Przejdź do treści

szefyorick

Komu to dzisiaj potrzebne?

Któregoś dnia oślepniesz. Jak ja. Będziesz siedział gdzieś, punkcik zagubiony w pustce, w ciemności, na zawsze. Jak ja. Któregoś dnia powiesz sobie „Zmęczony jestem, usiądę”, i siądziesz. A potem powiesz sobie „Głodny jestem, wstanę i zrobię sobie coś do zjedzenia”. Ale nie wstaniesz. Powiesz sobie „Nie powinienem był siadać, ale skoro już siadłem, posiedzę jeszcze trochę, później wstanę i zrobię sobie coś do zjedzenia”. Popatrzysz chwilę na ścianę, a potem powiesz sobie „Zamknę oczy, może prześpię się trochę, będę się po tym czuł lepiej” i zamkniesz je. A kiedy je otworzysz, ściany już nie będzie. Znajdziesz się w nieskończonej pustce, której nie wypełniliby wszyscy wskrzeszeni zmarli wszelkich czasów, i będziesz w niej jak ziarnko piasku pośród stepu.

S. Beckett, „Końcówka”

Komu to dzisiaj potrzebne?

 

Kiedy przemierza się ten świat, nie sposób uciec od refleksji. Czasami te refleksje łowią autorzy i próbują na nie odpowiedzieć. Czasami sam czytelnik musi się z nimi zmierzyć, czyli – musi zacząć myśleć. Bez myślenia, refleksji, zadumy, otwarcia się na to, co nie zawsze proste i oczywiste, książka pozostanie jedynie niezrozumiałym, filozoficzno-literackim bełkotem. Jeśli jednak czytelnik odważy się wejść w ten świat, zabrać głos w rozmowie, okaże się, że to oczyszczająca i wzruszająca lektura, która pozostawia po sobie ślad piękna i prawdziwej sztuki, nie twórczości przez wielkie tfu.

Dowiedz się więcej »Komu to dzisiaj potrzebne?

PROPOZYCJA DLA DOROSŁEJ PUBLICZNOŚCI

Marta Łągiewka – aktorka PLECIUGI uhonorowana stypendium Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego – już 11 grudnia 2015 zaprezentuje muzyczny spektakl „Poruszenie”.

„Poruszenie” to przedstawienie oparte na wierszach E.E. Cummingsa.

Już jako studentka byłam zauroczona poezją tego amerykańskiego poety i malarza. Z biegiem lat dojrzewał we mnie pomysł na spektakl z wykorzystaniem jego twórczości, w którym mogłabym połączyć moje dwie największe pasje: muzykę i teatr lalkowy. Dowiedz się więcej »PROPOZYCJA DLA DOROSŁEJ PUBLICZNOŚCI

O daj mi zupy

„Na czworakach” Tadeusza Różewicza w reż. Jerzego Stuhra w Teatrze Polonia w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna:

Kiedy odsłania się kurtyna, Laurenty bawi się kolejką elektryczną jak dziecko. Kolejka ochoczo toczy się po czynach, pogwizduje, słychać jak para jej bucha z brzucha.

W pewnym momencie kolejka staje, Laurenty daremnie próbuje ją uruchomić, a wreszcie rozżalony krzyczy: „Zepsuła się! Zepsuła się!”. Po czym starannie rozkłada kolejkę i chowa do szuflady stojącego w centrum sceny ogromnego biurka, pod którym tłoczą się opasłe tomy kolorowych książek. W sztuce Tadeusza Różewicza „Na czworakach” zirytowany Laurenty podnosi jednym ruchem kolejkę wraz z szynami i ciska do kosza. Stuhr jest bardziej zapobiegliwy i liczy, że kolejkę będzie można naprawić. Ale czy tylko kolejkę?

Dowiedz się więcej »O daj mi zupy

Butoh – kontynuacja

W listopadzie polscy teatromani i miłośnicy tańca mieli szczególną ucztę. Do Krakowa, Warszawy i Poznania przyjechał znakomity tancerz butoh – Yoshito Ohno, syn Kazuo Ohno (1906-2010), jednego z twórców tego stylu.

Czym jest butoh? To nie tyle rodzaj tańca, określony sposób poruszania się, ile filozofia, jaka leży u jego podstaw i stan umysłu. Jego istotą jest poznanie wartości życia i tajemnicy śmierci. Nie chodzi w nim o opowiadanie jakiejś fabuły, ale o znalezienie relacji ze światem, o przekaz emocji.

Dowiedz się więcej »Butoh – kontynuacja

„Festiwal pamięci”

Czy nadmiar pamięci może być paraliżujący? Czy od pamięci można się uzależnić? Czy pamięć historyczna jest nam w ogóle potrzebna? Czy zwrot ku historii nie stał się dzisiaj prostą wymówką od społecznej odpowiedzialności?

W „Festiwalu Pamięci” zastanowimy się, czy nieustanne przywoływanie przeszłości nie odwraca naszej uwagi od konieczności reagowania na problemy współczesności i kształtowania naszej przyszłości. Przyjrzymy się, czym dla młodych pokoleń jest pamięć o tak odległym doświadczeniu jak Zagłada i II Wojna Światowa. „Festiwal Pamięci” wymyka się ramom klasycznie rozumianej teatralności. Widzowie będą mieli okazję spojrzeć na kwestię pamięci historycznej nie tylko z różnych perspektyw, lecz przede wszystkim poprzez różne formy artystycznej ekspresji. W miejscu linearnej narracji pojawi się doświadczenie festiwalu – kontrolowanej swobody oraz różnorodności skupionej wokół jednego idiomu. Tym idiomem jest właśnie pamięć historyczna.

Dowiedz się więcej »„Festiwal pamięci”

Rozdroże, czyli o interdyscyplinarności w sztuce

Jak co roku, na przełomie października i listopada, odbyły się – już po raz 22 – Międzynarodowe Spotkania Sztuki Akcji Rozdroże 2015, których organizatorem jest Fundacja Sztuka i Współczesność oraz CSW Zamek Ujazdowski.
I jak co roku, twórca programu tego festiwalu Janusz Marek udowadnia, iż nie wszystko jeszcze w sztuce wymyślono, a nowe pokolenia odkrywają coraz to inne przestrzenie wypowiedzi artystycznej: ideowej i formalnej.

W tym roku pogranicze teatru, tańca i sztuk wizualnych pokazywały zespoły polskie i brytyjskie, począwszy od mającego światową już renomę Company Wayne McGregor z Londynu (taniec), poprzez Teatr Stan’s Cafe z Birmingham (performance), Scenę Plastyczną KUL Leszka Mądzika (sztuki wizualne), aż po Warszawski Teatr Tańca (performance) Aleksandry Dziurosz.

Spektakle odbywały się na różnych warszawskich scenach z racji warunków technicznych, jakich wymagał każdy z nich, toteż zespół McGregora wystąpił na scenie Teatru Wielkiego-Opery Narodowej, Stan’s Cafe – w Stodole, a Scena Plastyczna KUL oraz Warszawski Teatr Tańca – w Zamku Ujazdowskim. Program występów obudowany został prelekcjami dotyczącymi twórców spektakli oraz spotkaniami artystów z publicznością. Dowiedz się więcej »Rozdroże, czyli o interdyscyplinarności w sztuce

LILKA – CUD MIŁOŚCI

„(…) blada i w loków ozdobna ametyst,

Śpiewała ku Plejadom , o miłości tylko…

„Jak śmiałaś pisać o różach

Gdy historia płonęła jak bór w letnim skwarze? (…)

Poetka (…)

Loki rozwiawszy fiołkowe,

Nad wodą stoi……

„Safo, co chcesz uczynić?”

– „Chcę morze zarzucić na głowę,

By nikt nie dojrzał łez moich…” („Róże dla Safony”)

Premiera przedstawienia „LILKA – CUD MIŁOŚCI” o Marii Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej, wybitnej polskiej poetce pierwszej połowy XX wieku, odbędzie się 23 listopada 2015 roku (poniedziałek) o godz. 17, 30 i 19.30 na Małej Scenie Teatru Polskiego w Warszawie.

Dowiedz się więcej »LILKA – CUD MIŁOŚCI

NAJUKOCHAŃSZA ULICZNICA – premiera monodramu Jarosława Górala

„(…)lecz do Boga każdy kiedyś zdąży w gości… (..-)”

Jarosław Góral jako Samuel Dombrowski – adwokat tych, którzy ludzkim głosem nie są w stanie przeciwstawić się i zaprotestować cierpieniu.

Był ze wszech miar niezwykłym człowiekiem. Żydem, który mimo przejścia przez bramę z napisem „Arbeit macht frei” i utraty tamże wiary, pozostał Człowiekiem. Mimo gehenny Shoah współdziałał na rzecz porozumienia Polaków, Niemców i Żydów. Nade wszystko jednak od zawsze miłością bezwarunkową kochał zwierzęta.

Rodowity Kielczanin (rocznik 1922), przed wojną przeprowadził się do Łodzi. Kształcony w polskich szkołach (w którejś żydowskiej rabbi stracił do niego i jego niezwykłej inteligencji i ciekawości świata cierpliwość, a on szacunek do rabina!), miał polskich i żydowskich kolegów. Potem stało się Piekło…

Dowiedz się więcej »NAJUKOCHAŃSZA ULICZNICA – premiera monodramu Jarosława Górala

Rzecz o wolności

Jakim zniewoleniem może być pochodzenie, przynależność do określonej grupy społecznej, zwłaszcza gdy jest się jednostką niezwykłą, wychodzącą poza schematy nie tylko tej grupy, lecz w ogóle poza wszelkie ramy? Karolina Kirsz postanowiła opowiedzieć o tym w spektaklu „One same” ustami pięciu kobiet – silnych, radykalnych, skandalistek, Żydówek. Kobiet nieprzeciętnych, które mogły się spotkać wyłącznie w teatrze. Dowiedz się więcej »Rzecz o wolności

25 lat nie jak 250, ale…

Tomasz Miłkowski na jubileusz Teatru Narodowego:

Z hukiem i paradą obchodzi w tym roku swój jubileusz Teatr Narodowy, ten pisany z dużej i ten pisany z małej litery – teatr narodowy, czyli publiczny teatr grany po polsku. Bagatela, 250 lat, jest się czym chwalić.

Zapraszam więc na małą wycieczkę w przeszłość, nie tak może odległą, bo tylko 25 lat wstecz. Wtedy na nowo, w zmieniających się okolicznościach społecznych upadał i rodził się teatr narodowy w stolicy, podnieconej rokiem wielkiej przemiany – był to czas, kiedy wszystko stawało się jak od początku.

Skala zwycięstwa wyborczego 4 czerwca 1989 roku zaskoczyła wszystkich, nawet aktorów, którzy stanęli po stronie rodzącej się demokracji. Joanna Szczepkowska ogłosiła w telewizji koniec ery komunizmu, aktorzy zaś włączyli się w rozmaite formy poparcia nowej władzy. Nastrojowi radości, poczuciu wolności, ostatecznego zniesienia cenzury (bo jej dolegliwość w ostatnich latach wyraźnie malała) towarzyszył niepokój o przyszłość i pytania, jak urządzić teatralne gospodarstwo w nowych czasach.

Dowiedz się więcej »25 lat nie jak 250, ale…

Teatr historii lokalnych

Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego wydało w serii Studia o kulturze książkę Teatr historii lokalnych w Europie Środkowej pod redakcją Ewy Wąchockiej, Doroty Fox oraz Anety Głowackiej.

Książka jest owocem międzynarodowej konferencji naukowej zorganizowanej w 2014 r. przez Zakład Teatru i Dramatu Instytutu Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego.

W tej rozmowie o współczesnym teatrze, który zajmuje się lokalnością, poruszano zagadnienia związane z teatrem jako formą manifestowania zarówno kultury mniejszości, jak i tożsamości miejsca – w opozycji do mechanizmów globalizacji, a także z budowaniem przez teatr utraconej tożsamości grupy, czy o polityce pamięci i zaangażowaniu teatru w działalność terapeutyczną.

Dowiedz się więcej »Teatr historii lokalnych

Premiera sztuki Justyny Bargielskiej

Moja pierwsza śmierć w Wenecji debiut dramaturgiczny poetki Justyny Bargielskiej, laureatki Gdyńskiej Nagrody Literackiej to rodzaj retrospekcji i rachunku sumienia starzejącego się Artysty. Spektakl jest debiutem reżyserskim krytyka muzycznego Tomasza Cyza. Scenografię przygotowała Joanna Braun, autorem muzyki jest Janusz Stokłosa. Premiera 20 listopada 2015 na Scenie im. Haliny Mikołajskiej. Dowiedz się więcej »Premiera sztuki Justyny Bargielskiej

Społeczna rola teatru

Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego wydało książkę Teresy Wilk – Obecność sztuki teatralnej w codzienności życia społecznego, w której autorka omawia nowe obszary zainteresowań pedagogiki społecznej.

Zagadnienia obecności sztuki teatralnej w codziennym życiu człowieka nie należą do powszechnie poddawanych analizom naukowo-badawczym – pisze Teresa Wilk. Wynika to prawdopodobnie z dość powszechnego przekonania, że kultura, sztuka, nauka i pedagogika społeczna są na tyle odrębne, że ich współdziałanie wydaje się nie w pełni zasadne. Tymczasem historia sztuki, a zwłaszcza sztuki teatralnej zaświadcza, że jej istota, byt, mają swe umocowanie w realiach społecznych: prezentując życie poszczególnych jednostek, rodzin, społeczności – nawet jeśli nie w pełni realistycznie – ukazuje zmagania, pragnienia, a także wartości i przywary człowieka, który nieustannie dąży do spełnienia, ładu i stabilizacji.

Dowiedz się więcej »Społeczna rola teatru

Nowy spektakl Janusza Wiśniewskiego w Ateneum

Kobiety w poszukiwaniu mężczyzn… cóż za odwieczny temat! I w sztuce Moliera, i w autorskim przedstawieniu Janusza Wiśniewskiego, wizjonera teatru, kilka bardzo różnych pań i panien zdradza się ze swoją niechcianą samotnością. Co dotyczy nie tylko tytułowych dziewic, ale i szacownych mężatek, które znudziły się swoim mężom. Te molierowskie kobiety – ale czy tylko molierowskie? – zrobią wszystko, by pozyskać lub odzyskać miłość. Do tego stopnia, że wpuszczają do domu złe duchy, biesy w uwodzicielskim przebraniu. No i dopiero się zaczyna… Wszystko zaś podszyte jest słynnym molierowskim śmiechem, bo przecież śmiech rozbraja, koi i wyzwala od złego.

Dowiedz się więcej »Nowy spektakl Janusza Wiśniewskiego w Ateneum

„Bogusławski. Schiller. Hübner. Teatr i polityka”

12 listopada (czwartek) o godzinie 19.00 w Teatrze Powszechnym w Warszawie, foyer galeria, odbędzie się wykład prof. Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej „Bogusławski. Schiller. Hübner. Teatr i polityka”. Wstęp wolny

Wykład odbędzie się w ramach bloku tematycznego „Krzyczcie!”. Spotkanie otwarte będzie połączone z promocją publikacji Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego „Faktomontaże Leona Schillera. Polityka społeczna R.P. / Cjankali / Krzyczcie, Chiny!”, pod redakcją Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej (Warszawa 2015).

Dowiedz się więcej »„Bogusławski. Schiller. Hübner. Teatr i polityka”

Laudacja na cześć Haliny Łabonarskiej

Podczas uroczystości wręczenia Nagrody im. Ireny Solskiej pani HALINIE ŁABONARSKIEJ krótką laudację na cześć laureatki wygłosił prezes Klubu Krytyki Teatralnej SD RP dr Tomasz Miłkowski [na zdj.]. Tekst tego wystąpienia publikujemy bez skrótów:

Szanowni Państwo,

witam serdecznie na dzisiejszej uroczystości w gościnnych progach ZASP-u, której główną bohaterką jest pani Halina Łabonarska. Witam także w imieniu pana prezesa Olgierda Łukaszewicza, który za moim pośrednictwem przekazuje gratulacje naszej laureatce i bukiet kwiatów wraz z najlepszymi życzeniami. Pan Łukaszewicz z żalem nie może uczestniczyć w dzisiejszym spotkaniu, bo właśnie trwa w Teatrze Lalka zjazd ZASP-u.

Pozwólcie państwo, że zanim w imieniu polskiej sekcji AICT, przekażę tegorocznej laureatce Nagrody im. Ireny Solskiej dyplom i pamiątkową grafikę autorstwa Janusza Golika, wygłoszę kilka zdań tytułem wstępu.

Dowiedz się więcej »Laudacja na cześć Haliny Łabonarskiej

Halina Łabonarska ma „Solską”

9 listopada 2015 w Sali Klubowej ZASP-u odbyła się uroczystość wręczenia Nagrody im. Ireny Solskiej pani Halinie Łabonarskiej [na zdj.]. Przybyłych powitał prezes polskiej sekcji AICT/ Klubu Krytyki Teatralnej Stowarzyszenia Dziennikarzy RP dr Tomasz Miłkowski, przekazując laureatce gratulacje i kwiaty od Prezesa ZASP-u Olgierda Łukaszewicza, który nie mógł uczestniczyć w spotkaniu z powodu trwającego równolegle Zjazdu Sprawozdawczego ZASP-u.

Nagroda została ustanowiona kilka lat temu przez Polską Sekcję AICT (Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych) z intencją honorowania dorobku wybitnych artystek teatralnych. Pierwszą laureatką była Danuta Szaflarska (2010).

Werdykt AICT dotyczył całego dorobku, a szczególnie wyróżnia dwie role ostatniego sezonu – w spektaklu Janusza Wiśniewskiego „Quo vadis” (Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana) i sztuce Arthura Millera „Wszyscy moi synowie” w reżyserii Wawrzyńca Kostrzewskiego (Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy – Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego).

Dowiedz się więcej »Halina Łabonarska ma „Solską”

MOŻLIWOŚĆ WYSPY w TR Warszawa

Już 19 listopada premiera „Możliwości wyspy” na podstawie powieści Michela Houellebecqa w reżyserii Magda Szpecht w TR Warszawa.

Akcja „Możliwości wyspy”rozgrywa się równolegle – dziś oraz w okolicach roku 4000. Perspektywa przyszłości pozbawionej kryzysów egzystencjalnych, a także fizycznego bólu jest odpowiedzią na odrazę wobec współczesnego świata, w którym z wielu powodów panują samotność, pustka i bezsens. W ciągu dwóch tysięcy lat geografia świata i warunki klimatyczne kilkukrotnie uległy gwałtownym przemianom. Zamieszkujące ziemię genetyczne kopie dawnych ludzi spędzają życie w izolacji, czytając i komentując autobiografie swoich przodków. Neoludzie mają zdolność fotosyntezy, ich wrażliwość na bodźce zewnętrzne jest mniejsza, nie znają radości ani rozkoszy, nie potrafią śmiać się, ani płakać. Rzeczywistość przyszłości poznajemy za sprawą Daniela24 i Daniela25 – klonów żyjącego w naszych czasach popularnego komika Daniela, pogrążającego się stopniowo w depresji, spowodowanej poczuciem starzenia się i samotności. Elementem łączącym przyszłość z teraźniejszością jest obecność psa Siri, który staje się symbolem wiernej, bezwarunkowej miłości.

Dowiedz się więcej »MOŻLIWOŚĆ WYSPY w TR Warszawa

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.