40 WST: Jezioro albo pokusa głębi

Tomasz Miłkowski pisze po emisji JEZIORA w reż. Darii Kopiec (Teatr Dramatyczny)

Trzy dziewczyny nad głębokim, przejrzystym jeziorem Jeziorem Garda w północnych Włoszech, którego głębokość sięga 346 m w północnych Włoszech. To tutaj nurkowie szukają wielkiego wyzwania, biją rekordy zanurzenia. Z tym samym postanowieniem zjawiają się w tym miejscu Mirka (Helena Ganjalyan), Teresa (Agata Różycka) i Weronika (Lidii Pronobis). Głębia jest dla nich pokusą, rekord celem, ale chodzi też o coś więcej – nie tylko przekroczenie granicy możliwości, nie tylko sprawdzian, ale uzyskanie szczególnej jakości bytu. Zawiła jest zapewne psychika osób stawiających sobie tak ekstremalne wyzwania, stąd i zaciekawienie, z jakim śledzimy przygotowania i przebieg ekspedycji, ryzykowne zanurzenie i na koniec stawienie czoła porażce. Reżyserka i autorka scenariusza znalazły środki (sugestywna muzyka, wizualizacje, licznik czasu i głębokości), aby dać wyobrażenie szalonego wysiłku i dramaturgii zanurzenia, które wywiera niemałe wrażenie. I chociaż to głębokie zanurzenie nie owocuje jakimiś głębinowymi odkryciami intelektualnymi (skojarzenie nurkujących z Marią Magdaleną wydaje się mocno naciągane), spektakl może się podobać za sprawą swojej skromności i pokory wobec doświadczenia, autentyzmu doznań, którymi zalecają się postacie trzech dziewczyn z wewnętrzną prawdą rysowane przez aktorki.

Można przy tym znaleźć wysokich literackich antenatów tej prostej historii – doznania dziewczyn przywodzą na myśl doświadczenia tytułowego bohatera włoskiej noweli Cypriana Norwida „Tajemnica Lorda Singelworth”, który zdumiewał wszystkich swoimi podróżami balonem. Zapytany dlaczego to czyni odparł, że daje mu to poczucie czystości, a „ludzie nie są jeszcze czyści… są dopiero perfumowani”. Za tą czystością, wyższą jakością istnienia tęsknią też bohaterki „Jeziora”. Lord Singelworth kierował się w jej poszukiwaniu ku górze, one wgłąb.

Tomasz Miłkowski

JEZIORO, reż. Daria Kopiec

transmisja 8.12.2020

Reżyseria: Daria Kopiec
tekst, dramaturgia: Zuzanna Bojda
scenografia, kostiumy: Anna Tomczyńska
muzyka: Stefan Wesołowski
choreografia: Jacek Owczarek

Obsada: Helena Ganjalyan, Lidia Pronobis, Agata Różycka

Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
Spektakl powstał we współpracy z Festiwalem Nowe Epifanie jako efekt Laboratorium Nowych Epifanii.

(zdjęcie ze spektaklu: Karolina Jóźwiak)

Leave a Reply