4 września o godz. 19.00 na Dużej Scenie Teatru Polskiego w Bydgoszczy odbędzie się bydgoska premiera spektaklu „Twarzą w twarz” w reżyserii Mai Kleczewskiej.
Spektakl, który jest inspirowany twórczością Ingmara Bergmana, jest koprodukcją Teatru Polskiego w Bydgoszczy oraz Teatru Powszechnego w Warszawie.
Ingmar Bergman, uważany za jednego z najwybitniejszych artystów kina europejskiego XX wieku, przez ponad 60 lat aktywności zawodowej wyreżyserował 62 filmy i prawie 170 sztuk teatralnych. Był dyrektorem teatrów w Helsingborgu (1944-1946), Göteborgu (1946-1949), Malmö (1952-1958) oraz Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie (1963-1966). Wielokrotnie nagradzany przez Akademię Filmową – jego filmy były dziewięciokrotnie nominowane do Oscara, a filmy „Źródło”, „Szepty i krzyki” oraz „Fanny i Aleksander” zdobyły tę statuetkę w kilku kategoriach. W 1958 r. otrzymał Złotego Niedźwiedzia na Berlinale za film „Tam, gdzie rosną poziomki”. Bergman był także jednym z reżyserów najczęściej nagradzanych na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes (Złota Palma za „U progu życia”, nagrody specjalne za: „Uśmiech nocy”, „Siódmą pieczęć”, „Źródło” oraz „Szepty i krzyki”). Dwukrotnie odebrał też Złoty Glob – za filmy „Jesienna sonata” oraz „Fanny i Aleksander”.
Twórcy o spektaklu
Ingmar Bergman w swojej twórczości skupiał się na badaniu wnętrza psychiki człowieka w ekstremalnej sytuacji. Skupiał się na ludziach odizolowanych od świata zewnętrznego. Swoich bohaterów zamykał na „wyspie” – w relacjach rodzinnych, w państwach objętych stanem wyjątkowym – piszą twórcy spektaklu, Maja Kleczewska oraz Łukasz Chotkowski.
Zamknięci w czterech ścianach, poddajemy próbie nasze więzi. Widzimy pod lupą relacje, które nam umykały w natłoku spraw. Przymusowa konfrontacja z drugim i sobą samym prowadzi do wglądu? Do szaleństwa? Zobaczymy się „jak w Zwierciadle”? Czy będziemy mieć odwagę, żeby stanąć, ze sobą i ostatecznym, twarzą w twarz?
Bergman jest Przewodnikiem po czasie „kwarantanny” – zamknięcia, izolacji, wglądu i konfrontacji. Przeprowadza nas przez proces przemiany. Intymny proces transformacji i przewartościowania. I śmierci.
Coraz mocniej dociera do nas, że nastał czas śmierci. Śmierci, której nie sposób pojąć, opłakać, zrozumieć. Czy chcemy tego, czy nie, śmierć potrzebuje reprezentacji, po to jest sztuka – film, teatr, literatura, sztuki wizualne – żeby dzięki reprezentacji nie dopuścić do traumatycznego, niewyrażonego zapisu lęku. Artysta wciąż poszukuje języka na oswojenie nieoswajalnego. Sztuka wciąż stara się wyprzedzić rzeczywistość. To powinność Sztuki. Próbować – dodają twórcy.
„Twarzą w twarz”
reżyseria: Maja Kleczewska
dramaturgia(gr. dramatourgia), 1. twórczość dramatyczna, ogół utworów d... More: Łukasz Chotkowski
scenariusz sceniczny: Łukasz Chotkowski, Maja Kleczewska
scenografia: Zbigniew Libera
kostiumy: Konrad Parol
muzyka: Cezary Duchnowski
reżyseria światła: Piotr Pieczyński
realizacja materiałów filmowych: Kacper Fertacz
montaż materiałów filmowych: Alan Zejer
inspicjentka: Iza Stolarska/Hanna Gruszczyńska
producentka, asystentka reżyserki: Michalina Żemła
wideo live: Klaudia Kęska
asystentki reżyserki: Olga Ciężkowska, Patrycja Wysokińska
obsada: Karolina Adamczyk, Aleksandra Bożek, Michał Jarmicki, Ezra Kos, Damian Kwiatkowski, Mateusz Łasowski/Michał Surówka, Dagmara Mrowiec-Matuszak, Arkadiusz Pyć, Maria Robaszkiewicz, Piotr Stramowski, Julian Świeżewski, Małgorzata Witkowska, Michalina Żemła.
Spektakl dla widzów od 18. roku życia.
***
Tekst spektaklu opiera się na scenariuszu filmu Ingmara Bergmana „Twarzą w twarz” w tłumaczeniu Zygmunta Łanowskiego. W adaptacji zamieszczono również fragmenty scenariuszy filmów: „Sonata jesienna” (tłum. Zygmunt Łanowski), „Szepty i krzyki” (tłum. Andrzej Asłanowicz), „Sarabanda” (tłum. Tadeusz Szczepański) i „Milczenie” (tłum. Stanisław Hebanowski).
***
Koprodukcja: Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie i Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy.