Yorick

 

Spotykamy się w dniu szczególnym, a nawet osobliwym. W Międzynarodowym Dniu Teatru, obchodzonym na całym świecie jako święto sceny, aktora i widza. Z perspektywy internetu, iPoda i iPhona to nasze święto niektórym może wydać się anachroniczne. Na szczęście jest jeszcze Szekspir. I tego się trzymajmy.

Dowiedz się więcej »Nina Andrycz – Laudacja

Pełna lista uczestników 26. Kongresu.

 

Dowiedz się więcej »Uczestnicy Kongresu IATC/AICT/ Congress’ participants Warszawa/ Warsaw 2012

  Warsztaty dla młodych krytyków w Warszawie Seminar for young critics in Warsaw Stage pour jeunes critiques a Varsovie Moderatorzy i uczestnicy   Prowadzenie /… Dowiedz się więcej »Seminarium dla młodych krytyków w Warszawie/ Seminar for young critics in Warsaw/ Stage pour jeunes

Program seminarium, którego trzy sesje odbyły się podczas 26. Kongresu.

Dowiedz się więcej »Program seminarium Teatr poza teatrem/Theatre Beyond the Theatre/ Le théâtre hors du théâtre

 

26 Kongres Międzynardowego Stowarzyszenia Krytyków Tetralnych, Warszawa, 26-30 marca 2012

26^th Congress of the International Association of Theatre Critics, Warsaw, 26-30 March 2012

26^e Congrès de l`Association internationale des critiques de théâtre, Varsovie, 26-30 mars 2012

Komitet Organizacyjny/ Organizing Committee/ Le Comité Organisateur

 

Honorowy przewodniczący Kongresu/ Honorable Chairman of the Congress/ Président d’honneur du Comité d’Organisation

HENRYK BIENIEWSKI

 

Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego/ Chairman of the Organizing Committee/ Président du Comité d’Organisation

TOMASZ MIŁKOWSKI

 

Dyrektor Generalny/ Director-General/ Directeur Général

JUSTYNA HOFMAN-WIŚNIEWSKA

Dowiedz się więcej »Komitet Organizacyjny 26. Kongresu IATC/ AICT

Skład nowego Komitetu Wykonawczego IATC/AICT, wybranego na 26. Kongresie w Warszawie.

Dowiedz się więcej »Komitet Wykonawczy IATC/AICT

  Zarząd Klubu Krytyki Teatralnej Stowarzyszenia Dziennikarzy RP W styczniu 2009 roku (po zebraniu sprawozdawczo-wyborczym Klubu) ukonstytuował się Zarząd, który sprawuje swój mandat przez cztery… Dowiedz się więcej »Zarząd Klubu Krytyki Teatralnej

Teatr radiowy to oczywiście teatr zbiorowej wyobraźni, dziś może z nieco mniejszym audytorium niż w minionym wieku, ale to nie znaczy, że nie wart jest uwagi. Nie ukrywając lokalnego patriotyzmu, zatrzymajmy się przy Teatrze Polskiego Radia, dla którego ważną data był dzień 17 maja 1928 roku. Wtedy to nadano pierwsze w historii naszego teatru oryginalne słuchowisko zatytułowane „Pogrzeb Kiejstuta”, w którym wykorzystano legendę litewską, a formalnie to chłopiec opowiadał niewidomemu starcowi co widzi. Napisał je specjalnie dla radia Witold Hulewicz twórca bardzo ważny dla polskiej kultury, pisarz, a dla nas wielki radiowiec, który powołał do życia w drugiej połowie lat dwudziestych ubiegłego wieku rozgłośnię wileńską. Dowiedz się więcej »Teatr w eterze prosto do domu

I. Rękopis

Kusił mnie od dawna. Ze szczątkowych o nim wzmianek wiedziałem, że gdzieś w nowojorskiej bibliotece drzemie rękopis, w którym niejaki Edward Tuckerman Mason starał się sportretować Ofelię Modjeskiej i Makbeta Bootha. No i oto w czytelni New York Public Library for the Performing Arts w Centrum Lincolna leżą przede mną dwa niewielkie woluminy. Nieco mniejszy to właściwie elegancka, oprawiona w sztywną okładkę książeczka, bibelot o wymiarach 21,3 cm. wysokości na 17,5 cm. szerokości. Cymelium, co to rozkosz wziąć w ręce. Wewnątrz nienumerowane kartki wypełnia rękopis. Na dole pierwszej strony bibliotekarz wpisał: Notes of Certain Scenes in Helena Modjeska’s Ophelia and in Edwin Booth’s Macbeth¹. Tak, to jest to!

1 Edward Tuckerman Mason, Notes of Certain Scenes in Helena Modjeska’s Ophelia and in Edwin Booth’s Macbeth. Noted at the Broadway Theatre, New York, in 1889, rkps New York Public Library for the Performing Arts, sygn. 1889*NDB [RBS] 97-1285.

 

Dowiedz się więcej »Zapomniany majster

 

Układ wyreżyserowany przez Waldemara Modestowicza dla Teatru Polskiego Radia to debiut dramatopisarski Zuzanny Talar. Nie wiem, czy autorka pisała tekst z myślą o słuchowisku, ale wyszło znakomicie.

Dowiedz się więcej »Będę żyć dzięki tobie, ty będziesz żyć we mnie…

 

Toruński Makbet – za i przeciw.

 

„W teatrze angielskim funkcjonuje wielce znaczący przesąd: w trwodze przed piramidalnymi trudnościami inscenizacyjnymi i niemal pewną przegraną, za kulisami angielskich scen podczas prób nigdy nie wymienia się tytułu Makbeta i zastępuje go określeniem sztuka. Mimo odprawiania tego typu guseł, według powszechnej opinii i tak nikomu jeszcze nie udało się naprawdę w pełni i dobrze wystawić Makbeta. Może bowiem pełne rozmalowanie i oświetlenie mroków w całym jej wewnętrznym skomplikowaniu w ogóle nie jest możliwe. (…) Makbet, czyli noc – niczym IV akt Leara, który jest nocą szaleństwa – to nie tylko szał ludzi, to szaleństwo świata. (…) Tylko co właściwie w czym się odbija – szał człowieka w przyrodzie czy też szaleństwo świata w człowieczym wnętrzu? Oto jest pytanie. A może są to lustra wzajem sobie podstawione: zwierciadło mikrokosmosu w makrokosmosie i na odwrót?” (Andrzej Żurowski Logika zagłady, w: Czytając Szekspira, Warszawa 1996 s. 287-288).

Dowiedz się więcej »Tragiczna próba – ludzkiej duszy, ziemi, nieba

 

Słuchowisko emitowane w programie III PR, 15 kwietnia 2012. W scenariuszu wykorzystałam fragmenty dramatu Szekspira „Król Lear” w przekładzie J. Paszkowskiego. Dowiedz się więcej »UKŁAD (fragment)

 

If a monkey were given a typewriter and enough time, he would put on paper all of Shakespeare. This is common knowledge and ancient wisdom. Ancient, because it mentions a typewriter, and not a laptop. Note also that English is the language of monkeys. No self-respecting monkey would waste a thousand years to reproduce something in Finnish, or Georgian, or Latin, even if the result were a classic.

But if one were to ask the general public, it is not Shakespeare that the monkeys are busy with. It is criticism. Over millions of morning newspapers readers cry out loud in frustration ‘any monkey could write that!’ meaning, anybody could write a more perceptive article than the critic.

Dowiedz się więcej »Monkey Business: How Theatre Makers, Critics and Audiences Came To Distrust Each Other

Gdyby małpa miała maszynę do pisania i czas, przelałaby na papier wszystkie dzieła Szekspira. To powszechnie znana i starożytna mądrość. Starożytna, ponieważ mowa o maszynie do pisania, a nie laptopie. Należy również zauważyć, że język angielski jest językiem małp. Żadna szanująca się małpa nie traciłaby tysięcy lat, aby odtworzyć coś w języku fińskim, gruzińskim lub po łacinie, nawet jeśli wzorzec był klasyczny.

Ale gdyby zapytać ogół społeczeństwa, okazałoby się, że to nie z powodu Szekspira małpy są tak zajęte. To sprawka krytyki. Miliony sfrustrowanych czytelników gazet porannych wołają głośno: „każda małpa może napisać coś takiego!”, uznając, że każdy może napisać bardziej wnikliwy artykuł, niż krytyk.

 

Dowiedz się więcej »Podejrzana sprawa: Jak twórcy teatralni, krytycy i publiczność stają się wobec siebie nieufni

 

Introduction

In addition to theatre studies I am also interested in philosophy. I therefore decided to combine these two disciplines and make them a foundation for the discussion about the emotional and cognitive substrate of the theatre criticism.

The Code of Practice, a document recently promulgated by the International Association of Theatre Critics, is yet another paper that includes demands of moral behaviour, and thus is evidence for the strong presence of ethical assumptions and demands in one more professional activity, in this case, an activity related to art.

 

Dowiedz się więcej »Ethical Context of Theatre Critique

 

Wprowadzenie

Ponieważ oprócz teatrologii interesuję się również filozofią, przeto postanowiłem skojarzyć te dyscypliny na użytek danej wypowiedzi, uczynić z nich podstawę do rozważań nad emocjonalno-poznawczym podłożem krytyki teatralnej.

Upowszechniony ostatnio przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Teatralnych dokument, zwany Kodeksem postępowania, zawierający postulaty zachowań moralnych, jest kolejnym przejawem nasycania założeniami i postulatami etycznymi jeszcze jednej formy aktywności zawodowej, związanej w tym przypadku ze sztuką.

Dowiedz się więcej »Etyczny kontekst krytyki teatralnej

Czy można poznać przyszłość? Nie, ale to nie znaczy, że domyślanie się przyszłości jest działaniem całkiem bezowocnym. Prowadzenie futurologicznych rozważań jest w istocie zadawaniem pytania o teraźniejszość, o sens i cel tego, co dzieje się dziś. W momencie, kiedy przeszłość przestaje być dla nas żywym źródłem odpowiedzi na najważniejsze pytania – po radę i pomoc zwracamy się do przyszłości. Innymi słowy, wizja jutra jest właściwie efektem projektowania współczesnych problemów, lęków, potrzeb, trendów intelektualnych – na przyszłość.

Dowiedz się więcej »Przyszłość pisania o teatrze