Przejdź do treści

Nowoczesne platformy hazardowe online przyciągają graczy szeroką ofertą gier i atrakcyjnymi promocjami. Serwis vavada pl zapewnia dostęp do popularnych slotów, bonusów oraz wygodnej rozgrywki na różnych urządzeniach.

Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.

Перейдите по ссылке, чтобы получить доступ к рабочему зеркалу Epicstar и продолжить игру без ограничений. Зеркало полностью сохраняет функционал официального сайта и данные аккаунта.

В вавада представлен огромный каталог слотов от 80+ провайдеров, включая хиты Pragmatic Play и NetEnt. Все автоматы доступны в демо-режиме, что позволяет изучить механику и бонусные раунды до ставок на тенге. Для активных игроков действует еженедельный кэшбэк 10% с вейджером x5, а также регулярные турниры с призовыми фондами в десятки миллионов тенге.

With a verified presence in 60+ countries and support for 22 currencies, vavada is one of the most accessible international casinos. The platform features games from 80+ providers, including Pragmatic Play, NetEnt, and Hacksaw Gaming, with a minimum deposit of just $10.

В vavada представлен огромный каталог слотов от 80+ провайдеров, включая хиты Pragmatic Play и NetEnt. Все автоматы доступны в демо-режиме, что позволяет изучить механику и бонусные раунды до ставок на тенге. Для активных игроков действует еженедельный кэшбэк 10% с вейджером x5, а также регулярные турниры с призовыми фондами в десятки миллионов тенге.

Kasyno online vavada działa na licencji Curaçao i oferuje ponad 10 000 gier od czołowych dostawców, w tym sloty, kasyno na żywo i zakłady sportowe. Platforma obsługuje płatności w PLN, EUR, USD oraz kryptowalutach, a dla wygody użytkowników dostępne są działające lustra, aplikacja mobilna i szybka rejestracja przez Google lub Telegram.

vavada — это лицензионное казино (Кюрасао № 8048/JAZ2017-035) с 9-летним опытом работы. Платформа предлагает программу лояльности с шестью уровнями, VIP-статус даёт персонального менеджера и увеличенные лимиты на вывод. Интерфейс полностью переведён на русский и казахский языки, а поддержка работает круглосуточно через чат и Telegram.

vavada предлагает каталог из 6500+ слотов от 80+ провайдеров, включая Pragmatic Play, NetEnt и Hacksaw Gaming, с хитами вроде Sweet Bonanza, Gates of Olympus и Money Train 4, а также раздел live-казино с реальными дилерами и краш-игры, такие как Aviator и JetX.

vavada обеспечивает стабильный доступ к аккаунту даже при блокировках провайдера благодаря системе рабочих зеркал и мобильному приложению с автопоиском домена, а также предлагает двухфакторную аутентификацию и TLS 1.3 шифрование для полной защиты данных.

vavada prihvaća depozite putem bankovnih kartica, elektroničkih novčanika (Skrill, Neteller, Piastrix) i kriptovaluta (Bitcoin, Ethereum, USDT). Minimalni depozit i isplata iznose od 2500 tenge, a zahtjevi za isplatu obrađuju se unutar 6–24 sata na kartice i do jednog sata na USDT.

Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

Klątwa” sięga po ludzi władzy: polityków i media!

„E01: Don’t mess with Jesus”, to pierwszy z trzech odcinków serialu teatralnego pt. „Klątwa, odcinki z czasu beznadziei” w reż. Moniki Strzępki. To autorski komentarz do wydarzeń politycznych i społecznych. Spektakl w Teatrze IMKA 19 i 20 marca 2016 r. o godz. 18:00.

Nowatorski na polskich scenach serial teatralny słynnego duetu Monika Strzępka-Paweł Demirski, powstał w odpowiedzi na gorącą polityczną rzeczywistość. Twórcy wybrali tę formę, uznając, że rozbudowana, podzielona na odcinki opowieść, lepiej oddaje pulsującą i zmieniającą się codzienność, szczególnie w burzliwych czasach.

Dowiedz się więcej »Klątwa” sięga po ludzi władzy: polityków i media!

TEATR I PRZEDSTAWIENIE WARTE TOURNEE PO POLSCE

Bożena Frankowska pisze o Scenie Marionetkowej przy Warszawskiej Operze Kameralnej:

1. Rododwód Sceny Marionetkowej.

Scena Marionetkowa przy Warszawskiej Operze Kameralnej została założona przez Stefana Sutkowskiego. W 1979 roku. Niemal w 200 lat po otwarciu w Starej Oranżerii teatru dworskiego króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego (10 września 1788 roku) i uroczystości odsłonięcia pomnika króla Jana III Sobieskiego zwycięzcy nad Turkami pod Wiedniem (12 IX 1683). I niemal w 200 lat od udostępnienia tego teatru na przedstawienia zespołu Wojciecha Bogusławskiego, który podczas remontu Teatru Narodowego na Placu Krasińskich dawał tu, za zezwoleniem Króla, od 12 czerwca do 8 września 1791 roku dwa razy w tygodniu przedstawienia publiczne (dostępne za biletami).

Dowiedz się więcej »TEATR I PRZEDSTAWIENIE WARTE TOURNEE PO POLSCE

PO CO BYĆ JAK KRAWCZYK?

Dalibóg, coraz częściej nie pojmuję, jakimi kryteriami kierują się dyrektorzy teatrów i reżyserzy wybierając teksty do realizacji na scenie. Oferta repertuarowa teatrów jest coraz bardziej mizerna i poszukiwanie „polskiego Szekspira” – coraz dramatyczniejsze. Na scenę wchodzą sztuki słabe, których nie jest w stanie uratować żadna ekwilibrystyka inscenizacyjna. Czy chodzi tutaj o własne reżyserskie ego, czy o złaknioną takowego tematu publiczność? W Teatrze Miejskim im. W. Gombrowicza w Gdyni gdyński reżyser-dokumentalista filmowy, Andrzej Mańkowski, zrealizował własną sztukę „Być jak Krzysztof Krawczyk”, podążając śladem takich realizacji, jak: „Być jak John Malkovich”, „Być jak Kazimierz Dejna”, „Być jak Marylin Monroe”… Tylko po co być jak Krzysztof Krawczyk? Średniej klasy piosenkarz, o niezłym głosie, z kilkoma przebojami, uwielbiany przez nasze babcie… Niestety, osnuty na Krawczyku spektakl nie daje odpowiedzi na to zasadnicze pytanie. Dowiedz się więcej »PO CO BYĆ JAK KRAWCZYK?

Śmierć się bawi

Janusz Wiśniewski wraca do Moliera. Niedawno dał „Szkołę żon” w łódzkim Powszechnym, a teraz Uczone białogłowy w Ateneum pod zmienionym tytułem Dziewice i mężatki. Na dobrą sprawę autorski teatr Wiśniewskiego zaczął się właśnie od Molierowskiego Chorego z urojenia. Wprawdzie wówczas niewiele się zostało z tekstu Moliera, zaledwie jeden monolog, ale przesłanie spektaklu pozostawało w zgodzie z tą klasyczną komedią. I wówczas Wiśniewski zmienił tytuł – przedstawienie nazywało się Panopticum à la Madame Tissaud. Wielkie umieranie, czyli czarna śmierć. Paris 1680. Wywarło wielkie wrażenie – młody reżyser zademonstrował swój odrębny teatr z własnym, charakterystycznym językiem i motywami.

Dowiedz się więcej »Śmierć się bawi

WIOSNA w Teatrze Studio

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza oraz Culture.pl, flagowa marka Instytutu Adama Mickiewicza zapraszają na spektakl „Wiosna” w reż. Leonardo Moreiry. Premiera odbędzie się 4 marca na Scena Malarnia.Spektakl jest efektem rezydencji Leonardo Moreiry w Teatrze Studio, współorganizowanej przez Culture.pl jesienią 2015 r. Jego wizyta była okazją do stworzenia razem z aktorami stołecznego Teatru koncepcji sztuki opartej o autorskie teksty Leonardo Moreiry. W drugiej połowie roku spektakl zostanie zaprezentowany brazylijskiej publiczności, w ramach projektu prezentacji polskiej kultury w Brazylii przygotowanej przez Culture.pl wraz z polskimi i brazylijskimi partnerami.

Dowiedz się więcej »WIOSNA w Teatrze Studio

Premiera książki o Ryszardzie Majorze

W najbliższy poniedziałek o godzinie 18.00 we foyer Dużej Sceny Teatru Wybrzeże odbędzie się premiera książki Marzeny Nieczuja Urbańskiej poświęconej Ryszardowi Majorowi Teatr… jest całym moim życiem. opowieść o Ryszardzie Majorze. Wstęp wolny. Zapraszamy!

Tę legendarną postać wspominają przyjaciele, uczniowie i współpracownicy, min. Joanna Bogacka, Ewa Dałkowska, Danuta Stenka, Mirosław Baka i Adam Orzechowski. W opowieści nie zabrakło też głosu samego Ryszarda Majora. Książka – począwszy od warstwy tekstowej, poprzez okładkę, ilustrację, a nawet muzykę – w całości przesiąknięta jest teatrem.

Dowiedz się więcej »Premiera książki o Ryszardzie Majorze

Premiera „Naszej klasy” na Cyprze

26 lutego 2016, odbyła się premiera „Naszej klasy” Tadeusza Słobodzianka w Cyprus Theatre Organisation w Limasol. Spektakl w przekładzie Eri Kirgia, reżyseruje Giannis Kalavrianos. Występują: G. Anagiotos, D. Giannopoulou, A. Koytsoympaw, P. Larkou, M. Metthw, K. Silvestros, G. Tatsh, A. Tselepos, E. Charalampoudi, H. Haralambous

Książką, która spada na nas jak zły los… jest również „Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka. Zygmunt, jedna z Osób Historii w XIV lekcjach, pisze w liście do „Drogiego Kolegi Abrama”: „To wszystko jest nie do opisania co spotkało… naszą klasę”. List Zygmunta kłamie, gdy mówi, że „wszyscy żydzi od nas nie żyją i zostali pomordowani przez hitlerowskie bestie spaleni żywcem kobiety i dzieci w stodole”. Wiemy, że to nie były „hitlerowskie bestie”… – pisał o dramacie profesor Cezary Wodziński.

Dowiedz się więcej »Premiera „Naszej klasy” na Cyprze

TR Warszawa zaprasza przed telewizory!

W najbliższą niedzielę, 28 lutego 2016 roku o godzinie 22:45 na antenie TVP 2, w ramach „Studia Teatralnego Dwójki” wyemitowany zostanie film „Między nami dobrze jest” w reżyserii Grzegorza Jarzyny.
„Między nami dobrze jest” to oparty na sztuce Doroty Masłowskiej, literackiego fenomenu ostatnich lat, śmieszny i poruszający portret postkomunistycznego społeczeństwa, podzielonego i żyjącego w schizofrenii, przytłoczonego ciężarem traumatycznej historii, rozdartego między narodową dumę i poczucie wstydu. Za pomocą szalonego, pełnego inwencji języka i ostrego jak brzytwa humoru Masłowska portretuje Polskę czasów transformacji, w której nuworysze, pseudoartyści i medialni celebryci spotykają się z rozczarowaną młodzieżą i żyjącymi na skraju ubóstwa ludźmi z klasy pracującej.

Dowiedz się więcej »TR Warszawa zaprasza przed telewizory!

Walczak z placu Grzybowskiego

Na scenie pojawia się od 35 lat. Ale jak to w teatrze bywa, dopiero w ostatnich latach Jerzy Walczak wyszedł z cienia i zaczął być widoczny.

 Stało się to od chwili, kiedy zagrał Starego Doktora w spektaklu Noc całego życia Teatru Żydowskiego wedle scenariusza Ryszarda Marka Grońskiego. Korczak, rola główna i tak ważna w polskiej historii, nie mogła już zostać niezauważona. I nagle okazało się, że pracuje obok nas od lat świetny aktor Teatru Żydowskiego, którego nie dostrzegaliśmy.

Dowiedz się więcej »Walczak z placu Grzybowskiego

Podróż Krzysztofa Orzechowskiego

Urokliwie melancholijna wędrówka poprzez czasy, miejsca, sceny, epoki, osobowości, obyczaje. „Podróż do kresu pamięci” Krzysztofa Orzechowskiego, wydana nakładem wydawnictwa Bosz. Ważna, mądra wspaniała koda życiowa, spisana przez ucznia wielkich Mistrzów Sceny, wnikliwego reżysera, wytrawnego obserwatora świata, życia, ludzi. W opowieści Anny Rzepa-Wertmann, krytyka, który dzięki scenie powrócił do pasji macierzystej: książek. Dowiedz się więcej »Podróż Krzysztofa Orzechowskiego

JEZIORO Durnienkowa w TR Warszawa

Amerykańsko-litewska reżyserka realizuje w TR Warszawa polską prapremierę (4 marca) sztuki wybitnego rosyjskiego dramatopisarza i scenarzysty Michaiła Durnienkowa.

Akcja rozgrywa się w podmiejskiej daczy nad jeziorem, w której spotyka się na weekendowym wyjeździe grupa bliższych i dalszych znajomych. Towarzyskie spotkanie przenika atmosfera lęku, traumy i realnego zagrożenia. Durnienkow nawiązuje w swojej sztuce do klasycznych dramatów Antoniego Czechowa i Maksyma Gorkiego, wprowadzając jednocześnie odniesienia do dzisiejszego kryzysu w Europie i groźby wojny. Sztuka powstała na zamówienie Gogol Center w Moskwie, gdzie została wystawiona w 2015 roku. Premiera w TR Warszawa jest pierwszą realizacją dramatu poza Rosją.

Dowiedz się więcej »JEZIORO Durnienkowa w TR Warszawa

Prapremiera PEŁNI SZCZĘŚCIA

W najbliższy piątek o godzinie 19.00 na Scenie Kameralnej odbędzie się prapremiera PEŁNI SZCZĘŚCIA Charlesa den Texa i Petera de Baana. Spektakl wyreżyserował Adam Orzechowski, scenografię przygotowała Magdalena Gajewska, muzykę skomponował Filip Kaniecki alias MNSL.

Ellen i Tom są szczęśliwym, bezdzietnym małżeństwem z dwudziestoletnim stażem. Bezdzietnym z wyboru. Ich życie naznaczają racjonalne wybory, błyskotliwe kariery i przekonanie o własnym szczęściu. Pewnego wieczoru składa im wizytę Mara, najlepsza przyjaciółka Ellen, podobnie jak oni, kobieta sukcesu. Ta wizyta, a w zasadzie pewna nie do końca moralna propozycja, z jaką przychodzi Mara wywróci uporządkowane życie całej trójki i skonfrontuje ich z emocjami, których dotąd skutecznie unikali.

Dowiedz się więcej »Prapremiera PEŁNI SZCZĘŚCIA

Z fotela Łukasza Maciejewskiego: MORDERCA SŁÓW

O HAMLECIE Krzysztofa Garbaczewskiego w Narodowym Starym Teatrze:

Lubię wracać do spektakli, które widziałem przed wieloma miesiącami, czy wręcz latami. Zdarza się, że odkrywam je wtedy na nowo, jak gdyby po raz pierwszy. Premiera to w teatrze przecież jedynie umowny znak, pierwszy przystanek do dojrzałości. Może powinno się zatem pisać recenzje po dziesiątym albo setnym spektaklu? Autorska rubryka pozwala na oderwanie się od szantażu aktualności, dlatego chciałbym napisać o Hamlecie w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego w Narodowym Starym Teatrze, spektaklu, który miał premierę w poprzednim sezonie. Powód jest nieco wstydliwy. Ten Hamlet mi się śni. Nie pozwala o sobie zapomnieć. Został we mnie jak nieodkurzany spam w komputerze albo odkrywana po wielu miesiącach wiadomość umieszczona w folderze „inne” na Facebooku, rodzaj wirusa. Wcale nie chcę wyzdrowieć.

Dowiedz się więcej »Z fotela Łukasza Maciejewskiego: MORDERCA SŁÓW

Umberto Eco nie żyje

W piątek 19 lutego, w wieku 84 lat zmarł pisarz, eseista, mediewista, filozof i bibliofil, estetyk i publicysta, teoretyk postmodernizmu Umberto Eco (ur. 1932). Mimo ogromnego powodzenia jego dziel i powszechnego uznania nie został laureatem literackiej Nagrody Nobla.

Po ukończeniu studiów filozoficznych pracował w telewizji RAI (do roku 1958). Po uzyskaniu stopnia doktora wykładał estetykę w Turynie i Mediolanie – od roku 1971 związał się uniwersytetem w Bolonii, gdzie został kierownikiem pierwszej we Włoszech Katedry Semiotyki. Uznany za autorytet w tej dziedzinie, wykładał na czołowych uniwersytetach europejskich i amerykańskich. Wyniki swoich dociekań przedstawił m.in. w książkach: Dzieło otwarte (1962), Pejzaż semiotyczny (1972), a także w pracach z zakresu estetyki, m.in. Sztuka i piękno w średniowieczu (1987). Wielkim powodzeniem cieszą jego felietony ogłaszane od roku 1965 roku na łamach „L’Espresso”, drukowane potem w zbiorach, m.in. Zapiski na pudełku od zapałek (1993). Zaskoczeniem był jego błyskotliwy debiut powieściowy, Imię róży, a następnie kolejne misternie skonstruowane powieści, będące mistrzowskim połączeniem sensacyjnej akcji, obserwacji obyczajowej i rozprawy filozoficznej: Wahadło Foucaulta (1988) i Wyspa Dnia Poprzedniego (1994). Eco głosi obowiązek bawienia czytelnika: „powieść winna dawać rozrywkę również, i przede wszystkim, poprzez kontrukcję wątku fabularnego”.

Dowiedz się więcej »Umberto Eco nie żyje

Stroiński laureatus

Publikujemy laudację Tomasza Miłkowskiego, wygłoszoną podczas uroczystości wręczenia Nagrody im. Stefana Treugutta panu KRZYSZTOFOWI STROIŃSKIEMU w dniu 20 lutego:

Witam państwa serdecznie na uroczystym spotkaniu, którego bohaterem jest pan Krzysztof Stroiński, laureat Nagrody im. Stefana Treugutta. Spotkanie ma charakter kameralny, na życzenie laureata, który nie gustuje w zgromadzeniach stadnych, od lat nie udziela wywiadów, zajmuje się sztuką i nie dąży do tego, aby znajdować się w centrum medialnej uwagi. Zasadą nienaruszalną naszych nagród klubowych jest niesprawianie laureatom przykrości, przeciwnie, dbanie o komfort psychiczny wyróżnionych, podczas nieuchronnych ceremonii. Ta dzisiejsza jest skromna, niemal rodzinna.

Mimo że kameralna, wypada przypomnieć krótką historię Nagrody. Ustanowiona została z myślą o wspieraniu twórczości artystycznej w Teatrze Telewizji, który od wielu lat przeżywa trudności, przede wszystkim finansowo-organizacyjne. Za łaskawą zgodą pani profesor Zofii Stefanowskiej (nieżyjącej już wybitnej znawczyni romantyzmu), wdowy po panu profesorze Stefanie Treugutcie, to właśnie jego imię patronuje tej nagrodzie. W tym gronie nie trzeba przypominać, że Stefan Treugutt niezwykle zasłużył się Teatrowi TV jako ten, który przed kamerami telewizyjnymi zapraszał na kolejne spektakle, a czynił to w taki sposób, że zawsze przykuwało to uwagę i trafiało do emocji widzów.

Dowiedz się więcej »Stroiński laureatus

Łozińska, Benoit i Kowalski o Stroińskim

Pochodzi z Bielska – Białej, gdzie się wychował (urodził się w Pszczynie, 1950). Po maturze oprócz zawodu aktorskiego myślał również o geologii, ale został przyjęty przy pierwszym podejściu do PWSTiF w Łodzi i to zadecydowało o jego przyszłości. Już podczas studiów zagrał w dwóch filmach: Pierścień księżnej Anny i Szklana kula oraz wziął udział w serialu Doktor Ewa. Jednak prawdziwie wielką popularność przyniosła mu rola Leszka Podgórskiego w serialu Daleko od szosy. Ale aktor powiedział wówczas w wywiadzie: – Nie chcę być idolem, bo ma to znacznie więcej złych niż dobrych stron. I niedługo potem zupełnie zaprzestał udzielania wywiadów.

Od redakcji: Kiedy Ewa Sośnicka-Wojciechowska podjęła się przeprowadzenia rozmowy z aktorem dla „Tele Tygodnia” (a było to kilkanaście lat temu), szybko się zorientowała, że nie będzie to możliwe. Nie zrezygnowała jednak i zamiast wywiadu zaproponowała redakcji wypowiedzi partnerów artysty: Sławomiry Łozińskiej, Mariusza Benoit, Władysława Kowalskiego. Wprawdzie Benoit także nie udziela wywiadów, a Kowalski nader niechętnie, ale na udzielenie wypowiedzi o Krzysztofie Stroińskim bez wahania przystali. Opinie zostały opublikowane w magazynie „Tele Tydzień”, a 20 lutego, przypomniane przez autorkę materiału podczas uroczystego spotkania Zarządu polskiej sekcji AICT/IATC z okazji przyznania Krzysztofowi Stroińskiemu nagrody im. Stefana Treugutta.

Dowiedz się więcej »Łozińska, Benoit i Kowalski o Stroińskim

Krzysztof Stroiński z „Treuguttem”

Marzena Dobosz relacjonuje uroczyste posiedzenie Zarządu Klubu Krytyki Teatralnej IATC/AICT w dniu 20 lutego 2016:

Wybitny aktor KRZYSZTOF STROIŃSKI został uhonorowany Nagrodą im. Stefana Treugutta dla twórców Teatru Telewizji przyznawaną od 2001 r. przez Klub Krytyki Teatralnej – polską sekcję Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych (AICT/IATC). Nagrodę za całokształt osiągnięć w Teatrze TV przyznało jury w składzie: Marzena Dobosz, Katarzyna Michalik-Jaworska (sekretarz jury), Łukasz Maciejewski, Andrzej Matul, Tomasz Miłkowski (przewodniczący) i Zdzisław Pietrasik.

W sobotę 20 lutego 2016 r. członkowie Klubu Krytyki Teatralnej mieli niebyłą okazję i ogromną przyjemność spotkania z Krzysztofem Stroińskim podczas kameralnej uroczystości w Domu Dziennikarza przy ulicy Foksal w Warszawie. Znakomity aktor odebrał nagrodę z rąk przewodniczącego KKT Tomasza Miłkowskiego – oprócz stosownego dyplomu była też piękna grafika zaprojektowana i ufundowana przez artystę plastyka Janusza Golika oraz okazały bukiet przygotowany przez wolską kwiaciarnię Les Fleurs.

Dowiedz się więcej »Krzysztof Stroiński z „Treuguttem”

Wielka Pani scenografii

W piątek, 12 lutego zmarła Xymena Zaniewska-Chwedczuk, wybitna polska artystka, architekt, scenografka, projektantka mody, producentka, duch opiekuńczy polskiej sztuki telewizyjnej. Jej sylwetkę kreśli Tomasz Miłkowski:

Rozległość jej talentu i niepospolita energia sprawiły, że jej dorobek jest imponujący. Przed odejściem zdążyła przy ogromnym wsparciu syna i męża opublikować monumentalny album-książkę „Xymena – zapiski i rysunki”. O tej książce napisałem entuzjastyczne kilkanaście zdań w „Dzienniku Trybuna”, ale tak się złożyło, że tekst ukazał się w dniu, kiedy odeszła na zawsze. Tydzień wcześniej (3 lutego) w Instytucie Teatralnym odbyła się promocja tej książki. Autorka i bohaterka była nieobecna, było wiadomo, że jest chora. Zamiast Niej została odtworzona z offu piosenka „Pani X przeprasza” w wykonaniu Małgorzaty Niemirskiej z towarzyszeniem Alibabek, pochodząca z telewizyjnego show Jeremiego Przybory i Grzegorza Wasowskiego, tak właśnie zatytułowanego. O książce rozmawiali więc jej współtwórca, autor wspaniałego opracowania graficznego Iwo Zaniewski, Mariusz Chwedczuk, a także Zofia Kucówna i Jarosław Kilian wraz z redaktorką tomu Teresą Drozdą. Kiedy któremuś z rozmówców zdarzało się mówić o Xymenie Zaniewskiej-Chwedczuk, że była taka lub taka, Mariusz Chwedczuk cierpliwie poprawiał: Ona nie była, ale jest, ona przecież jest, ona żyje, tylko jest chora. Najwyraźniej w ten sposób chciał zatrzymać przeczuwaną przez wszystkich nieuchronność odejścia artystki.

Dowiedz się więcej »Wielka Pani scenografii

Portrety krytyków: Teatr zamknięty Zygmunta Grenia

Trwa III edycja konkursu na recenzje teatralną im. Andrzeja Żurowskiego. To dobra okazja do przypomnienia wybitnych polskich krytyków piórem obecnych i niedawnych studentów Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej. O Zygmuncie Greniu pisze Helena Świegocka.

Tutaj leży Zygmunt Greń

Mały był pożytek zeń

Takiej treści epitafium napisał Maciej Słomczyński o krytyku z „Życia Literackiego” Zygmuncie Greniu. Ile w tym prawdy, a ile tylko zręcznej gry słów na użytek krótkiej i żartobliwej formy literackiej, nie wiadomo. A może i wiadomo, ale nie w tym rzecz. Rzecz ma być bowiem o Zygmuncie Greniu, krytyku teatralnym i literackim, eseiście i pisarzu. O człowieku wielce oddanym swojej pracy, ciekawym zmian zachodzących w świecie teatralnym, ale jednocześnie o bardzo mocno ugruntowanych poglądach na sztukę teatru, którym wierny był do końca.

Dowiedz się więcej »Portrety krytyków: Teatr zamknięty Zygmunta Grenia

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.