Przejdź do treści
tinder polska

Bryll Ernest

(ur. 1935 w Warszawie), poeta, dramaturg, prozaik, scenarzysta i tłumacz. Jeden z głównych przedstawicieli (obok Stanisława Grochowiaka) pokolenia „Współczesności” (pracował w tym piśmie po ukończeniu filologii polskiej na UW). Przez wiele lat był kierownikiem literackim Teatru Polskiego w Warszawie – wówczas kwitła jego twórczość dramatyczna; dyrektor Instytutu Kultury Polskiej w Londynie (1975-8); 1992-95 ambasador RP w Irlandii. Opublikował m.in.  dramaty: „Rzecz listopadowa” (1968), „Kurdesz”, (1969), „Po górach, po chmurach” (1969), „Na szkle malowane” (1970), „Życie jawą” (1972), „Słowik”, (1977). Debiutował jako publicysta w „Po prostu”. W początkowej fazie twórczości poetyckiej dzielił ze swymi kolegami ze „Współczesności” skłonności turpistyczne, nawiązywał także do poetyki Miłosza. Wkrótce jednak okazało się, że najważniejsza dla Brylla jest tradycja romantyczna, zwłaszcza twórczość Słowackiego, a w późniejszej fazie – późnego Mickiewicza. W dramaturgii Brylla dochodzą do głosu akcenty rozrachunkowe, w której poeta posługując się romantycznym cytatem (niektórzy krytycy pisali: protezą), dokonuje krytycznego oglądu rzeczywistości i polskich mitów (m.in. antykombatancki „Kurdesz”).