Przejdź do treści
tinder polska

“Człowiek-szczur / Szczur człowiek”

(recenzja spektaklu “Ratcatcher” Patricka Simsa)

Ludzie i szczury, folklor i posthumanizm, średniowieczna wioska i globalne korporacje. “Ratcatcher” Patricka Simsa ewoluuje z legendy i przedstawia aktualne wyzwania stojące przed ludzkością, balansując na krawędzi tego co ludzkie i zwierzęce.

“Ratcatcher” francuskiej grupy Les Antliaclastes to 60-minutowy teatr marionetek wyreżyserowany przez Patricka Simsa. Kanwą dla niego jest niemiecka legenda o szczurołapie autorstwa Pieda Pipera, ale o wielowymiarowej narracji i pogłębionej charakterystyce postaci.

Spektakl przełamuje tradycyjne konwencje poprzez nowatorskie wykorzystanie théâtre d’objet, wzbogaconego scenografią i mechanizmami nawiązującymi do XVII-wiecznego teatru włoskiego, poprzedzonego XVI-wiecznych kunstkamerami. W tej wymyślonej na nowo narracji Matka Mysz w tradycyjnym niemieckim stroju opiekuje się ludzkimi dziećmi, podczas gdy Szczurołap, na granicy świata ludzi i zwierząt, opiekuje się szczurami. Jak na ironię, tylko Burmistrz, będący jako jedyny w pełni ludzką postacią, jest najmniej ludzki – nie troszczy się o nikogo.

Legenda o szczurołapie oferuje wiele zakończeń, ale nie ma jednoznacznie pozytywnych bohaterów. Sims to zmienia i przedstawia w ten sposób… szczury. Aktorzy-animatorzy operują marionetkami, kukiełkami i jawajkami myszy w sposób jednoznacznie wzbudzający sympatię publiczności. Stąd przedstawienie można uznać za sztukę „prozwierzęcą”.

Scenariusz i scenografia Patricka Simsa oraz maski autorstwa Josephine Biereye w kreatywny sposób zmieniają zarówno lokalizację akcji, jak i jej wymiar. Otwarcie misternej konstrukcji miasta Hamelin, przypominającej XVI-wieczną kunstkamerę, to przejście z legendy do współczesności. W środku miasta okazuje się być laboratorium, w którym Burmistrz prowadzi tajemnicze eksperymenty na zwierzętach. Sims stawia pytanie zarówno uniwersalne – pogoń za władzą i bogactwem; jak i te jak najbardziej aktualne – testy na zwierzętach i monopol światowych korporacji jak Disney – zasygnalizowany przez maskę Szczurołapa, będącą demoniczną wersją symbolu Myszki Mickey.

Muzyka, skomponowana przez Ergo Phizmiza i Miloša Štědroňa, z dramaturgią Venduli Borůvkovej, łączy różne style, buduje akcję. Ponadto, wraz z oświetleniem, dodaje spektaklowi elementu humorystycznego.

„Ratcatcher” to mozaika misternie dopasowanych elementów: marionetek, gry aktorskiej, scenografii, kostiumów, świateł i muzyki. To spektakl o dynamicznej fabule, różnorodnych konwencjach i wielowymiarowym znaczeniu, poruszającym zarówno wątki obyczajowe, jak i zwierzęce.

Martyna Szoja

Theater World Brno Festival 2024

IATC workshops

23.05.2024

Leave a Reply