Jeśli ktoś potrzebuje dowodu, że teatr dramatyczny trzyma się mocno, niech idzie do Teatru Małego na „Wędrowca” Conora McPhersona w reżyserii Wojciecha Malajkata.
Dowiedz się więcej »Wędrowiec. Szkoła gustu: Irlandczycy
Od lat słychać lamenty, że brak w polskim teatrze tzw. repertuaru środka, czyli sztuk do grania: publiczność przyjdzie, pośmieje się lub popłacze i nie będzie żałowała, że zapłaciła za bilet.
Dowiedz się więcej »Sztuki do grania
Bardzo udany debiut reżyserski. Natalia Sołtysik znalazła własny klucz do otwarcia jednoaktówek Yukio Mishimy.
Dowiedz się więcej »Demon w szafie
O „Balladynie” w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie.
Co za koncept, u kaduka
„Zemsta” to zawsze wyzwanie, jeśli ma by czymś więcej niż tylko lekturą szkolną na głos. Taka też jest w Polskim – pełna energii, pisana pismem wyzwolonego dziecka, z nieco łobuzerskim uśmiechem.
Dowiedz się więcej »Zemsta Kilianów
Rozmowa z Zygmuntem Malanowiczem.
Dowiedz się więcej »Wolność w teatrze to myśl
W numerze styczniowym, 1/2008 (16): Rozmowy Justyny Hofman-Wiśniewskiej: Walczę o współczesną komedię polską z Anną Gornostaj Wolność to także myśl z Zygmuntem Malanowiczem Nowe książki… Dowiedz się więcej »Nr 16 (styczeń 2008)
Rozmowa z Anną Gornostaj.
Dowiedz się więcej »Walczę o współczesną komedię polską
Do 5 wcześniej wydanych monografii o dziejach polskiego Szekspira od końca XVIII w. po współczesność oraz po fundamentalnej książce „Czytając Szekspira” i monografii jednej roli (Jacka Woszczerowicza jako Ryszarda III) Andrzej Żurowski dorzucił książkę następną, „Prehistoria polskiego Szekspira”.
Dowiedz się więcej »Niekończąca się historia
Lokując akcję przerobionej „Iwony, księżniczki Burgunda” na studziennym podwórku czynszówki w czasach okupacji, Piotr Cieślak zrzucił towarzystwo z piedestału arystokratycznego na społeczne doły z tzw. pretensjami do wielkiego świata.
Dowiedz się więcej »Iwona, księżniczka podwórka
O spektaklu Sonata Jesienna Ingmara Bergmana w teatrze Ateneum (Scena na dole).
Uwagi na marginesie książki Józefa Kelery, 'teatr bez majtek”, nagrodzonej w ubiegłym orku klubową nagrodą im. Wojciecha Bogusławskiego, czyli jak Kelera prowadzi przez ostępy teatru.
W naszym magazynie internetowym „Yorick” postanowiliśmy regularnie przypominać o sprawach i ludziach, których dla innych podejmują się polscy aktorzy. Minęło 5 lat od założenia przez Ewę Błaszczyk i księdza Wojciecha Drozdowicza Fundacji „A kogo?”
Dowiedz się więcej »A KOGO? , Fundacja Ewy Błaszczyk
„Jubileusz” w Teatrze Druga Strefa to takie odsłanianie „bebechów”, tego, co chciałoby się przemilczeć, zatrzeć, zagubić, co wpisuje się w historię, ale tą niezbyt chlubną. Bardzo daleką od aureoli, więc odpychaną z odrazą, przyswajaną niechętnie i z wielkimi oporami.
Kapelusz i Czapka „Porthos” i dwa, biorąc pod uwagę szczupłość funduszy i bezdomność instytucjonalną „cyganerskie” czy „bohemskie” stowarzyszenia: Europejskie Stowarzyszenie Sztuki i Mody i Klub Krytyki Teatralnej (Sekcja Polska przy Międzynarodowym Stowarzyszeniu Krytyków Teatralnych AICT). A jako że właściciel „Porthosa”, Ryszard Wrzesiński, jest romantykiem, marzycielem, miłośnikiem ludzi pozytywnie w różne przedsięwzięcia (niedochodowe zwłaszcza) powkręcanych, to i przez kilka lat Galeria Van Golik znalazła w tym Salonie dla się przytulisko.
(Prawie) cały Nekrošius
Tego jeszcze nie było. Festiwal teatralny poświęcony jednemu reżyserowi. Tak Bałtycki Dom uhonorował swego wielokrotnego gościa, litewskiego reżysera Eimuntasa Nekrošiusa w jego 55. urodziny.
Dowiedz się więcej »Nekrosius na festiwalu Bałtycki Dom w Sankt-Petersburgu
"Pętla" Marka Hłaski w nowej interpretacji Sylwestra Biragi w teatrze Druga Strefa. "Nie przepadam za prozą Hłaski – pisze autorka – nie interesują mnie już różne, a w gruncie rzeczy podobne, wiwisekcje alkoholizmu, opisywane stadia zmagania się i poddawania nałogowi, wpętlanie wszystkich w swoje problemy, staczanie się na dno…Co to teatr potrafi zrobić…".
CUDA ZMIERZCHU
Straszna jest tylko śmierć w samotności… Tak straszna, że przybywa się niespodziewanie do jakiegoś krewnego. Przybywa… Zwala na kark – mówiąc bez ogródek.
Dowiedz się więcej »Emilia Krakowska jako Ciocia w Drugiej Strefie
"Sonata jesienna" Bergmana w teatrze Ateneum.
Dowiedz się więcej »Piekło Bergmana
Wraz ze śmiercią Jerzego Kawalerowicza ( 1922-2007 ) odchodzi epoka wielkich twórców kina autorskiego XX wieku, epoka reżyserów, którzy wynosili kino do rangi Sztuki i dla których robienie filmów było sposobem i sensem życia.