Tegoroczny, siódmy sopocki festiwal „Dwa Teatry” nieco zawiódł. I tym razem okazał się lustrem, które – jak tego chciał Szekspir – odzwierciedla ducha czasu. Gdy w Polsce na nowo rozgorzały spory o sens lustracji, telewizyjny, a po części również radiowy teatr, wziął się za bary z historią. Głównie rzecz jasna z dziesięcioleciem powojennym i potwornościami urzędu bezpieczeństwa.
Dowiedz się więcej »Dwa teatry 2007, czyli taniec z historią
Od 22 czerwca trwa zainicjowany przez Teatr Polski w Bydgoszczy cykl zdarzeń pod wspólnym tytułem "Smutni nastoletni/+", którego zwieńczeniem będzie premiera "Przebudzenia wiosny" Wedekinda w sobotę, 30 czerwca (szczegóły projektu poniżej). Smutni nastoletni/+ to trzeci projekt TPB w sezonie 2006/2007.
Pierwszy projekt, „po co tyle żreć/szekspir+" dotyczył konsumpcji i zorganizowany został wokół premiery „Tymon Ateńczyk" Szekspira w reżyserii Macieja Prusa,
Drugi, „wiele ojczyzn-ojczyzna wielu/wyspiański +", towarzyszył premierze „Powrotu Odysa" Wyspiańskiego w reżyserii Pawła Wodzińskiego, podejmował tematy patriotyzmu i nacjonalizmu. Dowiedz się więcej »SMUTNI NASTOLETNI/+ w Bydgoszczy
Na naszej stronie w dziale "Yorick" można znaleźć najnowsze wydanie "Yoricka (nr 13, czerwiec 2007). Zapraszamy do lektury. Spis treści do wglądu.
Dowiedz się więcej »Yorick nr 13
W numerze styczniowym, 1/2007 (12): Pamiętnik teatralny Tomasz Miłkowskiego (maj 2007) Teatr na świecie: Pierre Mika, „List z Paryża” – Królowa Adjani w teatrze Marigny… Dowiedz się więcej »Nr 13 (czerwiec 2007)
Dorównać życiu
Marzenie ściętej głowy: dorównać życiu! Teatr zawsze chciał nadążyć za biegiem wypadków, a nawet je wyprzedzić.
Dowiedz się więcej »Pamiętnik teatralny (maj 2007)
Panie redaktorze,
kilka miesięcy po pięcioletniej przerwie i po doskonalej interpretacji “Dame aux camellias”… Isabelle Adjani powróciła na scenę teatru “Marigny” w sztuce Wolfganga Hildesheimera ”Ostatnia noc Marie Stuart”.
Dowiedz się więcej »Królowa ADJANI w teatrze Marigny
Uroczystościom związanym z wręczeniem Europejskich Nagród Teatralnych w Salonikach (26-29 kwietnia) towarzyszyło seminarium zwołane przez AICT/IACT pod hasłem „Nagrody – kto je potrzebuje”. Wystąpienia wprowadzające do dyskusji można znaleźć na oficjalnej stronie AICT: www.aict-iatc.org
Publikujemy odezwę poprzedzająca seminarium, a także polskie wersje wystąpień Iana Herberta i Kim Yun Cheola oraz poszerzoną wersję wystąpienia Tomasza Miłkowskiego w języku angielskim.
Wystąpienie powitalne podczas kolokwium AICT w Salonikach.
Dowiedz się więcej »Nagrody, zagajenie dyskusji
Wystąpienie podczas seminarium AICT w Salonikach. Dostępne w wersji angielskiej na witrynie międzynarodowej IACT/AICT
Dowiedz się więcej »Nagrody. Kto je potrzebuje?
Głos w dyskusji podczas kolokwium AICT w Salonikach w trakcie spotkania z okazji Europejskiej Nagrody Teatralnej.
Dowiedz się więcej »Prizes – why not?
Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu 27 kwietnia 2007 został przyjęty do grona pełnoprawnych członków European Theatre Convention (ETC), jednej z dwu najbardziej prestiżowych i odgrywających najistotniejszą rolę w świecie teatralnym organizacji.
Dowiedz się więcej »Teatr Nowy z Poznania w ETC
Przemówienie akcesyjne Janusza Wiśniewskiego wygłoszone podczas Zgromadzenia Generalnego European Theatre Convention 27 kwietnia 2007 r. w Salonikach.
Dowiedz się więcej »Przystępując do Konwencji Europejskich Teatrów
Czy teatr południowokoreański idzie własną drogą kraju o historii liczącej 5 tysięcy lat, czy też ulega globalizacji? Czy separuje się, czy zbliża do reszty świata? Co ma do zaoferowania swojej publiczności? Międzynarodowe festiwale teatralne, organizowanie w Seulu od 1978 roku, zdają się świadczyć, że Korea chce być bliżej świata. Ale też nie chce rezygnować z własnych tradycji.
Rozmowa z Krzysztofem Globiszem.
Dowiedz się więcej »Jaka publiczność, tacy aktorzy. Pomór na autorytety
Na stronie internetowej www.barcis.pl witają nas takie oto sympatyczne słowa aktora: Niech wam będzie dobrze na świecie…
Dowiedz się więcej »Teatr ma przedziwny smak – rozmowa z Arturem Barcisiem
Od pewnego czasu trwają starania, by jeden ze skwerów warszawskiego Śródmieścia nosił imię wspaniałej i – niestety – po części zapomnianej, polskiej aktorki, Elżbiety Barszczewskiej. Wspierają je zarówno Teatr Polski, z którym Aktorka przez lata była związana, jak i polska sekcja A.I.C.T. – Klub Krytyki Teatralnej.
Elżbieta Barszczewska pisała dziennik, który znajduje się w posiadaniu Rodziny Aktorki. Jak dotąd żadna instytucja zajmująca się historią polskiego teatru nie wykazała zainteresowania tym zapisem. Poniżej – fragment z dziennika.
Dowiedz się więcej »Elżbiecie Barszczewskiej pro menoria
Grywają tę sztukę rzadko z godną podziwu intensywnością. Młodzi aktorzy mowią o świecie coś, co warto usłyszeć. Najbliższy spektakl "Someone who'll watch over me" w Starej Prochoffni 19 czerwca.
Dowiedz się więcej »Someone who’ll watch over me w Teatrze Konsekwentnym
W naszym cyklu – Alfabet Krytyków Teatralnych przedstawiamy sylwetkę Jadwigi Ślipińskiej (8.X. 1929 Chyrów – 24.I.2003 – Koszalin), wieloletniej recenzentki przez 40 lat związanej z Koszalinem.
Dowiedz się więcej »Jadwiga Ślipińska
„Graj, cholero – mówiła moja matka – bo nie wiadomo z czego chleb będziesz jadł". Grałem zatem. Dla siebie. Dla niej. Dla tego chleba w przyszłości – opowiadał Andrzej Kurylewicz z okazji któregoś naszego spotkania. Zaczynał wcześnie, bo miał wówczas dopiero 5 lat.
Dowiedz się więcej »Andrzej Kurylewicz – kompozytor, pianista, jazzman
O takich artystach zwykło się mówić: aktor charakterystyczny. A że Jan Kociniak obdarzony był przez naturę siłą komiczną, na całe lata zajął miejsce w filmie, telewizji i teatrze jako specjalista od uśmiechu.
Dowiedz się więcej »Jan Kociniak