Przejdź do treści
Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

46 WST: SPRAWA DAWIDA FRANKFURTERA

Spektakl utrzymany w poetyce charakterystycznej dla twórczości Marcina Wierzchowskiego, który tym razem sięgnął do tragedii pasażerów statku „Wilhelm Gustloff”, storpedowanego w ostatniej fazie wojny podczas rejsu niemieckich uciekinierów z Prus Wschodnich i Pomorza Gdańskiego z Gdyni do Kilonii.

Wierzchowski zestawia wydarzenia tej tragedii z zamachem na nazistowskiego funkcjonariusza Wilhelma Gustloffa w szwajcarskim Davos (3 lutego 1936 roku), na którego życie targnął się chorwacki Żyd, aby zamanifestować swój sprzeciw wobec brunatnej ideologii, oraz ze zdumiewającą rekonstrukcją tego zdarzenia po wielu latach w niemieckim Schwerin (20 kwietnia 1997 roku) dokonaną przez dwóch nastolatków, Konrada P. i Wolfgang Sa., zakończoną tragicznym finałem.

W pierwszej części spektakl koncentruje się wokół zamachu i jego rekonstrukcji, kiedy na sali sądowej spotykają się rodzice chłopców uwikłanych w rekonstrukcję. W części drugiej reżyser przenosi nas w atmosferę zagrożenia ostatniej nocy poprzedzającej rejs statku i początek tragicznej ucieczki.

Istotą tej opowieści pozostaje trudny do wyjaśnienia mechanizm utożsamienia potomków niegdysiejszych ocalałych uciekinierów z ich traumami i dziedzictwo nienawiści, któremu niełatwo się przeciwstawić. Jak w innych przedstawieniach Wierzchowskiego na czoło wysuwa się motyw zaklętego kręgu następstw dawnych grzechów, powtarzanych w kolejnych generacjach i pytanie o szansę przezwyciężenia narosłych latami uprzedzeń i stereotypów.

Dialogi powstały na podstawie improwizacji aktorskich inspirowanych powieścią „Idąc rakiem” Güntera Grassa. Starannie wyrzeźbione postaci i rosnące między nimi napięcie – aktorzy grają po dwie postacie, tych z przeszłości i ze współczesności – ich psychologiczna wiarygodność, niespieszny rytm opowieści, która tylko w węzłowych momentach gwałtownie przyspiesza, sprawiają, że spektakl wywiera hipnotyczne wrażenie. Wciąga widzów w środek odległej w czasie historii, infekuje niepokojem.

Zespołowe osiągnięcie Teatru Wybrzeże.

Tomasz Miłkowski

Reżyseria:Marcin Wierzchowski

Scenariusz:Maciej Bogdański, Piotr Pacześniak, Marcin Wierzchowski

Prapremiera:17 kwietnia 2026 roku na Scenie Malarnia Teatru Wybrzeże

Dramaturgia: Maciej Bogdański, Piotr Pacześniak

Scenografia:Joanna Załęska

Kostiumy:Paula Grocholska

Muzyka:Marta Zalewska

Światło:Szymon Kluz

Asystentka reżysera:Karolina Kowalska

Asystentka scenografki i kostiumografki:Marlena Kosztyła

Panorama malarska:Anna Murawska, Julia Moczulska

Inspicjentka-suflerka:Weronika Mathes

Projekt plakatu:Tomasz Madej

Realizacja światła:Michał Landowski, Cyprian Sędzikowski

Realizacja dźwięku:Maciej Bulski, Tomasz Wojakowski, Maciej Opala

Realizacja multimediów:Filip Nadolski

Rekwizytorka:Klaudia Wołodźko

Garderobiane:Dorota Rozwadowska, Elżbieta Wąsiewska

Charakteryzacje:Agata Kossmann, Ania Kujawska

Pracownia krawiecka:Iwona Tynda, Ewa Gostomska, Anastasiia Kharchenko, Zofia Kobiela

Producenci:Aneta Baranowska, Stanisław Bulski, Marcin Stryczek

Montażyści:Krzysztof Puzio, Krzysztof Konieczny, Jacek Głodowski, Zbigniew Pydynowski

Spektakl prezentowany w Teatrze Dramatycznym 16 czerwca 2026 r.

[Fot. Dawid Stube/ Teatr Wybrzeże]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.