Gdyby patron Teatru Miejskiego w Gdyni, Witold Gombrowicz, mógł powstać z martwych i zasiąść pośród premierowej publiczności, to już po kwadransie wykonałby telefon do prezydenta Szczurka i zażądał, aby zdjęto jego nazwisko z elewacji budynku…
Dowiedz się więcej »Blady Nico w bryku fiko…
Czarna komedia braci Presniakow [Bracia Presniakow, „Udając ofiarę”, tłum. Agnieszka Lubomira Piotrowska, reżyseria Maciej Englert, scenografia Marcin Stajewski, kostiumy Anna Englert, muzyka Jerzy Satanowski, ruch sceniczny Jan Pęczek, Teatr Współczesny w Warszawie, premiera w listopadzie 2006] obiegła już Europę, zrobiła furorę w Rosji, trafiła na ekran, a teraz – nareszcie – do Polski. Nazywana rosyjskim „Hamletem”, oczywiście z pewną przesadą, bo autorzy z Szekspira biorą tylko aluzje.
Dowiedz się więcej »Kat czy ofiara
Prawie jednym tchem przeczytałem „Teatr Telewizji. Przeżyjmy to jeszcze raz" Henryka Bieniewskiego. Tytuł nieco wymijający, ale zakładam, że roboczy, zresztą – ważniejsza zawartość.
Dowiedz się więcej »Czytane w maszynopisie: Oblicza Teatru TV
Do Nowego Sadu w Serbii przyjechałam na seminarium pod tytułem ”Kontekst/Poza kontekstem” w ramach Festiwalu Sterijno Pozorje, czując, że przybywam z zupełnie innego kontekstu.
Dowiedz się więcej »Co krytyk wiedzieć powinien o kontekście danej sztuki, czyli rozważania o teatrze i podróżach
Doroczną Nagrodę im. Stefana Treugutta za osiągnięcia w Teatrze TV przyznano Ewie Błaszczyk. Nagroda ustanowiona została przez Zarząd polskiej sekcji AICT/IACT w roku 2001 (bliższe informacje zob. w sekcji Nagrody). W roku ubiegłym nagrody nie przyznano.
….od prawie trzydziestu lat Robert Hossein, znany w Polsce przede wszystkim z serii filmów: „Angelique”, regularnie proponuje publiczności, oprócz swoich kreacji teatralnych w teatrze „Marigny”, wielkie widowiska dla szerokiej publiczności.
Dowiedz się więcej »Jan Paweł II na największej paryskiej scenie
Serce mimu znowu zabiło w Warszawie, jak powiada Gregg Goldson, który po raz kolejny prowadził ekscytujące warsztaty teatru pantomimy podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu w stołecznym Teatrze na Woli.
Dowiedz się więcej »Mim szuka opowieści
Zaiste. Na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku gruziński aktor zebrał palcem gówno z podeszwy, podniósł do nosa i rzekł: „ coś tu śmierdzi w państwie duńskim..”
Dowiedz się więcej »Hamlet wdepnął w gówno!
Rozmowa z Jerzym Radziwiłowiczem.
Dowiedz się więcej »Ideałów i autorytetów nie tracimy dlatego, że mamy wybór
Mimo upływu lat „Bal u Salomona” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego nic nie stracił ze swej magii.
Dowiedz się więcej »Ten mroczny bal
Jak łatwo jest zajść w ciążę. Łatwo i bezwiednie. Co jednak z tego wynika? Olsztyński spektakl "W.B." nie podkreśla niczego grubą czerwoną linią. Jeśli już coś ma nakreślić – to wiele zamazuje.
Olsztyński Teatr Jaracza znów otworzył się przed publicznością – bo nowy sezon, bo nowy tytuł. 6 października na pierwszy ogień poszła Scena Margines ze sztuką "W.B." inspirowaną "Przebudzeniem wiosny" Franka Wedekinda
Dowiedz się więcej »Sto pytań o dojrzewanie
O musicalu "Francesco" w Teatrze Muzycznym w Gdyni pisze Józef Jasielski.
Dowiedz się więcej »ŚWIĘTY ZSTĄPIŁ NA SCENĘ I &NIC !
O Krystynie Kotowicz piszemy w naszym cyklu Alfabet Krytyków Polskich. Znakomitą dziennikarkę radiową, znawczynię teatru i niespożytą animatorkę kultury wspominają jej przyjaciele.
Dowiedz się więcej »Krystyna Kotowicz. Dama z radiowym sercem
Rozmowa z Maciejem Tomaszewskim.
Dowiedz się więcej »JESTEM CZŁOWIEKIEM ZAWODOWO NASYCONYM, SPEŁNIONYM
Nakładem artline ukazała się unikatowa na polskim gruncie książka-synteza, „Historia dramaturgii. Kierunki i determinanty rozwoju dramaturgii na świecie”, obejmująca dzieje twórczości dramatycznej od czasów bez mała prehistorycznych po dziś dzień i to w horyzoncie globowym. Europa zajmuje tu, rzecz jasna miejsce główne, ale kompetentne wycieczki w rozmaite strony świata sprawiają, że Czytelnik otrzymuje zwięzły przewodnik po całej krainie tego rodzaju literackiego. Dzięki uprzejmości wydawcy, przedstawiamy Wstęp do tej książki, zachęcając do lektury całości.
dwadzieścia kroków wzdłuż i wszerz…
Stanisław Wyspiański
Aktorzy zawsze skłonni są do poświęceń, jeśli o dobro (albo domniemane dobro) roli idzie. W tym sezonie Wojciech Solarz wielokrotnie wpadał do mini-basenu jako Nemeczek w „Chłopcach z Placu Broni”, Wojtek Błach ćwiczył pompki do utraty tchu w „Someone who'll watch over me", Jan Englert chodził z podpaską, a Michał Czernecki w ogóle bez niczego w „Fedrze” Kleczewskiej itp., itd. Sztuka wymaga poświęceń.
Dowiedz się więcej »Przewodnik po aktorach (nie tylko) warszawskich. Rok X
Pod koniec sezonu w Warszawie prawdziwe tsunami kadrowe – tego jeszcze nie było, zmiana dyrektorów aż w 5 teatrach. Powody tego różne, ale na pewno nie jest to tylko zbieg okoliczności. Najwyraźniej stołeczny ratusz porządkuje teatralne gospodarstwo. Jakie będą tych porządków skutki, zobaczymy w następnych sezonach.
Dowiedz się więcej »Teatr po sezonie 2006/2007: u progu zmian
Klub Krytyki Teatralnej i Księgarnia Tarabuk w Warszawie przy ul. Browarnej serdecznie zapraszają na spotkanie z Piotrem Kotlarzem, autorem książki "Historia dramaturgii. Kierunki i determinanty rozwoju dramaturgii na świecie" w dniu 19 października o godz.17.00. Spotkanie prowadzi Justyna Hofman-Wiśniewska. W najnowszym numerze "Yoricka" publikujemy fragment tej książki.
Dowiedz się więcej »Nowa książka Kotlarza
Co przychodzi na myśl, gdy pada hasło "Kandyd" w Olsztynie? Jaja jak berety! I z Kandyda i z filozofii, i z konwencji teatralnej.
Po zakończonym w Gdańsku Festiwalu Szekspirowskim pisze rozczarowany Józef Jasielski:
Dowiedz się więcej »Ostatnia taśma… Lira