Yorick

Pana teatr, ten teatr, który był dla Pana zawsze najważniejszy powoli zasnuwa mgła. Teatr Powszechny traktuje Pan jak swój dom, miejsce ocalałe. Takie przemijanie wzbudza tylko żal czy aż ból?

Żal. Nie lubię używać wielkich słów, a poza tym jedne formy zamierają czy nawet umierają, inne się rodzą. Poświęciłem się temu zawodowi, teatr wyznaczał – i wyznacza – rytm mojego życia. Próby, przedstawienia – to najważniejsze. A to, co „między” na drugim planie.

Dowiedz się więcej »Życie rytmem teatru – rozmowa ze Zbigniewem Zapasiewiczem

Nasza relacja z festiwalu monodramów we Wrcoławiu. Informacja o seminarium nt. monodramu w telewizji – w dziele Aktualności witryny AICT. Dowiedz się więcej »39 WROSTJA. Po festiwalu

W tym roku festiwal Bałtycki Dom w Sankt Peterburgu odbył się już po raz piętnasty. Jaki jest, jakie budzi nadzieje pisze Tomasz Miłkowski.

Dowiedz się więcej »Bałtycki Dom – okno Petersburga na Europę

Festiwale teatralne, które chcą nadążyć za aktualnością i  ogarnąć możliwie wszystko, co uznano za znaczące na scenach europejskich czy światowych, coraz częściej stają się przedmiotem najsprzeczniejszych opinii. Mnożą się nieporozumienia, jak nigdy przedtem narzuca się wrażenie chaosu, zaostrza deficyt autorytetów.
W Paryżu wydano właśnie dwie eseistyczne książki, które podsumowują i kontynuują burzliwy spór wokół ostatniego  festiwalu awiniońskiego.  Dowiedz się więcej »Niepokój o teatr słowa

Dowiedz się więcej »Z Anną Dymną nie tylko o fundacji

Kto sprawuje władzę, ma prawo swą religię narzucić poddanym. Oto zasada jaką przyjęto w Augsburgu, gdy wojujące strony w Niemczech (protestanci i katolicy) zawarli pokój w roku 1555. Oczywiście, nie powstrzymało to fanatyków wiary w innych krajach od okrutnych aktów agresji. W niektórych zaś walka toczyła się w ukryciu, dzięki umiejętnemu przygotowaniu ustaw prawnych. A jeszcze w innych została przeniesiona na konflikty państwowe. Tak było w Europie Wschodniej. Dowiedz się więcej »Cuius regio, eius religio

Refleksje po XVIII Łódzkich Spotkaniach Baletowych

Co zostało w pamięci po tegorocznych XVIII Łódzkich Spotkaniach Baletowych? Egzotyka, czyli hiszpańskie flamenco oraz barwne widowisko, czyli „Carmina burana” Carla Orffa w węgierskim wykonaniu. To jednak trochę za mało, jak na imprezę o światowej renomie i długiej, 38-letniej historii.

Dowiedz się więcej »Spotkania baletowe w Łodzi