Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.
Od 5 do 10 kwietnia potrwają 41. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Polska”. Opolski teatr pisze:
Poszukujemy – inspirujemy – konfrontujemy.
W tym roku pokazane zostaną spektakle rekomendowane przez Jury I edycji
Konkursu „Klasyka Żywa”, organizowanego przez Ministerstwo Kultury i
Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.
Zaprezentujemy sześć przedstawień w przeglądzie głównym i dwa pokazy
towarzyszące:
Czy podróż krajową Siódemką, „szós polskich królową”, z Krakowa do Warszawy, może przynieść znaczące refleksje na temat mieszkańców kraju nad Wisłą? A widok z okna opla vectry w połączeniu z ciągiem nieprzewidzianych zdarzeń uruchomić serię obrazów, w których z przydrożnych rowów zamiast tandetnych szyldów i wolno stojących reklam zaczną wyłazić kompleksy, narodowe fantazje i wszelkie inne urojenia na własny temat? Próbę stworzenia portretu własnego Polaków z „najpolszej” części kraju podjął Ziemowit Szczerek w wydanej w zeszłym roku książce Siódemka. W tym roku, 2 kwietnia, pod tym samym tytułem na scenie Teatru Zagłębia w Sosnowcu odbędzie się sceniczna premiera tego „sarmackiego thrillera” w adaptacji Michała Kmiecika i w reżyserii Remigiusza Brzyka.
Łódzki Teatr Nowy 2 kwietnia zapowiada prapremierę Dogville Larsa von Triera w przekładzie Jacka Kaduczaka i w adaptacji Christian Lollike. Reżyseria: Marcin Liber, dramaturgia: Michał Kmiecik, scenografia: Mirek Kaczmarek, kostiumy:
grupa MIXER, muzyka: Filip Kaniecki.
O spektaklu więcej czytaj w Aktualnościach na naszej stronie w artykule: 
Dowiedz się więcej »Szekspir, Lars von Trier i Gorki na łódzkich scenach
„we are not superheroes” w choreogr. i reż. Kamila Wawrzuty w Teatrze Ochoty w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Przeglądzie.
Jeden z bohaterów przedstawienia w finałowym monologu wyraża dystans do demonstrowania wobec innych sprawności, tężyzny i wiecznego sukcesu. Woli się rozglądać to tu, to tam w nadziei na odnalezienie własnej drogi.
Teatr im. W. Bogusławskiego w Kaliszu 23 kwietnia zaprasza na premierę sztuki Siostra i cień z tekstem i w reżyserii Joanna Gerigk. Scenografia i kostiumy – Jan Polivka, muzyka – Sebastian Ładyżyński.
Obsada: Jacek Jackowicz, Kama Kowalewska, Izabela Wierzbicka, Michał Wierzbicki
„Dzieci myślą, że dorośli wiedzą wszystko, aż do dnia kiedy, pytając o śmierć, spostrzegają, że albo dorośli boją się mówić o śmierci, albo, jeśli mówią prawdę, nic o śmierci nie wiedzą.
Tego dnia dzieci czują, że dorośli właściwie, nie z własnej winy, ich nie rozumieją. Tego dnia dzieci zaczynają pojmować, że żyć to coś bardzo dziwnego, ponieważ nikt nie rozumie, co to znaczy”. Françoise Dolto „Dzieciństwo”
Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki na 2 kwietnia zapowiada premierę sztuki W. Szekspira Romeo i Julia w tłum. St. Barańczaka. Reżyseria – Katarzyna Deszcz, scenografia i kostiumy – Andrzej Sadowski, wizualizacje – Andrzej Sadowski, muzyka – Piotr Lala Lewicki, choreografia – Karolina Garbacik.
Zakład Teatru i Dramatu Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zaprasza na promocję książki KABARET – POWAŻNA SPRAWA? pod red. Doroty Fox i Jacka Mikołajczyka (Wyd. Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach)
3 KWIETNIA 2016, GODZ. 20.00, KluboTeatr zespołu Pożar w Burdelu, DZIKA STRONA WISŁY, Warszawa, plac Hallera 5. Prowadzenie: dr Piotr Morawski
W spotkaniu wezmą udział autorzy artykułów publikowanych w książce, m.in. prof. dr hab. Anna Kuligowska-Korzeniewska, dr hab. Dorota Fox, dr Aneta Głowacka, dr Jacek Mikołajczyk.
Spotkanie będzie połączone z premierą spektaklu Kryminalne zagadki Warszawy Macieja Łubieńskiego, Michała Walczaka i Ani Gotowskiej w wykonaniu Andrzeja Konopki i Mariusza Laskowskiego.
TO JUŻ NAPRAWDĘ TYLKO DZIŚ Wszyscy maruderzy, spóźnialscy, zalatani i poświątecznie zdezorientowani mogą wziąć udzial w prestiżowym konkursie dla młodych krytyków. Kto nie ukończył 35.… Dowiedz się więcej »Konkurs im. Andrzeja Żurowskiego. Ostatnia szansa!
Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi zaprasza 2 kwietnia na premierę DOGVILLE Larsa von Triera.
„Oto smutna opowieść o mieście zwanym Dogville” – od tych słów zaczyna się scenariusz najbardziej przejmującego filmu w dorobku Larsa von Triera, jednego z najwybitniejszych europejskich reżyserów przełomu XX i XXI wieku. Ale Dogville to coś więcej niż początek amerykańskiej trylogii wielkiego Duńczyka. To historia o wsobnej wspólnocie, zamkniętej na rzeczywistość, która ją otacza.
„REM” w TEATRZE WIELKIM:
Na miejscu Piotra Hulla, reżysera, producentka i spiritus movens hybrydalnego spektaklu „REM” zaprezentowanego w Teatrze Wielkiem Operze Narodowej, wysłałabym zapis przedstawienia Michaelowi Stipe’owi, liderowi i wokaliście kultowej kapeli „R.E.M”. Podejrzewam, że – podobnie jak większość widzów – byłby pod wrażeniem.
Dowiedz się więcej »Z fotela Łukasza Maciejewskiego: LOSING MY RELIGION
JESZCZE TYLKO DZIŚ I JUTRO Wszyscy maruderzy, spóźnialscy, zalatani i poświątecznie zdezorientowani mogą wziąc udzial w prestiżowym konkursie dla młodych krytyków. Kto nie ukończył 35.… Dowiedz się więcej »Konkurs im. ANDRZEJA ŻUROWSKIEGO
TO OSTATNI DZWONEK Wszystkich maruderów, spóźnialskich, zalatanych i poświątecznie zdezorientowanych zapraszamy do szybkiego działania. To naprawdę już ostatnie TRZY DNI, kiedy można nadsyłać prace na… Dowiedz się więcej »Konkurs im. ŻUROWSKIEGO. Pozostały 3 dni
Studio Teatralne Dwójki sprawiło hojny prezent z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru, które przypadło w tym roku w pierwszym dniu świąt wielkanocnych. Pokazana została telewizyjna wersja znakomitego spektaklu Teatru Ateneum, Ja Feuerbach Tankreda Dorsta w reżyserii (debiut!) i z tytułową rolą Piotra Fronczewskiego, uhonorowaną Nagrodą im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego (2013).
Telewizyjna wersja nic nie straciła z blasku spektaklu na żywo, choć ze zrozumiałych względów różniła się od niego. Bariera szklanego ekranu nie stanowiła jednak przeszkody w śledzeniu wielkiego pojedynku aktora z przybyłym do teatru profanem, reprezentantem nowej zmiany (precyzyjna i znacząca rola Grzegorza Damięckiego).
ORĘDZIE DO POLSKIEGO ŚRODOWISKA TEATRALNEGO Z OKAZJI
MIĘDZYNARODOWEGO DNIA TEATRU 2016
Róbmy teatr: sztuka teatru to chwila, która pozwala przyłapać człowieka na autentyczności – pomiędzy jego intencją i pragmatyzmem gracza. Moment, kiedy można ujrzeć ludzką twarz, zanim rozpłynie się w swoim wykreowanym wizerunku.
Żaden człowiek na świecie nie chce pozostać nikim. Pragnie imienia, roli. Wyraża własne pragnienia
tęsknoty w grze – zdobywa uznanie, potwierdzenie własnej wartości. Gra staje się jego żywiołem. Stwarza sobie partnerów i przeciwników, rozpoznaje przyjaciół i wrogów. Człowiek potrzebuje grać, bo tylko tak może uzasadnić własny sens. Buduje swoją rolę, wchodzi w relację z ludźmi, wiąże się ze światem.
Takiej Wielkiej Improwizacji na polskiej scenie jeszcze nie słyszano. Grzegorz Malecki jako Konrad w inscenizacji Eimuntasa Nekrošiusa na Scenie Narodowej zamiast po gwałtowne gesty, patetyczne i mocno artykułowane frazy i całą tę gorączkę emocjonalną z repertuaru romantycznego – sięga po intymność.
Jego zmagania z Bogiem przypominają bez mała rozmowę z przyjacielem, emocje są powściągane, a zastosowane środki ekspresji zdumiewają prostotą. Wulkan emocji zastępuje nasycone skrywaną emocją, ale przede wszystkim klarownym przewodem myślowym rozumowanie. Tym razem Konrad nie wybucha gwałtownym buntem, ale wyłuszcza powody tego buntu, jego głębokie, zaskakująco racjonalne korzenie. Od czasu do czasu tylko ten tonowany monolog, w którym emocje trzymane są na wodzy, zakłóca, nadruch głowy, którą Malecki odrzuca w bok, tak jakby bohater próbował zerwać się z uwięzi, jakby rwał się na swobodę. Na naszych oczach zamiast Konrada ekstrawertyka rodzi się introwertyk. Ktoś, kto się buntuje ze ściśniętym sercem. To przecież nie znaczy, że reżyserowi i aktorowi nieznana czy obca jest tradycja romantycznych uniesień – próbę jej zastosowania widzimy na samym początku, kiedy Grzegorz Małecki we fragmencie Upiora najwyraźniej nawiązuje do stylistyki bliskiej Józefowi Węgrzynowi.
Jest rok 1935 w USA. Od kilku lat trwa wielki kryzys. Robert i Gloria, uwiedzeni marzeniem o wielkiej i nagłej karierze filmowej, przyjeżdżają do Hollywood. Uciekają przed biedą, brakiem perspektyw, samotnością, głodem i opresją codzienności. Aby przetrwać postanawiają wziąć udział w maratonie tańca, który odbywa się w przy plaży w Santa Monica. Nagrodą jest niebagatelna suma 1000 dolarów. Tańczą po kilkanaście godzin dziennie. Zmęczenie odbiera im siły, zniekształca uczucia, niszczy dusze. Jednak spełnienie marzeń jest cały czas na wyciągnięcie ręki…
Wojciech Kościelniak o spektaklu: „CZYŻ NIE DOBIJA SIĘ KONI? Horace’a McCoya prowadzi w malignę świata show-biznesu. Trwający od kilku lat w USA wielki kryzys rodzi potwora w postaci maratonów tańca.
Dowiedz się więcej »CZYŻ NIE DOBIJA SIĘ KONI? W Teatrze Wybrzeże
W Teatrze Studio Buffo na stałe zagościła inscenizacja francuskiej sztuki pt. „Imię” w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza. Spektakl realizowany przez Tito Productions (producenta przedstawień m.in. „Boeing Boeing”, „Histerie miłosne” i „I love you”) nie jest komedią pozbawioną refleksji, a śmiech bywa tutaj gorzki. W tej sztuce błahy powód generuje konflikt, uświadamiając bohaterom to, co zostało zaprzepaszczone w ich życiu.
Ekranizacja „Imienia” ściągnęła do kin rekordową liczbę widzów. Nakręcony w 2012 roku film otrzymał dwa Cezary oraz trzy nominacje (w tym za najlepszy scenariusz adaptowany). Dobrze napisane, dowcipne dialogi i wyraziste postaci, to komediowe atuty „Imienia”, porównywanego często do „Boga mordu” (filmowa „Rzeź” Romana Polańskiego).
Po raz 39. Zarząd ZASP przyznał Nagrodę im. Leona Schillera młodym wyróżniającym się artystom sceny. W tym roku do grona laureatów dołączyły: Małgorzata Gorol (aktorka) – w uznaniu za znakomite kreacje aktorskie na scenie Teatru Polskiego we Wrocławiu, za poziom artystyczny i wirtuozerię wykonawczą oraz Anna-Maria Karczmarska (artystka wizualna, scenografka i kostiumografka) – w uznaniu za intrygujące projekty scenograficzne, w których zapisane są znaki naszego czasu.Zgodnie z tradycją Stowarzyszenia ZASP, decyzję Kapituły Nagrody podaje się do publicznej wiadomości 14 marca – w rocznicę urodzin Leona Schillera.
Mała Literacka Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi zaprasza na wydarzenie towarzyszące akcji Dotknij Teatru, w ramach której zostanie zaprezentowane czytanie performatywne Historia t-shirta w reż. Jana Czaplińskiego. Po czytaniu odbędzie się spotkanie z Markiem Rabijem wokół jego książki „Życie na miarę. Odzieżowe niewolnictwo” wydanej nakładem W.A.B. oraz z Janem Czaplińskim, autorem tekstu „Historia t-shirta”. Spotkanie poprowadzi Agnieszka Cytacka.
30 marca 2016 / Mała Sala Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi / Zachodnia 83
19.15 – Historia t-shirta / czytanie performatywne / Dotknij Teatru / bezpłatne wejściówki
20.15 – spotkanie z Markiem Rabijem i Janem Czaplińskim / Mała Literacka / wstęp wolny Dowiedz się więcej »ŻYCIE NA MIARĘ
Starsi Czytelnicy na pewno to pamiętają. Kiedy Barbara Krafftówna została radną Stołecznej Rady Narodowej, Jeremi Przybora zareagował natychmiast i wprowadził Panią Radną na mały ekran.
W ten sposób narodziła się postać Pani Radnej w Kabarecie Starszych Panów. Jak przyznaje sama Krafftówna była bardziej radną w kabarecie niż naprawdę, w gruncie rzeczy nie miała czasu, aby sprostać nowym obowiązkom, czasem więc tylko podejmowała jakąś interwencję „na twarz”. Ale jako radna królowała w telewizji. Starsi Panowie traktowali jej wysoką funkcję z lekkim dystansem, ale też ze staromodnie okazywanym szacunkiem należnym władzy. Nie było więc końca ceremoniałom, karesom i barokowym komplementom, aby coś u Pani Radnej uprosić. A Pani Radna, jak to radna, osoba zajęta i urzędowa, nie miała za wiele czasu, więc pojawiała się i równie nagle znikała, gnana enigmatycznymi obowiązkami.