Przejdź do treści

szefyorick

Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

Na Spotkaniach w Toruniu triumfuje teatr bez słów

O Malowanym ogrodzie i Ostatniej sztuczce Georges’a Mélièsa – zwycięskich spektaklach XXI Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Lalek SPOTKANIA 2014 w Toruniu pisze Marzena Dobosz:

Toruńskie SPOTKANIA w Baju Pomorskim zostały pomyślane jako przegląd przedstawień pokazujących rozmaite trendy obecne we współczesnym teatrze lalkowym. Festiwalowa publiczność miała więc niebywałą okazję porównania własnych wyobrażeń z pomysłami twórców z całej Polski (i kilku zagranicznych). Największe uznanie i widzów, i jurorów zyskały dwa przedstawienia bez słów: Malowany ogród Compagnii TPO z Włoch i Ostatnia sztuczka Georges’a Mélièsa czeskiego teatru Drak.

Dowiedz się więcej »Na Spotkaniach w Toruniu triumfuje teatr bez słów

Prześladowca i ofiara

„Ofiara” w reż. Adama Sajnuka w Teatrze WARSawy w Warszawie.Pisze Tomasz Miłkowski w Stolicy.

Pełen narastającego napięcia spektakl „Ofiara” według Saula Bellowa w reżyserii Adama Sajnuka rozpoczyna się od spotkania dawnych kolegów – nowojorskiego dziennikarza Asy Leventhala (Grzegorz Małecki) i bezrobotnego włóczęgi Kirby ego Allbee’ego (Adam Sajnuk). Kiedyś to Albee próbował pomóc Leventhalowi w uzyskaniu posady, ale dzisiaj stoczył się na dno, a winą za ten stan rzeczy obarcza właśnie jego, a przy okazji wszystkich Żydów. Narosłe od wieków wzajemne uprzedzenia, rasowe i społeczne (syty nie zrozumie głodnego), gwałtownie eksplodują.

Dowiedz się więcej »Prześladowca i ofiara

VII EDYCJA FESTIWALU WYBRZEŻE SZTUKI

Temperatura rośnie na Wybrzeżu Sztuki! Zapraszamy Państwa na VII edycję Festiwalu, która odbędzie się w dniach od 3 do 13 listopada. Podczas tegorocznej edycji na deskach Teatru Wybrzeże zaprezentujemy tradycyjnie już najciekawsze i najgłośniejsze spektakle minionego i obecnego sezonu.
Program VII edycji Festiwalu Wybrzeże Sztuki zapowiada się niezwykle atrakcyjnie. Na tegoroczny Festiwal niejako w przededniu przypadającego w 2015 roku jubileuszu 250-lecia teatru publicznego w Polsce i Ogólnopolskiego Konkursu „Klasyka Żywa” zaprosiliśmy spektakle realizowane według klasycznych tekstów Mickiewicza, Struga, Różewicza i … Mniszkówny realizowanych przez reżyserów głównie najmłodszego pokolenia niepracujących dotąd w Gdańsku, a liczących się w teatralnych rankingach: Marcina Libera, Radosława Rychcika i Wojciecha Farugę. No i jest jeden szczególny, niezwykle obiecujący wyjątek, pewnie najbardziej oczekiwany spektakl rozpoczętego sezonu – WYCINKA HOLZFÄLLEN Thomasa Bernharda w reżyserii Krystiana Lupy. Poza spektaklami z Narodowego Starego Teatru, Teatru Nowego z Poznania, Teatru Polskiego z Bydgoszczy i Wrocławia i zakopiańskiego Teatru Witkacego zaprezentujemy również nasze dwie prapremiery – BRONIEWSKIEGO Adama Orzechowskiego, który zyskał ogromnie uznanie krytyki teatralnej i publiczności oraz kontrowersyjny CIĄG duetu Marciniak i Buszewicz.

Dowiedz się więcej »VII EDYCJA FESTIWALU WYBRZEŻE SZTUKI

Leśna Góra świętuje!

„Na dobre i na złe” obchodzi jubileusz! 15 lat temu, 7 listopada 1999 r., TVP2 wyemitowała pierwszy odcinek serialu, który pokochały miliony widzów. Z tej okazji Dwójka zaplanowała specjalne, urodzinowe atrakcje dla miłośników tej wyjątkowej produkcji.

O szpitalu w Leśnej Górze słyszał niemal każdy Polak. Przygody Leny, Latoszka, Wiktorii czy Falkowicza co tydzień śledzi ponad 5,5 mln widzów. „Na dobre i na złe” jest najchętniej oglądanym serialem cotygodniowym w Polsce. W ostatnich latach produkcja zdobywała liczne nagrody, w tym cały komplet Telekamer. Fani serialu – którzy obejrzeli wszystkie wyemitowane dotąd odcinki – spędzili przed telewizorami ponad 400 godzin!

Dowiedz się więcej »Leśna Góra świętuje!

Piekło to inni

„Bez wyjścia” w reż. Barbary Sas w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Stolicy.

Tak powiedział kiedyś Sartre i zdanie to zrobiło niebywałą karierę. Podczas wojny pisarz rozwinął tę myśl w dramacie „Przy drzwiach zamkniętych”. Sztuka była potem wiele razy pokazywana w Polsce. Teraz w Teatrze Dramatycznym w nowym tłumaczeniu Antoniego Libery i w reżyserii Barbary Sas nosi tytuł „Bez wyjścia”. Tytuł ten trafniej niż oryginalny oddaje istotę dramatu ukazującego właśnie sytuację bez wyjścia, która powtarza się niczym niekończąca się spirala. Osaczenie to zrazu nie wygląda groźnie, oto do pomieszczenia nieco przypominającego wnętrze bezosobowego pokoju hotelowego przybywają kolejno mężczyzna (Piotr Grabowski) i dwie kobiety (Agnieszka Wosińska i Agnieszka Warchulska). Niepokoi tylko ubrany na czarno Lokaj (Michał Podsiadło) o diabelskich błyskach w oczach. Dowiedz się więcej »Piekło to inni

Czterdziestka

Kilka miesięcy temu obchodziliśmy nasze dziesięciolecie, a tu, niepostrzeżenie, okrągłe, 40. już wydanie magazynu „Yorick”. To radość, choć zmącona odejściem współtwórczyni pisma, Justyny Hofman-Wiśniewskiej (przez najbliższych nazywaną Joasią), którą niedawno pożegnaliśmy, a w tym wydaniu, pierwszym składanym bez jej udziału, wspominamy kilkoma tekstami.

W kronice przedstawiamy sylwetkę Laureata Thalia Prize, międzynarodowej nagrody Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych, którą niedawno otrzymał Eugenio Barba (do tej uroczystości wrócimy w następnym wydaniu „Yoricka”) i iście królewską, z krakowskim rozmachem zorganizowaną przez Teatr im. Juliusza Słowackiego galę wręczenia Nagrody im. Ireny Solskiej, którą polska sekcja IATC/AICT wyróżniła panią profesor Annę Lustosławską – publikujemy laudację prof. Bożeny Frankowskiej i relację z gali Bogdana Falickiego.

Dowiedz się więcej »Czterdziestka

Kąsająca „Scena”

Choć ledwo dycha, kąsa. W drugim numerze z tego roku (2/2014) kwartalnik „Scena” pokpiwa sobie z Nagrody im. Ireny Solskiej, a osobliwie z wyborów dokonywanych przez Zarząd Klubu Krytyków Teatralnych, który w kolejnych latach nagradzał Danutę Szaflarską, Ninę Andrycz, Emilię Krakowską, a w tym roku Annę Lutosławską.

Redaktor „Sceny” proponuje zmianę nazwy nagrody na Nagrodę im. św. Antoniego Padewskiego (przy czym skrót „św.” drukuje od dużej litery, choć to sprzeczne z polską pisownią). Nasz Zoil sugeruje bowiem, że w sam raz nagrodzie mógłby patronować święty „słynący z niesienia pomocy w odnajdywaniu rzeczy zagubionych i zapomnianych”. Pogratulować taktu.

Dowiedz się więcej »Kąsająca „Scena”

Podręczniki dla dramatopisarzy i wszystkich piszących

  • Loża

Do księgarń właśnie trafiły dwa podręczniki dla dramatopisarzy, scenarzystów i wszystkich piszących: Willa Dunne’a „Podręcznik dramatopisarza. Rozwój bohaterów, budowanie scen i historii” oraz Michaela Wrighta „Proces dramatopisarstwa. Jak myśleć i pisać teatralnie”. Pozycje ukazały się nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN z inicjatywy i przy współpracy z Teatrem Dramatycznym m.st. Warszawy.

Dowiedz się więcej »Podręczniki dla dramatopisarzy i wszystkich piszących

„Dziady” – Transmisja przedstawienia Teatru Nowego w Poznaniu

Poetycka wizja słowiańskich obrzędów kultu zmarłych w popkulturowej inscenizacji Radosława Rychcika w TVP Kultura 31 października, godz. 19:05

„Historia ludzkości to historia mediów: od prasy, radia i TV, przez Internet, po sieci społecznościowe. Nasza przeszłość i pamięć są już na zawsze od nich zależne, tożsame z nimi. Każde z nich mówi innym językiem. Dziady też trzeba dziś wymówić – i usłyszeć – inaczej. Bo Dziady to teatr i magia w służbie integracji i tolerancji. Głos w kwestii rasizmu i zniesienia podziałów: na czarne i białe, dobre i złe, pana i niewolnika. Ten teatr nie obiecuje prawdy, lecz gwarantuje, że tu się kłamie – w intencji wzruszenia i doświadczenia oczyszczającej wspólnoty widowiska.” – tak tłumaczy swój wybór sztuki sam reżyser spektaklu, Radosław Rychcik.

Dowiedz się więcej »„Dziady” – Transmisja przedstawienia Teatru Nowego w Poznaniu

Wiele twarzy (nie tylko) Pendereckiego

W galerii STYK na poddaszu Pałacu Czapskich (Rektorat warszawskiej ASP) dwu-wystawa linorytów Joanny Tumiłowicz. Sąsiadują tu bowiem ze sobą linoryty będące komentarzami do Pendereckiego STABAT MATER z galerią portretów, zatytułowaną KRÓL UBU, też nawiązującą do dzieła Pendereckiego. W tej drugiej kolekcji króluje, oczywiście, maestro Krzysztof Penderecki (jako Ubu, z wypisanym na kołnierzu zawołaniem: Grówno) i jego małżonka Elżbieta (jako Ubica).

Dowiedz się więcej »Wiele twarzy (nie tylko) Pendereckiego

Alfabet Krytyków Teatralnych: Łukasz Maciejewski

W swoim zawodowym życiu Łukasz Maciejewski imał się różnych zajęć. Był gospodarzem dnia filmowego w TVP Kultura, prowadził w TVP3 program o tematyce filmowej „Projektor” oraz „Bilet do kina” na kanale nFilm HD. W 2011 i 2012 roku w ramach Dni Polskiej Kinematografii w Rzymie prezentował polską twórczość filmową. W rodzinnym Tarnowie od 15 lat jest szefem programowym Kina Millenium w Centrum Sztuki Mościce, gdzie prowadzi cykl „Goście Łukasza Maciejewskiego”. Jest również gospodarzem Magla Filmowego w Teatrze Polskim we Wrocławiu, ekspertem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz członkiem kilku stowarzyszeń filmowych.

Dowiedz się więcej »Alfabet Krytyków Teatralnych: Łukasz Maciejewski

Laureaci BOYA: Janusz Gajos. Ludzie, jacy są

W cyklu LAUREACI BOYA przedstawiamy sylwetkę Janusza Gajosa pióra Elżbiety Baniewicz. Tekst pochodzi z anglojęzycznej książki Boy Award Winners, 2001-2011 opublikowanej przez Polską Sekcję IATC/AICT/Klub Krytyki Teatranej SD RP (Warszawa 2012):

Smak popularności poznał wcześnie, gdy jako student łódzkiej szkoły filmowej zagrał w serialu Czterej pancerni i pies. Czerech przystojnych zawadiaków z czołgu „Rudy” stało się bohaterami masowej wyobraźni. Prawie każdy chłopak chciał być taki, jak jasnowłosy opiekun wilczura Szarika, a niemal każda dziewczyna spotkać w życiu Janka, jakiego stworzył na ekranie Janusz Gajos. Aktor czasami musiał uciekać przez podwórka, skakać przez płoty, by go wielbiciele nie rozszarpali… z miłości. Ale gdy z końcem lat sześćdziesiątych zamieszkał w Warszawie telefon milczał dwa lata z okładem. Żadnych propozycji. To druga strona popularności, mniej przyjemna. Kolega reżyser powiedział kiedyś – dałbym ci rolę Kordiana, ale co zrobimy z psem?

Dowiedz się więcej »Laureaci BOYA: Janusz Gajos. Ludzie, jacy są

LIBERALNA ARKADIA

Teza, że liberalizm, pozostający na usługach współczesnego kapitalizmu dobrze służy kulturze, poszerzając medialne pola jej oddziaływania okazuje się coraz bardziej kontrowersyjna. Liczni literaturoznawcy, filozofowie, socjolodzy estetycy działania menadżerskie, medialno rynkowe w zakresie kultury skłonni są raczej oceniać, jako destrukcyjne i szkodliwe dla rozwoju kultury Ten drugi z przedstawionych punktów widzenia w postkomunistycznej Polsce nie zyskuje sobie atoli szczególniejszego aplauzu. Władze III RP stawiają na, zgodny z mechanizmami rynku, kulturalny menedżeryzm. Menedżeryzm w kulturze lansują też media: argumentują, że jest on metodą działania zdrową i pożądaną, bo zbliża kulturę do kapitalistycznych realiów. Media są za umacnianiem systemu i nie obchodzi ich wiele, jakim się odbywa to kosztem. Nagłaśniają poglądy liberałów, którzy aprobując Balcerowiczowską kurację szokową, są niewątpliwie głównymi architektami zasad i form prokapitalistycznych przekształceń w Polsce. W tym również przekształceń powodujących barbaryzację kultury.

Dowiedz się więcej »LIBERALNA ARKADIA

Wygnańcy, synowie Ewy

III Symfonia Pieśni Żałosnych Henryka Mikołaja Góreckiego, która stała się muzyczną scenerią Chóru Sierot Teatru KTO, jest sumą lamentacji osieroconego dziecka oraz matki opłakującej swoje potomstwo. Impulsem do powstania symfonii stały się słowa wyryte na więziennej ścianie w pensjonacie Palace przez osiemnastoletnią Helenę Błażusiak: „Mamo, nie płacz, nie. Niebios Przeczysta Królowo, Ty zawsze wspieraj mnie. Zdrowaś Mario”. Dziewczyna została pojmana przez gestapo w 1944 roku i była więziona w zakopiańskim hotelu, zwanym „Katownią Podhala”. Obok II wojny światowej, w symfonii pojawia się XV-wieczny polski lament maryjny oraz śląska piosenka ludowa o matce szukającej syna, poległego w powstaniach styczniowych. Spoiwem utworu jest doświadczenie śmierci widzianej oczami dziecka oraz z perspektywy matki. Pojawiający się w symfonii sopran potęguje poczucie opuszczenia oraz tęsknoty za tym, co utracone. Dowiedz się więcej »Wygnańcy, synowie Ewy

Kolorowo i …gorąco

  • Loża

„Królowa Śniegu” w reż. Tomasza Koniny w Teatrze Polskim w Warszawie. Pisze Tomasz Miłkowski w Przeglądzie.

 

Baśnią wedle Andersenowskiej „Królowej Śniegu” Teatr Polski nawiązuje do tradycji odrębnej oferty dla najmłodszego widza. Na scenie jest bajecznie kolorowo, kostiumy wabią oko, malowany horyzont tworzy atmosferę, a sztuczny śnieg wygląda jak prawdziwy. Żeby uwiarygodnić uczucie łączące Gerdę (Marta Kurzak) i Kaja (Paweł Krucz), reżyser sięgnął po strofy znanego erotyku Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Rozmowa liryczna” („Powiedz mi, jak mnie kochasz”) – pomysł odważny, ale potwierdzony na scenie dzięki talentowi młodych wykonawców. Tak jak obsadzenie Grażyny Barszczewskiej w kilku rolach groźnych postaci (Czarodziejka, Rozbójniczka, Finka) – aktorka demonstruje tu swoje dawno niewidziane możliwości komiczne.

Dowiedz się więcej »Kolorowo i …gorąco

Andrzej Seweryn ma BOYA

ANDRZEJ SEWERYN został laureatem dorocznej Nagrody im. Tadeusza Żeleńskiego-Boya, przyznawanej przez polską sekcję AICT/IATC [Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych], Klub Krytyki Teatralnej SD RP. Nagroda Boya ustanowiona została w roku 1957, a jej pierwszym laureatem był Kazimierz Dejmek za inscenizację Święta Winkelrida w Teatrze Nowym w Łodzi.

Dowiedz się więcej »Andrzej Seweryn ma BOYA

Po Kongresie AICT/IATC w Pekinie

Obradował  Kongres AICT/IATC w Pekinie (15-19 października). Polska sekcję reprezentowała delegacja w składzie: Katarzyna Michalik-Jaworska, Konrad Szczebiot i Tomasz Miłkowski, który po raz kolejny został wybrany (w głosowaniu tajnym) do Komitetu Wykonawczego Stowarzyszenia i ponownie objął funkcję wiceprzewodniczącego obok Jean-Pierre Hana (Francja) i Jeffreya Jenkinsa (USA). Nową przewodniczącą AICT/IACT wybrana została Margareta Sörensen (Szwecja), a Michel Vais (Kanada) – sekretarzem generalnym.

Dowiedz się więcej »Po Kongresie AICT/IATC w Pekinie

Niesiobędzki w Domu Literatury

29 października 2014 r. o godz. 17.00 w Domu Literatury, ul. Krakowskie Przedmieście 87/89 w Warszawie odbędzie się wieczór autorski JERZEGO NIESIOBĘDZKIEGO, poświęcony jego najnowszej książce Ciemniejący horyzont (Wydawca „Fundacja Światło Literatury”, Gdańsk). Organizatorami spotkania, które poprowadzi Tomasz Miłkowski, są Związek Literatów Polskich, Polski Oddział Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC) i Sekcja Polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych (IATC/ AICT).

Dowiedz się więcej »Niesiobędzki w Domu Literatury

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.