Oglądając ostatnie (niestety, na pewno nie ostatnie) prowokacje posłów prawicy w Sejmie i poza nim, nie mogę nie przypomnieć sobie rzymskiego ostrzeżenia: Cave canem (przepraszam psa!) oraz bezskutecznego zapytywania Cycerona Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra? Quam diu etiam furor iste tuus nos eludet? Z mowy do Katyliny coraz bardziej aktualny staje się ów jego furor, szaleństwo, który niczego nie tłumaczy, ale tolerowane może doprowadzić do iście szalonych następstw? Uwaga: nie zajmuję się na razie 25 poprawką do Konstytucji USA, choć tamtejsze szaleństwo daje prawo jazdy naszym wariatom. Czy naprawdę nie widzimy, że nieposkromiona niczym jak dotąd i wciąż rosnąca agresja Katyliny i jego pachołków nie tylko może, ale wręcz musi doprowadzić do szaleństwa nienawiści, a to – do przemocy, której nic już nie powstrzyma, poza iluzją pełnej anihilacji przeciwnika? Chamstwo powodowane nienawiścią, rodzi wzajemną nienawiść. Nienawiść jako metoda walki politycznej rodzi agresję. Agresja rodzi wojnę. Wojna domowa to łagodne określenie perspektywy przyszłości: to jest perspektywa wojny między kuchnią a sławojką, żadnego pokoju nie będzie w pakiecie, a zawartość sławojki jest jedyną naszą perspektywą. I ciągnąc dalej te antyczne odniesienia (ja rozumiem, że to metafory dla elity, którą i tak zaraz szlag trafi…) – Hannibal już dawno nie jest ante portas, już dawno wsadził nogę w drzwi i zaraz nas wyrzuci za próg. I to my będziemy szukać azylu na Wyspach Bergamutach czy wzorem Ignacego Domeyki w Chile. A może na Węgrzech Magyara?
A uśmiechnięta koalicja na tej emigracji będzie się zastanawiać nad paradoksem, że co prawda została wyrzucona z rządów na zbity pysk, wytrzebiona i ośmieszona, ale przecież chciała dobrze, no i co ważniejsze, nie mogła postępować niezgodnie z prawem, uchwalonym legalnie przez Katylińczyków. Bezsmakową Bodnarowską pomidorową zastąpił ostry Żurek. I co? I nic. Skwaśniał i spokojnie może wrócić do rozmów przy wycinaniu lasu. A teraz kto? Giertych z perspektywą Brześcia i Berezy? Nawet wtedy byłoby tylko gadu-gadu i baju-baju…
I kto jeszcze zagłosuje na szlachetnych głupców, którzy swoją bezradność, niezgulstwo, kłótliwość, niekompetencję i zwykłą impotencję będą tłumaczyć poprzednimi ośmioma latami, szkodnictwem ruskich namiestników przebranych w antyruskie kostiumy, Iranem, Ukrainą i trwającymi długo procedurami? Jakbym przeszedł przez jezdnię 15 centymetrów obok pasów, dostałbym natychmiast mandat, albo sądową grzywnę w tydzień. Jak kilkudziesięciu posłów zostało pozbawionych mandatów przed kilkunastoma miesiącami, a poseł Mejza zgromadził sto kilkadziesiąt mandatów, a swoimi punktami karnymi może obdzielić cały swój klub parlamentarny – podejrzani siedzą w Sejmie i stanowią prawo, które łamią, a Mejzie nadal nikt mu nie zabrał prawka i nie uznał za pirata. Zresztą, zajmowanie się Mejzą, kiedy na wolnych skrzydłach jako te orły-sokoły latają wszyscy, co nam upiekli ten pasztet – jest kiepskim żartem. Starszy Gaśnicowy prędzej wsadzi do paki w trakcie obywatelskiego zatrzymania Barbarę Nowacką, niż sam dostanie 50 złotych mandatu za obrazę sądu…
Szkoda gadać. Zresztą wszystko już zostało dawno powiedziane. Dotąd wybieraliśmy mniejsze zło, część ludzi wybierała zło większe. A teraz, co nam zostanie? Zło bez wyboru?
Sorry. Już nie będę.
Maciej Pinkwart
18 kwietnia 2026