ILUZJE
Rozpisana na głosy pieśń o miłości, spektakl zaskakujący, skrzący się dowcipem, a przy tym dający do myślenia, nad tym, co w życiu prawdą jest… Dowiedz się więcej »ILUZJE
Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.
PO CO SĄ MATKI
Czy istnieje szansa na porozumienie matki i córki, zwłaszcza wtedy, kiedy córka potrzebuje wsparcia, ale obawia się dominacji matki? Joanna Żółkowska i Paulina Holz,… Dowiedz się więcej »PO CO SĄ MATKI
Po sezonie teatralnym 2010/2011: Wrocław nadaje ton
Chociaż „teatralne serce kraju bije w Warszawie”1, to w tym sezonie rytm uderzeń wyznaczał Wrocław. Nie tylko dlatego, że to Wrocław został wybrany na stolicę kulturalną Europy 2016, ani nawet dlatego, że teatry wrocławskie i dolnośląskie rozbiły w tym roku bank z nagrodami w najważniejszych konkursach teatralnych w Polsce, na czele z konkursem na inscenizację polskiego dramatu współczesnego.
1Tomasz Plata, „Osobiste zobowiązania”, w: „Strategie publiczne, strategie prywatne” Warszawa 2006
Dowiedz się więcej »Po sezonie teatralnym 2010/2011: Wrocław nadaje ton
Dwie panie/panowie z szafą
Gdyby nie informacja, że obie artystki, Gyöngyi Biro i Sophie Weiss, wywodzą się ze szkoły Marcela Marceau, a pierwsza z nich, była nawet wieloletnią asystentka Mistrza, nie sposób byłoby wywnioskować ze spektaklu, które zaprezentowały. Oczywiście, wysoki profesjonalizm to niewątpliwie znamię szkoły Marceau, ale artystki idą własną drogą, odnajdując oryginalny język, odmienny od nauczyciela.
Postscriptum: Tropem Musseta, szlakiem myśli
Jakże to piękna inscenizacja! Jest w tym odwaga, by nie powiedzieć szaleństwo. Bowiem młode wilki reżyserskie, kręcąc się wokół postmodernistycznego ogona, już dawno obśmiały znaki teatralnej urody, które wynikają z myśli i struktury dramatu. Tymczasem warszawskie przedstawienie Lorenzaccia Musseta (Teatr Narodowy) buduje estetykę właśnie na fundamencie sensu słowa.
Dowiedz się więcej »Postscriptum: Tropem Musseta, szlakiem myśli
Niesforne członki Goldstona
Spektakl Dereva zaczynał się od ukłonów na opak, a Gregg Goldston kończył swój występ ukłonami na sposób pastiszowy – artysta najwyraźniej nawiązał do poetyki ukłonów, jaką Derevo zaproponowało. Publiczność warszawska dziękowała artyście owacjami na stojąco.
XI Festiwal sztuki mimu: Arlekin na zawsze
Spektaklem Harlekin sławnego Teatru Derevo, dobrze znanego publiczności warszawskiego festiwalu w Teatrze na Woli, otwarta została 19 sierpnia jego XI edycja. W druga dziesiątkę wszedł festiwal spektaklami uznanych już grup, co wyraźnie wskazuje, że konfrontacje nabiera pewnej szlachetnej patyny.
Dowiedz się więcej »XI Festiwal sztuki mimu: Arlekin na zawsze
NABÓR DO SZKOŁY
Szkoła Dramatu ogłasza nabór na roczne studia. Zgłoszenia do 9. września 2011 roku.
Bartłomiej Ostapczuk o XI. Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Mimu
Organizowany co roku przez Teatr Na Woli i działające na terenie teatru Warszawskie Centrum Pantomimy to przegląd teatrów pantomimy z całego świata. Festiwal Sztuki Mimu w ciągu ostatnich lat stał się popularną imprezą teatralną przyciągającą wielbicieli tej sztuki z kraju i zagranicy.
Dowiedz się więcej »Bartłomiej Ostapczuk o XI. Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Mimu
WROCŁAW W TALLINIE
Przyszła stolica kulturalna Europy (Wrocław) podarowała obecnej (Tallin) 1-2 lipca mini festiwal teatralny. Cztery spektakle laureatów WROSTJA (Bogusława Kierca, Janusza Stolarskiego, Piotra Kondrata i Krzysztofa Grabowskiego) przedstawiono publiczności Tallina. Szczególnie interesująco wypały spektakle Kondrata (Hamlet) i Grabowskiego (Piaskownica Michała Walczaka), grane na wolnym powietrzni w przestrzeniach zabudowań klasztornych. Pomysłodawcą przeglądu był wieloletni dyrektor festiwali jednego aktora we Wrocławiu i Toruniu, Wiesław Geras.
[O tajemniczym zdjęciu czytaj – dalej]
Bestia w potrzasku
Premierą radykalnie skróconego Rozbitego dzbana we własnym opracowaniu i reżyserii Janusz Wiśniewski kończy swoją ośmioletnią dyrekcję w Teatrze Nowym w Poznaniu.
N/z: Mirosław Kropielnicki w roli tytułowej.
Trzydziestka
Niepostrzeżenie mamy mały jubileusz – 30 numer „Yoricka”. Wszystko zaczęło się 7 lat temu – w maju 2004 ukazał się na stronie Klubu Krytyki Teatralnej numer pierwszy.
Być czy nie być Boyem?
Postawione w tytule pytanie, stanowiące na pozór odległą aluzję do dylematów Hamleta, dotyka w istocie kwestii niezwykłej wagi. Kryje się bowiem za nim cały szereg problemów, uruchamianych wraz z przywołaniem nazwiska Tadeusza Boya-Żeleńskiego.
[Boy sportretowany przez Witkacego, 1928]
Teatr jak wędrująca wyspa
Międzynarodowy Festiwal w Salamance pyta o przyszłość Europy
W Salamance kryzysu, który trawi gospodarkę Hiszpanii, nie widać. Przynajmniej na pierwszy rzut oka. Szacowne mury z najstarszym iberyjskim uniwersytetem i 30 tysiącami studentów z całego świata przyjaźnie zaprasza wieczorami do setek knajp i knajpeczek, gdzie przy leniwych rozmowach młodzi i starsi trawią godziny. Studenci jednak dobrze wiedza, że nie znajdą po studiach pracy w Salamance, prędzej w sąsiedniej Portugalii albo w Kataloni, gdzie sprawy mają się lepiej. Na razie jednak niepokój o przyszłość osłabia atmosfera miejsca.
[N/z autor relacji, szef Yoricka podczas dyskusji o teatrze europejskim w Salamance]
Letni przegląd Laboratorium Dramatu
Laboratorium Dramatu przestaje być miejscem, a staje się lotną ideą i metodą twórczą realizowaną na dwóch scenach – w Teatrze Na Woli i na Scenie Przodownik przy Olesińskiej 21. W lipcu zaprasza na przegląd swoich spektakli.
W programie festiwalu m.in. prapremiera „Baden-Baden” Piotra Rowickiego, 16 spektakli granych na dwóch scenach i Kabaret Na Koniec Świata.
Początek festiwalu – 1 lipca 2011 o godz. 20:00
Przytuleni po raz setny!
29 czerwca, na zakończenie sezonu 2010/2011 we Wrocławskim Teatrze Współczesnym po raz 100 – „Przytuleni” Jonasa Gardella w reżyserii Gabriela Gietzky’ego.
Szkoła gustu: Tak zwany obiektywizm
Wydawałoby się, że postulat obiektywizmu w krytyce (a i historii teatru) stracił na sile przyciągania, zwłaszcza że cała praktyka pisarska zaprzecza możliwości stosowania obiektywnych ocen w stosunku do zjawisk, które pozostają żywe. Obiektywizm przystoi tylko martwym.
Podróż sentymentalna Ewy Wycichowskiej
„Spotkania w dwóch niespełnionych aktach to z pewnością podróż sentymentalna, która niegdysiejszy młodzieńczy entuzjazm pokazuje z perspektywy wspomnieniowej zadumy, wplatając w nią dystansującą refleksję o istocie tworzenia” – pisze Jagoda Ignaczak we wstępie do programu najnowszego dzieła Ewy Wycichowskiej, które po raz pierwszy zostało pokazane publiczności XXI Łódzkich Spotkań Baletowych na rozpoczęcie festiwalu.
Polscy „monodramatyści” w Tallinie
Wrocław Tallinowi
Najbliższy piątek i sobota będą należeć w Tallinie do polskich solistów, laureatów wrocławskich festiwali teatrów jednego aktora. Z inicjatywy Wiesława Gerasa w Tallinie, aktualnej europejskiej stolicy kultury, spotkają się twórcy nagrodzeni w przyszłej stolicy kulturalnej Europy, we Wrocławiu, podczas dorocznych Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, które w tym roku obchodzić będą swoje 45-lecie.
Ignacy Gogolewski: Jakby się stało na szczycie Mont Blanc
Portret artystyczny obchodzącego 80-te urodziny Ignacego Gogolewskiego – laureata Nagrody Boya (2004).
Dowiedz się więcej »Ignacy Gogolewski: Jakby się stało na szczycie Mont Blanc
- « Poprzednie
- 1
- …
- 426
- 427
- 428
- 429
- 430
- …
- 521
- Następne »