Zapewne to nie jest ostatnia książka sygnowana imieniem Heleny Modrzejewskiej, gwiazdy dwóch kontynentów, która pozostawiła po sobie wiele wypowiedzi, wywiadów i artykułów rozsianych w prasie amerykańskiej.
Dowiedz się więcej »Helena Modrzejewska, Artykuły – referaty – wywiady – varia
Znacznie skromniejszy w formie niż niedawno opublikowany „Iskier leksykon dramatu” pod wieloma jednak względami wydaje się bardziej interesujący.
To bardzo czeski pomysł i nawet trudno sobie wyobrazić, że zostałby wymyślony w innym kraju, do tego potrzebne jest specyficznie czeskie poczucie humoru.
Dowiedz się więcej »W roli głównej Ferdynand Waniek Antologia sztuk czeskich dysydentów
Ta książka powstawała przez wiele lat – autorka toczyła rozmowy z Gustawem Holoubkiem w różnych miejscach ponad 20 lat od roku 1987.
Dowiedz się więcej »Małgorzata Terlecka-Reksmis, Holoubek rozmowy
Kiedy 30 lat temu „Dialog” opublikował „Mocarza”, sztukę Stanisława Brzozowskiego uznaną za bezpowrotnie zaginiona, była to sensacja.
Krzysztof Warlikowski jest dziś modny. Dawni przeciwnicy szykują mu laury, uhonorowano go Europejską Nagrodą Nowej Rzeczywistości (2008), powstają poświęcone mu książki. Grzegorz Niziołek rozpoczyna więc swoją monografię od deklaracji: „Warlikowski to my”.
Dowiedz się więcej »Grzegorz Niziołek, Warlikowski extra ecclesiam
Dwa dramaty w jednym tomiku, ale nieprzypadkowo. Heiner Müller bowiem napisał utwór polemicznie nawiązujący do tekstu Brechta, tak więc czytane jeden po drugim dają obraz przemian myślenia o współczesnym dramacie.
Dowiedz się więcej »Bertolt Brecht „Decyzja” Heiner Müller „Mauzer”
Kolejna rozmowa-rzeka ze sławnym artystą, modna dzisiaj forma prezentacji dorobku zawodowego z osobistymi wspomnieniami.
Dowiedz się więcej »Ignacy Gogolewski Od Gustawa-Konrada do Antka… Boryny. Rozmawia Jolanta Ciosek
Rozmowa z Krystyną Knypl, dr med., internistą, hipertensjologiem, ekspertem Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia, autorką kilku książek, wierszy, dziennikarką medyczną.
Dawno już w Polsce nie debatowano, jaki być powinien Teatr Narodowy. I dziękować losowi – nigdy nic dobrego z tych debat nie wynikało, poza donosami na aktualnie panujących dyrektorów artystycznych. Zamiast jałowej dyskusji dyrektor Jan Englert zaproponował pokaz. Przed dwa miesiące (w odstępach mniej więcej tygodniowych) na scenie narodowej w Warszawie pokazał kilka spektakli narodowych teatrów z Rosji, Francji, Rumunii, Bułgarii, Austrii i Włoch, które złożyły się na poważną odpowiedź na pytanie zadane na początku: jaki powinien być Teatr Narodowy?
To piękna książka. O miłości, o życiu, o psach i kotach, o kwiatach, ptakach i drzewach. I o śmierci.
Autorski album architektury dworkowej i pałacowej Macieja Zarębskiego* lokalizuje ok. 180 obiektów „w widłach Wisły i Pilicy”.
„Czy chaotyczne kombinacje efemerycznych pryncypów są w stanie zdeterminować są w stanie zdeterminować neutralną cywitatę absolutnego relatywizmu immanentno–transcedentalnej solipsystycznej jaźni?” – recytowała kilkuletnia Olimpia zdanie, którego nauczył ją „dziaduś Fiszer”. Legenda słynnego facecjonisty Franciszka Fiszera trwa do dziś, choć 25 marca minęła już 150. rocznica jego urodzin.
Z Grażyną Barszczewską rozmawia Tomasz Miłkowski.
Mój Wirtualny Fotel gości tym razem młodą interesującą warszawską rzeźbiarkę. Debiutantkę Idę Karkoszkę. Wystawa jej prac w Galerii van Golik (marzec 2010) jest jej pierwszą wystawą indywidualną.
„Jaskółka” Żanny Gierasimowej wg Turgieniewa w Teatrze Rampa. Oceniają Justyna Hofman Wiśniewska i Tomasz Miłkowski
Paryskie przedstawienie Krzysztofa Warlikowskiego niepokoi, nuży, a chwilami fascynuje. Nosi cechy przerafinowania i wewnętrznego rozkładu, jest rodzajem bomby podłożonej pod teatr.
