Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.
Sztukę DWOJE BIEDNYCH RUMUNÓW MÓWIĄCYCH PO POLSKU w reż. Przemysława Wojcieszka można jeszcze zobaczyć w TR Warszawa:
25 PAŹDZIERNIKA, godz. 19.00, 26 PAŹDZIERNIKA, godz. 19.00 i 27 PAŹDZIERNIKA, godz. 19.00.
Dowiedz się więcej »Debiutancka sztuka Doroty Masłowskiej po raz ostatni w TR Warszawa!
Wrocławski Teatr lalek ogłasza konkurs na „Uliczny Spektakl Teatralny” dla dzieci grany na scenie BAJKOBUSU. Przedstawienie ma trwać ok 30 – 40 minut. Konkurs skierowany jest do zespołów twórczych, składających się z pisarza, scenografa, reżysera i muzyka (wszystkie bądź niektóre z tych ról mogą koncentrować się w jednej osobie). Dowiedz się więcej »Konkurs na spektakl dla dzieci w Bajkobusie
24 października 2012 r. o godzinie 13 w Teatrze Collegium Nobilium odbędzie się spotkanie z okazji osiemdziesięciolecia Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej oraz dwudziestolecia śmierci prof. Bohdana Korzeniewskiego.
Na tom składają się trzy dramaty, pisane w okresie ponad ćwierćwiecza (1985-2011). Tadeusz Słobodzianek, zafascynowany dziejami sekciarzy na wschodnich rubieżach przedwojennej Rzeczypospolitej, którzy skupiali się wokół pojawiających się proroków i ocalałych rzekomo carów, a inspirowany książkami, poświęconymi temu zjawisku (m.in. „Wierszalin” Włodzimierza Pawluczuka), podążył ich śladami – pisze Tomasz Miłkowski w Magazynie Literackim Książki.
Przy czym nie chodziło mu o literalne odtworzenie historii sekty czy quasicarskiej świty, ale raczej atmosfery tęsknoty za ładem i porządkującą ideą, która narodziła się w okresie wielkich napięć i przewartościowań (wojna, rewolucja bolszewicka, carobójstwo i upadek Rosji). Czas swego rodzaju zawieszenia, kiedy stary świat legł w gruzach, a nowy powstawał w bólach, sprzyjał pojawianiu się proroków wieszczących koniec świata i fałszywych carów obiecujących powrót starych, dobrych czasów, ale i przywódców rewolty, która miała do końca wymieść z powierzchni ziemi wszelkich wyzyskiwaczy. Dowiedz się więcej »Śmierć proroka i inne historie o końcu świata
Nie pierwszy raz Jerzy Stuhr chwyta za pióro, potrafi się nim posłużyć, a czyni to w okolicznościach na ogół szczególnych. Powstanie książki „Sercowa choroba” (1992) wiązało się z przeżytym zawałem serca, teraz „Tak sobie myślę” zrodziło się z zapisków powstających podczas zabiegów, mających doprowadzić do pokonania nowotworu gardła – pisze Tomasz Miłkowski w Magazynie Literackim Książki
Świadczy to dowodnie, że natura artysty jest taka, że nie znosi nieróbstwa, choćby chorobą wymuszonego, że bez poważnego zajęcia nie wyobraża sobie życia. Pisanie traktuje zaś z należną powagą, pisarstwo uważając za koronę artystycznych zajęć. Dowiedz się więcej »Tak sobie myślę. Dziennik czasu choroby
Od 14.00 do wieczora trwał w niedzielę 14 października maraton z Teatrem TV w stołecznym Teatrze Powszechnym, czyli przegląd spektakli Wzajemność: Trzy pokolenia, podczas którego odbyły się projekcje Mojej córeczki Tadeusza Różewicza w reż. Andrzeja Barańskiego, Nad Złotym Stawem w reżyserii Zbigniewa Zapasiewicza i Warszawy Andrzeja Strzeleckiego w jego reżyserii. Po projekcjach publiczność maiła okazje spotkać się ze współtwórcami przedstawień, Agatą Buzek, Olgą Sawicką, Andrzejem Barańskim i Andrzejem Strzeleckim oraz komentującymi je prof. Jackiem Hołówką i Tomaszem Milkowskim. Dowiedz się więcej »Maraton w Powszechnym
Zapraszamy 20 i 21 października Scena Przodownik, ul. Olesińska 21:
Czarny humor, purnonsens, absurdalne skecze, liryczne piosenki, aktorskie improwizacje i błazenada. Przełamujemy tabu, odkrywamy nowe tematy do szyderstwa. W najbliższym programie Kabaret zajmie się tematem bardzo poważnym, czyli komunikacją w Warszawie, komunikacją w Polsce i komunikacją międzyludzką.
Dowiedz się więcej »Kabaret na Koniec Świata w programie „Komunikacja”
To była poważna i wzruszająca ceremonia, prowadzona z wdziękiem przez Marię Szabłowską i Pawła Sztompke. Zwycięzcy, nawet ci najmłodsi z II klasy Szkoły Podstawowej nr 1 z Poddębic wraz z ich opiekunką, panią Wiesławą Dudą, odbierali przyznaną nagrodę na scenie stołecznego Teatru Powszechnego w świetle jupiterów, podobnie jak Joanna Wojtasik, w drugiej kategorii wiekowej, uczennica II klasy Gimnazjum Specjalnego nr 97. Sala ciepłymi oklaskami witała ich na scenie, na ekranie mogliśmy obejrzeć reprodukcje ich prac, które do nagród kwalifikowała osobiście sama Xymena Zaniewska.
Na początku była… Deszczowa piosenka. Pojawiła się w 1929 roku. Śpiewała ją Doris Eaton Travis w rewii The Hollywood Music Box. Od razu spodobała się publiczności dlatego tego samego roku znalazła się w filmie The Hollywood Revue of 1929 (prod. MGM), wykonywana przez Cliffa Edwardsa.
Pożegnania Stanisława Dygata kończą się jak na romans przystało: główni bohaterowie, Paweł, młodzieniec z inteligenckiego domu i Lidka, była fordanserka, a teraz hrabina, oboje po dawnej platonicznej przygodzie stają przed szansą zbudowania wspólnej przyszłości. Dygat kończy więc powieść ironicznie, buntownik bez przyszłości wybiera bezpieczne życie. Ten, który w proteście przeciw uładzonemu życiu (gdzie przestrzega się złotej zasady: „Świata nie zmienisz”), ucieka z rodzinnego gniazda z poznaną w klubie fordanserką, potem zostaje karnie zesłany przez rodzinę na studia do Paryża, a po doświadczeniach okupacji i uwięzieniu w obozie koncentracyjnym czuje, że świat się skończył, okazuje się na koniec buntownikiem malowanym. Opowieść Dygata staje się w ten sposób ironicznym komentarzem do młodzieńczych buntów, skazanych z góry na jałowość.
Serdecznie zapraszamy na dzisiejsze (17 października) spotkanie z cyklu „Evviva l’arte”. Gośćmi będą Wojciech Marczewski i Maciej Wojtyszko. Godz. 19:00 – Teatr Collegium Nobilium. Akademia… Dowiedz się więcej »Przepis na reżysera
Mam dobrą i złą wiadomość. Zła jest taka, że XVI Międzynarodowy Festiwal Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK 2012 został zamknięty. A dobra – i my publiczność i artyści, już wiemy, które spektakle zasłużyły na wyróżnienie, a jakie przedsięwzięcie zostało uznane za najlepsze.
Ci, którzy spodziewają się po Annie Kareninie, premierze otwierającej nowy sezon w warszawskim Teatrze Studio, wielkiej epickiej opowieści, na podobieństwo chociażby tej z filmu Aleksandra Zarchiego z pamiętną rolą Tatiany Samojłowej jako Anny Kareniny, zawiodą się. Niemniej spektakl w reżyserii Pawła Szkotaka zrealizowany na podstawie adaptacji słynnej powieści Lwa Tołstoja autorstwa brytyjskiej pisarki Helen Edmundson (przekład Jacek Poniedziałek) zaczyna się filmowo od szerokiego kadru.
N/z: Natalia Rybicka jako Anna Karenina i Łukasz Simlat jako Wroński [Copyright: teatr Studio]
W październiku Warszawa już 16 raz gościła Międzynarodowy Festiwal Teatrów dla Dzieci i Młodzieży „Korczak”, organizowany przez ASSITEJ (Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży). Na scenach teatrów Powszechnego i Rampy warszawska publiczność miała niepowtarzalną okazję zobaczenia najlepszych spektakli zawodowych z całej Polski, skierowanych do młodych widzów, które konkurują o laur „Złocistego”. Szerszej publiczności mogli zaprezentować się również przedstawienia dziecięce i amatorskie, często grane przez ludzi wykluczonych – z zakładów poprawczych, karnych, przez ludzi chorych. Rangę festiwalu podnoszą wybitne spektakle z różnych zakątków Europy, których najpewniej nie zobaczylibyśmy, gdyby nie festiwal. Warszawskie przedstawienia, które wzięły udział w konkursie, to spektakle Teatru Baj, Guliwera, Lalki, i Żydowskiego.
[n/z: XL z Belgii]
17. Konfrontacje Teatralne
13-20.10.2012, Lublin
Konfrontacje Teatralne | spotkania / wykłady
Konfrontacje Teatralne to niepowtarzalna okazja do spotkania z artystami i twórcami – nie tylko teatralnymi. W sobotę niezwykły wykład profesora Cezarego Wodzińskiego pomoże rozwikłać zagadkę gościnności. We wtorek – dzień po pokazie spektaklu „Aporia’43 / Dekalog: lokalna wojna światowa” dyskusja z udziałem historyków i publicystów o wciąż budzącej wiele emocji kwestii polsko-ukraińskiego konfliktu na Wołyniu w latach 1943-47. Tego samego dnia spotkanie z gościem Konfrontacji i Maat Festiwalu Daisuke Yoshimoto – mistrzem tańca butoh, którego zobaczymy w spektaklu „Kyotokatabira ciała”. Zapraszamy również na wykłady trzech krytyków tańca: Anny Królicy, Magdaleny Szpecht oraz Adam Kamińskiego – stawiających pytania o taniec w Polsce i na świecie. Na wszystkie spotkania i wykłady wstęp wolny
10 października odszedł Jerzy Jarocki (83 l.), jeden z najwybitniejszych artystów polskiego teatru, laureat Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego (1970).
Zarząd Klubu Krytyki Teatralnej
N/z Jerzy Jarocki podczas festiwalu Bałtycki Dom w Sankt Petersburgu (2006), gdzie gościł z entuzjastycznie przyjętym spektaklem Kosmos.
Teatralny kadysz przypisany Brunonowi Schulzowi w 70 rocznicę jego tragicznej śmierci, odmawiany przez trzy aktorki niczym Parki, snujące z korespondencji artysty i związanych… Dowiedz się więcej »AKACJE I CYNAMON. MONTAŻE
Dla bohatera Rodziny Połanieckich, ale i dla Henryka Sienkiewicza kobieta trzydziestoparoletnia była właściwie staruszką. Mniej więcej pół wieku temu cenzus starczy przesunął się w okolice pięćdziesiątki. Simone de Beauvoir odnotowywała wówczas: Zadrżałam, kiedy miałam 50 lat i pewna amerykańska studentka przekazała mi słowa swojej koleżanki: „Przestań, Simone de Beauvoir to staruszka!”.
Zaskakujący spektakl Igora Gorzkowskiego: po absurdystycznej Starusze, ironicznej kameralnej Burzy, pełen liryzmu spektakl, sięgający do korzeni ludowych. Cztery stare (choć młode) kobiety z kurpiowskiego… Dowiedz się więcej »KALINO MALINO CZERWONA JAGODO