Goście Łukasza Maciejewskiego: Ewa Wiśniewska

Plan wieczoru:

godz. 18:30 – seans filmu „Zupa nic”

po projekcji filmu spotkanie z aktorką

Cykl „Goście Łukasza Maciejewskiego” wraca po przerwie – i to od razu z gwiazdą pierwszej wielkości. 22 października bohaterką spotkania w kinie Millennium będzie Ewa Wiśniewska. Uwielbiana za role teatralne, telewizyjne i kinowe. Ewa Wiśniewska jest również bohaterką książki Łukasza Maciejewskiego – „Aktorki. Spotkania”. Filmowym pretekstem rozmowy będzie najnowszy film z udziałem bohaterki wieczoru – „Zupa nic” w reżyserii Kingi Dębskiej.

reżyseria: Kinga Dębska („Moje córki krowy”, „Zabawa zabawa”)

obsada: Adam Woronowicz („Mayday”, „7 uczuć”, „Baby są jakieś inne”), Kinga Preis („Dom zły”, „Pod Mocnym Aniołem”), Ewa Wiśniewska („Zbliżenia”, „Piąta pora roku”), Katarzyna Kwiatkowska („Dzień kobiet”, „Ile waży koń trojański”), Rafał Rutkowski („Juliusz”, „Zabawa zabawa”), Barbara Papis, Alicja Warchocka („Zabawa, zabawa”, „Żmijowisko”)

Bohaterowie hitu „Moje córki krowy”, który w 2015 roku podbił serca publiczności i krytyków, powracają w nowej, zaskakującej odsłonie. Tym razem ulubiona reżyserka Polaków – Kinga Dębska zabiera widzów do czasów PRL-u i dzieciństwa Marty i Kasi. W gwiazdorskiej obsadzie prequelu „Moje córki krowy” – słodko-gorzkiej opowieści o dojrzewaniu i potrzebie wolności, której fabułę ponownie zainspirowały osobiste doświadczenia autorki, występują: Adam Woronowicz, Kinga Preis, Ewa Wiśniewska, Katarzyna Kwiatkowska, Rafał Rutkowski oraz stawiające pierwsze kroki na dużym ekranie Barbara Papis i Alicja Warchocka. Rodzinne relacje nakreślone z wielką czułością i empatią, doza przekory, porcja terapeutycznego śmiechu i wzruszeń oraz ujmująca „melancholia meblościanek” – wszystko to w filmowej pigułce pozytywnej energii jaką jest „Zupa nic”. Marta jest romantyczką i szkolną ofiarą losu. Dzieli pokój z siostrą Kasią i babcią (Ewa Wiśniewska), która zamiast bajek opowiada wnuczkom powstańcze historie. W pokoju za ścianą swe małżeńskie życie toczą rodzice, Tadek (Adam Woronowicz) i Elżbieta (Kinga Preis). On jest stale upokarzanym przez system inteligentem, który po pracy pędzi bimber i po cichu zazdrości opływającemu w dobrobyt szwagrowi (Rafał Rutkowski). Ona jest przewodniczącą zakładowej Solidarności z potrzebą wolności i marzeniem, żeby w końcu wyrwać się z Polski. Prawdziwe emocje dla całej rodziny zaczną się jednak wtedy, gdy pod blokiem stanie wymarzony pomarańczowy maluch. Ela i Tadek odkryją powołanie do handlu oraz zagranicznych wojaży, a dorastająca Marta po raz pierwszy w życiu naprawdę się zakocha. Tym filmem chciałabym przypomnieć sobie i widzom, co cieszyło nas, gdy byliśmy dziećmi. Pozwolić sobie na rozrzewnienie nad czasem, gdy całe popołudnie można było przesiedzieć z rówieśnikami na drzewie i trzepaku, a żółta syrenka rodziców ekscytowała bardziej niż dziś najnowszy model Audi. Mieliśmy bardzo szczególne dzieciństwo, które uformowało nas tak a nie inaczej. Przyjrzyjmy się życiu naszych rodziców i zauważmy, jak wiele z nich jest w nas. Ten film będzie taką właśnie intymną podróżą w świat dzieciństwa – wzruszającą, bardzo zabawną i pełną emocji. Kinga Dębska, reżyserka.

Od 2009 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwentka warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (1964). Aktorka teatrów warszawskich: Praskiego Teatru Ludowego (1964–1974, 1977–1983, od 1966 roku – Teatr Ludowy, od 1977 roku – Teatr Nowy), Kwadrat (1974–1977), Ateneum im. Stefana Jaracza (1983–2009).

Od 1992 roku współpracuje z Teatrem Scena Prezentacje w Warszawie. Współpracowała także z innymi warszawskimi teatrami: Komedia, Syrena, Polonia, a także z poznańską Sceną na Piętrze oraz z Teatrem Polskiego Radia i Teatrem Telewizji Polskiej.

Wyróżniona nagrodami Kaliskich Spotkań Teatralnych: nagrodą publiczności za rolę Lizy w Żywym trupie wg Tołstoja w reżyserii Wojciecha Zeidlera w Teatrze Nowym w Warszawie (1980) i nagrodą za rolę Julii Lambert w przedstawieniu Julio, jesteś czarująca Sauvajona w reżyserii Romualda Szejda w Teatrze Scena Prezentacje w Warszawie (1993). Uhonorowana Feliksem Warszawskim za role Cioci, Królowej Małgorzaty, Matki i Hrabiny w Błądzeniu wg Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym (2004). Laureatka nagród za role w spektaklach telewizyjnych Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie – nagrody za role Pani Bouvier w Napisie Sibleyras w reżyserii Wojciecha Nowaka i Pani Z w Boulevard Voltaire autorstwa i w reżyserii Andrzeja Barta (2011), Grand Prix za rolę Eugenii w Tangu Mrożka w reżyserii Jerzego Jarockiego (2013), Nagrody Specjalnej ZASP za rolę Pani Puchard w Lecie Rittnera w reżyserii Jana Englerta oraz Nelly Sarzyńskiej w Paradiso autorstwa i w reżyserii Andrzeja Strzeleckiego (2019).

Laureatka Złotej Maski, nagrody w plebiscycie czytelników „Expressu Wieczornego” (1970), a także Srebrnej Maski (1971) i nagrody „Złote kwiaty” dla najpopularniejszej aktorki krajów socjalistycznych (1977).

Za rolę Róży w Cudzoziemce Ryszarda Bera uhonorowana nagrodą za pierwszoplanową rolę kobiecą na 11. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku (1986), Złotą Kaczką, nagrodą miesięcznika „Film” (1986), Nagrodą Szefa Kinematografii za twórczość filmową w dziedzinie filmu fabularnego (1987) i nagrodą „Trybuny Ludu” (1987). Wyróżniona Złotym Gronem za rolę Pani R. w filmie Sceny dziecięce z życia prowincji Tomasza Zygadły na 7. Lubuskim Lecie Filmowym (1987). Laureatka Orła – Polskiej Nagrody Filmowej za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą, rolę Kurcewiczowej w Ogniem i mieczem Jerzego Hoffmana (2000) oraz nagrody dla najlepszej aktorki, za rolę Barbary w Piątej porze roku Jerzego Domaradzkiego na Festiwalu Filmowym Golden Rooster and Hundred Flowers w Wuhan (2013).

Uhonorowana Wielkim Splendorem, nagrodą Teatru Polskiego Radia (2016) oraz Nagrodą im. Ireny Solskiej za wybitne osiągnięcia aktorskie (2018).

Odznaczona Srebrnym (1979) i Złotym Krzyżem Zasługi (1988), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003), Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (2007) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2017).

Leave a Reply