Prapremiera i premiery we Wrocławiu

We wrocławskim Teatrze Polskim na Scenie Kameralnej 2 kwietnia 2017 odbędzie się prapremiera polska sztuki Petera Turriniego MIRANDOLINA (Die Wirtin, na zdj.) w reżyserii Bartłomieja Wyszomirskiego. Przekład: Jacek Lachowski, scenografia i kostiumy Iza Toroniewicz, muzyka Tomasz Lewandowski.

Opis ze strony teatru:

Pierwsze w Polsce wystawienie sztuki austriackiego dramatopisarza napisanej w 1973 roku na motywach osiemnastowiecznej komedii Carla Goldoniego Mirandolina.

Dramat obrazuje podporządkowywanie się nagle wzbogaconych mieszkańców nadmorskiego kurortu zasadom obowiązującym w gospodarce kapitalistycznej.

Rzecz się dzieje w gospodzie we Włoszech na wybrzeżu Adriatyku w latach 50. ubiegłego wieku. Jest jesień, a włoskie kurorty nawiedzają wszelkiej maści spekulanci, poszukiwacze szczęścia usiłujący zdobyć majątek, bufoni i oszuści…

Obsada: Iwona Kucharzak-Dziuda, Aldona Struzik, Iwona Stankiewicz, Michał Chorosiński, Andrzej Olejnik (gościnnie)/Rafał Kronenberger, Cezary Łukaszewicz, Cezary Morawski, Marcin Rogoziński (gościnnie).

Spektakl 10 przykazań dla Kaliny w wykonaniu Moniki Bolly, znakomitej aktorki Teatru Polskiego we Wrocławiu, zawiera dziesięć monologów oraz dwanaście piosenek, które Kalina Jędrusik wykonywała podczas swojej kariery aktorskiej. Monologi przybliżają nam postać Jędrusik zarówno w wymiarze artystycznym, jak i osobistym. Jako żona Stanisława Dygata, autora Jeziora Bodeńskiego czy Disneylandu, uczestniczyła w bujnym życiu artystycznym PRL-u. Była uwielbiana przez widzów i zwalczana przez władze. Fragmenty tego niezwykłego życiorysu mogą Państwo zobaczyć na Scenie na Świebodzkim. Będzie też można posłuchać najpopularniejszych piosenek Kaliny Jędrusik śpiewanych przez Monikę Bolly w nowych aranżacjach Piotra Laski. Prawdziwa uczta dla fanów dobrego aktorstwa oraz znakomitych utworów – w większości autorstwa duetu Przybora-Wasowski z Kabaretu Starszych Panów.

Premiera przedstawienia w reżyserii Stanisława Melskiego odbędzie się na Scenie Teatru Polskiego na Świebodzkim w piątek 21 kwietnia 2017.

W marcu Teatr Współczesny ogłosił na Gali laureatów II Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU. I miejsce – ex quo: Malina Prześluga Nie ma, Sandra Szwarc Doppelganger. II miejsce: Magdalena Tulli Albo umrzeć. III miejsce Agnieszka Jakimiak Kryształowy Pałac. Nagroda Pawła Korczaka: Grażyna Plebanek – Pani Furia „za wnikliwe rozpoznanie i oryginalne przedstawienie zagrożeń współczesnego świata”

A na 20 maja WTW przygotowuje premierę sztuki Tomka Tryzny PANNA NIKT w adaptacji Artura Pałygi i reżyserii Pawła Passiniego. Scenografia: Zuzanna Srebrna, muzyka: Łukasz Wójcik.

Od teatru :

Powieść Tomka Tryzny Panna Nikt nosi podtytuł „Tajemnicza powieść o dojrzewaniu”, a kiedy ją kupiłem i (jednym tchem) przeczytałem, doszedłem do wniosku, że ten podtytuł powinien być uzupełniony ostrzeżeniem: „tylko dla dorosłych”, a nawet: „tylko dla czytelników po czterdziestce”, czyli wieku, w którym niegdyś wolno było pobożnym Żydom czytać księgi Kabały – napisał Czesław Miłosz. […] – Pierwsza prawdziwie postmodernistyczna polska powieść – taką wydaje mi się Panna Nikt – jest postmodernizmem alla polacca, czyli wbrew pozorom dużo w niej historyczno-społecznej troski. Autor potężnie nabija się z czytelników i czytelniczek, zwłaszcza tych poniżej czterdziestki, pozwalając im zyskać poczucie wyższości nad miotaniem się i gaworzeniem istot niedojrzałych, po to, żeby nagle wpędzić bezpiecznych w niepokój: przecież to my, to nasz światopogląd, co z tego, że dziecinnie uproszczony, kiedy ten sam i nie ma na horyzoncie żadnych innych przekonań. Niepokój – jak kiedy dziecko przychodzi do rodziców i powiada: „przecie sami tak zachowywaliście się, tego uczyliście”. Co prawda tamto wydawało się jakieś barwniejsze, bardziej wykwintne, bo własne, a tu nagle takie, jak oglądane oczami innych. [Czesław Miłosz „Życie na wyspach”, Wyd. ZNAK, Kraków 1997]

Obsada: Maria Kania, Zina Kerste, Renata Kościelniak, Ewelina Paszke-Lowitzsch, Irena Rybicka, Jolanta Solarz-Szwed, Krzysztof Boczkowski, Maciej Kowalczyk, Przemysław Kozłowski, Krzysztof Kuliński, Marcin Łuczak, Jerzy Senator, Michał Szwed, Maciej Tomaszewski, Aleksandra Karpiuk [gościnnie], Katarzyna Pietruska [gościnnie], Milena Staszuk [gościnnie]

Wrocławski Teatr Lalek na 6 kwietnia zapowiada premierę ZIEMIANIE dla dzieci powyżej 6 lat. Tekst: Jarosław Murawski, reżyseria: Lena Frankiewicz, scenografia i kostiumy: Michał Dracz, muzyka: Kamil Pater, choreografia: Izabela Chlewińska. Obsada: Agata Cejba (gościnnie), Kamila Chruściel, Anna Makowska-Kowalczyk, Tomasz Maśląkowski, Grzegorz Mazoń.

A co, gdyby Ziemia mogła mówić? Gdyby rośliny, drzewa wydawały dźwięki? Gdyby warzywa, oprócz witamin, gromadziły historie? Co by nam powiedziały? O lasach, które wycinamy pod drogi, o łąkach, które zamieniamy w parkingi, o polach, które zasypujemy pestycydami? O tym, co będzie, kiedy już zjemy wszystkie zwierzęta. I kiedy znikną ostatnie pszczoły. Przyłóż ucho do ziemi i posłuchaj. Mówią Ziemianie.

ZIEMIANIE to bajka ekologiczna. To głos, który oddajemy zwierzętom, roślinom, naszej planecie. To próba zwrócenia uwagi na to, że na własne życzenie zmierzamy w stronę katastrofy: zatruwając powietrze, którym oddychamy, wodę, którą pijemy, glebę, na której hodujemy rośliny i zwierzęta. To opowieść o tym, że można żyć inaczej – oszczędniej, rozsądniej, w zgodzie z naturą. Zamiast wyłącznie brać – dawać. Zamiast niszczyć – tworzyć. Jeszcze nie jest za późno.

Opr. Ewa Sośnicka – Wojciechowska

Opera Wrocławska

Do końca sezonu 2016/2017 przygotowywane są cztery premiery: jedna baletowa, dwie operowe i jedno widowisko muzyczne dla dzieci.
Pierwszą z nich
, 13 kwietnia będzie balet REQUIEM D-MOLL Wolfganga Amadeusza Mozarta w choreografii Jacka Tyskiego ze scenografią Karola Dutczaka i kostiumami Otto Bubeniceka.

Wielkim dziełem na chór, solistów i orkiestrę, wzbogaconą tańcem dyrygować będzie w dniach 13-15 kwietnia Marcin Nałęcz-Niesiołowski.

Pod koniec kwietnia, 28.04.17 przewidziana jest kolejna, operowa premiera KOPCIUSZKA Gioacchino Rossiniego w reżyserii i inscenizacji Iriny Brook, choreografii Martina Buczko, ze scenografią Noëlle Ginefri Corbel i kostiumami Anny Sekuły. Kierownictwo muzyczne spektaklu sprawuje Matteo Pagliari.

Gioacchino Rossini jest niezaprzeczalnym królem bel canta. „Piękny śpiew” dający artystom możliwości zaprezentowania mistrzowskiego operowania głosem oraz popisowe arie głównych protagonistów to fundament wszystkich oper Rossiniego, od Cyrulika sewilskiego po Wilhelma Tella. Libretto opery Kopciuszek wywiedzione z bajki Charlesa Perraulta wprowadza widzów w świat klarownych podziałów na dobro i zło, a inscenizacja słynnej Iriny Brook przenosi odwieczny konflikt wartości na grunt współczesnych realiów. Całość, jak to u Rossiniego, zanurzona jest w morzu porywających melodii, co podkreśla komiczny, rozrywkowy charakter samego dzieła.

Na Dzień Dziecka (1 czerwca) Opera Wrocławska przygotowała też niespodziankę dla najmłodszych, choć akurat ta bajka cieszy wszystkich, niezależnie od wieku. To słynna PCHŁA SZACHRAJKA Jana Brzechwy z muzyką Macieja Małeckiego i w reżyserii Anny Seniuk. Autorką choreografii jest Weronika Pelczyńska, scenografii – Anna Sekuła, a reżyserią świateł zajęła się Katarzyna Łuszczyk.

Na wierszu Jana Brzechwy wychowało się niejedno pokolenie Polaków. Tym razem poezja zyskała nowy wymiar: muzyczny, w którym pchle figle solowe, psoty na duet, chóralne żarty budują wielowymiarowy wesoły spektakl. Pojawiają się w nim także akcenty opery klasycznej – aria ze Strasznego dworu Stanisława Moniuszki oraz aria z Toski Giacomo Pucciniego.

Ostatnią premierą tego sezonu – 23 czerwca – będzie pięcioaktowa opera FAUST Charlesa Gounoda w reżyserii i ze scenografią Beaty Redo-Dobber. Autorem choreografii jest Jacek Tyski, a kierownictwo artystyczne nad spektaklem sprawuje Marcin Nałęcz-Niesiołowski.

Prapremiera tej jednej z najczęściej wystawianych oper odbyła się w 1859 roku w Paryżu i początkowo nie zyskała wielkiego uznania publiczności. Do spopularyzowania dzieła przyczyniła się … technika (nie licząc pieniędzy), dzięki której możliwe było zastosowanie rozwiązań scenicznych znacznie wzbogacających jej – kwestionowana początkowo – widowiskowość. Libretto opery, luźno związane z poematem Faust Goethego, opowiada o alchemiku, który w imię miłości zawiera pakt z diabłem. Jest to jeden z toposów kultury europejskiej.

Więcej – http://www.opera.wroclaw.pl/1/index.php

Opr. Anna Leszkowska

Leave a Reply