Teatr w teatrze, czyli „Ariadna na Naxos” w Operze Krakowskiej

„Ariadna na Naxos” Richarda Straussa z fantastycznym librettem Hugo von Hofmannsthala to dzieło, które zaskakująco łączy sztukę wysoką – operę seria z żywiołem opery buffa. Realizując „Ariadnę na Naxos” w 2012 roku Opera Krakowska po raz pierwszy zmierzyła się z muzycznym wyzwaniem, jakim są dzieła Richarda Straussa. Spektakl został znakomicie przyjęty przez publiczność i krytyków.

 

W spektaklach „Ariadna na Naxos” w dniach 15 i 17 kwietnia 2016 wystąpią m.in: Magdalena Barylak (Primadonna, Ariadna), Katarzyna Oleś-Blacha (Zerbinetta), Agnieszka Rehlis (Kompozytor), Andrzej Biegun (Nauczyciel muzyki),  Adam Sobierajski (Nauczyciel tańca, Brighella), Tomasz Kuk (Tenor, Bacchus), Michał Kutnik (Arlekin), Vasyl Grokholskyi (Scaramuccio), Krzysztof  Dekański (Truffaldino), Wołodymyr Pankiv (Lokaj), Karolina Wieczorek (Najada), Agnieszka Cząstka (Driada), Monika Korybalska (Echo), Zbigniew Ruciński (Majordomus). Artystom towarzyszyć będzie Balet i Orkiestra Opery Krakowskiej pod dyrekcją Tomasza Tokarczyka.

„Reżyser Włodzimierz Nurkowski, choreografowie Katarzyna Aleksander-Kmieć i Jacek Tomasik oraz scenografka Anna Sekuła skomponowali spektakl niezwykle malowniczy, pełen urokliwego wdzięku. Jednocześnie bardzo poetycki i komiczny. A niełatwo te dwa elementy harmonijnie połączyć” – napisała Anita Nowak na portalu „Teatr dla Was”.

Magdalena Barylak o swojej roli w „Ariadnie na Naxos”:

Ariadna jest moją trzecią z kolei partią Straussowską po Marszałkowej z „Kawalera srebrnej róży” i Żonie Baraka z „Kobiety bez cienia”, więc mam już spore doświadczenie w wykonywaniu muzyki tego kompozytora. Spektakl składa się z dwóch części: prologu, w którym gram Primadonnę i opery, w której już jestem tytułową Ariadną. Genialna konstrukcja tego utworu i zawarcie w nim „teatru w teatrze” daje śpiewakom możliwość pokazania maksimum swoich umiejętności zarówno aktorskich  jak i wokalnych. Primadonna to rola komediowa, Strauss doskonale podkreśla jej charakter szybkimi przebiegami melodycznymi, dziką harmonią i bardzo zróżnicowaną artykulacją. Po tym całym szaleństwie w Prologu następuje totalna przemiana. Primadonna wchodzi w rolę Ariadny. I tu zaczyna się dla mnie prawdziwe wyzwanie. W drugim akcie, czyli „operze” pojawiają się dwie  liryczne, o przepięknych, legatowych frazach i wymagające bardzo dużej skali głosu arie  oraz  trudny kondycyjnie, ze względu na czas trwania, bo ok. 30-minutowy, duet z Bachusem. Mityczna Ariadna jest postacią dramatyczną, kobietą przepełnioną bólem tragicznej i niespełnionej miłości. Nie ma w niej niefrasobliwej powierzchowności. Są: refleksja, melancholia oraz głębokie, prawdziwe uczucia, a przede wszystkim, niebiańsko piękna muzyka. Krakowskie przedstawienie, fenomenalnie wyreżyserowane przez Włodzimierza Nurkowskiego należy do moich ulubionych. Kreowanie  partii Ariadny w tej realizacji daję ogromną  radość i satysfakcję.

Leave a Reply