Aktualności teatralne

13 marca 2014 roku przypada 60. rocznica powstania Studenckiego Teatru Satyryków STS w Warszawie. Właśnie 13 marca 1954 roku grupa studentów spotkała się na pierwszej próbie i ten moment uznawany jest za narodziny zespołu, który pierwszą premierę „To idzie młodość” dał 2 maja 1954. Był to zarazem początek jednego z najważniejszych nurtów w polskiej kulturze drugiej połowy XX wieku – studenckiego ruchu teatralnego; na przełomie listopada i grudnia powstał gdański Bim-Bom, cztery miesiące później STS Pstrąg w Łodzi, potem krakowski Teatr 38, warszawska Stodoła, Kalambur we Wrocławiu. Niebawem było takich scenek 50, później 150. Ożywiły życie kulturalne i umysłowe, kształtowały świadomość kolejnych pokoleń. Były forpocztą i najważniejszą częścią oryginalnego, nigdy i niegdzie nie mającego odpowiednika, zjawiska kultury studenckiej.

Dowiedz się więcej »8 marca Salon Poetów STS

Dziś widz umiera ze strachu, czy zrozumie

Jan Englert, „Scena” nr 4(76) 2013

W cyklu debat z okazji 95-lecia ZASP kolejna z nich (24. lutego) miała temat
Strefa widza w teatrze. Spotkanie otworzył prezes Towarzystwa Kultury Teatralnej profesor Lech Śliwonik, także naczelny redaktor czasopisma społecznego ruchu teatralnego „Scena”. Głos Prezesa, wprowadzający do debaty, tym bardziej był ważny, że zarówno towarzystwo, jak i pismo „Scena” mają wiele dokonań w dziedzinie dbałości o „strefę widza”.

Lech Śliwonik przypomniał Kluby Przyjaciół Teatru, o sporym ruchu społecznym Klubów Teatromana prowadzonych przez wiele lat przez dr Tadeusza Kudlińskiego w Krakowie. Wymienione formy organizacji widzów niestety upadły z powodu braku wsparcia z jakiejkolwiek strony. Mówca skierował do uczestników pytanie, czy możliwe jest dziś ufundowanie przedstawicielstwa widzów w polskim życiu teatralnym. Wydaje się, że nikt nie jest specjalnie zainteresowany takim przedstawicielstwem. Ale być może jest to diagnoza mylna, bo przy nowoczesnej formie organizacji (portale społecznościowe) dałoby się zwołać więcej niż dziewięć tysięcy członków, którzy byli w ruchu widzów teatralnych Tadeusza Kudlińskiego w latach 60. i 70. XX wieku. W tym kontekście została przywołana książka Kazimierza Brauna Teatr wspólnoty.

Dowiedz się więcej »Strefa widza

Odnosi sukcesy dzięki swej pracowitości, talentowi i skromności. Jego łódzki Hotel Savoy został wybrany najbardziej elektryzującym wydarzeniem roku 2012, jego wrocławskie Dziady widzowie oklaskują na… Dowiedz się więcej »Zadara w łodzkim Nowym

W najbliższą niedzielę 2 marca Teatr Żydowski zaprasza na spotkanie z twórczością Mordechaja Gebirtiga w ramach cyklu „Mistrzowie sceny żydowskiej”. Pieśni i wiersze Gebirtiga zaprezentują goście specjalni – Sława Przybylska oraz Kazimierz Kaczor .

Wystąpią także aktorzy Teatru Żydowskiego: Piotr Chomik, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Alina Świdowska, Gołda Tencer i Teresa Wrońska. Opieka artystyczna nad cyklem: Gołda Tencer. Dowiedz się więcej »Mistrzowie Sceny Żydowskiej. Mordechaj Gebirtig

28 lutego 2014 r. w Teatrze Starym w Bolesławcu odbędzie się Prezentacja Monodramów laureatów wyłonionych podczas Turniejów Teatrów Jednego Aktora „Sam na scenie” w Słupsku*. Inicjatorem tego wydarzenia są organizatorzy Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, którzy rokrocznie zapraszają laureata słupskiego festiwalu do prezentacji nagrodzonego spektaklu podczas wrocławskiego Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Jednego Aktora. Do lutowej Prezentacji Monodramów na Dolnym Śląsku wytypowano 4 spektakle jednoosobowe, które zyskały uznanie m.in. na festiwalach teatrów jednego aktora we Wrocławiu i Toruniu. [na zdj. Mateusz Nowak, fot. Bartek Żurawski]

Dowiedz się więcej »PREZENTACJA MONODRAMÓW w Teatrze Starym w Bolesławcu

Jubileusz sceniczny w wykonaniu Jana Peszka przed nami. 24 lutego, w Narodowym Starym Teatrze Jubilat po raz pierwszy zaprezentuje projekt „Jan Peszek. Podwójne solo”.

Poniedziałek, 24 lutego, godz. 19, Stary Teatr. Przed kilkoma dniami obchodził 70. urodziny, choć jak zaczął wyliczać łączne jubileusze okazało się, że zebrało się ich na lat 300. Bo przecież trzeba doliczyć m.in. 50 lat pracy artystycznej, 30 pedagogicznej i 45 lat małżeństwa.

I jeszcze, jeszcze Jubileusz sceniczny w wykonaniu Jana Peszka przed nami. 24 lutego, w Narodowym Starym Teatrze Jubilat po raz pierwszy zaprezentuje projekt „Jan Peszek. Podwójne solo”. Pierwszą część będzie stanowił słynny „Scenariusz dla nieistniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego” Bogusława Schaeffera, a w drugiej nowość, czyli „Dośpiewanie. Autobiografia” wg pomysłu i w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego (premiera). Dowiedz się więcej »Kraków. Sceniczny jubileusz Peszka

W Teatrze Dramatycznym trwają próby spektaklu Trzy siostry Antoniego Czechowa w przekładzie Natalii Gałczyńskiej, reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej i scenografii Macieja Chojnackiego. Premiera 9 marca 2014 na Scenie im. Gustawa Holoubka.

Komediodramat Antoniego Czechowa. Olga, Masza i Irina marzą o wielkiej miłości, ciekawym życiu duchowym i pracy pełnej sensu. Chcą być niezależne, odkrywać świat, przebywać wśród ludzi, z którymi jest o czym rozmawiać. Trzy siostry Prozorow nie zgadzają się na życie usypiające monotonią, mają nadzieję, że może być przygodą, a nie przemijaniem.

Dowiedz się więcej »Premiera „Trzech sióstr” Czechowa w Teatrze Dramatycznym

Wiesław Geras doliczył się 29 krajowych i międzynarodowych festiwali jednego aktora, 7  wśród nich osobiście patronuje jako dyrektor artystyczny. Liczba solidna, zwłaszcza że ciągle rośnie. Spis sporządzony przez niestrudzonego organizatora festiwali, guru teatru jednego autora w załączeniu. Dowiedz się więcej »29 razy mono!

We Wrocławskim Teatrze Współczesnym 22 lutego premiera BRAM RAJU wg Jerzego Andrzejewskiego w reżyserii Pawła Passiniego. W roli Mnicha zobaczymy Bogusława Kierca.

Paweł Passini – dwukrotnie nominowany do nagrody Paszport „Polityki”, laureat Nagrody im. Konrada Swinarskiego [2013], prekursor teatru interaktywnego, często sięgający po pozornie nieteatralne teksty – realizuje w WTW Bramy raju Jerzego Andrzejewskiego. Powieść ta była rozliczeniem pisarza z okresem fascynacji komunizmem. Reżyser zderza na scenie pokolenie „ukąszonych” z pokoleniem młodych, wolnym od tego doświadczenia, by postawić pytania o moralne i duchowe wartości w idealizowanym obrazie świata młodych ludzi, który podlega cynicznej manipulacji ideologów.

Dowiedz się więcej »Bramy raju – wkrótce premiera we Wrocławiu

Kabaret na Koniec Świata w lutym pokaże nowy program. Poświęcony miłości (również międzygatunkowej), zabawom i terapiom miłosnym. Zapraszamy 14 i 15 lutego o godzinie 19:00 na Scenę Przodownik.

W programie pojawi się Tadeusz Sznuk, który poprowadzi gender w ciemno, będzie nowy teleturniej i egzaltowane interpretacje poezji miłosnej. Słynny szwedzki terapeuta Knut wyleczy chorych z miłości. Szykuje się również Wielki bal matrymonialny, stworzymy między widzami niewidzialną nić miłości, specjalnie na Walentynki odwiedzi nas nimfomanka z silnym, genderowym przekazem.

Dowiedz się więcej »Kabaret na Koniec Świata. Program o miłości.

12 lutego Teatr Narodowy po raz 150. zagra spektakl „Tartuffe”. Wciąż cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem widzów. Klasyczny utwór ( przekładzie Boya znany pod tytułem Świętoszek)… Dowiedz się więcej »„Tartuffe” po raz 150.

15 lutego na Scenie im. Jerzego Grzegorzewskiego Teatru Polskiego we Wrocławiu odbędzie się premiera pierwszej odsłony Dziadów Adama Mickiewicza w reżyserii Michała Zadary. Przygotowywana w Teatrze Polskim we Wrocławiu inscenizacja Dziadów, po raz pierwszy w historii teatru wystawiana w całości i bez skrótów, zostanie w roku 2016 objęte honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego.

Dowiedz się więcej »„Dziady” we Wrocławiu

Już 15 lutego premiera Mizantropa w Teatrze Dramatycznym, na Scenie na Woli im. Tadeusza Łomnickiego. W roli Alcesta – Wojciech Solarz.

On – samotnik skrajnie złośliwy i krytyczny wobec ludzi. Ona – błyskotliwa i towarzyska otoczona wianuszkiem adoratorów. On – bezkompromisowo broni swych zasad. Ona – jest wyrachowaną kokietką. Czy Alcest równie zabawny co żałosny wróg życia salonowego może zakochać się w pięknej Celimenie będącej ucieleśnieniem wad? Czy ten wariat niezdolny do prawdziwego życia, które domaga się kompromisów, będzie skory do poświęceń?

Dowiedz się więcej »Mizantrop Moliera w nowym przekładzie Jerzego Radziwiłowicza

Kupując bilet na spektakl „Gry ekstremalne”, przekazujesz 10 zł jego wartości na Fundacje Rak’n’Roll i Chustka. Najbliższe spektakle 21 i 22 lutego 2014 roku o godzinie 19.00 na Scenie na Woli im. T. Łomnickiego w Teatrze Dramatycznym.

„Gry ekstremalne” Ewy Gawlikowskiej-Wolff i Elżbiety Chowaniec to część projektu Teatru Dramatycznego, Fundacji Rak’n’Roll i Fundacji Chustka Oswajamy raka w Dramatycznym, którego celem jest przełamanie stereotypów na temat choroby i stymulowanie zmian mających pomóc osobom dotkniętym nowotworem.

Dowiedz się więcej »Kup bilet, pomóż chorym!

Trzej muszkieterowie, pierwsza część trylogii o czterech muszkieterach gwardii – Atosie, Portosie, Aramisie i d’Artagnanie – jest jedną z najsłynniejszych powieści Aleksandra Dumasa. Utwór został pierwszy raz wydany w formie powieści w odcinkach w dzienniku Le Siècle w marcu 1844 r., a następnie w formie książkowej w tym samym roku przez wydawnictwo Baudry. Teatr Montownia w zeszłym roku obchodził 17 urodziny. Zespół uznał, że ten rok to zero perspektyw, dlatego też do jubileuszu dodał zero, by świętować już w marcu br. 170 urodziny Trzech muszkieterów.

Trzej muszkieterowie to klasyk. Opowieść o przyjaźni czterech mistrzów szpady łączy w sobie wszystko, co kochają widzowie: szalone przygody, pojedynki, namiętności, nieoczekiwane zwroty akcji i zabarwione erotyzmem sceny zalotów i zdrad.

Dowiedz się więcej »17 plus 0, czyli 170 lat TRZECH MUSZKIETERÓW

Warszawski Teatr Studio ogłasza konkurs na debiut reżyserski na małej scenie.

Dowiedz się więcej »Debiut w STUDIO

Ukazał się nowy, lutowy, numer miesięcznika Sprawy Nauki – Człowiek niewolnikiem Ziemi nr 2/2014 (187)

a w nim m.in.: wywiad Czy wiedza o teatrze jest potrzebna, z dr Bożeną Frankowską, prof. nadzw. na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (filii Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie) rozmawia Justyna Hofman-Wiśniewska:

– Czy nauczanie wiedzy o teatrze ma dzisiaj sens?

– Od niepamiętnych czasów rozwój człowieka i ludzkości odbywał się także poprzez kulturę. A teatr – dawniej i dziś – należy do kultury. Wiedza o teatrze i – szerzej – o widowisku (czyli o performansie, ale po co używać obcego słowa skoro jest polskie?) oraz elementach widowiskowych w życiu codziennym – w stopniu najbardziej podstawowym powinna być znana wszystkim, a w formie rozszerzonej na pewno osobom, które zamierzają pracować w dziedzinie kultury – w teatrze, w szkole, w dziennikarstwie, w różnych instytucjach związanych z wychowaniem. Dlatego wiedza o teatrze powinna być obecna na studiach humanistycznych, a zwłaszcza – w różnym zakresie – w szkolnictwie artystycznym, a przede wszystkim teatralnym, kształcącym aktorów, reżyserów, piszących o teatrze.

Więcej w „Sprawach Nauki” – http://www.facebook.com/pages/Sprawy-Nauki/184294918270454

Dowiedz się więcej »Nowy numer Spraw Nauki!

Królowa sceny polskiej, Nina Andrycz nie żyje – zmarła w wieku 101 lat. Przez 70 niemal lat związana była z warszawskim Teatrem Polskim. Podczas kongresu Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych w Warszawie (marzec 2012) wyróżniona została Nagrodą im. Ireny Solskiej.

O Ninie Andrycz pisała w „Yoricku” (nr 33) Bożena Frankowska:

Nina Andrycz – Heroina dramatyczna

Wybitna aktorka polskiej sceny. Znakomita artystka dramatyczna. Wielka gwiazda polskiego teatru. Prawdziwa królowa polskich scen. Pierwsza dama polskiego teatru.

Sama Nina Andrycz pisała w ankiecie Teatru: Aktor – marzenia, myśli, rozterki tłumaczyła, kim jest i czym się zajmuje na polskiej scenie jako heroina dramatyczna według odziedziczonej po przodkach teatralnych, a wcale nie głupiej nomenklatury: Heroina dramatyczna jest to taka istota ludzka, która nie odczuwa świata jako miejsca wypoczynku lub łatwych rozkoszy. Los ma z nią na pieńku. Heroina dramatyczna widzi otaczający ją świat barwnie, groźnie, kontrastowo i problemowo, a więc, w konsekwencji nierzadko i tragicznie. Różni się tym zasadniczo od z reguły naiwnej i rozszlochanej bohaterki mieszczańskiego melodramatu. Tamta znosi los, poddaje się losowi, moja bohaterka zawsze podejmuje walkę. Czy takie „aktywne widzenie” rzeczy jest również moim osobistym widzeniem? Jak najbardziej. (…) Rozumiem walkę z losem, walkę o władzę, o miłość, o wolność, o rozszerzenie samoświadomości, krótko mówiąc, walkę z życiem o życie. Dowiedz się więcej »Nina Andrycz nie żyje

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy zaprasza w poniedziałek, 3 lutego. O godzinie 19:00 do Cafe Kulturalna na nowy cykl spotkań poświęcony mitom pt. „Uzdrawianie bogów”. Najbliższe spotkanie będzie poświęcone Zeusowi, czyta Janusz R. Nowicki. Po czytaniu rozmawiają prof. Zbigniew Kadłubek, filolog klasyczny oraz dr Cezary Żechowski – psychiatra i psychoterapeuta.

Dowiedz się więcej »Spotkanie w cyklu „Uzdrawianie bogów”. „Zeus”. Czyta Janusz R. Nowicki

27 stycznia w Los Angeles po raz 56. wręczono najbardziej prestiżowe nagrody muzyczne na świecie. Jedną z nich zdobył polski pianista Włodek Pawlik i filharmonicy kaliscy. Płyta była nominowana w kategorii „najlepszy album dużego zespołu jazzowego”. To jedna z pięciu jazzowych kategorii Grammy. Włodek Pawlik jest również autorem muzyki do spektaklu Teatru Polskiego Odprawa posłów greckich w reżyserii Ryszarda Peryta – jutro i pojutrze (29 i 30 stycznia) na deskach Sceny Kameralnej Teatru Polskiego w Warszawie będzie można posłuchać na żywo muzyki w wykonaniu zdobywcy tegorocznego Grammy Awards – Włodka Pawlika w tym spektaklu.

Dowiedz się więcej »Pawlik w Teatrze Polskim na żywo