„Festiwal pamięci”
Czy nadmiar pamięci może być paraliżujący? Czy od pamięci można się uzależnić? Czy pamięć historyczna jest nam w ogóle potrzebna? Czy zwrot ku historii nie stał się dzisiaj prostą wymówką od społecznej odpowiedzialności?
W „Festiwalu Pamięci” zastanowimy się, czy nieustanne przywoływanie przeszłości nie odwraca naszej uwagi od konieczności reagowania na problemy współczesności i kształtowania naszej przyszłości. Przyjrzymy się, czym dla młodych pokoleń jest pamięć o tak odległym doświadczeniu jak Zagłada i II Wojna Światowa. „Festiwal Pamięci” wymyka się ramom klasycznie rozumianej teatralności. Widzowie będą mieli okazję spojrzeć na kwestię pamięci historycznej nie tylko z różnych perspektyw, lecz przede wszystkim poprzez różne formy artystycznej ekspresji. W miejscu linearnej narracji pojawi się doświadczenie festiwalu – kontrolowanej swobody oraz różnorodności skupionej wokół jednego idiomu. Tym idiomem jest właśnie pamięć historyczna.
Jak co roku, na przełomie października i listopada, odbyły się – już po raz 22 – Międzynarodowe Spotkania Sztuki Akcji Rozdroże 2015, których organizatorem jest Fundacja Sztuka i Współczesność oraz CSW Zamek Ujazdowski. 
„(…) blada i w loków ozdobna ametyst,
„(…)lecz do Boga każdy kiedyś zdąży w gości… (..-)”
Jakim zniewoleniem może być pochodzenie, przynależność do określonej grupy społecznej, zwłaszcza gdy jest się jednostką niezwykłą, wychodzącą poza schematy nie tylko tej grupy, lecz w ogóle poza wszelkie ramy? Karolina Kirsz postanowiła opowiedzieć o tym w spektaklu „One same” ustami pięciu kobiet – silnych, radykalnych, skandalistek, Żydówek. Kobiet nieprzeciętnych, które mogły się spotkać wyłącznie w teatrze. 
Tomasz Miłkowski na jubileusz Teatru Narodowego:
Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego wydało w serii Studia o kulturze książkę Teatr historii lokalnych w Europie Środkowej pod redakcją Ewy Wąchockiej, Doroty Fox oraz Anety Głowackiej.
Moja pierwsza śmierć w Wenecji debiut dramaturgiczny poetki Justyny Bargielskiej, laureatki Gdyńskiej Nagrody Literackiej to rodzaj retrospekcji i rachunku sumienia starzejącego się Artysty. Spektakl jest debiutem reżyserskim krytyka muzycznego Tomasza Cyza. Scenografię przygotowała Joanna Braun, autorem muzyki jest Janusz Stokłosa. Premiera 20 listopada 2015 na Scenie im. Haliny Mikołajskiej. 
Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego wydało książkę Teresy Wilk – Obecność sztuki teatralnej w codzienności życia społecznego, w której autorka omawia nowe obszary zainteresowań pedagogiki społecznej.
Kobiety w poszukiwaniu mężczyzn… cóż za odwieczny temat! I w sztuce Moliera, i w autorskim przedstawieniu Janusza Wiśniewskiego, wizjonera teatru, kilka bardzo różnych pań i panien zdradza się ze swoją niechcianą samotnością. Co dotyczy nie tylko tytułowych dziewic, ale i szacownych mężatek, które znudziły się swoim mężom. Te molierowskie kobiety – ale czy tylko molierowskie? – zrobią wszystko, by pozyskać lub odzyskać miłość. Do tego stopnia, że wpuszczają do domu złe duchy, biesy w uwodzicielskim przebraniu. No i dopiero się zaczyna… Wszystko zaś podszyte jest słynnym molierowskim śmiechem, bo przecież śmiech rozbraja, koi i wyzwala od złego.
12 listopada (czwartek) o godzinie 19.00 w Teatrze Powszechnym w Warszawie, foyer galeria, odbędzie się wykład prof. Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej „Bogusławski. Schiller. Hübner. Teatr i polityka”. Wstęp wolny
Podczas uroczystości wręczenia Nagrody im. Ireny Solskiej pani HALINIE ŁABONARSKIEJ krótką laudację na cześć laureatki wygłosił prezes Klubu Krytyki Teatralnej SD RP dr Tomasz Miłkowski [na zdj.]. Tekst tego wystąpienia publikujemy bez skrótów:
9 listopada 2015 w Sali Klubowej ZASP-u odbyła się uroczystość wręczenia Nagrody im. Ireny Solskiej pani Halinie Łabonarskiej [na zdj.]. Przybyłych powitał prezes polskiej sekcji AICT/ Klubu Krytyki Teatralnej Stowarzyszenia Dziennikarzy RP dr Tomasz Miłkowski, przekazując laureatce gratulacje i kwiaty od Prezesa ZASP-u Olgierda Łukaszewicza, który nie mógł uczestniczyć w spotkaniu z powodu trwającego równolegle Zjazdu Sprawozdawczego ZASP-u.
Już 19 listopada premiera „Możliwości wyspy” na podstawie powieści Michela Houellebecqa w reżyserii Magda Szpecht w TR Warszawa.
To już dzisiaj, 9 listopada w siedzibie ZASP o godz. 18.30 rozpocznie się uroczystość wręczenia Nagrody im. Ireny Solskiej pani HALINIE ŁABONARSKIEJ.
VII Festiwal Era Schaeffera miał rozmach iście światowy. Nim przejdziemy do omówienia wydarzenia, spieszymy powiedzieć, że… Bogusław Schaeffer (rocznik`29) jest kompozytorem, dramaturgiem, muzykologiem, grafikiem i pedagogiem. Szerszej publiczności znany jako autor dramatów, czy lepiej byłoby powiedzieć zdarzeń scenicznych, takich np. jak „Kwartet dla czterech aktorów”, który wielokrotnie w teatrze realizował Mikołaj Grabowski, „Zorza”„Scenariusz dla trzech aktorów”, „Kaczo”, „Tutam”, czy „Audiencje (I-V). Sam Schaeffer był nie tylko ich autorem i kompozytorem muzyki, ale również podejmował się roli reżysera (m.in. „Audiencja” I, IV, Teatr Mniejszy Kraków).
Mocnym akcentem zakończyły się 49. Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora. W salach szkoły teatralnej triumfował Tadeusz Różewicz.
Do 13 marca 2016 w krakowskim Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha można oglądać wystawę pn. Aktorzy, lalki i gra cieni. Teatr w Chinach i Japonii. Eksponaty pochodzą z muzeów, instytucji kultury, a także ze zbiorów prywatnych.
W teatrze polskim widywano już żółte trójkąty noszone przez Żydów w obozach koncentracyjnych, pojawiały się też czerwone, przypisane więźniom politycznym. Różowy trójkąt, którym naziści w obozach naznaczali homoseksualistów, to jednak nadal rzadkość. Odważył się na nie warszawski Teatr Dramatyczny – z początkiem października na Scenie Przodownik wystawiono nagrodzoną Pulitzerem sztukę Martina Shermana „Bent” w reżyserii Szwedki, Natalie Ringler, opowiadającą o prześladowaniu homoseksualistów w hitlerowskich Niemczech.