Nie pierwsza to próba przezwyciężenia trudnego problemu przez śmiech. Autor, a zarazem reżyser, Fred Apke jest tego w pełni świadomy, kiedy mówi w teatralnym programie: Najlepszą drogą do pogodzenia się z ludźmi, z sobą samym i ze światem jest śmiech. Lepiej się śmiać, niż gorzknieć i nienawidzić. Śmiech to sposób na przeżycie. W samej sztuce Apke podaje jeszcze inny sposób: leżeć – jak kura – na plecach i udawać trupa. Dowiedz się więcej »Kura na plecach
Kinoteatr, czyli prawdziwy koniec Teatru TV
A więc stało się: Maciej Englert, reżyser z krwi i kości teatralny, odstąpił od klasycznego i – co tu kryć – odchodzącego bezpowrotnie w przeszłość modelu spektaklu telewizyjnego, który usiłował udawać (z pewnymi modyfiakcjami) teatr żywego panu. W pokazanym 10 stycznia w poniedziałkowym Teatrze TV „Wniebowstąpieniu” wg Tadeusza Konwickiego wybrał formę kinoteatru. Powstało jedno z najznakomitszych widowisk ostatniej dekady. Bezkompromisowe, rozliczeniowe, ale pozbawione jadu nienawiści pożegnanie z widmem PRL, zostało przyobleczone z niezwykle sygestywną, artystycznie pociągającą formę. Dowiedz się więcej »Kinoteatr: Wniebowstąpienie Konwickiego w Teatrze TV
Szczerze mówiąc spodziewałem się więcej – po roli w „Pręgach”, odbiegającej
od wizerunku dobrego rycerza lub zbuntowanego młodzieńca (Kordian,
Konrad-Gustaw itp.), a także klasycznej roli szekspirowskiej w „Ryszardzie
II”, Michał Żebrowski zmierzył się z inną materią. Dowiedz się więcej »Doktor Haust
Pełne zaskoczenie – wydawałoby się znane i poniekąd archiwalne teksty Andrzeja Waligórskiego w Teatrze na Woli odżyły nowym blaskiem. Dowiedz się więcej »Rodzina Dreptaków – życie po życiu
Dnia 7 grudnia 2004 roku zmarł w Londynie Noel Clark, wielki przyjaciel Polski i Polaków, a szczególnie Wrocławia, miłośnik i popularyzator naszej historii, tłumacz naszej poezji. Dowiedz się więcej »Romantyczny polonofil, Noel Clark
W numerze styczniowym, 1/2005 (4) m.in.: Samchachi-za – o teatrze lalkowym z Japonii, uwagi Estery Żeromskiej Trupy uczone (1) – o szkolnictwie w teatrze lalek,… Dowiedz się więcej »W numerze styczniowym 2005 Yoricka
Kolejne trzy brakujące hasła: Maria Fołtyn, Kalisz, Ida Kamińska
Dowiedz się więcej »Encyklopedia teatru polskiego – suplement (3)
Powoływanie się na tradycję należy do rytuału teatralnego. Yorick odnotowuje to na przykład przy okazji jubileuszu Andrzeja Łapickiego. Dowiedz się więcej »Tradycja i … demony
Laudacja wygłoszona na uroczystości wręczenia tegorocznej Nagrody im. Boya przyznanej Panu Ignacemu Gogolewskiemu – 10 maja 2004.
Dowiedz się więcej »O Mistrzu Gogolewskim
Jōruri (inaczej: bunraku) jest jednym z czterech gatunków japońskiego teatru klasycznego. Dowiedz się więcej »Saruhachi-za (JAPONIA)
Fragment powieści w przekładzie Walentyny Mikołajczyk-Trzcińskiej Dowiedz się więcej »Zygmunt Krzyżanowski, „Powrót Münchhausena”
Przeszło 200 kobiet i ponad 190 mężczyzn występuje na estradach i scenach, placach i ulicach, zaludnia zapadnie teatrów lalkowych. Skąd się tam wzięli? Dowiedz się więcej »Trupy uczone (1)
Kronika Staż AICT dla młodych krytyków w Porto (Portugalia, listopad) – zarząd zarekomendował Ryszarda Paczochę, współpracującego z redakcja „Teatru” – Ministerstwo Kultury na wniosek… Dowiedz się więcej »Kronika
Rozmowa z Olgierdem Łukaszewiczem, aktorem, prezesem ZASP Dowiedz się więcej »Kapitan Żeglugi Wielkiej
DANUTA KIERKLO: wciąż młoda i świetna aktorsko, obchodzi czterdziestopięciolecie. Czy to możliwe? Sprawdźmy! Trzykrotnie, jeżdżąc po Polsce jako recenzent teatralny dwutygodnika Teatr, przeżyłam olśnienie nie… Dowiedz się więcej »Danuta Kierklo
O sztuce aktorskiej Wieńczysława Glińskiego, laureata radiowego Wielkiego Splendora Dowiedz się więcej »ZADANIEM AKTORA JEST UMIEĆ GRAĆ WSZYSTKO
Rozmowa z Arturem Dziurmanem, aktorem Teatru Starego i… właścicielem restauracji „Moliere” w Krakowie Dowiedz się więcej »Molier w życie wpisany
Refleksje na marginesie wieczoru klubowego w Klubie Lekarza (2 grudnia 2004), którego bohaterem był prof. Jerzy Woy-Wojciechowski. Laudacja poświęcona profesorowi została opublikowana w „Yoricku” nr 4 i nosi tytuł „Wspomnień czar”. Dowiedz się więcej »Pięćdziesiąt lat minęło
111 Tomasza Mana, czyli zdławiony skowyt na początek
Zakończył się przegłąd nowej dramaturgii w Teatrze Narodowym, poddawanej próbie sceny w utworzonym rok temu Laboratorium Dramatu. Podstawowym niedostatkiem przegladu był brak nowych wybitnych propozycji poza 111 Tomasza Mana, które dotrzymuje kroku wcześniej wprowadzonej na afisz Koronacji Marka Modzelewskiego. Dwie warte uwagi sztuki w ciągu roku – to mało czy dużo? Myślę, że dużo!
Dowiedz się więcej »Nowa dramaturgia w Narodowym
Ubumoda trwa
Nie przemija moda na Ubu. Po niedawnej realizacji filmowej (Piotra Szulkina) i operowej (patrz recenzja Anny Leszkowskiej, nr 1 Yoricka) najnowsza „Literatura na Świecie” przynosi nowe tłumaczenie „Ubu króla”, do tej pory znane z przekładu Boya, Jana Gondowicza, który nie od dzisiaj interesuje się twórczością Jarry’ego, zwłaszcza jego cyklem „ubistycznym”. Dowiedz się więcej »Ubu triumfuje