysta czy menadżer? Reżyser czy geolog, choreograf czy inżynier? Pytania można mnożyć, ale nie rzecz w takich czy innych zgrabnych figurach stylistycznych, ale o namysł, kto jest gwarantem poziomu artystycznego teatru. Wiadomo, że każdy mówiąc o Teatrze Narodowym w Warszawie nie wskaże dyrektora-menadżera Krzysztofa Torończyka, ale Jana Englerta jako lidera tej sceny. Już nieco inaczej będzie i bardziej zawile w przypadku Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana, w którym funkcję dyrektora pełni artysta, Andrzej Seweryn [na zdj.]. Mimo to dyrektor pracuje z pomocą dwóch zastępców, jednego d.s. artystycznych (jest nim Jarosław Gajewski) i drugiego d.s. administracyjnych. W tym przypadku mamy więc do czynienia z duumwiratem kierownictwa artystycznego.

Dowiedz się więcej »Artysta czy menadżer

NIEBEZPIECZNA METODA w Dramatycznym

W Teatrze Dramatycznym premiera spektaklu Niebezpieczna metoda Christophera Hamptona w reżyserii Agnieszki Lipiec-Wróbleewskiej, przekładzie Rubi Birden i scenografii Agnieszki Zawadowskie (4. grudnia na Scenie na Woli im. Tadeusza Łomnickiego).

Konflikt dwóch wielkich uczonych wokół kobiety, która była im równa. Sabina Spielrein po nieskutecznym leczeniu elektrowstrząsami trafia do szwajcarskiej kliniki. Opieką otacza ją Carl Gustaw Jung i w terapii decyduje się na eksperymentalną metodę Zygmunta Freuda. Dramat miłości rozpoczęty psychologiczną kuracją, przeradza się w naukową rywalizację. Sabina zostaje pierwszą kobietą leczącą dzięki terapii rozmową.

Dowiedz się więcej »NIEBEZPIECZNA METODA w Dramatycznym

Od piwnicy do profesjonalnej sceny

Dziesięć lat Sceny Przodownik. Pięć lat Kabaretu na Koniec Świata

Przy Olesińskiej 21 w 2005 nie było teatru, był opuszczony magazyn mebli biurowych. Dzięki determinacji kilku osób i talentom kilkuset piwnica zamieniła się w prawdziwa scenę. Dziś Przodownik gra kilkanaście razy w miesiącu, oglądać tu można współczesne dramaty, adaptacje wybitnej literatury, spektakle eksperymentującego Teatru Malabar Hotel, pantomimę i aktorski Kabaret na Koniec Świata.

Pierwszą premierą na nowej scenie, w listopadzie 2005, roku był „Absynt” Magdy Fertacz w reżyserii Aldony Figury wyprodukowany przez Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka. Olesińska stała się wówczas siedzibą LD, którego celem było wspieranie młodej polskiej dramaturgii z trudem przedostającej się wówczas na sceny teatrów. Laboratorium wypracowało własną metodę, polegającą na współpracy dramatopisarza z reżyserami i aktorami przy tworzeniu ostatecznej wersji dramatu. Twórcy, którzy zaczynali w przy Olesińskiej są dziś uznanymi dramatopisarzami.

Dowiedz się więcej »Od piwnicy do profesjonalnej sceny

Kordian przymierza kostiumy

Prawie wszystkie realizacje „Kordiana” kończyły się nie najlepiej dla ich twórców. Jak da sobie radę Jan Englert? – pisze Tomasz Miłkowski w Przeglądzie. Odpowiedź na to pytanie już znamy: Poradził sobie wyśmienicie, zarówno inscenizator jak i cały zespół Teatru Narodowego:

„Kordian” Juliusza Słowackiego chodzi za Janem Englertem od dawna. Wprawdzie Kordiana Englert nigdy nie zagrał, ale w „Kordianie” występował. Przed niemal 40 laty grał Mefista w inscenizacji Erwina Axera. Postać, upleciona z kilku innych (Doktora, Chmury, Diabła, Adiutanta), przykuwała uwagę demonizmem, przewrotnością, mocą wpływania na ludzkie losy. W zgodnej opinii recenzentów tą rolą Englert przyćmił resztę obsady. W telewizyjnym widowisku na podstawie „Kordiana”, które podpisał jako reżyser (1994), zagrał Cara. Dwuczęściowy spektakl budził podziw rozmachem, ale recenzenci marudzili, że przy okazji zagmatwał sensy dramatu. Podobne opinie dominowały po wcześniejszej premierze „Kordiana” w reżyserii Englerta w stołecznym Teatrze Polskim (1987). Dowiedz się więcej »Kordian przymierza kostiumy

Zwycięzcy Konkursu „Klasyka Żywa”. Nagroda Główna dla Teatru Polskiego we Wrocławiu

Teatr Polski we Wrocławiu otrzymał główną nagrodę – w wysokości 150 tys. zł – organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”. Druga i trzecia nagroda trafiły do teatrów w Legnicy oraz w Tarnowie. Po obejrzeniu 83 konkursowych spektakli jury przyznało także dwie nagrody specjalne dla teatrów oraz aż 29 nagród i wyróżnień indywidualnych.

Wrocławski teatr, kierowany przez Krzysztofa Mieszkowskiego, otrzymał Nagrodę Główną im. Wojciecha Bogusławskiego za spektakle „Dziady. Części I, II, IV i wiersz Upiór” [na zdj.] oraz „Dziadów część III” Adama Mickiewicza – oba w reżyserii Michała Zadary.

II Nagrodę Konkursu, w wysokości 100 tys. zł, będącą jednocześnie Nagrodą Specjalną im. Stanisława Hebanowskiego za najciekawsze odkrycie repertuarowe, jury przyznało Teatrowi im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy za spektakl „Car Samozwaniec, czyli polskie na Moskwie gody” Adolfa Nowaczyńskiego w reżyserii Jacka Głomba. Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie nagrodzony został z kolei (III Nagroda – 50 tys. zł) za spektakl „Grażyna” Adama Mickiewicza w reżyserii Radosława Rychcika.

Nagrody te są formą grantu na przygotowanie kolejnej „klasycznej” premiery. Dowiedz się więcej »Zwycięzcy Konkursu „Klasyka Żywa”. Nagroda Główna dla Teatru Polskiego we Wrocławiu

WSTYD

Groteskowy układ zdarzeń. Absurdalne aż do granic paradoksu zwroty akcji. Danse Macabre szczerzących zęby sądowych werdyktów…

Proszę państwa, tu nie chodzi o żaden postmodernistyczny scenariusz. Rzecz tyczy być albo nie być stołecznego Teatru Kamienica. A że wciąż krąży plotka o eksmisji, stąd i moje pytania. Kto wywołał cały spór? Dlaczego? Cui bono?

Z jednej strony konfliktu znaleźli się artyści – zapaleńcy: Justyna Sieńczyłło, Emilian Kamiński oraz rzutki zespół aktorsko-administracyjno-techniczny. Za nimi siedem lat budowy sceny, ściśle mówiąc trzech scen we wnętrzach kamienicy – Aleja Solidarności 93. Pęczniały koszty. Malały środki. Rosły kredyty. Wreszcie powstał teatr, któremu już strzyka kolejna siódemka.

Dowiedz się więcej »WSTYD

Siła jest kobietą

Grażyna Korzeniowska o spektaklu ONE SAME w Teatrze Żydowskim:

Pola Nireńska mogłaby do nich dołączyć, pomyślałam po przeczytaniu artykułu o niej… Była odważna, niezależna, oddana swojej pasji. Musiała wiele zwalczyć, by odnieść sukces… Tak jak dziewczyny z przedstawienia „One same”, które obejrzałam poprzedniego wieczora w Teatrze Żydowskim w Warszawie.

Spektakl wymyśliła i wyreżyserowała Karolina Kirsz. Wyobraziła sobie, jak wyglądałoby spotkanie kobiet, które za życia nigdy się nie zetknęły. A łączyło je wiele…

Na niedużą przestrzeń Sceny na Piętrze reżyserka zaprosiła Helenę Rubinstein, Irenę Krzywicką, Stephanie von Hohenlohe, Annę Held i Sophie Tucker.

Dowiedz się więcej »Siła jest kobietą

WERDYKT! 30 Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora

Tegoroczny festiwal 30.Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora dobiegł końca.

Różnorodna tematyka monodramów, oraz wysoki poziom sprawiły nie lada wyzwanie dla JURY.
NAGRODA X Oddziału ZASP- Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji
Jury postanowiło nagrodę za kreacje aktorską 30.Toruńskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora przyznać:

    Wiesławowi Komasie za spektakl „Różewiczogranie”.

    Dowiedz się więcej »WERDYKT! 30 Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora

    LILKA i jej tajemnice

    Już kilka lat temu Joanna Żółkowska [na zdj.] wpadła na pomysł, aby przybliżyć osobowość poetki, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, zwanej przez najbliższych Lilką. Jej wiersze nie zostały zapomniane nigdy, ale nowego impulsu, aby zainteresować się losami poetki dostarczył jej niedawno wydany tom wspomnień, WOJNĘ SZATAN SPŁODZIŁ. ZAPISKI 1939-1945 w opracowaniu Rafała Podrazy.

    Pierwszy szkic do spektaklu LILKA, CUD MIŁOŚCI zobaczyliśmy rok temu na scenie kameralnej Teatru Polskiego w Warszawie. Teraz odbyła się premiera, najpierw w Nowym Sączu, patronie przedsięwzięcia, a kilka dni temu (23 listopada) w Warszawie, na tej samej samej scenie Teatru Polskiego.

    Dowiedz się więcej »LILKA i jej tajemnice

    FASCYNUJĄCE „FASCYNACJE” ADAMA KILIANA

    Teatr „Lalka” w Warszawie, od wielu lat pozostający pod pracowitą i sumienną dyrekcją Joanny Rogackiej i Jana Woronko (z Adamem Kilianem jako konsultantem plastycznym) wydał z okazji Jubileuszu Adama Kiliana (i z okazji 70 rocznicy założenia Teatru) książkę poświęcone sztuce tego Artysty. Zatytułowano ją „Fascynacje Adama Kiliana – album”.

    Album otwiera 10 przykazań Adama Kiliana (na obwolucie) oraz dwa portrety Artysty z lalkami. Całostronnicowe zdjęcie charakterystyczne dla zajęć Adama Kiliana – czy to z lalkami, czy na planie teatralnym, czy w ciekawych pejzażach – otwiera także każdy nowy rozdział albumu. Taką świetną zasadę, przyjęły Autorki albumu: Aleksandra Rembowska i Joanna Rogacka.

    Dowiedz się więcej »FASCYNUJĄCE „FASCYNACJE” ADAMA KILIANA

    NAGRODY PRUSA

    Kapituła Nagrody im. Bolesława Prusa, obradująca pod przewodnictwem prof. Walerego Pisarka wybrała laureatów; „Dużego Prusa” otrzymał JACEK ŻAKOWSKI, a „Małego”, dla młodego dziennikarza KATARZYNA BŁASZCZYK.

    Członkami Kapituły byli m.in. laureaci poprzednich edycji Nagrody im. Bolesława Prusa. Zasiadali w niej: ks. Adam Boniecki, Leszek Mazan, Tomasz Miłkowski, Irena Piłatowska-Mądry, Jacek Snopkiewicz, Piotr Najsztub, Wiktor Legowicz, Bronisław Cieślak, Zdzisław Pietrasik. Pracami Kapituły kierował prof. Walery Pisarek. Stowarzyszenie Dziennikarzy RP reprezentował Andrzej Maślankiewicz, sekretarz generalny ZG SDRP. Podczas uroczystej gali, 17 listopada, w Starej Oranżerii/Teatrze Królewskim werdykt kapituły przedstawiał pod nieobecność przewodniczącego red. Tomasz Miłkowski, który towarzyszył ceremonii wręczenia statuetek, której dokonali przewodniczący ZG SDRP Jarzy Domański i burmistrz Nałęczowa Andrzej Ćwiek.

    Dowiedz się więcej »NAGRODY PRUSA

    Jak ten czas boli

    W przypadku autora Mary Stuart łatwiej byłoby wskazać rejony sztuki, których nie uprawiał niż definiować Jego własną przestrzeń artystyczną.

    Wolfgang Hildesheimer. Niemiec z urodzenia. Palestyński emigrant z rodzinno – politycznych uwarunkowań. Obywatel Europy z wyboru. Szwajcarski rezydent z potrzeby serca. Niezwykłą osobowość. Człowiek wielu pasji i talentów. Projektant wnętrz, malarz, grafik, scenograf, tłumacz, dramatopisarz, prozaik, eseista. A jakby tego było mało, podczas drugiej wojny światowej oficer brytyjskiego wywiadu.

    Dowiedz się więcej »Jak ten czas boli

    Afera Schillera

    Wokół książki „Faktomontaże Leona Schillera” pod redakcją Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej i po premierze „Krzyczcie Chiny” w Teatrze Powszechny” refleksje snuje Tomasz Miłkowski:

    Pani Aleksandra Piłsudska była niezadowolona. Minister Pracy Aleksander Prystor jeszcze bardziej. Nazajutrz teatrzyk wystawiający w podziemiach Pałacu Rządowego w Poznaniu spektakl wg scenariusza Aleksandra Wata „Polityka społeczna R.P.” w reżyserii Leona Schillera minister nakazał zamknąć.

    Na próżno Andrzej Strug, autor „Dziejów jednego pocisku”, szukał miejsca, gdzie spektakl jest pokazywany. Dowiedział się tylko, że już nie grają. Teatrzyk zwinięto po cichu.

    Dowiedz się więcej »Afera Schillera

    Ściśle tajne. Stenogramy z osobistych spotkań z Absolutem.

    Stenogram to zapis krótki, natychmiastowy i zwięzły, pozbawiony odautorskiego komentarza. Wymaga posługiwania się kodem, znajomości symboli i znaków. Odczytanie fachowo sporządzonego stenogramu polega na prostej transkrypcji znaków, na przełożeniu ich na system liter. Najstarsze stenogramy wywodzą się z pisma obrazkowego. Dokumentacja spotkań z Absolutem, niegdyś spisywana pismem runicznym, klinowym, hieroglificznym – obecnie wymaga już tylko pewnej ręki grafika i chłodnego spojrzenia konceptualisty. Atmosfera spotkań poufna. Miejsce sporządzania zapisów – nieznane. Czas – do wiadomości piszącego. Reszta – celowo utajniona, domyślna.

    Dowiedz się więcej »Ściśle tajne. Stenogramy z osobistych spotkań z Absolutem.

    CÓRKA w MŁYNIE

    Premiera nowej sztuki Natalii Fijewskiej-Zdanowskiej CÓRKA już 13 grudnia na Scenie Staromiejskiej.

    Barbara – artystka i była hippiska traci pamięć w nagłym wypadku. Do szpitala przyjeżdża jej dorosła córka. Lekarz każe im rozmawiać, to jedyny sposób, na powrót Barbary do zdrowia. Pamięć jest jednak zawodna, a z poszczególnych wspomnień wyłaniają się dwa zupełnie inne obrazy ich wspólnego życia. Początkowo zabawne dialogi, odsłaniają powoli kryjącą się pod spodem tajemnicę.

     

    Intymna opowieść o przepaści pomiędzy PRL’em, a współczesnością, o dwóch różnych pokoleniach – tym urodzonym w latach 50-tych – zbuntowanym i pragnącym wolności i tym z przełomu epok, które w tej wolności zagubiło spokój i szczęście.

    Dowiedz się więcej »CÓRKA w MŁYNIE

    IMKA znowu gra!

    IMKA od grudnia wznawia działalność repertuarową! W grudniu na scenie m.in. „Dzienniki” i „Generał”. Po kilkumiesięcznej przerwie Teatr IMKA wznawia działalność repertuarową. W grudniu na scenie przy pl. Trzech Krzyży widzowie będą mogli zobaczyć wielokrotnie nagradzane „Dzienniki” w reż. Mikołaja Grabowskiego, „Generała” w reż. Aleksandry Popławskiej i Marka Kality oraz w ramach PKO Festiwal. Polska w IMCE „Króla Ubu” w reż. Jana Klaty. Dzieci zapraszamy na „Momotaro” – spektakl oparty na czterech japońskich baśniach.

    Dowiedz się więcej »IMKA znowu gra!

    AICT Polska
    Przegląd prywatności

    Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.