Wykonaj szybkie vavada logowanie, aby uzyskać dostęp do swojego konta i ulubionych gier. Bezpieczna platforma z szybkimi wypłatami, szeroką ofertą slotów i całodobowym wsparciem dla polskich graczy.
Tworzenia na żywo, interakcji z publicznością – jedynym słowem improwizacji teatralnej – tego nauczyć się będzie mogła młodzież podczas kolejnych edukacyjnych spotkań w gnieźnieńskim teatrze.… Dowiedz się więcej »Teatralny jazz dla młodzieży
Krzysztof Jaślar jest specjalistą od tworzenia zgrabnych scenariuszy, w które wpisuje powszechnie lubiane piosenki. Jest wynalazcą patentu na sukces takiego montażu, a to wcale nie… Dowiedz się więcej »Piosenki w zgrabnej oprawie
Spektakl Wrocławskiego Teatru Współczesnego „Gałgan” w reżyserii Eweliny Marciniak to muzyczno-kryminalna opowieść o traumach dzieciństwa, którą snują młoda dziewczyna i jej niewidomy brat. Z czasem… Dowiedz się więcej »GAŁGAN z audiodeskrypcją we Wrocławskim Teatrze Współczesnym
Wkrótce premiera (23 września) Zabawy Marka Modzelewskiego na małej scenie Teatru Polonia. Grają Anna Moskal, Marcin Perchuć i Bartosz Sak. Reżyseruje Iza Kuna.Dowiedz się więcej »ZABAWA w Polonii
Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, najstarszy festiwal monodramu na świecie, obchodzi 50-lecie istnienia. W 2016 roku odbywa się w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury i… Dowiedz się więcej »50. Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, październik – listopad 2016
Prawdziwa zemsta dojrzewa powoli. Sztuka odzwierciedla tematy niezwykle aktualne. Jak szybko społeczeństwo pod wpływem obietnic i manipulacji ulega degradacji moralnej? Jak łatwo zaciera się granica pomiędzy sprawiedliwością a zemstą? – mówi reżyser Wawrzyniec Kostrzewski.
Premiera spektaklu 30 września 2016 na Scenie im. Gustawa Holoubka. W głównych rolach wystąpią Halina Łabonarska i Adam Ferency.Dowiedz się więcej »„Wizyta starszej pani” Friedricha Dürrenmatta w Teatrze Dramatycznym
Przed zbliżającą się premierą filmu „Ostatnia rodzina”, z udziałem Andrzeja Seweryna, który za rolę Zdzisława Beksińskiego otrzymał nagrodę Złotego Lamparta na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno, Teatr Polski zaprasza 20 października na spotkanie Zdzisław Beksiński. Próba autoportretu?Dowiedz się więcej »Zdzisław Beksiński. Próba autoportretu?
Siły miałem niewiele. Cel Był bardzo daleko Ale wyraźnie widoczny, jakkolwiek dla mnie Nie do osiągnięcia. Tak minął mój czas Który dany mi był na… Dowiedz się więcej »Ucieczki Brechta. Z Mirosławem Zbrojewiczem rozmawia Tomasz Miłkowski
Już dzisiaj rozpoczyna się ósma edycja Interdyscyplinarnego Festiwalu Sztuk w Żyradowie MIASTO GWIAZD, którego animatorami są profesor Artur Krajewski (warszawska ASP) i Marta Olbryś. Polska sekcja AICT od początku towarzyszy temu przedsięwzięciu, a jej przewodniczący wchodzi w skład Artystycznego Komitetu Honorowego.Dowiedz się więcej »Rusza Festiwal Gwiazd z Żyrardowie
Fundacja Shalom zorganizowała już trzynaście edycji Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera. Czwartego września dobiegła końca XIII edycja Festiwalu, zorganizowana w gościnnych progach kilku instytucji. W opinii wielu ludzi kultury to jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych w Warszawie, a także jeden z najciekaszych festiwali w Polsce czy nawet na świecie, poświęconych tematyce żydowskiej. Dowiedz się więcej »XIII edycja Festiwalu Singera – podsumowanie wydarzeń teatralnych (27.08.-04.09.2016)
Gorąco w stolicy kultury
Prawdziwie tropikalny upal panował w ostatni weekend we Wrocławiu. W europejskiej stolicy kultury jest na to sposób – pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna.
Wystarczy zanurzyć się w Afrykarium wrocławskiego ZOO, a zwłaszcza w jego części zwanej „dżunglą”, gdzie nieruchomo polegują krokodyle i leniwie przetaczają się z boku na bok hipopotamy, aby po wyjściu na zewnątrz mimo trzydziestostopniowego upału odczuć przyjemny chłód. Nie jest to jednak takie proste. Afrykarium jest oblegane i trzeba o wizycie pomyśleć zawczasu. Dowiedz się więcej »Gorąco w stolicy kultury
2 września 2016 r. o godz. 19.00, na Dużej Scenie Lubuskiego Teatru premiera spektaklu Czasami księżyc świeci od spodu autorstwa i w reżyserii Pawła Wolaka i Katarzyny Dworak (PiK)
Czasami księżyc świeci od spodu to ostatnia już część tryptyku „opowieści wiejskich”, zrealizowanych na scenach teatrów w Legnicy i Zielonej Górze przez twórczy tandem PiK. Chociaż każda z części jest odrębnym, samodzielnym bytem dramatyczno-teatralnym, łączy je wiele zabiegów tematycznych i formalnych. Przede wszystkim miejsce zdarzeń – wieś: mała, odległa geograficznie i mentalnie od współczesnego świata, będąca sama dla siebie kosmosem, w którym, jak w soczewce, ogniskują się i powiększają ważne zagadnienia ludzkiej egzystencji, tragiczne dylematy wyborów moralnych, w którym natężenie emocji sięga klasycznych greckich tragedii. Dowiedz się więcej »Trzecia część tryptyku w Teatrze Lubuskim
– Zmieścić cały dorobek dramaturgiczny Wojciecha Bogusławskiego w jednym, niezbyt okazałym tomie, to nie lada wyczyn – o książce „Dzieła dramatyczne Wojciecha Bogusławskiego” pod opieką naukową prof. dr hab. Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna
Jak wiadomo bowiem, „ojciec teatru polskiego” napisał, a w zasadzie przetłumaczył, a czasem gruntownie przerobił około 50 utworów dramatycznych, a więc dorobek to imponujący, który niemal w całości udało się artyście opublikować w monumentalnym cyklu „Dzieł dramatycznych”, zaplanowanych na kilkanaście tomów. Podjął inicjatywę tyleż ambicjonalną, co i ratunkową.
Po wyborze Cezarego Morawskiego na dyrektora Teatru Polskiego we Wrocławiu pracownicy teatru zapowiadają strajk. Krystian Lupa (przedstawiciel ZASP w komisji konkursowej) zgłosił votum separatum i… Dowiedz się więcej »I po teatrze
Projekt „Niedokończony dom, przemieszczający się ludzie, ruchome granice/european songlines” to opowieść o przyczynach, potrzebach i faktach związanych z migracją ludzi w Europie. Poetyckie poszukiwania europejskiej tożsamości stanowią punkt wyjścia do refleksji o stałości granic i źródłach kultury. Artyści z różnych dziedzin, współpracując ze sobą, przekraczają granice form sztuki, aby stworzyć opowieść o historii ludzkich wędrówek.
W swojej kolejnej produkcji Teatr Montownia zaprosił do współpracy cenionego reżysera Adama Sajnuka – współzałożyciela, aktora i dyrektora artystycznego Teatru Warsawy. Swej nieukrywanej fascynacji twórczością pisarzy o żydowskim pochodzeniu daje wyraz także tym razem, biorąc na warsztat sztukę dobrze znanego w Polsce izraelskiego dramatopisarza – Hanocha Levina.
Zarówno „swojskość”, jak i uniwersalizm widoczny w jego dziełach sprawia, że teksty te na polskiej scenie bronią się same. „Ceremonie zimowe” to tragikomiczna opowieść o wiecznym konflikcie między postem i karnawałem, śmiercią i życiem. Co jest ważniejsze: wesele, czy pogrzeb; eros, czy tanatos? Hanoch Levin zjadliwym, prześmiewczym, a monetami wręcz brutalnym językiem opisuje świat małomiasteczkowych rytuałów, kompleksów i ambicji. Zarówno reżyser, jak i Teatr Montownia doskonale odnajdują się w tego typu stylistyce.
21 sierpnia zakończył się rekordowy VIII sezon Sceny Letniej Teatru Wybrzeże w Pruszczu Gdańskim. Podczas wakacyjnych miesięcy na Scenie Letniej zaprezentowaliśmy aż 14 tytułów (w… Dowiedz się więcej »Rekordowy VIII sezon Sceny Letniej
O CHAMLECIE w Och-teatrze, czyli potędze monologu:
Michał Zieliński przez godzinę bawi publiczność z ogromnym talentem wcielając się w dziesiątki postaci, ujawniając ich śmiesznostki, charakterystyczne sposoby argumentacji, miny, gesty i przyzwyczajenia. Są wśród tych przez Zielińskiego podglądanych i parodiowanych artyści (Fronczewski, Olbrychski), politycy (Tusk, Kaczyński), dziennikarze (Terentiew) i bohaterowie z you-tube i ludzie przypadkiem napotkani. Zieliński po prostu, jak wyznaje, nie potrafi się powstrzymać, i niemal natychmiast ulega pokusie, aby innych naśladować (nawet drób zagrodowy). Ma ogromny dar podpatrywania innych, ich parodiowanie stało się jego drugim zawodem, dzięki któremu za pośrednictwem TVN-owskiemu „Szymon Majewski show” dał się poznać milionom widzów.
Refleksje na marginesie fotogramów Zofii Kawalec – Łuszczewskiej
„Uznając, że to najwyższy byt, którym może być Bóg, Duch (Rozum) lub idea Dobra i Piękna, przejawia się jako światło (…) sama struktura świata wymusza na badaczu szerokie traktowanie filozofii i metafizyki światła.”1
Zofia maluje obrazy światłem i właśnie owo światło sprawia, że każda z jej prac może być odczytywana jako swoisty palimpsest, rękopis uczyniony na rękopisie Jej Wysokości – Natury. W kompozycjach autorstwa Zofii, rozpoznawalnych stylistycznie, wyrazistych, otwartych do wewnątrz, w rozświetloną, opromienioną przestrzeń, w głąb, liczy się przede wszystkim detal: kropla wody zatrzymana na unerwionym, odsłaniającym swój charakterystyczny rysunek listowiu, smuga gęstego, niemal materialnego światła powtarzająca geometryczną strukturę żaluzji. Liczy się sama obecność światła, światła rozproszonego, nieposiadającego wyraźnie określonego źródła, wnikającego w materię skłębionych, delikatnych traw, w graficzny rysunek konarów drzew, w cienie ich rozłożystych koron, kładące się miękko na chropawej powierzchni kamienia, wnikającego w zmatowiałą taflę zaparowanej szyby, czy w owo magiczne zwierciadło znieruchomiałej, zda się skamieniałej, „zamyślonej” – wody.
Dowiedz się więcej »Mistyczny stan jedności z Naturą… w „postludzkim”, ponowoczesnym świecie
MADAME DE SADE w reżyserii Macieja Prusa na Scenie Studio Teatru Narodowego.
W skomponowanym przez Philipa Glassa kwartecie smyczkowym Mishima dźwięki układają się w kakofoniczne pasaże. Słuchanie tej kompozycji sprawia osobliwy ból. Przyjazna melodia skomplikowanej muzycznej struktury wyłaniająca się mniej więcej w połowie utworu jest zaskoczeniem. Nagrodą za cierpliwość. Glass oddający hołd japońskiemu artyście trafił w sedno. Na tym przecież polega wielkość prozy Mishimy. Okrucieństwo nie do przyjęcia, perwersja, niefrasobliwe poglądy, a wewnątrz tego świata tunel ze światłem. Z nadzieją i zgodą na los. Od harakiri do kabuki.
Yukio Mishima wciąż fascynuje. Czterdzieści powieści, większość nieprzetłumaczonych na język polski, wiersze, eseje, manifesty, również dramaty z Madame de Sade na czele.
Dowiedz się więcej »Z fotela Łukasza Maciejewskiego: DOBRA ZMIANA