Założeniem wystawy jest przedstawienie George Sand nie tylko jako pisarki, co było jej głównym zajęciem i źródłem dochodu, ale i jako wszechstronnej humanistki wyprzedzającej w wielu kwestiach swoją epokę. Przyjęta optyka zakłada skupienie się w równym stopniu na innych jej pasjach i rolach, w których z powodzeniem się odnajdywała i spełniała.
Na ekspozycję składa się sześć części tematycznych poświęconych kolejno: roli przyrody w życiu i twórczości George Sand, artystom odwiedzającym jej posiadłość w Nohant, codzienności w domu i w podróży, literaturze, sztukom plastycznym oraz recepcji jej twórczości i wizerunku w kulturze.
Zamiłowanie George Sand do przyrody wykraczało daleko poza romantyczne fascynacje i wyznawany wówczas panteizm. Przez całe życie pogłębiała swoją wiedzę z dziedziny botaniki, entomologii, mineralogii i uprawy roślin, a czynione obserwacje rozwinęły w niej świadomość potrzeby ochrony środowiska naturalnego, czemu dała wyraz w wielu tekstach.
Obdarzona lekkim piórem i bystrym umysłem, pozostawiła imponującą spuściznę literacką cechującą się różnorodnością tematyczną i gatunkową: powieści, teksty teatralne, eseistykę, korespondencję oraz wielotomową „Histoire de ma vie” („Historię mojego życia”) – autobiografię, która jest dziś cennym źródłem wiedzy nie tylko o losach autorki i jej poglądach, ale i o wszystkich wybitnych postaciach, z którymi się stykała.
Admiratorka malarstwa, sama również próbowała sił w sztukach plastycznych. Rysowała piórkiem i ołówkiem podobizny bliskich, czasem karykatury, a najchętniej eksperymentowała w technice akwareli, tworząc oryginalne pejzaże rodzinnego regionu Berry, nazywane dendrites.
Ostatnią część wystawy poświęcono recepcji twórczości i osobowości George Sand zarówno w dziewiętnastym wieku, jak i w czasach późniejszych. Za życia przyciągająca uwagę zaletami umysłu i nieszablonowym zachowaniem, po śmierci popadła w zapomnienie na długie dziesięciolecia, by odrodzić się jako ikona swojej burzliwej epoki, a jej pisarstwo i biografia są obecnie redefiniowane przez badaczy i krytyków.
Tak skonstruowany kalejdoskop pozwala George Sand przeistaczać się i ukazywać w coraz to innej postaci, z których każda jest równie prawdziwa i zaskakująca.
Wystawę zrealizowano w ramach umowy o partnerstwie zawartej między Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina i Centre des monuments nationaux.
Wystawę zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wystawa jest częścią obchodów 100-lecia Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.
1.07.2026-10.01.2027, Dom Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli.
kustosz Muzeum Fryderyka Chopina: dr Seweryn Kuter
zespół kuratorski: Anna Adamusińska-Tasak, Magdalena Kulig, dr Seweryn Kuter, Urszula Król, dr Małgorzata Zawadzka
kurator muzyczny: dr Artur Szklener
projekt wystawy: Studio Karolina Fandrejewska
koordynatorka wystawy: Mariola Wojtkiewicz
opieka konserwatorska: Diana Długosz-Jasińska, dr Marta Zaborowska
Źródło informacji: NIFC