Historia, Maxa Silberberga, wrocławskiego przedsiębiorcy, mecenasa i jednego z najważniejszych kolekcjonerów sztuki przedwojennego Wrocławia opowiedziana przez dzieła, które niegdyś należały do jego kolekcji. Obrazy stają się świadkami świata, który stopniowo znika: kolekcji rozpadającej się pod presją nazistowskich prześladowań, utraty majątku, domu i wreszcie wolności. Przenikające się plany czasowe prowadzą od międzywojennego Wrocławia po współczesne muzea i domy aukcyjne, śledząc losy dzieł, które zmieniały właścicieli, kraje i kontynenty, podczas gdy pamięć o człowieku, do którego niegdyś należały, stopniowo zanikała.
Max Silberberg – jeden z najważniejszych niemiecko-żydowskich kolekcjonerów sztuki w Europie Środkowej. W swojej wrocławskiej willi zgromadził wybitną kolekcję, obejmującą m.in. dzieła francuskiego impresjonizmu i postimpresjonizmu. Po 1933 roku, wskutek nazistowskich prześladowań, został zmuszony do sprzedaży zbiorów za ułamek ich wartości. Jego historia stała się symbolem tragicznego losu wrocławskiej społeczności żydowskiej i kulturalnej elity miasta.
Twórcy:
tekst i reżyseria Robert Traczyk
scenografia, kostiumy, video: Marta Kozanowska-Czujowska
muzyka: Katarzyna Dziewiątkowska
światła: Daniel „Qman” Kuźma
asystentka reżysera: Zuzanna Ślusarczyk
obsada: Robert Gonera, Igor Paszczyk
w nagraniach głosowych: Krzysztof Grębski, Jolka Solarz-Szwed, Michał Szwed
Data wydarzenia i miejsce:
16 października 2026 | godz.19.00 PREMIERA
17 października2026 | godz. 19.00
Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium, Rynek-Ratusz 27