Yorick

Panama kusi
Napisał 120 a może 160 uroczych książeczek dla dzieci, które zdobyły ich sympatię w wielu krajach. Niektóre zilustrował. Używa pseudonimu Janosh. Naprawdę nazywa się Horst Ecker i urodził się 11 marca 1931 w Zabrzu (w 1945 wysiedlony do Niemiec). Podczas ostatniego pobytu na Śląsku prosił (podobno), aby w Polsce używać polskiego odpowiednika jego pseudonimu – Janosz.

Dowiedz się więcej »Ach, jak cudowna jest Panama w Powszechnym

Dell’arte na walizkach

W głębi sceny stos waliz, jak to w Wenecji, przez którą przetaczają się tłumy podróżnych. W miarę rozwoju akcji waliz przybywa.

Dowiedz się więcej »Sługa dwóch panów Tuminasa w Teatrze Studio

Szare kwiaty, czyli Eviva tango!

To bodaj najambitniejsza premiera w Teatrze Syrena, od czasu, kiedy kierownictwo przyjęła w nim Barbara Borys-Damięcka. Okazuje się, że konsekwentna praca i poszukiwanie swojego miejsca w teatrze przynosi rezultaty. Dowiedz się więcej »Szare kwiaty

 3 marca nad ranem w Warszawie zmarł Krzysztof Kołbasiuk (54 lata), artysta od lat związany z Teatrem Polskim.


Dowiedz się więcej »Krzysztof Kołbasiuk nie żyje

Z ambitnie zakrojonego cyklu prezentacji w Teatrze na Woli Bogdan Augustyniak przedstawił warszawskiej publiczności „Cholonka”  Janoscha w wykonaniu aktorów katowickiego Teatru Korez.
Dowiedz się więcej »A to Polska właśnie: Cholonek

Fiodora Dostojewskiego wersja „Świętoszka”, czyli opowiadanie „Wieś Stiepanczykowo i jej mieszkańcy”,  od dawna interesowała teatr, także polski – w pamięci zapisała się zwłaszcza adaptacja „Wsi Stiepanczykowo” Jerzego Krasowskiego. Teraz po to opowiadanie sięgnęła Izabella Cywińska w warszawskim Teatrze Współczesnym.
Dowiedz się więcej »Wasza Ekscelencja, czyli Hipokryzja w cenie

Czy "Milczenie" jest dramatem interwencyjnym? O sztuce Shelagh Stephensen w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie (premiera 21 stycznia)  pisze Ada Romanowska.

Dowiedz się więcej »Ludzie, pomocy!

Zabawy z "Piaskownicą" w tle

Głośna już sztuka Michała Walczaka „Piaskownica” (m.in. dzięki udanej premierze w Teatrze Narodowym trafiła do Teatru TV. Z powodzeniem.

Dowiedz się więcej »Teatr TV: „Piaskownica” Michała Walczaka

Grzegorz Jarzyna zmieniając nazwę Teatru Rozmaitości na TR Warszawa „wykrakał”. TeRaz Warszawa, po okresie zabłąkania i niepewności, wysunęła się na czoło teatralnej Polski. Kłopoty przeżywają centra tradycyjnie mocne: Kraków, Wrocław, Wybrzeże i Łódź. I choć nadal dzieją się rzeczy ciekawe w mniejszych ośrodkach, takich jak Opole czy Legnica, ich impet wyraźnie osłabł.

Dowiedz się więcej »Teatr polski 2005 – jaki był miniony rok?

Każde wystawienie szekspirowskiego „Króla Leara” w polskim teatrze to wydarzenie, choćby dlatego, że grywany jest nader rzadko, a zarazem wymaga piekielnej dyscypliny zespołu. Zresztą z Lirem – i dramatem, i rolą mierzyli się najwięksi. Teraz Daniel Olbrychski w Teatrze na Woli.

Dowiedz się więcej »Olbrychski gra Lira

12 grudnia 2005 roku TVP pokazała przeniesienie "Edypa" Sofoklesa z warszawskiego Teatru Ateneum w Teatrze TV. Był to pokaz, że teatr oparty na slowie nie ze szczętem obumarł. Przedstawienie, które przywraca wiarę w moc słowa i sens teatru dramatycznego.

Dowiedz się więcej »Edyp w Teatrze TVP

To pierwsza pełna biografia Krzysztofa Kieślowskiego wydana w dziesiątą rocznicę śmierci reżysera. Stanisław Zawiśliński, sięgając po źródła znane i nieznane, przeprowadzając dziesiątki rozmów z bliskimi artysty, jego współpracownikami i znajomymi, dokopał się do wielu wcześniej nie znanych szczegółów, a  co ważniejsze złożył je w fascynującą całość.

Dowiedz się więcej »Kieślowski w książce

Wydarzenie z wielu powodów niezwykłe, do którego trzeba będzie jeszcze powrócić – po 10 latach „bezdomnych”, kiedy to Montownia na dobre „zadomowiła” się w polskim pejzażu teatralnym, teatr pełnych pasji niegdysiejszych studentów PWST w Warszawie, którzy zaczynali „Zabawą”, ma swoją siedzibę. I to niebanalną, bardzo a la mode, bo na terytorium nieczynnego basenu w gmachu YMCA przy Konopnickiej w Warszawie.

Rzecz nieprzypadkowa, że na swoje dziesięciolecie Montowniacy dają piękne przedstawienie o poszukiwaniu własnego domu, o drodze, którą dla bohatera „Peer Gynta” jest całe jego życia. O tym, że dopiero u kresu rozpoznaje prawdę, że dom i jego miejsce, jego raj był zawsze tam, gdzie niegdyś mieszkał, w sercu ukochanej z rodzinnych stron.

Dowiedz się więcej »Peer Gynt w Montowni

Nie wróżę wielkiego powodzenia „Napisowi”, komedii wschodzącej gwiazdy francuskiego dramatopisarstwa, Geralda Silbeyrasa. Zbyt wielu ludzi na widowni może się rozpoznać w jej bohaterach.  Dowiedz się więcej »Napis we Współczesnym