Tadeusz Konwicki nie żyje
W środę wieczorem (7 stycznia 2015) w Warszawie zmarł Konwicki Tadeusz (ur. 1926), prozaik, publicysta, scenarzysta i reżyser filmowy. Urodzony i wychowany na Wileńszczyźnie, wraca w swej twórczości do krainy dzieciństwa, traktowanej jako symbol umarłego już świata. Autor m.in. powieści: Władza (1954), Rojsty (1956), Dziura w niebie (1959), Sennik współczesny (1963), Mała apokalipsa (1979), Bohiń (1987), Czytadło (1992). Scenarzysta i reżyser filmów, m.in.: Ostatni dzień lata, Salto, Lawa (wg Dziadów Mickiewicza). Twórczość Tadeusza Konwickiego wiąże się ściśle z jego biografią, będąc wyrazem rozczarowań młodzieży AK-owskiej walczącej w czasie wojny na kresach Rzeczypospolitej, oszukanej przez historię i próbującej bezskutecznie znaleźć sobie miejsce w powojennej rzeczywistości.
W pierwszym kwartale 2015 roku w Teatrze Polskim w Bydgoszczy odbędą się premiery trzech spektakli.
Pod skrzydłami działającej już od kilku lat Agencji Jerzy Bończak Komedie powstał spektakl muzyczny Kochaj albo rzuć, którego osią przewodnią jest miłość. 10 stycznia w Centrum Kultury Łowicka odbędzie jego warszawska premiera.
W Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku 18 grudnia 2014 miała miejsce premiera monodramu Spragniony w wykonaniu Marka Tyszkiewicza. Scenariusz na motywach książki Dry Augustena Burroughsa: A.A., opieka reżyserska: Agnieszka Korytkowska-Mazur, scenografia: Jacek Malinowski. Spragniony to monolog człowieka zagubionego w gąszczu konfabulacji. Nagradzany „za to” w życiu zawodowym, traci „przez to” w życiu prywatnym. Spragniony alkoholik, spragniony copywriter, spragniony miłości. Przez pół dnia emocje, emocje i jeszcze raz emocje, a przez drugie pół – fakty, fakty, fakty: tak samotny człowiek przeżywa życie w ciągłym niedosycie. ON opowiada z przymrużeniem oka to, co w życiu ważne i czyni ważnym to, co z początku wydaje się płoche. Historia, jakiej dotąd nikt nie opowiedział!
Po pracowitym i obfitym w premiery 2014 roku we Wrocławiu rok 2015 rozpoczyna się bardzo spokojnie. W styczniu odbędą się dwie premiery.
Nowy rok przynosi ze sobą sporo nowości w stołecznych teatrach. Dziać się będzie wiele i różnorodnie. Przegląd warszawskich scen zacznę od Teatru Narodowego i jego premiery (17 stycznia 2015) Królowej śniegu wg Hansa Christiana Andersena, w przekładzie Bogusławy Sochańskiej. Tandem Cieplak (reżyseria) i Witkowski (scenografia, kostiumy i reżyseria światła) – twórcy pełnej rozmachu, niezapomnianej inscenizacji Opowiadań dla dzieci Singera w Narodowym, tym razem odsłaniają baśniowe krainy, uruchamiając w widzach nieograniczone pokłady wyobraźni siłą poezji teatru.
W Poznaniu w Teatrze Polskim 31 stycznia 2015 r. widzowie zobaczą Konstelacje Nicka Payne`a (tłum.Elżbieta Wożniak) w reżyserii Agaty Biziuk scenografia: Marika Wojciechowska, muzyka: Adrian Jakuć Łukaszewicz, choreografia: Evgeniy Korniag. Wystąpią: 
Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie 6 grudnia miał premierę Cudownej lampy Alladyna w adaptacji Jana Wilkowskiego i reżyserii Katarzyny Kawalec. Oto, jak teatr reklamuje to przedstawienie : „Spektakl z użyciem bajecznego teatru cieni i wizualizacji piaskowej wraz ze wschodnią muzyką przeniesie widza w świat magicznego orientu, pełnego niespodziewanych cudów, spotkań z potężnymi Dżinami, intryg, zabawnych zwrotów akcji i wielkich emocji bohaterów. Zapraszamy na baśń magiczną, jedną z najpiękniejszych baśni z Księgi tysiąca i jednej nocy.”
W Teatrze im. C. K .Norwida w Jeleniej Górze w Sylwestra, 31 grudnia 2014 odbyła się na Scenie Studyjnej premiera sztuki Miro Gavrana Mąż swojej żony w reżyserii Henryka Adamka.
W opolskim Teatrze im Jana Kochanowskiego trwają próby inscenizacji słynnego dzieła Lewisa Carrolla Alicja po drugiej stronie lustra. Premiera 17 stycznia. Reżyseruje znana aktorka, Aleksandra Konieczna – z pochodzenia Opolanka – która jest też autorką adaptacji.
Teatr im Adama Mickiewicza w Częstochowie planuje na 21 lutego 2015 r. premierę sztuki Życie: trzy wersje. Autorka: Yasmina Reza, przekład – Piotr Szymanowski, reżyseria Piotr Machalica scenografia: Grzegorz Policiński, muzyka Bionulor.
W Teatrze Lubuskim w grudniu miała miejsce premiera spektaklu muzycznego Ach! Odessa – Mama… [na zdj]. Scenariusz, reżyseria, choreografia: Jan Szurmiej, scenografia: Wojciech Jankowiak, kostiumy: Marta Hubka, muzyka: Hadrian Filip Tabęcki, przygotowanie wokalne: Krzysztof Mroziński.
W grudniu olsztyński Teatr Jaracza miał premierę Amadeusza Petera Shaffera w przekładzie Kazimierza Piotrowskiego. Reżyseria: Giovanny Castellanos, scenografia: Magdalena Gajewska, opracowanie muzyczne: Maria Rumińska.
Od 20 grudnia 2014 Narodowy Stary Teatr zaprasza (Scena Kameralna/Kolonia) na niecodzienne i nieziemskie spotkanie Krasińskiego z Hrabią Henrykiem, Orciem, Żoną, Wilkiem z Wall Street, Pankracym, Leonardem, Przechrztą oraz Barbarą Niechcic, Sarą Kane i wieloma innymi, nieoczywistymi postaciami. Spektakl konfrontuje romantyczne wizje Zygmunta Krasińskiego, który w połowie XIX-stulecia przewidywał przyszłość Polski i świata – ze współczesną wrażliwością teatralnego duetu Strzępka/Demirski, znanego z bezkompromisowości społecznej i artystycznej. Sztuka, inspirowana dramatem Zygmunta Krasińskiego, a autorstwa Pawła Demirskiego nosi tytuł nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! i została wyreżyserowana oczywiście przez Monikę Strzępkę.
Oto fragment rozmowy Jolanty Kowalskiej z Danutą Marosz, dyrektor naczelną Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu : „Obecnie mamy sezon, który nosi hasło „Jak wam się podoba”. Chcemy w nim zderzyć marzenia nasze z marzeniami widzów i reżyserów. Stąd w planach Balladyna Wojciecha Farugi, Ich czworo w reżyserii Anety Groszyńskiej i Hamlet, którego ma przygotować Marcin Liber.
20 grudnia w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach odbyła się premiera Dziejów grzechu Stefana Żeromskiego, a na 20 stycznia zaplanowana jest premiera studencka. Reżyseria: Michał Kotański, adaptacja: Radosław Paczocha, scenografia: Barbara Hanicka, kostiumy: Anna Chadaj, muzyka: Lubomir Grzelak. Teatr na swojej stronie napisał: „Wygląda na to, że Dzieje grzechu to nowy hit Teatru. Odkąd spektakl, pod koniec grudnia, pojawił się na scenie Pokoju Mrożka, cieszy się ogromną popularnością. Sobotni i niedzielny seans graliśmy przy nadkompletach widzów, przedstawienia dwukrotnie zakończyły się owacją na stojąco. Jak się okazuje, powieść naszego patrona Teatru sprzed ponad stu lat dotyka aktualnych problemów i bolączek współczesnego świata. Tekst w adaptacji dramaturga Radosława Paczochy jest sprawnie opowiedzianą historią o ciekawej fabule. A interpretacja sceniczna reżysera Michała Kotańskiego i grupy współtwórców przypadła Państwu do gustu”.
Nowy rok w teatrach szczecińskich rozpoczyna się w karnawałowym nastroju, niestety tylko dla dzieci. Dorośli będą musieli się zmierzyć w poważnymi tematami oraz obejrzeć zagadkę kryminalną.
Kolejny rok śląskie teatry przywitają utrzymanym w karnawałowej atmosferze lekkim, komediowym repertuarem. Teatr Polski w Bielsku-Białej otworzy go premierą komedii Samuela Jokica Kogut w rosole, znanej bardziej pod tytułem Goło i wesoło. Spektakl, który po raz pierwszy zostanie zagrany 3 stycznia, reżyseruje Marek Gierszał, a projekty scenografii przygotowuje Hanna Sibilski. Z kolei Teatr Zagłębia w Sosnowcu planuje premierę bulwarowej komedii francuskiego autora Francisa Vebera, Najdroższy, w reżyserii Pawła Aignera (premiera odbędzie się 13 lutego). W komediowym duchu będzie również utrzymana marcowa premiera bielskiego teatru, Apokalipsa homara (Dinner), brytyjskiej autorki, aktorki i reżyserki, Moiry Buffini. Czarną komedię o międzyludzkich relacjach reżyseruje Tomasz Dutkiewicz (premiera 6 marca).
O przedstawieniu Imię Matthieu Delaporte’a i Alexandre’a de la Patellière’a w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza w Teatrze Dramatycznym w Warszawie (Scena na Woli) pisze Marzena Dobosz