Przejdź do treści

Yorick


Przegląd Teatralny i Literacki
ISSN 2080-9980

Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

Po otwarciu Sceny Kameralnej Teatru Polskiego w Warszawie

Czy teatr solidny ma szansę?

Czy nasze migotliwe czasy, szalone tempo życia i triumf marketingu nad sensem, fajerwerki oryginalności, pozostawiają pole dla twórców, którzy pracują w cieniu modnych nazwisk i dobrze zorganizowanego poklasku? Sztuka nigdy nie była sprawiedliwa ani talenty równo rozdzielone. Ale dzisiaj sprawiedliwość jest po stronie tych, którzy potrafią wzniecić większy hałas. Kto nie przyłącza się do stada, skazany jest na samotność.
Olgierd Łukaszewicz jako Sajetan w
Dowiedz się więcej »Po otwarciu Sceny Kameralnej Teatru Polskiego w Warszawie

Płatonow mnie boli

Tak mówi o sobie samym główny bohater „Sztuki bez tytułu” (wystawianej najczęściej pod tytułem „Płatonow”). Mimo że to dramat młodego Czechowa, jeszcze z usterkami dramaturgicznymi, jest w nim już cały – znany z późniejszych utworów – świat pogruchotanej rosyjskiej duszy, zawiedzionej inteligencji i zmarnowanej młodości. Bystry obserwator umiał sugestywnie odmalować prowincjonalne rozczarowanie i daremną tęsknotę za lepszym światem.

Dowiedz się więcej »Płatonow mnie boli

Balladyna bez malin

Długo trwało, nim Teatr Narodowy zdecydował się na ponowne wystawienie „Balladyny” po głośnym przedstawieniu Adama Hanuszkiewicza, które ściągało do teatru tłumy. Przedstawieniu Artura Tyszkiewicza takich wyników nie wróżę, nie tylko dlatego, że czasy inne, mniej romantyczne.
Dowiedz się więcej »Balladyna bez malin

Marny łup w Syrenie

Już prawie rok temu (na początku 2009 roku) Wojciech Malajkat objął stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego warszawskiego Teatru Syrena. Tą decyzją rozpoczął nowy etap w swojej karierze zawodowej. W najbliższym czasie do bogatego dorobku aktorskiego oraz kilku wyreżyserowanych przez siebie spektakli Malajkat dołączy zapewne sukcesy i porażki związane z kierowaniem teatrem komediowym.

Dowiedz się więcej »Marny łup w Syrenie

Lekkomyślny powrót

Agnieszka Glińska postanowiła wystawić na scenie Teatru Narodowego ponad stuletnią, nieco zapomnianą, komedię Włodzimierza Perzyńskiego i… odniosła sukces. Jej „Lekkomyślną siostrę” ogląda się z wielką przyjemnością – ani przez chwilę nie pamiętając, że to dzieło wiekowe, trącące myszką. Reżyserce udało się bowiem zrobić spektakl bezpretensjonalny – subtelnie staroświecki (w stylizowanej scenografii i kostiumach), a zarazem współczesny.

Dowiedz się więcej »Lekkomyślny powrót

Festiwal, który uwiera. Festiwal, który przyciąga. Reportaż teatralny

Już po raz drugi Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie oraz Centralny Basen Artystyczny zorganizowały festiwal muzyczno-teatralny „Gorzkie Żale”. Chociaż Warszawa poszczycić się może kilkoma ważnymi corocznymi wydarzeniami teatralnymi, wspomniany festiwal – pomimo swego młodego wieku – jest w pewnym sensie wyjątkowy.

Dowiedz się więcej »Festiwal, który uwiera. Festiwal, który przyciąga. Reportaż teatralny

AICT Polska
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.