Warszawa Singera, odsłona 19.
Aż trudno uwierzyć, ale 27 sierpnia rozpoczyna się 19. edycja festiwalu Warszawa Singera. Sama liczba dowodzi, że festiwal wrósł w Warszawę, tak jak niegdyś kultura… Dowiedz się więcej »Warszawa Singera, odsłona 19.

Aż trudno uwierzyć, ale 27 sierpnia rozpoczyna się 19. edycja festiwalu Warszawa Singera. Sama liczba dowodzi, że festiwal wrósł w Warszawę, tak jak niegdyś kultura… Dowiedz się więcej »Warszawa Singera, odsłona 19.
1965 Śmieszny staruszek Wykonanie Józef Kostecki, reż. Zdzisław Tobiasz, Janusz Warmiński, Teatr Ateneum im. Stefana Jaracza, premiera 21 grudnia 1965. 1966 Śmieszny staruszek Wykonanie Wiesław… Dowiedz się więcej »Kalendarium spektakli jednoosobowych do tekstów Tadeusza Różewicza
PRZEMYSŁAW BLUSZCZ (ur. 3 marca 1970 w Piotrkowie Trybunalskim), aktor Teatru Ateneum w Warszawie (od 2009). Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie, Wydział Zamiejscowy… Dowiedz się więcej »Aktorzy-soliści Tadeusza Różewicza
Różewicz solo to właściwie temat paradoksalny, ponieważ Tadeusz Różewicz nigdy nie napisał żadnego tekstu dla teatru jednego aktora. Nigdy nie myślał o monodramie, nawet o… Dowiedz się więcej »Epilog paradoksalny
Rozmawiają Wiesław Geras, Bogusław Kierc i Tomasz Miłkowski Miłkowski: Witam panów, spotykamy się po zakończonym właśnie przeglądzie „Monoteatr – Okna na Różewicza” w Teatrze w… Dowiedz się więcej »7. Różewicz w świecie monodramu
Tekst dedykuję Olgierdowi Łukaszewiczowi Tomasz Miłkowski A gdzie Zapasiewicz? – spytał Olgierd Łukaszewicz jak zwykle uważny czytelnik, po lekturze mojej książeczki Różewicz solo o romansie… Dowiedz się więcej »6. Nieśmieszny niestaruszek
Pytanie, czy można świat uratować, pojawiło się już w Kartotece. Dziennikarz domagał się od Bohatera deklaracji, co zrobi, aby uratować świat. Bohater jednak odpowiadał jednak,… Dowiedz się więcej »5. Na ratunek światu
Wciąż trapiły poetę wątpliwości: „czy wiersz się uda?/ w poezji jak w róży/ zagnieździła się/ biała nuda”. Cofnijmy się do początków wrocławskich teatrów jednego aktora.… Dowiedz się więcej »4. Jestem poetą
„Pustka się wścieka, rośnie, musi się zaznaczyć”, jak mówił Tadeusz Różewicz, przenikliwie obserwujący świat pogrążony w kryzysie wartości po katastrofie kultury, jaką był czas wojny… Dowiedz się więcej »3. Pustka się wścieka
To Wojciech Siemion sprawił, że Tadeusz Różewicz zasłynął jako twórca monodramów, choć nigdy żadnego monodramu nie napisał. Siemion przygotował aż dziewięć spektakli jednoosobowych wg tekstów… Dowiedz się więcej »2. Wojciech Siemion – od Staruszka do Bohatera
Wynalazcą drutu kolczastego bez kolców był niejaki Kowalski, bohater Pogrzebu po polsku Tadeusza Różewicza. Kowalski, jak wynika ze spisu osób, sprawował właśnie funkcję dyrektora fabryki… Dowiedz się więcej »1. Drut kolczasty bez kolców
Niebawem upłynie 30 lat od chwili, kiedy Tadeusz Różewicz ponownie „rozrzucił” swoją Kartotekę, lokując ją w nowej, neokapitalistycznej rzeczywistości. Czytam, przeglądam i oczy przecieram ze… Dowiedz się więcej »Zamiast wstępu: Różewicza kochamy z daleka
Spis treści Zamiast wstępu: Różewicza kochamy z daleka 1. Drut kolczasty bez kolców 2. Wojciech Siemion – od Staruszka do Bohatera 3. Pustka się wścieka… Dowiedz się więcej »RÓŻEWICZ SOLO – spis treści
Warszawskie getto żyło. Warszawskie getto tańczyło. Warszawskie getto się śmiało. Zanim upomniała się o nie śmierć… 1 września zapraszamy na jedyny taki performance „Pif Paf… Dowiedz się więcej »Pif Paf in piach
Udostępniamy zdjęcie, na którym Piotr Lachmann u boku Jolanty Lothe nosi na głowie skórzaną czapeczkę Helmuta Kajzara. O praktykowaniu tego zwyczaju zwierza się we wspomnieniu… Dowiedz się więcej »Czapeczka Kajzara
To była niełatwa przyjaźń. Nie powiem, że szorstka. Kajzar chciał mnie namówić na to, bym hurtem przetłumaczył jego sztuki. Ja byłem wtedy, w końcówce lat… Dowiedz się więcej »Piotr Lachmann o swoim przyjacielu
Teatr się nie klika, więc dziś będzie o nienawiści. Kilka dni temu przeczytałem w Onecie, że rozwścieczony dwudziestosześciolatek z Bielawy, chcąc rozprawić się ze swoim… Dowiedz się więcej »TSNK/1
Lektury Yoricka: Biały zamek Orphana Pamuka Tą powieścią Pamuk wyrwał się z kręgu sag rodzinnych, ukazujących sceny z dziejów tureckiej modernizacji – od imperium do… Dowiedz się więcej »Lektury Yoricka: BIAŁY ZAMEK Orphana Pamuka
Należał do ulubieńców publiczności. Ale dziś niewielu widzów pamięta jego kreacje na żywo – Aleksander Dzwonkowski (1907-1977) swoje najlepsze role grał w pierwszych dekadach po… Dowiedz się więcej »Legendy PRL: Aleksander Dzwonkowski
Krzysztof Lubczyński poleca „Kryptę Gustawa” Zbigniewa Majchrowskiego: Samo już tylko wstępne, pobieżne przewertowanie tego obszernego, arcybogato ilustrowanego tomu uzmysławia jak niebywałym źródłem inspiracji interpretacyjnych i… Dowiedz się więcej »Krypta Gustawa jako kosmos polski