Yorick

Z punktu widzenia geografii, trudno sobie wyobrazić, żeby cokolwiek takiego czy podobnego mogło łączyć nasze miasto z Helem. Okazuje się jednak, że odległość nie jest przeszkodą, by tak być mogło, szczególnie jeśli do tego połączenia dochodzi na płaszczyźnie teatralnej. Tak więc od tego roku do końca świata i jeden dzień dłużej – jak rzekł burmistrz Helu Mirosław Wądołowski – będzie istnieć silna więź za sprawą osoby Wiesława Gerasa – pomysłodawcy i wieloletniego organizatora Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora oraz Ogólnopolskiego Festiwalu TJA, a także przeglądów w Toruniu i Warszawie, ojca kilku przeglądów mono zagranicą; obecnie również organizatora Spotkań Teatrów Jednego Aktora w remizie Ochotniczej Straży Pożarnej Helu. Ten nowy wątek w czterdziestopięcioletniej pracy na rzecz rozwoju ruchu teatru jednoosobowego okazał się zaskoczeniem nawet dla samego zainteresowanego.

Dowiedz się więcej »Most między Wrocławiem a Helem?

Z Oskarem Hamerskim rozmawia Grażyna Korzeniowska

Premiera Hamleta w stołecznym Teatrze Współczesnym z Borysem Szycem w roli tytułowej i niedawny zjazd w Gdańsku aktorów, którzy grali tę rolę w polskich teatrach, być może stanie się początkiem dyskusji o obliczach tego bohatera w historii polskiego teatru. Pierwszy głos już jest. W artykule zatytułowanym Hamletyzowanie po polsku o realizacjach tragedii Williama Szekspira na naszych scenach napisał Zdzisław Pietrasik w „Polityce”.
Wśród wykonawców Hamleta wymienia też Oskara Hamerskiego, który grał duńskiego królewicza w łódzkim Teatrze Nowym w spektaklu reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka. Spektaklu przerwanym śmiercią reżysera, która dramatycznie odcisnęła się też na psychice młodego wówczas aktora.

Dzisiaj Oskar Hamerski, należący do zespołu Teatru Narodowego, w spektaklu Aktor C.K.Norwida gra Jerzego. Jego bohater, hrabia, ale zarazem aktor, też mierzy się z rolą Hamleta…
A zatem o Hamlecie, teatrze, filmie, misji i jeszcze kilku sprawach rozmawiamy z Oskarem Hamerskim.

Dowiedz się więcej »Najbezpieczniejsze miejsce na świecie

Cała Warszawa zobaczyć musi to!

Jeszcze niejeden raz.

Cała Warszawa zawoła nam „Hallo”.

To zachwyciło nas.

Słowa: Andrzej Włast, Muzyka: Zygmunt Karasiński

Kiedy w Teatrze Kamienica rozbrzmiewa przejmujący kolaż piosenek powstańczych i radosnego finału sławnej rewii w Teatrzyku Morskie Oko Cała Warszawa zobaczyć musi to, wiadomo, że kolejny sezon teatralny naprawdę się skończył. To Pamiętnik z powstania warszawskiego wg Mirona Białoszewskiego w reżyserii Jerzego Bielunasa, wystawiony w 65 rocznicę upadku powstania i co roku wznawiany. Kiedy ze wszystkich stron dobiegają echa wzniosłych patriotycznych bajań, w Kamienicy przypomina się o tragedii miasta, o jego niezabliźnionej nadal ranie.

Dowiedz się więcej »Po sezonie teatralnym 2011/2012 Cała Warszawa zobaczyć musi to

Polityka kulturalna nastawiona tylko na eksperyment mogłaby wygonić publiczność z warszawskich teatrów – pisze Tomasz Miłkowski w Przeglądzie.

Dowiedz się więcej »Teatr czy laboratorium

Dziękuję, że ktoś w końcu pomyślał o nastolatkach. O tych, co z młodzieńczą wyniosłością mijają Teatr dla DZIECI i Młodzieży, a Metro widzieli już zbyt wiele razy… Wyreżyserowana przez czeskiego twórcę Jakuba Kroftę w Teatrze na Woli adaptacja Madame Antoniego Libery, to historia tylko pozornie łatwa, miła i przyjemna… taka, na którą młodzież przyjść zechce. Spotka się jednak ze zmuszającą do myślenia opowieścią o umykaniu naiwności i wchodzeniu w dorosłość, z jej wielkimi pragnieniami i ucieczką przed bylejakością.

Dowiedz się więcej »Młodzieży, na Wolę!

Jeszcze nie czytaliśmy synowi książek Stiana Holego o Garmannie, ale zanim wybraliśmy się do Teatru Baj na Świat Garmanna, przeczytaliśmy opis spektaklu. Komentarz Antka po wyjściu z teatru: „Mamo, myślałem, że to o Garmannie, który boi się pójść do szkoły, a Garmann nie tylko poszedł do szkoły, on jeszcze urósł i całował się z dziewczyną…”.

Dowiedz się więcej »Hej, Garmann, tak trzymać!