Ślepota. Tragedia w Iraku
Mario Fratti
(tłum. Tomasz Miłkowski)
Copyright: Fratti/Miłkowski
Ślepota. Tragedia w Iraku
(Blindness, Tragedy in Iraq)
Jednoaktówka 

Mario Fratti
(tłum. Tomasz Miłkowski)
Copyright: Fratti/Miłkowski
Ślepota. Tragedia w Iraku
(Blindness, Tragedy in Iraq)
Jednoaktówka 
W roku Gombrowicza warszawski Teatr Studio ponownie wchodzi do tej samej rzeki – po antyjubileuszowym wirtuozerskim spektaklu Ireny Jun (Biesiada u hrabiny Kotłubaj) teraz daje Operę muerta, widowisko jubileuszowe, ale całkiem nie w klimacie ku czci.
Dowiedz się więcej »Opera (nie całkiem) muerta
W numerze m.in.:
W numerze m.in.: Ślepota, jednoaktówka Maria Frattiego, amerykańskiego dramaturga w tłum. Tomasza Miłkowskiego Szkło bolesne, fragment nowego dramatu Kazimierza Brauna rozmowa Justyny Hofman -Wiśniewskiej z… Dowiedz się więcej »W numerze październikowym
Recenzje książek Krzysztof Miklaszewski Distancia, Witoldo! i Zygmunta Krzyżanowskiego Trzynasta kategoria rozsądku. 
Dowiedz się więcej »Książki – noty.
Przegląd sytuacji (czytaj: nie w popularnej „wiedzy o teatrze”, lecz w nauce o teatrze) autorstwa Bożeny Frankowskiej. Dowiedz się więcej »CO NOWEGO W TEATROZNAWSTWIE?
Była i jest uśmiechem, radością i szczęściem sceny polskiej – napisał kiedyś o Ćwiklińskiej wytrawny znawca aktorskich talentów, człowiek, któremu w mijającym stuleciu było dane oglądać największych z wielkich naszego teatru, Adam Grzymała – Siedlecki. I choć w ciągu długiej i przebogatej kariery artystycznej poświęcono jej tysiące sążnistych recenzji, w których niczym refren w jakimś hymnie pochwalnym raz po raz powracają słowa genialna i arcydzieło, choć pod koniec życia stała się niemalże instytucją narodową – nikt chyba trafniej nie wyraził tego, co czyniło ją niezastąpioną i niepowtarzalną w oczach paru pokoleń widzów.
Dowiedz się więcej »Zdjąć kapelusz, Ćwikła idzie!
Fragment poematu autorstwa w wersji dwujęzycznej: po włosku i po polsku. Dowiedz się więcej »Poezja: Poemat o Tristanie i Izoldzie
Fragment przygotowywanej książki o literackich laureatach Nagrody Nobla – publikujemy rozdział poświęcony pisarzowi południowoafrykańskiemu, Johnowi Coetzee, zdobywcy nagrody w roku 2003.
Fragment książki „Wspólnoty grand theatre” – w przygotowaniu. Dowiedz się więcej »WSPÓLNOTY GRAND THEATRE
Bożena Frankowska ENCYKLOPEDIA TEATRU POLSKIEGO, Warszawa 2003
(ciąg dalszy: hasła nie wydrukowane, hasła nowe, errata).
Dowiedz się więcej »Z warsztatów: suplement Encyklopedii Teatru Polskiego (1)
Z Krzysztofem Rauem rozmawia Klemens Krzyżagórski
– SCENA DLA DOROSŁYCH stała się sprawdzianem i potwierdzeniem jakości zespołu aktorskiego. Zostało to zauważone przez krytyków teatralnych zajmujących się nie tylko lalkami. Bożena Frankowska napisała, że po obejrzeniu Twojego Szukszyna zrozumiała, iż „można w lalkach białostockich realizować każdy repertuar, dla dzieci i dla dorosłych, klasyczny i współczesny, dramatyczny i należący do lalkowego kanonu europejskiego”. Dowiedz się więcej »WYWIAD Klemensa Krzyżagórskiego z Krzysztofem Rauem
W 80. rocznicę urodzin z mistrzem polskiej sceny Adamem Hanuszkiewiczem rozmawia Justyna Hofman-Wiśniewska.

Dowiedz się więcej »WĄCHANIE CZASU
Tego jeszcze nie było. Pierwszy raz polski teatr dał przegląd twórczości jednego reżysera. Specjalnie na tę okazję odświeżone zostały spektakle, które już schodziły lub zeszły z afisza. Odbyły się także prapremiera nowego widowiska, pokaz filmu i panel. Wydarzenie bez precedensu i bodaj zarezerwowane tylko na ten jedyny raz: Planeta Grzegorzewski. Bo też jedyny, samoswój, odmienny, niepokojący i tajemniczy jest teatr Jerzego Grzegorzewskiego, do którego – jak sam o sobie mawia – stary reżyser dopisał nowe przedstawienie: Duszyczkę według Tadeusza Różewicza.
Wśród znawców sceny coraz częściej daje się słyszeć grzmiące żalem słowa: – Teatr TV umarł! Po tej złowieszczej deklaracji nie ma miejsca na zwyczajowy ciąg dalszy: – Niech żyje Teatr TV! Bo i po co przyglądać się czemuś, co z założenia (modne jest takie gadanie) nic nowego nie powie, nie zrobi, niczego nie pokaże, będzie się taplało w wiecznie tym samym bajorku przekleństw, używało lub nadużywało brukowego języka, chcąc nie chcąc naśladując film, reality show czy teleturniej. Otóż takie i podobne twierdzenia to moim zdaniem ślepa uliczka. Prawda, pewne rzeczy (dramat, poezję, prozę) lubimy dopiero, kiedy się „uleżą, ucukrują”; przedtem śmierdzą, pachnieć zaczynają potem, zwykle po stu latach, gdy trafią do podręczników historii literatury. Czy jednak jest to wystarczający powód, by jednym herostratesowym NIE pogrzebać wiarę w szklaną scenę? Niezupełnie…
Dowiedz się więcej »Martwa Królewna, czyli krótki rzut oka na Teatr TV sezonu 2003/2004
Redaktor Krystyna Kotowicz, wybitna polska dziennikarka, zmarła w Lublinie 7 maja 2004 roku. Wiadomość o jej śmierci dotknęła głęboko środowisko dziennikarzy i artystów, których twórczość potrafiła oceniać ze znawstwem i wnikliwą, jedyną w swoim rodzaju krytyką.

10 maja 2004 w warszawskim Klubie Lekarza odbyła się uroczystość wręczenia Dorocznej Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Tegorocznym laureatem został Ignacy Gogolewski, obchodzący 50-lecie twórczości artystycznej.

Zapraszam do lektury drugiego numeru Yoricka. Na wstępie kilka słów o wolności. Dowiedz się więcej »Zszywanie
Niedobrze się dzieje z radiem. Najpierw padła Trójka, a teraz Radio BIS. Rozbiórka radia publicznego trwa. Z Trójki przegnano wcześniej teatr, teraz kabarety. Korek Stefana Friedmanna zadomowiony bodaj od ćwierć wieku padł pod ciosami reformatorów. Wyrzucono Kabaret 202. Dowiedz się więcej »Radia żal
To będzie chyba naprawdę "najmniejszy teatrzyk świata": Barbara i Jacek Bursztynowiczowie oraz Janusz Tylman przygotowują otwarcie "Cafe-teatru na Francuskiej" na warszawskiej Saskiej Kępie, przy ulicy Francuskiej 6. Dowiedz się więcej »Na… Francuskiej