szefyorick

Dawno już w Polsce nie debatowano, jaki być powinien Teatr Narodowy. I dziękować losowi – nigdy nic dobrego z tych debat nie wynikało, poza donosami na aktualnie panujących dyrektorów artystycznych. Zamiast jałowej dyskusji dyrektor Jan Englert zaproponował pokaz. Przed dwa miesiące (w odstępach mniej więcej tygodniowych) na scenie narodowej w Warszawie pokazał kilka spektakli narodowych teatrów z Rosji, Francji, Rumunii, Bułgarii, Austrii i Włoch, które złożyły się na poważną odpowiedź na pytanie zadane na początku: jaki powinien być Teatr Narodowy?

Dowiedz się więcej »Jak przyrządzać Narodowy?

To piękna książka. O miłości, o życiu, o psach i kotach, o kwiatach, ptakach i drzewach. I o śmierci.

Dowiedz się więcej »Miłość i pamięć

Autorski album architektury dworkowej i pałacowej Macieja Zarębskiego* lokalizuje ok. 180 obiektów „w widłach Wisły i Pilicy”.

Dowiedz się więcej »DWORY I PAŁACE w widłach Wisły i Pilicy

„Czy chaotyczne kombinacje efemerycznych pryncypów są w stanie zdeterminować są w stanie zdeterminować neutralną cywitatę absolutnego relatywizmu immanentno–transcedentalnej solipsystycznej jaźni?” – recytowała kilkuletnia Olimpia zdanie, którego nauczył ją „dziaduś Fiszer”. Legenda słynnego facecjonisty Franciszka Fiszera trwa do dziś, choć 25 marca minęła już 150. rocznica jego urodzin.

Dowiedz się więcej »Fiszer albo Filozof w oparach absurdu

Rozmowa z Krystyną Sienkiewicz

Dowiedz się więcej »Krystyna promienna

Z Grażyną Barszczewską rozmawia Tomasz Miłkowski.

Dowiedz się więcej »Lekko i przyjemnie? Nie da się.

„Jaskółka” Żanny Gierasimowej wg Turgieniewa w Teatrze Rampa. Oceniają Justyna Hofman Wiśniewska i Tomasz Miłkowski

Dowiedz się więcej »Jaskółka przyleciała do Rampy

Paryskie przedstawienie Krzysztofa Warlikowskiego niepokoi, nuży, a chwilami fascynuje. Nosi cechy przerafinowania i wewnętrznego rozkładu, jest rodzajem bomby podłożonej pod teatr.

Dowiedz się więcej »Traumatyczny „Tramwaj”

W marcu bieżącego roku TR Warszawa postanowił przypomnieć publiczności spektakl, który wkrótce po premierze (2005) uzyskał miano kultowego. „Krum” izraelskiego dramaturga Hanocha Levina w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego to poetycka, pełna smutku opowieść o świecie pozbawionym wielkich narracji, wypełnionym niemożliwymi do spełnienia pragnieniami i próżnymi dążeniami, opowieść o dramacie codzienności i Raju Utraconym.

Dowiedz się więcej »Krum, czyli raj utracony

O „Tangu” w reż. Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym w Warszawie pisze Ewa Uniejewska, absolwentka Warsztatów Krytyki AICT. W tym samym numerze Yoricka szkic Tomasza Miłkowskiego „Jak tańczymy Tango?

Dowiedz się więcej »Przegapiony mistrz nie tańczy tanga

Zenona Żyburtowicza niedyskrecje fotograficzne z planu serialu TVP „Blondynka”, wystawa w Muzeum Karykatury trwa do 6 czerwca. Jednym z patronów prasowych jest „Yorick”.

Dowiedz się więcej »Niektórzy wolą blondynki

„Aktorka Kasia Zielińska zdradziła nam sposób na dobre samopoczucie”. Tak zapowiedział gwiazdę znaną w kołach zbliżonych do kół serialowych TVN-owski arbiter elegantiarum, redaktor Olivier Janiak. Sądzę, iż licznie zebrany przed telewizorem fanklub K.Z. przeżył duchową ucztę.

I co Pan na to, Panie Gajos? Pańskie wybitne role nie zapewniają miejsca wśród cele brytów przepytywanych ze stanu ciała i umysłu. You can’t Dance ani na lodzie, ani z gwiazdami

Dowiedz się więcej »Postscriptum 2: Co Pan na to, panie Gajos?